Um tilgangsleysi allra hluta

Hinn sannarlega vísi maður… myndi ekki skilja fötin sín eftir við hliðina á opnum svefnherbergisglugganum, til þess eins að þurfa að berja úr þeim frostið að morgni.

Þetta var spakmæli dagsins.

* * *

Horfði í gær á tvo þætti úr Futurama-seríu nr. 5 sem Palli brenndi fyrir mig, í stað þess að lesa undir próf. Þetta eru síðri þættir en t.d. 3. serían. Ekki bætti úr skák að eitthvað fokkaðist upp við afritunina. Fyrsti þátturinn var í fínu lagi, en strax um miðbik annars þáttar var hljóðið hætt að fylgja myndinni. Ætti þetta að kenna manni að virða höfundaréttarlög og bíða í 2-3 ár eftir að þættirnir verða gefnir út á löglegum DVD-diskum? Nah…

* * *

Réttó vann Skrekk. Hvernig er það – vinna ekki Réttó eða Hagaskóli ALLTAF? Og er það ekki fyrst og fremst vegna þess að siguratriðin í þessum keppnum innihalda alltaf 20-30 manna dansflokka sem engir aðrir skólar hafa nemendafjölda til að standa undir?

Man ekki hvort þessi Skrekks-keppni var byrjuð þegar ég var í Hagaskólanum. Í þá daga var spurningakeppnin að lognast út af, en ræðukeppnin var ennþá nokkuð sterk. Svo var fótboltamót grunnskóla og skákkeppni sem Hagaskóli og Æfingadeildin unnu alltaf, en um aðrar keppnir var ekki að ræða.

* * *

Asíufótboltakeppni HM heldur áfram. Á Íslandi fylgjast menn bara með framgangi tveggja liða í keppninni – Afganistan og Íraks. Í tilfelli Afganistan er það rökrétt, því talibanar bönnuðu vissulega fótbolta og þjóðin hafði ekki sent landslið til keppni í óratíma.

Hvað Írak varðar, virðist eitthvað hafa skolast til í kollinum á fólki. Ég er alltaf að rekast á fréttir af því að “menn séu farnir að spila aftur fótbolta í Írak”, frjálsir undan Saddam Hussein. Hr. Henson komst meira að segja í fréttirnar þegar hann gaf tvo umganga af fótboltatreyjum suður eftir og lýsti því svo hróðugur hversu gaman það væri að fá að koma að því að byggja upp fótboltann í stríðshrjáðu landi.

Vandamálið við þessar frásagnir er hins vegar það að Írakar hafa alla tíð verið í hópi betri fótboltaliða í sínum heimshluta. Síðustu misserin hafa þeir oft farið nærri því að komast í úrslitakeppnir móta og stundum náð þeim árangri. Helsti tálminn í vegi þeirra hefur verið viðskiptabannið og sú staðreynd að stöku grannþjóðir hafa hikað við að spila af pólitískum ástæðum. Það er því með hreinum ólíkindum að lesa fréttir um að hr. Henson og bandaríska hernámsliðið séu að kynna fótbolta fyrir Írökum.

En aftur að afríska boltanum. Túrkemanr unnu Afgani auðveldlega. 11:0 heima og 2:0 í Kabúl. Á sunnudag sigraði lið Taiwan svo Macao 3:0 á heimavelli. Síðar í dag mætast Bangladesh og Tajikistan. Spennandi verður að sjá hvernig þeim leik lyktar.

Ójá.

Það er yfirlýst stefna þessarar bloggsíðu að hér er ekki fjallað um pólitík nema í undantekningartilfellum. Get samt ekki orða bundist eftir fréttatíma Stöðvar 2 og Kastljósið í gær.

Einhverra hluta vegna hafa þingmenn Samfylkingarinnar ákveðið að Davíð sé hinn versti maður fyrir að hafa pönkast á Búnaðarbankastjórunum. (Sjálfum dettur mér í hug 100 betri ástæður fyrir því að skamma Davíð Oddsson.)

