Um tilgangsleysi allra hluta

Kveðjustund í námd

Jæja, þá er undirbúningur fyrir Færeyjaferðina að komast á lokastig. Við leggjum af stað austur á þriðjudagsmorgun en lagt verður úr höfn á fimmtudag. Fram að því þarf ég að klára 101 verkefni í vinnunni, auk annarra verkefna. Það er hræðileg tilfinning að yfirgefa vinnustaðinn í tólf daga. Ef frá er talin dvölin í Skotlandi, þá held ég að ég hafi mest verið viku frá safninu frá því að ég varð fastráðinn þar 1998. – Ég ætla að reyna að stilla mig um að hringja í Sverri á klukkutíma fresti til að tékka á því hvort allt gangi að óskum.

Svo er líka leiðinlegt að fara núna á sama tíma og við Óli Guðmunds og Sverrir erum komnir í svona góðan gír í að stokka upp sýningarsalinn. Ég er að spá í að láta smiðina Knold og Tott smíða millivegg á meðan ég er í burtu, til að hægt verði að byrja að vinna í loftlínubásnum þegar ég kem aftur.

Annars verð ég að hætta að barma mér svona yfir þessu. Steinunn gæti farið að fá það á tilfinninguna að ég nennti ekki með henni, en ekkert er fjær sanni. Það verður frábært að fara til Færeyja, sérstaklega ef við komumst út í Mykjunes. Ég ætla að lesa Glataða snillinga í Norrænu og dusta jafnvel rykið af sögu SEV-Elfjelags Vestmanna, sem er afbragðsgóð bók um raforkusögu Færeyja eftir Jógvan Arge. (Ætli hann sé skyldur Uni Arge fótboltakappa?) – Til að setja okkur enn betur í gírinn ætluðum við að leigja kvikmyndina Barböru á föstudagskvöldið, en hún var ekki til á leigunni. Í staðinn tókum við Woddy Allen-myndina What´s up Tiger Lilly? – Hún var vonbrigði. Djókurinn á bak við það að taka japanska hasarmynd og döbba hana yfir á ensku var bara ekki að standa undir heilli kvikmynd.

Veit ekki hvort ég nenni að blogga frá Færeyjum eða hvort ég hef tíma á morgun til þess. Ef ekki, þá kveð ég bara að sinni!

Dýraheiti

Um daginn sýndi sjónvarpið heimildamynd um minka og sögu þeirra í náttúru Íslands. Einhverra hluta vegna ákvað ég að horfa á þáttinn, ekki spyrja hvers vegna.

Þar kom fram nokkuð merkilegt atriði, varðandi heiti á karl- og kvendýrunum. Þannig er, að afkvæmi minksins nefnast hvolpar. Kvendýrið nefnist læða og karldýrið steggur. Nú er í sjálfu sér merkilegt að læður teljist eignast hvolpa, en steggsnafnið kom mér gjörsamlega í opna skjöldu.

Í kjölfarið fór ég að ræða við Sverri Guðmundsson, félaga minn hér á minjasafninu og barst talið að dýraheitum. Sverrir gat frætt mig á því að á Vestfjörðum væru karlkyns kettir nefndir steggir. Þumalputtareglan er nefnilega sú að Norðlendingar tali um högna, Sunnlendingar um fress og Vestfirðingar um steggi, sem fyrr segir. Eins og þetta sé ekki nógu skrítið, þá tala ekki allir landsmenn um læður því Norðlendingar munu nota orðið “bleyða” um kvenkyns ketti.

Þetta þykir mér sérstaklega kynlegt þar sem útvarpsbloggarinn Svanhildur Hólm Valsdóttir er að norðan, en kýs samt sem áður að kalla sig “ljósvakalæðuna”. Ætti Svanhildur því ekki að halda tryggð við uppruna sinn og kalla sig “ljósvakableyðuna”?

* * *

Enn af stjörnuspánni:

Meyjan – 23,æagæust-23.sept.

Eilíf sól í hjarta
amma þín er með barta.

* * *

Ljónið – 23.júlí-22.ágúst

Þú ákveður að láta innra ljós þitt skína og gleypir nokkur endurskinsmerki í dag. Snjallt.

