Um tilgangsleysi allra hluta

Í kvöld mun sá er þetta ritar snúa aftur sem dómari í spurningakeppni. Það verður í þættinum Strákarnir á Stöð 2, þar sem upphaflegu strákarnir þrír keppa við nýrri mennina þrjá.

Ég lofa spennandi og skemmtilegri keppni, þar sem færni þeirra kumpána í spurningaleikjum mun koma á óvart.

# # # # # # # # # # # # #

Önnur spurningakeppni í kvöld er undanúrslitaviðureign MA og MH. Í janúar sagðist ég halda með Hamrahlíð í ár og stend við það heit. Engu að síður hallast ég að sigri Akureyringa í kvöld. Mér finnst þeir sterkasta liðið sem ég hef séð í ár, þrátt fyrir að vera ekki nægilega sterkir í hraðaspurningum. Ég yrði þó hissa ef munurinn yrði meiri en 3-4 stig.

Sjálfur verð ég að taka upp keppnina, enda staddur í Friðarhúsi í kvöld að fylgjast með stórmerkilegri myndasýningu og að skrafa við góða friðarsinna fram eftir kvöldi.

Nú langar mig á tónleika.

Echo & the Bunnymen verða í höllinni 6. maí, ásamt fleiri misskemmtilegum flytjendum. Miðaverðið er meira að segja hófstillt.

Ég hlusta talsvert á E&B, en Steinunn er ekki eins hrifin. Spurning hvort ég fari ekki bara einn á þessa tónleika en sendi hana í staðinn á Ian Anderson. Það er ekki minn tebolli.

# # # # # # # # # # # # #

Flott dagskrá í Friðarhúsi á morgun með forvitnilegri kvikmyndasýningu. Þangað mæta allir góðir menn.

Auðvitað var þetta Hitler. Og tilefnið var innrásin í Tékkóslóvakíu – þar sem verið var að stöðva blóðþyrstan einræðisherra, afvopna hættulegt útlagaríki og tryggja frið og velsæld í heiminum.

Hver mælti eftirfarandi orð (í lauslegri íslenskri þýðingu) og að hvaða tilefni?

Það er ekki markmið okkar að undiroka önnur ríki. Aðgerðir okkar ráðast ekki af illvilja eða hatri í garð annarra þjóða. Ég þekki vel hörmungar styrjalda og vil forða þjóð minni frá slíkum ógnum. Við eigum ekkert sökótt við almenning í landinu heldur leiðtoga þess. Hann hefur staðið fyrir ógnarstjórn. Hann hefur leitt hörmungar yfir fjölda fólks með harðstjórn sinni. Hann hefur kúgað milljónir íbúa lands síns til hlýðni. Ríki þetta hefur yfir að búa gríðarlegu vopnabúri – fram hjá þeirri ógn verður ekki litið. Við höfum sýnt ótrúlega þolinmæði, en ég neita að sitja lengur aðgerðalaus hjá meðan þessi brjálæðingur níðist á milljónum manna!

Björn Bjarnason fjallar um samsæriskenningu DV varðandi rektorsval í MR 1995. Málið er mér skylt, enda var ég fulltrúi nemenda í skólanefnd MR á þessum tíma. Björn vitnar orðrétt í DV:

„Heimildir DV herma að það skipti máli þegar Björn skipaði óvænt Ragnheiði Torfadóttur rektor við MR, 7. apríl 1995. Meðal umsækjanda þá var Ólafur Oddsson menntaskólakennari. Svo sjálfsagt mun Davíð hafa þótt að Ólafur fengi stöðuna að hann hafði ekki fyrir því að árétta það við Björn. Svo mjög varð Davíð við, samkvæmt áreiðanlegum heimildum DV, að hann horfði í gegnum Björn næsta árið, yrti hvorki á hann né svaraði símhringingum hans. Þessi meðferð varð svo til þess að Björn hikaði hvergi, þótt það væri gegn öllu öðru, að skipa Ólaf Börk.“

Björn vísar fréttinni alfarið á bug. Og það réttilega að mínu mati.

Árið 1995 voru skólanefndir ívið áhrifameiri en nú er. (Ég hef samanburðinn því sjálfur hef ég verið fulltrúi R-listans í skólanefnd MR á kjörtímabilinu). Þá voru nemendur og kennarar með fulla aðild að nefndinni, en teljast nú áheyrnarfulltrúar.