Líklegasta skýringin á þessum viðbrögðum er sú að forsætisráðherra gat ekki stillt sig um að sparka í Jón Ólafsson í tengslum við þennan hamagang. Það er segin saga að þegar ráðist er á Jón, þá snúast kratarnir til varnar…

Það skemmtilegasta í þessu öllu saman er þó að heyra samflokksmenn Jóhönnu Sigurðardóttu ræða um að menn eigi ekki að reyna að koma höggi á bankastofnanir með því að ræða launakjör stjórnenda þeirra og hvetja fólk til að flytja viðskipti sín. – Komm on! Jóhanna Sigurðardóttir er nánast með doktorsgráðu í að hneykslast á launum bankastjóra. Hún gæti flutt ræðuna um græðgina og samanburð við laun skúringarkvenna í svefni!

Hvað ætli maður þyrfti að leita lengi í umræðunum og greinaskrifunum í tengslum við laxveiðiferðir Landsbankastjóranna til þess að finna tilvitnun í þingmenn stjórnarandstöðunnar hvetja fólk til að hætta viðskiptum við bankann? Eða er það meira mál þegar forsætisráðherrann hefur orð um slíkt vegna þess að það tekur enginn mark á stjórnarandstöðunni? – Stór mínus í kladdann hjá krötunum! (Af hverju pönkast menn ekki frekar á Finni Ingólfssyni sem gerði þó helvítis samninginn!)

* * *

Á laugardaginn leit ég inn á Glaumbar að horfa á fótbolta. Þar komst ég að því að við hlið mér sátu stuðningsmenn: Crystal Palace, WBA og Ipswich. Mikið er gott að losna öðru hverju við skrílinn sem heldur með stóirliðunum. Við sammæltumst um að það væri miklu betra að eiga sér lítil lið að halda með. Miklu skemmtilegra að fylgjast með framvindu mála á textavarpinu en í beinni útsendingu…

* * *

Bjúgu og uppstúfur í matinn í gær. Tókst betur en síðast, enda gerði Steinunn uppstúfinn að þessu sinni. – Hvort tala lesendur þessarar síðu um uppstúf sem karlkyns eða hvorugkynsorð. “Það uppstúfið” hefur mér alltaf þótt hláleg málvenja.

Eftir stendur að ég gæti ekki gert uppstúf til að bjarga lífi mínu (enda kannski ólíklegt að til þeirrar aðstöðu muni beinlínis koma). Skyldi ekki einhver skólasálfræðingurinn eða fjölgreindarfræðingurinn hafa skilgreint fyrirbærið “sértækir matreiðsluörðugleikar” – þá hefði ég í það minnsta afsökun…

Andúð mín á nýjungum og “tækniframförum” fer stigvaxandi.

Frá því að ég hóf störf hjá Orkuveitunni, þá raunar Rafmagnsveitunni, hafa tæknimenn fyrirtækisins reglulega troðið inn á mig nýjum græjum og dóti sem ætlað er að gera starf mitt þægilegra og markvissara. Í hvert skipti hafa þær tilraunir endað með hörmungum.

Fyrir mörgum mánuðum var mér tilkynnt að til stæði að skipta um símkerfi á Minjasafninu. Þar með myndi safnið komast inn á sama símkerfi og Orkuveitan öll, við gætum sent símtöl milli deilda og ég veit ekki hvað og hvað. Þetta nýja símkerfi er tölvutengt og tengist netinu á einhvern hátt, annars kann ég ekki að útskýra þennan mekanisma frekar.

Tilraunir mínar til að benda á að símkerfið sem við höfum núna virki bara ágætlega skiluðu engum árangri. Ég var talinn hálfgerður vitleysingur að vilja ekki fá nýja og frábæra símkerfið og svo fór að lokum að hersveit iðnaðarmanna var send á staðinn til að þræða einhverja kapla og bora í gegnum gólf og veggi.

Um leið og tæknimennirnir mættu á svæðið spurði ég þá hvort það væri réttur skilningur að eftir breytinguna yrði það ekki bara netsambandið sem myndi liggja niðri heilu og hálfu dagana, heldur símkerfið líka? Þetta þótti þeim mjög fyndinn brandari hjá mér og viðurkenndu fúslega að ef svo óliklega vildi til að netið færi út, þá yrðu líklega truflanir á símkerfinu líka.