* * *

Krabbinn – 22.júní-22.júlí

Þú ferð að synda í dag og hittir gamlan félaga sem undrast yfir offitu þinni og vondu líkamsástandi. Þá segir þú: “Æi, drullaðu þér arna í burtu, ég er miklu þroskaðri andlega. Miklu þroskaðri andlega.”

Jamm.

Merkilegustu menn skólans?

Svenni Guðmars rifjar upp á blogginu sínu skemmtilegt atvik úr MR, þegar ég, Örn Úlfar Sævarsson og Barði Jóhannsson létum útbúa af okkur plakat með yfirskriftinni “Merkilegustu menn skólans” og fengum birt í Skólatíðindum. Svenni hvetur mig til að rifja upp þessa sögu, en tyggur upp þá gömlu klisju í frásögn sinni að við félagarnir höfum borgað fyrir myndbirtinguna. Það er hins vegar alrangt.

Þannig er mál með vexti, að vorið 1993 þegar við Barði vorum í fjórða bekk en Örn í sjötta bekk, þá fékk Barði þá hugmynd að vel færi á því að prentað yrði plakat af honum í einhverju af blöðunum sem gefin voru út í skólanum. Hann orðaði hugmyndina við okkur Örn Úlfar og við gáfum honum vilyrði fyrir því að sitja fyrir á svona plakati ef einhver ritstjórnin fengist til að birta það. – Töldum við þó fremur ólíklegt að nokkur fengist til þess.

Um þær mundir var ritstjórn Skólatíðinda skipuð nokkrum sjöttubekkingum, hinu svokallað Lomma-gengi, en í því var meðal annars Guðbrandur Benediktsson höfuðsnillingur og starfsmaður Ljósmyndasafns Reykjavíkur. Einhverra hluta vegna gekk þeim ritstjórnarmönnum heldur illa að afla auglýsinga í blaðið, en Skólafélagið sem Svenni var ritari í skikkaði ritstjórnirnar til að fjármagna blöð sín að mestu eða öllu leyti með eigin auglýsingaöflun.

Barði gekk á fund Skólatíðindamanna og lýsti þeirri skoðun sinni að vel færi á því að birt yrði plakat á miðoppnu blaðsins með mynd af okkur þremenningum. Ritstjórnin sagði Barða að fara í rassgat – sem vonlegt var. Þá spurði hann hvort útilokað væri að fá þá til að breyta afstöðu sinni og fékk þau svör að ef Barði myndi afla hálfsíðu auglýsingar í blaðið, þá gæti hann fengið myndina birta.

Barði brást glaður við og gekk niður á ljósmyndastofuna andspænis Þjóðleikhúsinu (þar sem nú er Alþjóðahúsið og hið frábæra kaffihús, Kaffi kúltúr, sem allir skyldu heimsækja). Hann ræddi þar við ljósmyndarann og benti á að nú styttist í stúdentsútskriftir og hann gæti boðið honum góðan díl á hálfsíðuauglýsingu í skólablaði í MR, fyrir ákveðna upphæð og eina ljósmynd af sér og tveimur vinum sínum. Ljósmyndarinn gekk að þessu og Barði gat gengið hróðugur á fund Skólatíðindamanna tuttugu mínútum eftir fyrra samtal þeirra og tilkynnt að málið væri frágengið.

Auðvitað varð ritstjórnin drullusvekkt yfir að hafa látið plata sig svona og yfir að hafa ekki fattað að ganga á fund ljósmyndastofa í borginni – en þeir gátu ekkert sagt og plakatið birtist. – Til að halda andlitinu, kusu þeir hins vegar að dreifa þeirri sögu að við Örn og Barði hefðum borgað stórfé fyrir birtinguna, sem var tóm tjara.

Og þannig, börnin mín, hljóðar sagan af plakatinu “merkilegustu menn skólans”.

- Verst að ég á ekki eintak af því sjálfur. Skrambans!

