Pæling um prump
Hmmm… er besti og frægasti bloggarinn að leiða síðuna sína út í hreina lágkúru með umræðu um fret og búkhljóð? Nei, ekki alveg.
En það er merkilegt með prump (sem er reyndar eitt fullkomnasta orð í íslenskri tungu - því orðið sjálft nær verknaðinum svo frábærlega) að þótt það eigi að heita fullkomlega líffræðilegt fyrirbæri, þá virðist það taka mið af félagslegum aðstæðum viðkomandi.
Eins undarlega og það kann að hljóma prumpa pör sem eru nýtekin saman mun minna en pör sem hafa verið saman lengi. Fyrri hópurinn virðist nánast aldrei leysa vind, en sá síðari fretar eins og hrossabrestir við öll tækifæri. - Já, ég veit að þetta er ekki virðuleg umræða, en hún er nauðsynleg engu að síður.
Á þessu eru nokkrar skýringar. Ein er sú að búskapur hafi þau áhrif á þarmaflóru fólks að það losi gas í tíma og ótíma. - Þessi kenning hljómar ekki sennilega.
Önnur skýring er sú að í tilhugalífinu, vilji fólk síður senda frá sér búkhljóð og nái því meðvitað og ómeðvitað að bæla þessa líkamsstarfsemi sína niður. Ólíklegt? Tja, dómsmálaráðherra trúir því að til sé fólk sem geti flogið með tilstilli hugarorku - hví ættu ástsjúkir unglingar þá ekki að geta tamið gerlana í skeifugörninni?
Þriðja - og að mínu viti flottasta skýringin, er sú að endorfín dragi úr prump-framleiðslu líkamans. Þegar fólk er að byrja að draga sig saman, stressast það upp, endorfínframleiðslan fer á fullt og metan-vinnslan fellur. Með auknu sjálfsöryggi slaknar á taugunum og fólk getur byrjað að reka við af áður óþekktum krafti.
- Hvað segja menn um þessa kenningu?
January 22nd, 2004 at 18:28
Kenning schmenning. Ég vil fá að vita hjá hvaða pari þú varst í heimsókn.
January 22nd, 2004 at 21:23
…skemmtilegt…
January 22nd, 2004 at 23:06
Humm… fóru kannski síðustu tíu dagar aumingjaskaparins í að sjóða saman þessar kenningar?
Strumpakveðjur
January 23rd, 2004 at 00:07
Prump innan um fólk er samfélagslega óásættanlegt fyrirbæri.
Líkamsstarfsemi sem þessa er auðvelt að temja. Auk þess er ekki erfitt að gæta að matarræði. Rétt einsog börn venjast því að hafa ekki hægðir nema við þar til gerð skilyrði, þá er hægt að venja sig af prumpi - sé viljinn fyrir hendi.
Skil ekki þess veiklun í fólki að þurfa að flauta með öfugum enda í tíma og (sérstaklega) ótíma.
Sjálfur hef ég verið prump-laus (meðal fólks) í á annan áratug. Gentlemen respect the wind, they do not break it.
January 23rd, 2004 at 08:33
Hreyfing iðranna minnkar til muna prumpframleiðslu. Getur verið að pör í tilhugalífinu hreyfi sig meira um miðjuna en pör sem hafa verið saman lengi?
January 23rd, 2004 at 09:39
Nú ferðu loksins að verða viðræðuhæfur - nú getur þú hætt að gretta þig þegar umræður okkar vinahópsins leiðast á einhvern óútskýranlegan hátt alltaf í kúk og piss umræður !!!
January 23rd, 2004 at 14:37
Thad virdist augljost ad ‘empiriskar’ rannsoknir liggja tharna ad baki. Hvernig er andrumsloftid a Managotunni annars thessa dagana?
Thad er ennfremur skemmtileg stadreynd ad remma prumpsins er avallt i ofugu hlutfalli vid hljodstyrk thess, algerlega hljodlaus prump eru oendanlega illa lyktandi.
January 24th, 2004 at 00:11
Biddu… a madur ad taka þetta til sin eda…?
En annars til hamingju, þetta er natturulega algjört timamotaskref hja þer (breakthrough). Annars ma nalgast lesefni her a Fornhaganum eda skoda slodina her fyrir nedan. ATH, þu ert ekki sa fyrsti sem “rannsakar” prump.
http://www.shop-fast-easy.com/shopuk-mode-books_uk-search_type-AuthorSearch-input_string-Alec+Bromcie-locale-uk.html
January 24th, 2004 at 00:16
Fyrir frodleiksþyrsta: Benjamin Franklin skrifadi bok sem heitir Fart Proudly og er an efa hin merkilegasta en samkvæmt honum Alec Bromcie er hun algert fagæti! Her med er hun komin a oskalistann minn.