Nema hvað. Þessa viku sem nýja fína símkerfið hefur verið uppi, hefur það slegið út netinu 3-4 sinnum. Í hvert sinn hefur Minjasafnið verið netlaust (sem er ekki gott þar sem við starfsmenn erum hvattir til að vista öll okkar gögn á hýsil fyrirtækisins en vera ekki með þau á einkasvæði) jafnframt höfum við verið símasambandslausir allan þann tíma sem tekið hefur viðgerðarmann að koma sér inn í Elliðaárdal. 1-2 á dag hringir síminn og ég hrópa “halló – halló” í tólið á meðan einhverjir útlendingar babla sín á milli í fjarska. Þetta gerðist aldrei í gamla kerfinu.

Allar bölsýnisspár mínar varðandi þetta nýja símakerfi hana reynst réttar. Tækninýjungar eru uppfinningar djöfulsins. Framfarir áttu kannski rétt á sér einu sinni, en þær héldu of lengi áfram…

* * *

Hearts vann Hibs 2:0 í Edinborgarslagnum. Fagna því allir góðir menn.

* * *

DV er svo hrifið af svörum Dagnýjar Jónsdóttur við spurningu um styttingu framhaldsskólans að blaðið ákveður að birta það á síðu átta og svo aftur á síðu tíu. – Klént.

* * *

Börnin úr Grandaskóla sem komu í Rafheima í morgun voru fín. Í hópum voru tveir efnilegir spurninganirðir sem vissu greinilega allt um Benjamín Franklín, Edison og Einstein. Gaman að þessu.

Mætti á fyrirlestur Péturs Péturssonar um Hvíta stríðið í húsnæði Borgarbókasafnsins. Pétur hefur verið með dellu fyrir drengsmálinu í marga áratugi og var nú að afhenda Borgarskjalasafni gögnin sín. Þar er margt fróðlegt að finna.

Með drengsmálinu og Hvíta stríðinu er vitaskuld átt við átökin í Reykjavík í nóvember 1921 þar sem stjórnvöld tóku með valdi unglingspilt sem Ólafur Friðriksson hafði tekið að sér og sendu hann til Danmerkur. Hin opinbera skýring var sú að drengurinn væri smitaður af háskalegum augnsjúkdómi, trakoma, sem væri smitandi og ólæknandi.

Hin raunverulega ástæða var vitaskuld sú að stjórnvöld vildu niðurlægja Ólaf Friðriksson og berja niður hreyfingu verkamanna sem var í örum vexti. Hræðslan við hugsanlega byltingu bolsévikka var svo stæk hér á landi sem annars staðar að menn voru alveg tilbúnir að trúa því að 13-14 ára strákur væri Moskvu-agent og byltingarforingi. – Hálfgeggjað…

Pétur Pétursson hefur með rannsóknum sínum fundið dæmi um trakoma-tilfelli sem læknuð voru hér á landi á sama tíma. Einkar fróðlegt var t.d. að heyra um tilfelli sem meðhöndlað var með góðum árangri árið 1924, en sem greinilega var reynt að þagga niður til að Landlæknir þyrfti ekki að viðurkenna að framgangan 1921 hafi verið óverjandi. Þá hefur Pétur fengið staðfest með viðtölum að íslenskir augnlæknar treystu sér fyllilega til að lækna piltinn en á þá var ekki hlustað.

Eins og þessi atriði dugi ekki ein og sér til að sýna fram á hinar raunverulegu ástæður þess að drengurinn var fluttur af landi brott, þá er varðveitt bréf frá Jóni Magnússyni forsætisráðherra til Sveins Björnssonar sendiherra í Kaupmannahöfn sem ritað var á meðan verið var að meðhöndla drenginn á sjúkrahúsi í Danmörku, þaðan sem hann var útskrifaður albata – þess efnis að Sveinn beitti sér fyrir því að drengnum yrði vísað frá Danmörku og kæmi ekki aftur til Íslands.