Stjörnuveisla Stebba

Jess! Í gær, þegar ég var að leita í bókadrasli heima, þá rakst ég á eintak af Spilatíðindum sem Spilafélag Framtíðarinnar gaf út þegar ég var í menntó. Ég var einmitt í stjórn spilafélagsins þegar það gerðist, ásamt Sibba og Pétri djöfli. – Við vorum raunar afar öflugir í spilamennskunni, því á okkar starfsári voru haldin tvö Trivial pursuit-mót, þar sem í annað skiptið mættu 35 3ja-manna lið, en í hitt skiptið 29 lið. Þá var MR eini skólinn sem treysti sér til að stilla upp sveit í fyrirhuguðu framhaldsskólamóti í Scrabble. Gott ef gömlu skröbblin okkar eru ekki ennþágeymd í kaffiteríunni í MR.

En hvers vegna ætti fundur minn á þessu gamla Spilatíðindablaði að kæta lesendur þessarar bloggsíðu? Jú, ástæðan er sú að í blaðinu er að finna gullkorn úr stjörnuspá Tímans frá vetrinum 1994-5. Og hefst þá lestur:

Tvíburarnir – 21.maí-21.júní

Þú verður kona dagsins með kynþokkann í fyrirrúmi en jafnframt ábyrg í orði og æði. Vondu fréttirnar eru að allir hinir í fjölskyldunni verða öglí.

* * *

Steingeitin – 22.des.-19.jan.

Þú ferð í leiki í snjónum með krökkunum í dag en engum finnst gaman nema þér. Það gengi betur ef þú hnoðaðir snjókallana á gamla mátann. Svo er líka svo erfitt að fá þessi börn til að standa kyrr.

* * *

Bogmaðurinn – 2..nóv.-21.des.

Bogmaðurinn verður fífl í dag. Það er ekkert nýtt.

* * *

Steingeitin – 22.des.-19.jan.

Þú hittir Jónas Jónasson í dag á gangi og sá spyr þig hvort þú sért hamingjusamur. Ekki rota, ekki!

* * *

Fiskarnir – 19.febr.-20.mars

Nokkur galsi mun grípa þig undir hádegi og þú ákveður að gera símaat. Þú hringir í Við sf. og biður um æðstráðandi. Þegar sá svarar spyrðu hvort hann reki Við en honum verður ekki skemmt.

* * *

Fiskarnir – 19.febr.-20.mars

Þú finnur gamlan snigil í bílskúrnum í kvöld og kastar á hann kveðju. Hann mun svara: “Ég er ekki snigill, ég er víxill.”

* * *

Meyjan – 23.ágúst-23.sept.

Í kvöld ætlar makinn að koma á óvart og færir þér risastóran rósavönd en þú eyðileggur allt með því að segja: “Ha, ha. Ég vissi alveg að þú ætlaðir að gera þetta. Ég las það í blöðunum í dag.”

Jamm.

Ó, þú fagra veröld!

Hvílík gleði og hamingja! Framarar, án Þorbjarnar Atla, tóku Skagamenn í bakaríið í gær. Framlínan er orðin feykisterk og miðjuspilið gott – Freyr Karlsson, sérstakur uppáhaldsleikmaður minn var til að mynda fínn í gær. En vörnin verður að skána. Ekki hélt ég að ég myndi sakna Sævars Guðjónssonar mikið úr vörninni, en hann myndi styrkja okkur núna. – Þá þurfum við að verða okkur út um varamarkmann. Það er glæfralegt að leika heilt tímabil án varamarkmanns. Hvað ef Gunnar fær rautt spjald? Á Ingvar þá að byrja í marki í næsta leik? Auk þess hefði Gunni gott af samkeppni um stöðuna. Útspörkin hans í gær voru t.d. herfileg á köflum.

Hjá Skagamönnunum var færra um fína drætti. Gunnlaugur var að venju fantagóður í vörninni og Bjarki kann helling í fótbolta, þótt þrekið vantaði. – Skaginn er með betra lið en svo að þurfa að vera í neðsta sæti með 40% búið af mótinu. Þeir munu salla inn stig seinni hluta sumars, en þá þarf baráttan að koma.

* * *

Það er með hreinum ólíkindum að fylgjast með RSS-baráttu Bjarna og Más við Morgunblaðið. Mogginn er fáránlega íhaldssöm stofnun og hugmyndir þeirra um netmál hafa lengst af verið út í hött. – Hvernig í ósköpunum þeir geta komist að þeirri niðurstöðu að RSS-birting sé þeim í óhag er furðulegt, en alveg í takt við annað á þeim bænum.