Fyrir rúmum áratug var hlustað á skólanefndir þegar kom að skipun rektora. Skólanefndir kölluðu umsækjendur um slíkar stöður til viðtals og gengu að því loknu til atkvæða. Sá skilningur var ríkjandi, a.m.k. innan skólanefndar MR á þeim tíma, að ráðherra hlyti að fara að áliti okkar ef það yrði vel rökstutt og ef niðurstaðan yrði einróma. Fulltrúar ríkisins í skólaefndinni studdu þá skoðun okkar.

Skömmu áður hafði það gerst í tvígang að skólanefndir í framhaldsskólum í Reykjavík höfðu klofnað í kosningu sinni og þáv. ráðherra í kjölfarið valið kandídat sem ekki hafði hlotið flest atkvæði. Við í skólanefndinni einsettum okkur því að komast að sameiginlegri niðurstöðu. Sú niðurstaða var að mæla með Ragnheiði Torfadóttur í starfið. Ragnheiður var á þeim tíma latínukennarinn minn (en ég var velkunnugur fjórum af fimm MR-kennurum sem sóttust eftir starfinu).
Ragnheiður var eini umsækjandinn um starfið sem tók það sérstaklega fram að hún teldi óviðeigandi að ég tæki afstöðu í málinu og hefði yfirhöfuð atkvæðisrétt. Það var prinsipsjónarmið hjá henni og virðingarvert að hún skyldi segja mér það hreint út, vitandi að ég yrði dómari í hennar máli. Þessi andstaða hennar breytti því ekki að ég studdi Ragnheiði eindregið í nefndinni og fagnaði því þegar hún hlaut embættið. (Sem minnir mig á að það er enn ekki búið að gera málverk af henni fyrir rektora-vegginn á sal Menntaskólans.)

Í mínum huga var ráðning rektors MR 1995 útkljáð á fundinum þar sem Ragnheiður Torfadóttir fékk öll greidd atkvæði. Ef Björn Bjarnason menntamálaráðherra hefði gengið gegn einróma áliti skólanefndar hefði fjandinn verið laus. Björn hefur því á réttu að standa á heimasíðu sinni þegar hann segir að samsæriskenning DV gangi ekki upp.

# # # # # # # # # # # # #

Ólína er ennþá með eftirhreytur af pestinni sem hún nældi sér í um daginn. Hún er nú búin að vera með pípandi niðurgang í fjóra daga og er fyrir vikið með einhvern þann ljótasta bleyjubruna sem sögur fara af. Það er ekki fallegt.

# # # # # # # # # # # # #

Mig langar til að skrifa bók. Nánar tiltekið langar mig til að skrifa fimm bækur (og er opinn fyrir fleiri hugmyndum). Þrjú af þessum verkefnum eru raunhæf og þar af er eitt í hendi. Hinar fjórar enda líklega í fallega landinu á himnum, þar sem allar óskrifuðu bækurnar búa og lesa hver fyrir aðra.

Muna: stefna að því að gera Ísland að milljónaþjóðfélagi. Þá fyrst er líklegt að menn geti lifað á að skrifa sérviskulegar sagnfræðibækur.

# # # # # # # # # # # # #

Um daginn uppgötvaði heimilið að Mánagötu að eintakið af Páli Vilhjálmssyni eftir Gunnu Helga væri týnt og tröllum gefið. Í dag fór ég í Góða hirðinn og keypti bókina á hundraðkall og vörpuðu allir öndinni léttar. Fyrir viku keypti ég Eyjuna hans Múmínpabba á sama stað. Það er flottasta Múmínálfabókin sem út hefur komið á íslensku. Hún er ekki á nokkurn hátt barnabók, enda fjallar hún um miðaldrakrísu.

Flottasta Múmínálfabókin er þó Sent i November, þar sem Múmínálfarnir koma ekki beinlínis við sögu. (Þessi athugasemd er augljóslega einungis sett inn í þeim tilgangi að fá Þórdísi til að blanda sér í umræðuna í athugasemdakerfinu.)

# # # # # # # # # # # # #

Nanna rifjaði upp hið rétta nafn stóra grimma úlfs í athugasemd við síðustu færslu. Hann heitir vitaskuld Zeke Midas Ulv. Fræg er sagan þar sem hið rétta nafn kemur í ljós. Þar kvittar þrjóturinn undir eitthvert plaggið sem Zeke M. Ulv og sonurinn fer að spyrja út í M.-ið sem leiðir til illra draumfara stóra úlfs sem heyrir sannleikann um Mídas nafna hans.