Þetta tímabil, frá svona 1910-1935 er uppáhaldstímabilið mitt í Íslandssögunni. Það er hins vegar skelfilega vanrækt. Ástæðan er líklega sú að þarna var búið að leiða sjálfstæðisbaráttuna til lykta, að heita má – en stéttastjórnmálin rétt að byrja fyrir alvöru. Þá gerir mýtan um það að hér hafi ríkt stöðnun og kyrrstaða þar til stríðið kom með öllum sínu hergróða, það að verkum að menn leita ekki aftur fyrir heimstyrjöldina að upphafi þjóðfélagsbreytinga síðustu áratuga.

Fyrri heimsstyrjöldin skiptir að mínu mati ekki minna máli en sú síðari. Ég treysti mér reyndar til að rökstyðja að hún hafi breytt þróun íslensks samfélags meira en seinni heimsstyrjöldin!

Skúli Sigurðsson dregur í efa að ég sé nægilega heiðarlegur í blogginu mínu. Hefur mig grunaðan um að segja bara hetjusögur, en þegja þegar illa gengur. Að því tilefni hvatti hann mig til að blogga um það hvernig leikir dagsins í föstudagsfótboltanum færu – líka ef ég myndi enda í tapliðinu.

Við þessu er sjálfsagt að verða. Þrír leikir voru leiknir. Tveir töpuðust og einn vannst. Sjálfur var ég slappur í leiknum og nennti lítið að hlaupa í vörninni.

* * *

Listi Rolling Stone Magazine yfir bestu plötur allra tíma var ömurlegur. Fjórar Bítlaplötur á topp 10 er út úr öllu korti. Og hvernig er hægt að sleppa t.d. Never Mind the Bollocks af svona lista? London Calling sleppur inn á topp 10, annað er óttalegt prump.

Er Paul McCartney mesti skúnkur í heimi? Ringo var eini góði Bítillinn.

Hóhóhó… ég átti hreinlega bágt með mig þegar ég renndi í gegnum DV í gær. Á lesendabréfasíðunni var mynd af Geir Jón Þórissyni. Ég skal hundur heita ef þetta bréf er ekki tilbúningur einhvers blaðamannsins:

Atvinnumaður í kurteisi

Ingibjörg Bjarnadóttir skrifar
Ég nánast kikna í hnjúaliðunum þegar yfirlögregluþjónn okkar Reykvíkinga, Geir Jón Þórisson, birtist í sjónvarpinu. Bæði er maðurinn bráðmyndarlegur – stór og stæðilegur – og hefur einnig ótrúlegan sjarma og útgeislun. Og augun sem sögð eru spegill sálarinnar vitna um að þarna fari góður maður.
Alltof margir í röðum opinberra starfmanna skynja ekki að þeir starfa í þjónustu fólksins. Bera ekki virðingu fyrir þegnum landsins, fremur en skítnum undir skónum sínum. Þeir hinir sömu ættu að taka sér Geir Jón til fyrirmyndar, sem er eins og diplómat og atvinnumaður í kurteisi.
Og í þessu sambandi gerist sú spurning áleit hvort Ólafur Ragnar ætli að halda áfram sem forseti Íslands, þegar kjörtímabili hans lýkur á næsta ári. Geir Jón væri tilvalið forsetaefni.

* * *

- Geir Jón á Bessastaði! Er það ekki bara málið?

Ég hef uppgötvað samsæri.

Fór með Bláa drauminn á dekkjaverkstæði áðan, til að tryggja að reikningurinn frá herra Visa yrði nú örugglega jafn skuggalegur og vanalega með nýju ári. Fyrir nokkrum dögum höfðum við pabbi farið í gegnum dekkjabirgðirnar í Frostaskjólinu, en þar eru haugar af dekkjum. Það virtist allt vera sumardekk, þó gat ég kippt frá nokkrum sem litu vænlega út. Áður hafði ég sæðnt mig í gegnum dekkjahrúgur á Mánagötunni – tómar sumarblöðrur.

Á verkstæðinu hristu menn hausinn og kváðu upp þann úrskurð að dekkin mín væru sko alls engin vetrardekk, heldur sumardekk sem ættu skammt eftir. Ný dekk (eða öllu heldur sóluð) skyldi það vera.