Már og Bjarni ættu líka að taka öllum staðhæfingum Morgunblaðsmanna um að þeir hafi lögin sín megin með miklum fyrirvara. Fyrir nokkrum misserum komu félagar mínir á legg vefritinu Mogginn.com, sem síðar varð Sleggjan.com. Þeir Morgunblaðsmenn urðu æfir og kröfðust þess að síðan yrði tekin niður, á þeirri forsendu að útgáfufélagið Árvakur ætti alheimsrétt á notkun orðsins “Mogginn” – t.d. hefði Morgunblaðið lengi haldið úti “Myndasögum Moggans” og “Moggabúðinni” en þar má kaupa frisbý-diska með Morgunblaðs M-inu.

Þessar staðhæfingar voru vitaskuld út í hött, en Mogga-lénið var samt aflagt vegna þess að Árvakur hótaði málaferlum sem hefðu haft í för með sér kostnað og vesen. Fátækir námsmenn keppa ekki svo glatt við lögfræðingaskarans blaðaauðvaldsins.

Enn af stjörnuspám

Höldum nú áfram að rifja upp stjörnuspánna úr Tímanum:

Þig grunar að konan þín sé þér ótrú. Verður þá til þessi vísa:

Alla kalla
ætti að malla,
sem eru að bralla
ljótt með Halla
- meina Höllu.

Þetta er náttúrlega snilld!

* * *

Eins og lesa má um annars staðar, styttist óðum í Færeyjaferð. Ljómandi verður gaman þá!

Á leiðinni austur er ætlunin að heilsa upp á báðar tengdaömmur mínar – í Húnavatnssýslunni og á Egilsstöðum. Kannski nota ég tækifærið og renni við hjá Steinþóri Heiðarssyni, en hann er héraðshöfðingjasonur frá Tjörnesi.

Þetta flandur gerir það að verkum að ég missi af tveimur leikjum með Safamýrarstórveldinu. Bikarleik gegn skítaliðinu KR og heimaleik í deildinni gegn KA. Það er fúlt. – Enn ömurlegra væri ef satt reynist að Þorbjörn Atli verði ekki með okkur gegn Skaganum í kvöld. Þá eru Framarar í vondum málum, því Þorbjörn Atli er vitaskuld besti leikmaður Landsímadeildarinnar.

* * *

Því miður get ég ekki orðið við áskorunum góðra manna þess efnis að ég taki saman pistil um tímamælingar á sjó, þar sem ég missti að mestu af sjónvarpsmyndinni í gær. Ekki það að ég hafi ekki verið að horfa á sjónvarpið, en á sunnudagskvöldum er BBC Prime oft með ágætis úrval af gamanþáttum. Í gær horfði ég á glefsur úr Bottom, Only Fools & Horses og Yes, Minister – það er ekki amalegt. Þá greip ég í gamla spólu með Simpson-þáttum frá 1996 sem ég hef ekki séð í óratíma. – Með öðrum orðum: gott kvöld í sjónvarpsglápinu.

* * *

Það blæs ekki byrlega með frídaginn sem ég ætlaði að taka mér í vinnunni á morgun. Nú er búið að boða blaðamannafund hér á Minjasafninu til að kynna nýja bók um skordýr í Elliðaárdalnum og gönguferðir á vegum fyrirtækisins í sumar. Að þessu tilefni settum við hér á safninu upp litla tjörn í sýningarsalnum, sem er full af vatnakarfa sem við veiddum í Grasagarðinum. (Vorum hálf álkulegir með háfa og tíu lítra Gunnars-mæjónesdunka.) – Þessi kvikindi geta svo blaðamennirnir skoðað á morgun í víðsjá. – Minjasafnið rokkar á þessu sviði sem öðrum.

Edda sem sér um ræstingarnar eipaði raunar þegar hún frétti af þessum áformum. Einkum eftir að við sögðum henni að vatnakarfinn myndi skríða oní parketið og spretta upp næstu mánuðina.

* * *

Hóhóhó, hvað það verður gaman að fara á Mánagötuna í kvöldmat. Steinunn er að búa til heimagerðar fiskbollur úr ýsuflökum að austan.

Jamm.

