Um tilgangsleysi allra hluta

Loksins, loksins, loksins…

Óðinn verði oss náðugur! Loksins er ég kominn aftur í netsamband eftir alltof langa bið. Á sunnudaginn datt nettengingin út hér á safninu og vegna þess að tölvukerfi Orkuveitunnar hrundi á nokkurn veginn sama tíma var vonlaust að fá viðgerðarmenn fyrr en núna. Ég er búinn að missa gögn, s.s. dagbókarfærslur, tölvupósti hefur ekki verið svarað og reikningar ekki greiddir.

Í frystihúsum er staffið sent heim þegar enginn er fiskurinn. Hvers vegna er ég ekki sendur heim í sturtu þegar netið dettur út? Fyrir utan það að ég gat nánast ekkert unnið (öll gögnin mín eru meira að segja vistuð á intranetinu) þá fór sú litla orka sem ég átti eftir í að pirrast og böggast. Ég er búinn að vera hranalegur við vinnufélaga og ég veit ekki hvað.

En núna kemur betri tíð með blóm í haga. Mmmm…., nettenging.

* * *

Meðan á sambandsleysi mínu við umheiminn stóð, þá keypti ég mér nýjan bíl. Nissan Sunny árgerð 1991. Þetta er fjórhjóladrifið og ágætlega kraftmikið, en reyndar sjálfskipt sem er galli. Þá eru ryðblettir á stöku stað sem vert er að laga. Fyrsta spurningin sem ég stóð frammi fyrir var sú hvað kalla eigi gripinn. Nú hafa flestir bílar sem ég hef átt eða haft aðgang að heitið nöfnum á borð við: “dósin”, “vaskafatið”, “gamli gráni” eða “rauða hættan”. Út frá þessu verður nú breytt og nýi bíllinn mun fá hljómmikið nafn. Ég var að lát mér detta í hug að kalla hann: Neista nýrrar aldar!

* * *

Eftir miðnefndarfundinn í gær héldum við Steinunn, Sverrir og efnilegasti sonur þjóðarinnar á Nellys. Þaðan fór Sverrir grunsamlega snemma, en Palli og Hildur sviku okkur um að mæta.

Efnilegasti sonurinn er höfuðsnillingur, það lá alltaf fyrir. Um þessar mundir er hann hins vegar ákaflega ástfanginn höfuðsnillingur sem hefur einstakan hæfileika til að troða nafni sígaunastráksins, vinar síns, inn í allar umræður. Það er dálítið krúttlegt.

Símtalið…

Eftir vinnu í gær náði ég í Steinunni upp í Háskóla, enda búinn að taka bílinn hennar traustataki þangað til mín eigin bílamál skýrast. Það var ekki sjón að sjá stelpugreyið, þar sem hún er að drepast úr kvefi og kúguppgefin eftir að afgreiða háskólanema um lykilorð í tölvukerfið allan daginn. Það var sem sagt engin stemning fyrir flókinni matargerðarlist. Meira að segja ekki hinum magnaða sérrétti mínum: medisterpylsa steikt á pönnu, kartöflur soðnar í potti og étnar ásamt bökuðum baunum. Þess í stað pantaði ég e-ð frá Indókína.

Á leiðinni eftir matnum droppaði ég við í erlendu bókadeildinni í Mál og menningu og spurðu hvort nýjasta Irving Welch-bókin væri fáanleg. Afgreiðslukonan sló þessu saman við John Irving (sem er raunar góður líka) og ætlaði að selja mér The Fourth Hand (sem ég á raunar eftir að lesa). Mér tókst þó að útskýra muninn á þessum höfundum og að ég væri að leita að bók sem héti “Porno” og væri framhald af Trainspotting. Eftir smá leit í tölvunni sá konan að búið væri að panta bókina, en hún væri ekki komin. Hvatti mig til að hringja eftir tvær vikur.

Þessu næst vappaði ég yfir götuna og náði í kínamatinn. Það stóð hins vegar á endum, að í sömu andrá og ég var búinn að setja matinn á borðið heima á Hringbraut og stinga upp í mig fyrsta bitanum hringdi Guðjón Magnússon, yfirmaður minn, í mig og bað mig um að bruna í vinnuna. Dagskrá í einhverri sýnisferð hafði riðlast og nú þurfti að fylla upp í dagskránna með ferð um Minjasafnið. Fokk.

Brunaði inn eftir í hendingskasti. Í ljós kom að Björn Bjarnason var í hópnum, en það eru bara nokkrir dagar síðan ég jós hann skömmum á Múrnum og uppskar skammir á heimasíðunnu hans. Þetta var því fremur pínleg uppákoma og lengi framan af forðumst við Björn að horfa hvor á annan. Það skánaði þó aðeins er á leið. - Eftir stendur að maturinn var orðinn kaldur þegar heim var komið, auk þess sem fréttirnar voru búnar og hinir omurlegu þættir um Indiana Jones teknir við. - Urgh!

Karlrembusvín…

Í gær lenti ég í nokkuð sérkennilegu símtali hér á Minjasafninu. Hringjandinn var þekktur útvarpsfréttamaður og var gangur samtalsins á þessa leið:

Útvarpskall:Góðan daginn, ég þarf að … (ber upp erindið) … myndi ég ræða við þig um það?