Annars fórum við Sverrir Jakobs að rifja upp sögurnar um þá úlfafeðga í dag. Ég hef þá kenningu að þessar sögur kenni börnum afstæðishyggju. Ástæðan er sú að í sögunum um stóra úlf og grísina þrjá gegnir Björn bóndi hlutverki góða karlsins sem er vinur grísanna og lemur úlfinn í hausinn með kylfu. Sami björn bóndi er hins vegar þrjótur í sögunum um Kalla kanínu ásamt refnum, sem reyndar tekur stundum höndum saman við stóra úlf í grísaveiðunum…

Eru fleiri persónur í Andrésblöðunum sem ganga í gegnum svona karakterskipti? Í fljótu bragði mundum við eftir Fedtmule sem verður Supermule í sínum eigin sögum, en aldrei í fylgd meðp Mikka mús. Madame Heks mun sömuleiðis hafa unnið með Heksiu de Trix gegn Jóakim aðalönd í nokkrum sögum, en er ljúf sem lamb í sínum eigin sögum. Ripp, Rapp og Rupp fara sömuleiðis frá því að vera vanvitar í hlutverk bráðgeru barnanna á mettíma…

Í kvöld er St. Elmo´s Fire á dagskrá Skjás eins. Ekki má missa af því.

Þetta kallar jafnvel á að nýja Tallisker-flaskan verði opnuð.

# # # # # # # # # # # # #

Ármann kvartar yfir óréttælti heimsins:

Ég var að velta því fyrir mér hve ósanngjarnt það var hér forðum að sonur Store stygge ulv héti Lille stygge ulv, þó hann sé ekkert „styg“.

Getur ekki verið að Stygge-Ulv sé samsett ættarnafn en feli ekki í sér neinn gildisdóm um innræti þeirra feðga? Spyr sá sem ekki veit.

Er að lesa ævisögu Atla Húnakonungs. Það eru líklega mistök. Í það minnsta eru þarna nokkrar splatter-aftökulýsingar sem ættu að duga mér í margar martraðir. Annars er bókin nálega hálfnuð þegar aðalpersónan er fyrst kynnt til sögunnar. Bendir til að heimildir séu af skornum skammti.

# # # # # # # # # # # # #

Mér sýnist Skúli Sigurðsson vera að plata mig út í enn eitt verkefnið. Það þurfti svo sem ekki mikið til að sannfæra mig. Það er ekki hægt að segja nei við Skúla.

# # # # # # # # # # # # #

Sá blálokin af sigri FRAM á Selfyssingum. Fjórir leikir eftir sem allir þurfa að vinnast. Sá næsti er gegn Akureyrar Þór – sem við vorum ljónheppnir að ná jafntefli gegn á heimavelli.

# # # # # # # # # # # # #

Í  fríhöfninni á Stansted rakst ég á 16 ára Highland Park. Þetta hef ég ekki séð áður – bara 12 og 18 ára. Ekki keypti ég mér flöskuna, en gaman væri að vita hvort lesendur kannast við drykkinn.

Kominn heim frá útlandinu. Hér eru nokkrir punktar:

* Það er skrýtið að gista í King´s College í Cambridge. Að utan eru byggingarnar eins og klipptar út úr Harry Potter-mynd en innandyra eru dæmigerðir stúdentabarir, gangar og herbergi eins og í stúdentagörðum frá 1965.

* Simon Schaffer er rosalega svalur vísindasagnfræðingur, en furðulíkur Stephen King í útliti.

* Maður þarf reglulega að minna sig á það hvað Structures eftir Kuhn er flott bók og hversu áhrifamikil hún var.

* Ale er öndvegisdrykkur.

* Það er alltaf jafnhvimleitt þegar ensku barirnir loka alltof snemma, en maður fagnar því að morgni.

* Bókabúðir eru stórhættulegar. Keypti samt ekki nema brot af því sem mig langaði í.

* Viskýbúðir eru líka stórhættulegar. Sjá færslu að ofan.

* Kjartan og Silvía eru höfðingjar heim að sækja.

* Át geit á karabískum veitingastað. Það var nú hálfgert súpukjöt, en samt gaman að geta sagst hafa étið geit.

* Science Museum er alltaf jafnskemmtilegt. Ég fæ aldrei nóg af heimilistækjasýningunni í kjallaranum. Nýja orkusýningin er sömuleiðis rosalega flott.

