Um tilgangsleysi allra hluta

Þriðjudagur til þrautar…

Stóri sívalningurinn hér að neðan er svonefnd sperrimúffa. Múffur þessar voru sérstaklega smíðaðar fyrir Rafmagnsveitu Reykjavíkur. Með henni voru tvö kerfi sameinuð – annars vegar ameríska gasstrengjakerfið en hins vegar evrópska olíustrengjakerfið. Hægra megin á múffunni sést olíustrengurinn en vinstra megin gasstrengurinn. Miðhlutinn var til þess að einangra þann búnað sem tengdi þessa tvo hluta saman.

Já, þeir geta verið skemmtilegir skýringatextarnir á Rafminjasafni Orkuveitunnar. Undanfarna daga og vikur hef ég verið að grípa í að stokka upp sýninguna á safninu. Fyrsta skrefið hefur verið að setja upp skemmtilega sýningu tengda jarðlínunni, en síðan ætla ég að fikra mig út í loftlínuna. (Þótt strangt til tekið hefði kannski verið eðlilegra að vinna þetta í hina áttina.)

Það er ótrúlegt hvað hægt er að gera fremur dauflega hluti að skemmtilegum sýningargripum ef framsetningin er í lagi. Tökum sem dæmi sperrimúffuna sem textinn hér að ofan vísar til. Hún er í sjálfu sér nokkuð merkilegur gripur og vekur athygli gesta út af stærð. Núna hins vegar, vegna þess að við Óli Guðmunds erum búnir að koma upp díóðulýsingu í henni, þá stoppa allir gestirnir vel og lengi og virða hana fyrir sér.

Sömu sögu er að segja af gripunum frá jarðlínudeildinni. Í tíu ár hafa þessir sömu gripir og þessar sömu ljósmyndir og við erum nú að leika okkur með, staðið út í horni eða legið í sýningarskápum. Nú höfum við hins vegar tekið eina myndina og stækkað upp í átta fermetra til að búa til bakgrunn, sett upp tjald eins og vinnuflokkarnir notuðu, útbúið ljósmynd í fullri líkamsstærð þannig að það virðast vera menn að störfum í tjaldinu og loks settum við díóður í prímusinn fyrir tinbræðslupottinn þannig að hann virðist vera logandi. – Snilld!

* * *

Í gær kom Kjartan í heimsókn og horfði á sína menn í Arsenal nánast klára ensku deildina. Hann er í dag að skila inn ritgerðinni sinni í lagadeildinni og mun útskrifast í sumar. – Til hamingju Kjartan!

* * *

Sá fúli þrjótur Þór Steinarsson vogar sér að atyrða greinabálk minn um fána veraldarinnar á síðunni sinni. Til að bíta höfuðið af skömminni lýsir hann svo stuðningi við Tyrkjaskrifelsi Sverris, en það er sá armi Óli Njáll sem spanar fólk upp í að lesa þá langhunda. – Þetta er mér að meinalausu, enda er lesturinn á fánagreinunum á Múrnum svo mikill að ekki munar um kepp í sláturtíð.

* * *

Nú styttist í HM í fótbolta. Ef ég væri ekki svona önnum kafinn í vinnunni, við að skipuleggja ráðstefnu og að framleiða barmmerki, væri ég orðinn viðþolslaus af spenningi.

Senn líður að því að ég þurfi að ákveða með hverjum skuli halda í keppninni. Ekkert væri þó púkalegra en að velja bara eitt lið og gefa skít í öll önnur. Þvert á móti á maður að halda með mörgum liðum – einu sem á raunhæfan möguleika á að vinna en öðrum sem maður styður til allra góðra verka.

Við Óli Jó höfðum um langt skeið haldið hvor með sínu liðinu á HM. Ég hef alltaf verið sökker fyrir Argentínu en hann fyrir Þjóðverjum. Eins og gefur að skilja fer þetta ekki mjög vel saman. Þess vegna ákváðum við fyrir EM 1996 að komast að samkomulagi. Ég myndi hætta að halda stíft með Argentínu á stórmótum og hann myndi sleppa Þjóðverjunum. Í staðinn veðjuðum við á Frakka. Þeir ollu vissulega vonbrigðum 1996, en 1998 og 2000 stóðu þeir fyrir sínu. – Ég býst við að halda þetta samkomulag nú í ár og styðja Frakka sem heimsmeistara.