Stefán: Nei, þetta fellur nú undir aðra deild hér í fyrirtækinu. Ég skal láta þig hafa númerið hjá henni … sem er með þetta á sinni könnu. Númerið er 86…

Útvarpskall: Hmmm. Mín reynsla er nú sú að það sé betra að tala við karlmenn.

Stefán: Haag?

Útvarpskall: Já, það kemur yfirleitt betur út.

Stefán: Uhh. En nú fellur þetta eiginlega undir verkahring … og hún gæti örugglega…

Útvarpskall: Er enginn annar…?

Stefán: Ummm, jú. Þú getur svo sem hringt í hann … í síma …

Útvarpskall: Já, ég geri það. Þakka þér fyrir og vertu sæll.

(Símtali lýkur.)

Skrítið!

Grátur og gnístran tanna…

…nú ertu kominn til að kveðja - nú ertu kominn ti-i-il að kveðja-a-a…

Ástsæll bíllinn minn, Mazda 323, árgerð 1987, dó í gær. Andlátið bar sviplega að, enda hafði bíllinn verið í þokkalegu standi eftir tvær bráðaaðgerðir á bílaverkstæði Edda K á vormánuðum. En í gærmorgun fékk hann slag og drap á sér á ljósunum á mótum Flókagötu og Lönguhlíðar. Síðdegis tókst að lífga hann við með raflosti, en það reyndist tálvon ein því upp úr kvöldmat drap hann aftur á sér í grennd við Landspítalann á mótum Hringbrautar og Laufássvegar.

Að öllum líkindum var það alternatorinn sem gaf sig að þessu sinni og ljóst er að bílnum hefði mátt koma í lag með einfaldri viðgerð, en þar sem ákveðið var að skipta gamla rauð út með haustinu, var alveg eins gott að hringja strax í Vöku.

Og þannig standa málin í augnablikinu. Ég er sem sagt bíllaus og byrjaður að þræða bílasölurnar og snúa öllu við í leit að smápeningum upp í ný bílakaup.

Stuna!

Snörl…

Jæja, haustið er komið. Það sannast á nefinu á mér sem er orðið stíflað. - Það er því rétt að vara lesendur þessarar síðu strax við því að ég mun á næstunni barma mér mjög. Mér er flest betur gefið en að bera mig kalmannlega í veikindum.

* * *

Fram tapaði, Hearts gerði jafntefli, allt í steik hjá Luton. Fótboltinn verður martraðarkenndari með hverjum degi sem líður…

* * *

Stefni að því að taka það rólega í kvöld og halda áfram með Rebus-reifarann sem ég fékk frá mömmu - Resurrection Men. Þetta er þrettánda Rebus-bókin eftir Ian Rankin og ég hef lesið þær allar. Við tækifæri ætla ég svo að panta mér þá nýjustu og væntanlega líka nýjustu Irving Welsh-bókina.

Jamm.

Fokkíng Magnús Hlynur…

…birti í gær myndir þar sem ég sást á auka-allsherjarþingi Ásatrúarfélagsins, með þeim afleiðingum að síminn ætlar ekki að stoppa hjá mér.

Félagar mínir í Múrnum eru gjörsamlega að eipa og virðast helst telja að byltingunni hafi seinkað um áratug vegna þessara frétta. Amma mín er hins vegar orðin sannfærð um að ég verði allsherjargoði innan tíðar. - Stuna.

Hið rétta í málinu er að ég var beðinn um að taka að mér fundarstjórn á þinginu í gær, en hef ekki verið félagi í Ásatrúarsöfnuðinum nema í hálfan mánuð. (Steinunn og tengdó eru búnar að vera það mun lengur.) Fyrir þinginu lá að staðfesta eða hafna brottvikningu Jörmundar Inga sem allsherjargoða, en með því máli hafði ég bara fylgst í fjölmiðlum.

Til að geta tekið almennilega á verkefninu byrjaði ég á því að tala við báða málsaðila - Jörmund og fulltrúa stjórnarinnar. Þar kom í ljós gríðarleg beiskja og ljóst að fundurinn yrði geysierfiður, enda bar þessum aðilum ekki einu sinni saman um hvers konar fund væri að ræða. Í kjölfarið ræddi ég við hina og þessa sérfræðinga í fundarsköpum og lögum, þar á meðal Illuga Gunnarsson sem fannst bráðfyndið að ég hafi látið plata mig út í þetta og sagði þetta jafngilda meiraprófi í fundarstjórnun.

Fundurinn gekk svo þokkalega fyrir sig, þótt mikið hafi verið um frammíköll og að á tímabili hafi dagskrár- og frávísunartillögurnar hrannast upp. Jörmundur tapaði kosningunni, en ekki hef ég heyrt neitt um að mér hafi verið kennt um þá niðurstöðu.