* Íslenska orkusýningin var ekki að hreyfa við mér. Hönnunin svo sem smart og stílhrein, en þetta var óskaplega mikið eins og túristabæklingur.

* Fór á bikarleik Chelsea og Newcastle. Slakur leikur en mögnuð upplifun engu að síður.

* Fékk kjánahroll þegar fulltrúi íslenska aðdáendaklúbbsins mætti inn á völlinn með viðurkenningarplatta til “leikmanns ársins”

* Fékk sniðugar hugmyndir í minjagripaversluninni á Biitish Museum sem vert væri að stela.

# # # # # # # # # # # #

Málsverður í Friðarhúsi í kvöld. Allir velkomnir. Sjá: hér.

Stundum gengur allt upp. Þá er gaman að vera til.

Herinn virðist á förum. Því fagna allir góðir menn.

Síðustu vikurnar hefur ómældur tími farið í að undirbúa aðgerðir gegn Íraksstríðinu. Dagskrá síðustu daga hefur verið þétt, en gengið eins og í sögu. Rúmlega 800 manna útifundurinn í dag var velheppnaður lokahnykkur.

Steinunn fór í stera og það setti heimilishaldið á hliðina. Með mikilli hjálp, meðal annars frá mömmu og pabba, Bryndísi og Nínu frá Heimaþjónustu borgarinnar tókst hins vegar að láta dæmið ganga upp. Þótt enn sé of snemmt að segja til um árangurinn, eru fyrstu merkin jákvæð.

Í sportinu er allt í góðu gengi. Luton endurréð Mike Newell til fjögurra ára og sigraði Derby í dag. Framararnir stigu á sama tíma stórt skref í átt að Íslandsmeistaratitlinum í handboltanum (7,9,13).

Á morgun fer ég til Cambridge á Kuhn-ráðstefnu. Ég ræð mér varla fyrir spenningi. Þar hitti ég í það minnsta tvo gamla kennara frá Edinborg. Í kjölfarið fer ég til Lundúna og hitti Kjartan og Sylvíu.

Ekkert blogg hér fyrr en í fyrsta lagi á föstudaginn kemur…

Ég rakst á liðsmenn úr GB-liðum MH og MS í Útvarpshúsinu í dag, þar sem ég var að plögga aðgerðirnar á Ingólfstorgi á laugardaginn kl. 15. Þeir skömmuðu mig fyrir að blogga ekki nóg um GB og létu mig lofa að skrifa færslu um keppni kvöldsins. Við það verð ég að standa:
MS-ingar áttu ekki góðan dag gegn Hamrahlíð. MH er hins vegar með hörkulið. Vona að þau vinni í ár og þar með verði stelpa í sigurliði í GB í fyrsta sinn í sögunni. Fyrst þarf liðið hins vegar að leggja Akureyringa, sem eru viðlíka sterkir. Spái MA sigri ef keppt verður fyrir norðan en MH ef viðureignin verður í borginni (já, heimavöllur getur skipt máli í GB).

Verslingar voru heppnir með drátt. Þeir eiga að vinna Borgarholt án mikilla vandræða. Ef ég hefði átt að styrkleikaraða liðunum í keppninni eftir fyrstu umferðina hefði ég sett Versló í 5.-6. sæti – en sömu sögu var að segja fyrir tveimur árum þegar Verslingar fóru alla leið. Þá uxu þeir milli umferða. Þeir eru líka lúsiðnir og fá hámarksárangur út úr sínum mannskap. Ekki verða hissa þótt Versló vinni MA í úrslitum – slík úrslit væru nánast endurtekning á því sem gerðist fyrir tveimur árum þegar Borghyltingar unnu MR og töldu að björninn væri unnin, til þess eins að tapa fyrir Verslingum…

Ein ráðlegging til dómarans að lokum:

Ekki byrja spurningar, sérstaklega ekki vísbendingaspurningar, á fæðingarstað eða -ári þess sem um er spurt. Öll sterku liðin í GB hafa í sínum fórum langa lista með fæðingar- og dánarárum frægs fólks og það er því ekkert afrek hjá þeim að þekkja menn á slíkum vísbendingum.
Þess utan rýrir það spurninguna að þrengja hana strax í byrjun í tíma og rúmi. Betra er að semja spurninguna þannig að í byrjun sé öll mannkynssagan eða Íslandssagan undir – en að svo þrengist hringurinn. Eftir að MH-ingarnir svöruðu Kjarvals-spurningunni í kvöld var keppnin dauð.