En víkjum nú að hinum liðunum mínum á HM:

a-riðill: Frakkland, Senegal, Uruguay, Danmörk. – Hér er valið einfalt. Frakkarnir vinna að sjálfsögðu og svo vona ég að Uruguay lendi í 2. sæti. Uruguay var mitt lið 1990, með Enzo Fransescoli fremstan í flokki. Útkoma þeirra olli vonbrigðum, en maður svíkur ekki gömul uppáhaldslið. – Dani þoli ég ekki frá allri móðursýkinni í kringum það lið 1986 og 1992. – Senegal mætti alveg vinna Dani mín vegna.

b-riðill: Paraguay, Suður Afríka, Spánn, Slóvenía. – Hér á ég ekkert lið í neinu sérstöku eftirlæti. Paraguay er samt skaplegasti kosturinn – þó ekki væri nema vegna Chilaverts.

c-riðill: Brasilía, Kína, Tyrkland, Kosta Ríka. – Æi. Af hverju þurftu Brassarnir að fá svona léttan riðil? Vonandi verða Kosta Ríka-menn ekki leiknir of grátt. Annars er mér skítsama.

d-riðill: Portúgal, Bandaríkin, Suður Kórea, Pólland. – Humm. Það tekur sig varla að hafa skoðun á þessum riðli. Portúgal vinnur með hendur fyrir aftan bak og baráttan um annað sætið verður milli heimamanna og Pólverja. Pólverjar voru fínir 1982 – ætli maður styðji þá ekki bara aftur?

e-riðill: Írland, Kamerún, Sádi Arabía, Þýskaland. – Urgh! Hér er mér illa við öll keppnislið. Írarnir eru þó svo sjarmerandi vont fótboltalið að það er ekki hægt annað en að styðja þá.

f-riðill: Argentína, Nígería, England, Svíþjóð. – Hér verða Argentínumenn að vinna. Og mikið óskaplega væri skemmtilegt ef Englendingar féllu úr keppni. Þá yrði þjóðhátíð hjá Skotum.

g-riðill: Mexíkó, Ekvador, Króatía, Ítalía. – Þetta er sennilega skemmtilegasti riðillinn. Ekvador verður maður vitaskuld að styðja – þeir eru spútniklið Suður-Ameríku um þessar mundir. Mexíkó? Af hverju ekki?

h-riðill: Japan, Belgía, Rússland, Túnis. – Ofboðslega er þetta slappur riðill. Ætli Japan fari ekki upp úr riðlinum – sennilega ásamt Rússum? Annars er tilgangslaust að velta sér upp úr þessum riðli. Þessi lið verða öll fallbyssufóður í næstu umferð.

- Nema hvað! Dyggir lesendur mega búast við langhundum um HM á næstunni.

No alla NATO!

Jæja, þá er þessi helgi búin og enn einu sinni kem ég þreyttari undan frídögunum en vinnunni. En afköstin voru góð. Á sunnudaginn var skiltalager herstöðvaandstæðinga tekinn í gegn og búin til skilti með slagorðum gegn NATO á fjölda tungumála – þ.á.m. á ítölsku, pólsku og grísku.

* * *

Ég er augljóslega óður kommi ef marka má þetta stjórnmálapróf sem Ármann vísaði í. Ég fæ 8,1 á frjálslyndisskalanum en 8,5 á vinstri/hægri skalanum í efnahagsmálum. Mér sýnist ég vera harðari en Tony Benn!

* * *

Í gær tókum við Steinunn á móti Evu, sem er þýsk stelpa á leiðinni til Borgarfjarðar eystri að vinna á sveitabæ. Eva segist hafa verið í Edinborg um leið og ég að læra lögfræði og að við höfum hist einu sinni, á úrvalsbarnum Standing Orders – ég man ekkert eftir því. Hún er hins vegar vinkona Thorstens, kunningja míns frá Hamborg og það er því fyrir hans milligöngu að ég ákvað að lána Evu íbúðina mína. – Aumingja stelpan varð heldur kindarleg þegar hún sá kvöldfréttirnar í gær, með myndum af mannhæðarsköflum á Austurlandi. Það er alls óvíst hvort flogið verður til Egilsstaða í dag og hún gæti því orðið veðurteppt í bænum. – Það vona ég að gerist ekki, þó ekki væri nema vegna þess að ég er búinn að boða Kjartan félaga minn á Hringbrautina í kvöld að sjá Arsenal klára ensku deildina.

* * *

Mikið er nú leiðinlegt að Stók skyldi hafa klúðrað þessu í gær. – Einu sinni skrifaði ég 10 greina bálk á vefritið Sleggjuna (blessuð sé minning þess) um Stók. Hann nefndist “Stók er djók!” – Þeim titli stal síðar ræflarokkarinn Ceres 4 og notaði í afbragðsgóðu lagi.

Jamm.