Nú er ég með fullan bíl af dekkjum, sumardekkjum eins og ég get í mig látið. Í mínum huga er þetta ekkert minna en samsæri! Er einhver lógík í því að sumardekk hrúgist upp, en vetrardekk ekki? Nú hef ég átt og misst bíla, en hvers vegna helst mér ekkert á vetrardekkjum. Urg!

* * *

Daníel Freyr er fínn bloggari. Hvet alla til að lesa Danna, þótt hann kalli mig hjarðsál.

Jamm.

Eftir niðurlægingu gærdagsins verður ekkert bloggað um fótbolta hér í dag. Þó er rétt að geta þess fyrir áhugamenn um Asíuforkeppni HM að Túrkmenar unnu Afganistan 11:0.

* * *

Skúli Sigurðsson fer til Þýskalands á morgun. Að því tilefni ætla ég að éta með honum í hádeginu. Veitingastaðurinn “Á næstu grösum” varð fyrir valinu. Þar hef ég ekki étið áður. Er nokkur von til þess að verða saddur af radísum og hundasúrum?

* * *

Í allan dag hef ég verið að raula fyrir munni mér “Paint a Vulgar Picture” með Smiths. Það er reyndar uppáhaldslagið mitt, besta lag Smiths og ásamt “God” með P.I.L. besta lag allra tíma. Öllu má þó ofgera.

* * *

DV er ekkifréttablaðið. Í gær fór öll forsíðan í stríðsfyrirsögn sem vísaði á grein á síðu 10 um bankamálið. Þegar þangað var komið reyndist greinin ekki nema svona einn og hálfur textarenningur. Gisið umbrot, risamyndir og stórar fyrirsagnir virðast ætla að halda áfram að einkenna blaðið.

Spái því að kallaritstjórnin á DV byrji senn að birta “síðu 3-stúlkur” eins og The Sun eða “Side 9-piger” eins og Extrabladet…

Eftir vinnu göngum við Palli í að búa til barmmerki fyrir Pönkarann. Siggi pönk er eftirlætis kúnninn okkar Palla, enda kemur ekki til greina að leyfa honum að borga neitt. (Enda fráleitt að ætla sér að rukka anarkista – ekki satt?)

Þegar við gerum barmmerki fyrir Pönkarann getum við gengið út frá því að þau verða skemmtileg, beinskeytt og það sem meira er – þeim verður dreift og þau notuð. Það er mikils virði. Nógu margir vilja fá okkur til að gera ljót og leiðinleg merki sem grotna loks niður í plastpokum úti í bæ. – Pönkarinn er flottastur.

* * *

Að barmmerkjaframleiðslu lokinni ætla ég á sportbarinn í Glæsibæ að horfa á fótbolta. Fimm leikir í forkeppni EM, þar af í það minnsta þrír í beinni útsendingu frá 18:30-21:30. Allt hreinir úrslitaleikir.

Holland – Skotland, þetta þarf varla að útskýra frekar. Skotar eru langskemmtilegastir. Ég er nánast feginn að þeir komust áfram á kostnað Íslands.

Wales – Rússland, auðvitað Wales – eða Kymría eins og Raggi Kristins vill kalla þetta ágæta land. Kymrar eiga fá verulega flinka knattspyrnumenn, en þeir berjast eins og ljón. Svo yrði Llion Owen vinur minn líka svo glaður ef hans menn kæmust til Portúgal.

Slóvenía – Króatía, hér hlýt ég að halda með Slóvenum vegna þess að þeir koma frá litlu og fámennu landi, auk þess sem ég hef kynnst miklu fleiri skemmtilegum Slóvenum en Króötum.

Noregur – Spánn, það er ekki hægt að halda með Noregi. Það er leiðinlegasta landslið í heimi.

Tyrkland – Lettland, auðvitað væri það heillandi að sjá dvergþjóð í fótboltanum á borð við Letta fara í úrslitakeppnina, en Tyrkir eru miklu skemmtilegra lið.