Kaldhæðni

Á laugardag bloggaði Palli:

Börnin mín góð.

Seinustu 3 skipti sem ég stundaði slíkt endaði það með vinstri hnéskelina í hnésbótinni.

- Ég get vottað að þessi frásögn Páls er rétt. Hann er slíkt fatlafól að við minnsta átak, óvænta tæklingu eða skyndilegan snúning, á vinstri hnéskelin það til að skekkjast. Það getur verið ófögur sjón. Hvers vegna drengurinn fær ekki einhverja hlíf á hnéð og gengur með hana dags daglega er mér hulin ráðgáta.

Nema hvað – á sunnudag var spilaður fótbolti við Grandaskólann. Þangað mættu: undirritaður, Palli, Þór, Sverrir, Sigurður Unnar, Sveinn Birkir, Óli Njáll, Stefán Eiríksson skrifstofustjórinn alræmdi úr dómsmálaráðuneytinu og “Halli” sem er væntanlega bróðir Stefáns.

Þar skemmtu allir sér vel. – Með hugsanlegri undantekningu í Páli Hilmarssyni, því eftir stutta stund snerist í honum hnéskelin og hann þurfti að láta færa sig upp á Slysó. Það er kaldhæðnislegt!

* * *

Ekki nenni ég að gefa langar skýrslur um laugardagskvöldið. Það byrjaði í boði hjá Gvendi Strandamanni og endaði hjá Kjartani nýútskrifuðum lögfræðingi. Fylli upplýsingar má finna á bloggi Viðars.

Í kvöld liggur hins vegar leiðin á Laugardalsvöllinn þar sem Safamýrarstórveldið etur kappi við Skagamenn. Þessi leikur hefur raunar náð að baka mér litlar vinsældir, því í síðustu viku reyndu Hrönn og Svenni, æskuvinir Steinunnar að austan, að bjóða okkur í mat en ég afþakkaði kurteislega þar sem Framarar væru að fara að spila við KR. Þá spurðu þau hvort mánudagskvöld væri í lagi – en þar setti Skagaleikurinn strik í reikninginn. – Ég er ekki að skora nein prik heima fyrir á meðan á Íslandsmótinu stendur!

Við verðum að vinna í kvöld! – Eða í það minnsta ná jafntefli. Það væri líka stuð ef Framvörnin og Gunni markvörður n´ðu að halda hreinu eins og svona einu sinni!

Dýrt kveðið

Rafveitustarfsmenn hafa löngum verið taldir starfsmönnum annarra veitufyrirtækja hagyrtari. Til marks um það má nefna að í Raftýrunni, starfsmannablaði Rafmagnsveitu Reykjavíkur, birtist árið 1971 snjall bragur undir heitinu: “Rafmagn í hálfa öld”. Grípum niður í kvæðið, en það má syngja við lagið “Komdu og skoðaðu í kistuna mína”.

Víst er ódýr og hrein orkumyndin
og kostar vís næstum því alls ekki neitt.
Þótt dagnotkun fjölskyldu fari´ upp á tindinn,
er feikn stórir pottar eru settir á heitt.
Það kostar samt minna að sjóða allan mat
en svæla á dag hálfan Camel, það frat.

Stjörnuspá dagsins

Enn held ég áfram að rifja upp stjörnuspárnar úr tímanum eftir minni. Þessi er í sérstöku uppáhaldi:

Þú ákveður að vera flottur í dag og láta það eftir krökkunum að kaupa kött.

Mikil verða vonbrigði þeirra þegar þú kemur heim með “hair-cut”.

Jamm…

Leiðrétting

Sófakomminn Valur Norðri Gunnlaugsson hefur farið þess á leit við mig að ég birti eftirfarandi yfirlýsingu:

Opið bréf á vefsíðu Stefáns Pálssonar, safnvarðar.

Valur Norðri Gunnlaugsson, formaður húsfélagsins að Hringbrautar 119 (ath. hér hættir fólki oft að ruglast á húsi Reykjavíkurmafíunnar en það er Hringbraut 121 og í augljósri niðurníðslu)

Er Valur og fjölskylda hans beðin hjartanlega asökunar á þessum hræðilegu mistökum. Það er sannkallað TURK 182 að saka menn ranglega um að vera Framsóknarmenn.