* * *

Að fundi loknum héldum við Steinunn heim að hlaða batteríin fyrir menningarnóttina. Það varð þó minna um rölt á milli staða en til stóð, því að Rímna- og rappdagskráin stóð frá átta til tólf. Þar sátum við ásamt Kötu og Ernu undir einhverju alsérstæðasta prógrammi sem ég hef séð. Líklega verðum við Kata að hnoða saman einhverju um það á Múrinn, en ég hef það þó að segja að Erpur er snillingur og ekkert minna!

* * *

Fokk! Luton tapaði þriðja leiknum í röð. Stigalausir eftir þrjár umferðir, mér verður illt.

Framararnir VERÐA að standa sig fyrir norðan í kvöld…

Smásmygli

Óskaplega vill Ármann hafa þetta nákvæmt. Það var Gunnar Ólafur Hansson sem söng lagið um Kötlu köldu.

Jamm.

Jibbý, nú eignast ég nýja bók í safnið!

Katla var köld í lund, sem meðal annars kom fram í því að hún fór í sturtu í stað þess að mæta á almenningsbaðstaði. (Samkvæmt sömu skilgreiningu er ég líka kaldlyndur.)

Vinur Atla, fyrrum ástmanns Kötlu sem lét móðan mása í símann við þær mæðgur var Vernharður Lár. Þar gef ég mér að að “Lár” sé stytting á “Lárusson”, en ekki er útilokað að um ættarnafn sé að ræða.

Flytjandinn var MH-grúppan Mosi frændi.

Jamm, þá telst Ármanni fullsvarað.

Besti dagur mánaðarins…

…er að sjálfsögðu sá átjándi, því að þá byrjar nýtt kreditkortatímabil. Næstu þrjá dagana er stefnan tekin á að naga gömul fiskbein og láta skyldmenni gefa sér að éta. Með nýju kortatímabili fer landið hins vegar að rísa á ný og um mánaðarmót ætti ég að geta staðið í skilum með flesta gíróseðla, þ.á.m. fokkíng bílatryggingarnar sem ætla mig lifandi að drepa.

Miðað við núverandi fjárhagsáætlun ætti peningastaðan því að komast í lag um átjánda september, með þarnæsta kortatímabili… nema hvað, að um þær mundir þarf ég að skipta út bíldruslunni og kaupa nýja. Þá verður grátur og gnístran tanna!

Að öllu óbreyttu virðist því helst í stöðunni að fá sér einhverja skítaaukavinnu sem gefi e-ð í aðra hönd. Andskotinn hafi það, ég get ekki farið enn einu sinni í að þjálfa MorfÍs-lið? Hef ég enga sjálfsvirðingu? Væri ekki skárra að hætta að borða, drekka bjór og kynda íbúðina???

* * *

Luton tapaði aftur í gær - öðrum leiknum í röð. Markatalan eftir tvær umferðir er 4:8, sem er magnað!

* * *

Breytingarnar sem við Óli og Sverrir erum búnir að garfast í hér á safninu eru killer! Helvítis strigaspjöldin sem keypt voru 1990 eru loksins að víkja úr salnum og við tekur framtíð ný og góð…

Jamm.

Hann á afmæl´í dag! Hann á afmæl´í dag…

…hann á afmæli greinaflokkurinn Lagnafréttir í Mogganum, hann er 10 ára í dag!

Einhver vanmetnustu skrif í íslenskum dagblöðum eru greinar Sigurðar Grétars Guðmundssonar pípulagningarmeistara í Fasteignablaði Morgunblaðsins. Maðurinn fer einfaldlega á kostum viku eftir viku og setur lagnamál í svo einfalt og skemmtilegt samhengi að unun er að lesa.

Sigurður Grétar er þó meðvitaður um að hann á sér óvini - sérfræðingamafíuna sem vill ekki fræða almenning heldur hefst við í fílabeinsturni lagnafræðanna. Má þar nefna lagnamafíuna sem er á móti plaströrum af einhverjum óksiljanlegum ástæðum, líkt og Sigurður hefur ítrekað bent á. En grípum niður í afmælispistil dagsins:

Það er hreint með ólíkindum að það eru liðin 10 ár síðan fyrstu “Lagnafréttir” birtust í Fasteignablaði Morgunblaðsins.

En þessi fyrsti pistill var svolítið “nastí” eins og fleiri hafa reyndar verið síðar meir, það verður að játa. Það sem átt var við í fyrirsögninni var að mörg loftræsikerfi hérlendis væru kjörin sem leikhljóð við uppsetningu á hinu fræga leikriti Jóhanns Sigurjónssonar um útlagann, sérstaklega þegar hann og Halla hírast í köldum kofanum í síðasta þætti, nær hungurmorða og hríðin gnauðar úti með hinum ámátlegustu hljóðum.

Um góðan mann var einhverju sinni sagt: “mörgum kom hann til manns, en öllum til einhvers þroska”. Þau orð koma upp í hugann við lestur pistils dagsins þar sem segir: Ekki ætlar sá er hér situr sér þá dul að meta hvort þessir pistlar eru einhvers virði eða ekki. Hinsvegar hafa þeir vonandi komið að einhverju gagni á þann hátt að húseigendur geri sér betri grein fyrir því að lagnir eru ekki eilífar, né verk þeirra lagnamanna sem kerfin lögðu.

Jamm.