* * *

Til að fullkomna fótboltanördaskap minn er ég farinn að fylgjast með Asíu-forkeppni HM í Þýskalandi 2006, en hún hefst einmitt í þessari viku. Í undankeppni um sæti í riðlakeppninni leika:

T̼rkmenistan РAfganistan
Pakistan – Kyrgistan
Laos – Sri Lanka
Mongólía – Maldíves-eyjar
Guam – Nepal
Taiwan – Macao
Bangladesh – Tadjekistan

Um þetta mætti skrifa lærða ritgerð – kannski ég geri það bara við tækifæri…

* * *

Og talandi um fótbolta. Luton vann seinni leikinn gegn Thurrock; 3:1. Forbes með þrennu. Ekki slæmt.

Næstu fjórir leikir verða áhugaverðir: Sheffield Wed. úti & Chesterfield heima í deildinni; Rochdale úti í 2. umferð FA-bikarkeppninnar & Southend úti í sendibílabikarkeppni Þrastar.

Ójá.

Besti og frægasti bloggarinn man nánast aldrei drauma, eins og fram hefur komið á þessum vettvangi. Þá sjaldan hann rámar í draumfarir sínar eru þeir óskiljanlegt þrugl, með örfáum skemmtilegum undantekningum.

Annað sem er merkilegt við drauma besta bloggarans er sú staðreynd að hann dreymir aldrei konuna sína, ættingja hennar eða vini. – Eða þannig var það til skamms tíma.

Fyrir tveimur nóttum slapp Ítalíufarinn Bryndís inn í draumaland Stefáns og var þar meira að segja í burðarhlutverki í draumi sem gerðist á skringilegu gistihúsi. U.þ.b. tíu manns sem ég þekki alla af hinum og þessum vettvangi gistu með okkur í þessu hrörlega hóteli. Ég vaknaði áður en blóðbaðið byrjaði. – Já, auðvitað hefði þetta endað með blóðbaði. Hverjum dettur í hug að kynna til sögunnar tíu manns á afskekktu gistihúsi ef ekki væri um að ræða Agötu Christie-glæpasögu. Ég er meira að segja nokkuð viss um að Björgvin G. Sigurðsson var morðinginn – eða hefði orðið fyrsta fórnarlambið.

Þegar ég vaknaði í gærmorgun fannst mér þetta stórmerkilegt – að Bryndís væri komin á blað en Steinunn ekki. Bjóst jafnvel við að hún yrði öfundsjúk.

Nema hvað, í nótt rættist úr þessu. Steinunn fékk sérkennilegt aukahlutverk í fullkomlega fáránlegum draumi sem gekk út á illdeilur mínar við kaffihúsaeiganda sem taldi mig hafa hlunnfarið sig í viðskiptum. Ég var mjög sár yfir að vera hafður fyrir rangri sök og svaraði fullum hálsi (en gætti mín þó á að fara ekki offari, því vissulega hafði ég prettað manninn – bara ekki á þann hátt sem hann hélt fram.)

Eftir stendur að Steinunn og Bryndís eru báðar orðnar draumadísir, sem hlýtur að teljast gott mál. Ætli það sé til íslenskt orð yfir að dreyma einhvern í fyrsta skipti?

* * *

Luton leikur seinni leikinn við Thurrock í kvöld í fyrstu umferð FA-bikarkeppninnar. Leikurinn er ekki sýndur á Sky, heldur Canvey Island – Southend, talandi um að kunna ekki að forgangsraða!

Við verðum að vinna í kvöld og það helst nokkuð sannfærandi. Úrslitin í fyrri leiknum voru hræðilega niðurlægjandi. 1-1 gegn utandeildarklúbbi, hverra besti maður sér sér farborða með því að lesa upp bingótölur! (Án þess að ég sé á nokkurn hátt að gera lítið úr merku starfi bingóaflesara…)

* * *

Húsvörðurinn skemmtilegi var ekki með í Scrubs-þætti gærkvöldsins, enda náði þátturinn sér aldrei á strik. Svona má ekki gerast!

* * *

Ekki langar mig í margar bækur um þessi jól. Reyndar þarf ég að eignast Vetrarundrin – Múmínálfaævintýrið sem verið er að endurútgefa. Þá hef ég alltaf gaman af Einari Kárasyni. Annað sýnist mér að megi missa sín.

Jamm.