Ég held eins og fleiri að þetta mál snúist ekki um tjáningarfrelsi, heldur frekar spennu milli menningarheima. Þórður Sveinsson tíundar hér að ofan helstu orsakir þeirrar spennu sem ríkir í mörgum löndum múslíma í garð vesturlanda og fátt við það að bæta. Hins vegar þarf tvo til í þessu eins og mörgu öðru, og sú spenna sem ríkir meðal margra á vesturlöndum í garð múslíma er einnig að mörgu leyti skiljanleg. Ég hef búið í Danmörku og varð þar þess óumflýjanlega var hversu sambúð ofangreindra aðila gat verið stirð (reyndar fannst mér andrúmsloftið hafa versnað til muna þegar ég fór þangað í haust, átti sjálfur leið hjá hvar saklaus ferðataska á gangstétt hafði dregið til sín gula borða, brynjaðar löggur og róbótann rúllu-maríu). Hugtök eins og þvingunarhjónabönd, heiðursmorð og kúgun kvenna (sem vel að merkja þóttu öll sjálfsögð hér á landi meðan hetjur riðu um héruð) vekja óneitanlega ugg í brjósti margra í okkar samfélagi og eftir hryðjuverkaárásirnar í New York, Madrid og London er fólk einnig uggandi um líf sitt. Okkar æsingur, ef svo má segja, er því líka skiljanlegur, þó alhæfingar séu auðvitað aldrei skynsamlegar. Þetta gæti líka skýrt til dæmis hvers vegna menn eins og Egill Helgason hafa meiri skilning á því að gamlir íslendingar sætti sig ekki við heilög hjónabönd samkynhneigðra en á því að innflytjendur á vesturlöndum vilji halda í gömul gildi feðraveldisins.

Og Guðný… þessir tveir múslimar sem ég þekki… þeir eru ekki “öfgamenn” og þeim líður vel í “vestrænni menningu” (sem mér skilst á Sverri að sé ekki góð, en hann talar niðrandi um “danska” menningu og gildi) en þeim fannst skopmyndirnar ekki fyndnar og bölvuðu þeim þónokkuð.

Við Eirík Örn hef ég þetta að segja: Þau sárindi, sem fólk finnur fyrir, þegar gert er grín að trú þess, geta varla jafnast á við þau sárindi sem fólk finnur fyrir þegar hræðilegar þjáningar, sem það hefur mátt líða, eru hafðar í flimtingum. Þess vegna finnst mér ólíklegt að sárindi múslíma vegna sjálfra skopmyndanna – þótt ákveðinn minnihluti þeirra tjái þau með mjög ofsafengnum hætti – séu almennt sambærileg sárindum fyrrverandi fanga í útrýmingarbúðum þegar gert er lítið úr hræðilegri reynslu þeirra eða henni jafnvel afneitað.

Annars leiðir þetta mig að einu: Reiði múslíma stafar auðvitað ekki aðeins af skopmyndunum sem slíkum. Þetta er miklu stærra mál sem tengist slæmu ástandi í mörgum múslímaríkjum þar sem margt fólk vantar atvinnu og hefur sama sem engin tækifæri í lífinu. Þetta stafar bæði af einræðis- og afturhaldsöflum innan þessara ríkja sjálfra sem og afskiptum Vesturlanda af málefnum þeirra um langt skeið – sem oft hafa leitt til mikils óréttlætis og í sumum löndunum, til dæmis Alsír og Írak, til mikilla hörmunga. Ég held því að mótmælin beinist fyrst og fremst að Vesturlöndum sem slíkum – algjörlega óháð myndunum að öðru leyti en því að þær voru kornið sem fyllti mælinn.

Það þarf sem sé augljóslega lítið tilefni til að skapa mikla reiði í mörgum múslímaríkjum í garð Vesturlanda. Þessir vesalings skopmyndateiknarar, sem nú þurfa að óttast um líf sitt vegna þessarar reiði, eru ekki ábyrgir fyrir þeim aðstæðum sem þar búa að baki heldur ríkisstjórnir bæði á Vesturlöndum og í hinum íslamska heimi, auk afturhaldsafla þar um slóðir sem eiga sér þann draum heitastan að festa múslíma í járngreipar ofsatrúar- og miðaldaþjóðskipulags.

Þó ég þekki ekki marga múslima sjálf, þá þekki ég samt einhverja og get ég fullyrt að þeir hafa ekki tileinkað sér þessa „menningu“ sem þú vilt heimfæra upp á þá.

Samhengi orða þinna um þessa íslömsku „menningu“ og að hún berist til Evrópu virkar því mjög rasísk.
Mæli í því samhengi með greininni sem Unnur María var að benda á hér að ofan.

Ég er algjörlega ósammála þessu. Þetta er algjörlega sambærilegt. Ég vil að hvoru tveggja sé fullkomlega löglegt - sama hversu heimskulegt eða ósmekklegt mér kann að finnast það.

Hins vegar, eftir að hafa sofið á þessum pælingum í nótt, þá finnst mér réttlætanlegt að setja fótinn niður þegar menn eru farnir að hvetja til ofbeldis gegn, eða kúgunar á ákveðnum hópum.

Þannig er ég t.d. alfarið mótfallinn þeim lagagreinum í íslenskum lögum sem gera það refsivert að draga dár að trúarskoðunum fólks eða trúarbrögðum. Jafnframt var ég á sínum tíma alfarið á móti því á sínum tíma, þegar rasistafíflið var sakfellt og dæmt til sektar fyrir að segja í viðtali í DV að svart fólk væri óæðra öðru fólki.

Maðurinn sá var augljóslega illa innrættur fáviti (mín skoðun) en mér fannst það ekki eiga að vera saknæmt eitt og sér. Og það finnst mér enn.

talandi um tvískinnung! …..