Tæknisögunördismi Technology and Culture, besta
Tæknisögunördismi
Technology and Culture, besta tÃmarit à heimi, kom à gær. Er nú þegar búinn að lesa tvær greinar. Aðrar frekar endasleppa um sögu ArkimÃdesar-skrúfunnar, hina töffaralega um orðræðu stuðningsmanna sólarorkutækninnar 1940 til okkar daga. Orkusagan er flottasta undirgrein tæknisögunnar. Það er svo mikið af rannsóknarefnum hérlendis à orkusögugeiranum og þá ekki bara bundið við vatnsaflsvirkjanir og jarðboranir.
Eitt af þvà sem mig langar til að sökkva mér ofan à er vetnissamfélagshugmyndin. Reyndar er ég ekki viss um að talsmenn þeirrar hugmyndar geri sér à raun grein fyrir þvà hvað orðið merkir – að þeir trúi þvà à raun og veru að tæknibreytingin hefði à för með sér nýtt og öðruvÃsi samfélag.
à vetnisgeiranum Ãslenska virðast nefnilega þrÃfast hlið við hlið tvær gjörólÃkar þjóðir. Annars vegar þeir sem sjá vetnistæknina sem leið til að festa núverandi lÃfshætti okkar à sessi, að orkusamfélagið breytist ekki à grunninn en orkugjafarnir verði innlendir og ódýrari. Hins vegar þeir sem telja tæknina muni geta gjörbreytt lÃfsháttum okkar og gildismati. Þannig eru Ãhaldsmenn á borð við Hjálmar Ãrnason og umhverfishippar á borð við MarÃu Maack, gamla náttúrufræðikennarann minn úr MR, à sama vetnis-bátnum en á gjörólÃkum forsendum þó. Þetta finnst mér vera heillandi rannsóknarefni.
Ætti maður að fara að huga að þvà að skella sér à doktorinn? – Æi, nei – það er alltof ávanabindandi að fá launaávÃsun um hver mánaðarmót…