Síðdegisblogg…

Vorboðinn ljúfi er ekki lengur lóukvikindið sem skríkir með óhljóðum sem bara Íslendingar geta heillast af. Nei, vorboði samtímans er bloggsíður – sem nú spretta upp eins og gorkúlur. Viðar Pálsson, sagnfræðingur og óperuunnandi er kominn í hóp bloggara. Sömu sögu má segja um Braga Skaptason, Star Wars-aðdáenda og fyrrum MH-ing. Bragi var einu sinni barþjónn á Kokteilbarnum í kjallara Miðbæjarmarkaðarins. Þar var meira að segja bjórinn serveraður með litlum pappírs-sólhlífum. Við Palli reyndum einu sinni að gerast fastagestir á Kokteilbarnum, en hann reyndist vera of mikil rottuhola – jafnvel fyrir okkur Palla og fór svo á hausinn. – Áður var í sama húsnæði rekið kaffihúsið Ingólfsbrunnur. Það sóttum við Palli líka, en sama gilti um þann stað og Kokteilbarinn og allt fór beint á kúpuna.

* * *

Sigga bleika og Ármann-sem-er-búinn-að-skila-inn-doktorsritgerð-til-hamingju-með-það þykjast hafa himinn höndum tekið með áströlsku sápunni “The Secret Life of Us”. Ég sá þessa þætti í Skotlandi í fyrra og þeir eru bara ekki að virka fyrir mig. Annars er ég alveg að koðna niður í sjónvarpsglápi og hef ekki séð EastEnders í óratíma.

* * *

Steinunn segir allt sem segja þarf um barmmerkjagerð þessa helgina. Nú mun ég fá í bakið og öxlina…

* * *

Held ég með KA gegn Haukunum í handboltanum? Ég er ekki alveg viss. Það eru rök með og á móti:

Með:
Það yrði fyndið ef Haukarnir, verandi með langsterkasta hópinn myndu tapa.
Það yrði líka fyndið að heyra Viggó væla.

Móti:
Þar sem Haukarnir eru bestir, þá eiga þeir skilið að vinna.
Ekki vil ég að Valur verði meistari.
Ef Haukarnir verða Íslandsmeistarar kemst Fram í Evrópukeppni bikarhafa.

Síðasta atriðið vegur þyngst – ég held með Haukum…

* * *

Nú verður maður eiginlega að skella sér til Englands! – Á heimasíðu Luton Town kemur fram að Mick Harford og Brian Stein muni taka fram skónna og spila í vináttuleik á Kenilworth Road. Mick Harford er hetja. – Nei, hann er miklu meira en það,… hann er sigur mannsandans yfir efninu.

* * *

Eru álfar kannski menn? – Tja, þá stórt er spurt…

Afa- og ömmustrákur

Ég á einn afa og eina ömmu á lífi. “Harri afi og amma Þóra” búa á Neshaganum og hafa gert það frá því að þau fluttu að vestan á sjötta áratugnum. Ég er elsta barnabarnið og ólst að töluverðu leyti upp hjá gömlu hjónunum. Fyrir vikið hef ég alla tíð verið nánast í guðatölu hjá afa og ömmu, sem telja að ég geri allt réttast og best.

Afi gerði mig að Framara. Fyrir það verð ég honum eilíflega þakklátur! – Að öðrum kosti hefði ég líklega leiðst út í að styðja KR. Þá væri nú skárra að lenda í klóm fíkniefnadjöfulsins.

Afi stuðlaði líka að því að ég yrði sósíalisti. – Þáttur hans í því máli er þó ekki jafn stór og varðandi Fram-stuðninginn. Ég hefði örugglega orðið kommi þó gamla mannsins hefði ekki notið við.

Amma kenndi mér hins vegar sannleikann um krata.

* * *

Á miðvikudagskvöldið keyrði ég ömmu á Landsspítalann til að heimsækja afa sem liggur þar með sýkingu í fæti. Sú gamla á það til að tala nokkuð samhengislaust og virðist lítið kippa sér upp við það hvort einhver fylgist með eða hvort hún tali bara við sjálfa sig.

Á leiðinni á spítalann sneri amma sér að mér og sagði: “Þau eru að rífast í sjónvarpinu þau Inga Jóna og ungi læknirinn.” – “Huh, já. Hann Dagur B. Eggertsson”, svaraði ég. “Já, Dagur heitir hann” – segir þá amma – “…ég bara get ekki kosið kratana. Þeir eru alltaf eins. Þeir þykjast vera vinstrimenn en vilja ekkert fremar en að vinna með íhaldinu. Ég man hvað hann [nafngreindur núlifandi krataleiðtogi] var alltaf ógeðslegur. – Ég bara get ekki kosið þᅔ

Ég þagði og reyndi að láta mér koma í hug einhver rök fyrir því að kjósa R-listann, en gamla konan hélt áfram: “Afi þinn segir hins vegar að ég verði að kjósa R-listann. Honum líst svo illa á að Björn vinni. – En kratarnir eru bara ómögulegir.”

“Uh!” – tuldraði ég – “nú er konan hans Sveins Rúnars – þarna, hún Björk. Hún þykir ágæt…” – “Já”, svaraði amma, “hún er víst mjög góð. Ætli maður verði ekki bara að kjósa þetta.” – “Áhm…” svaraði ég.

Vinnublogg

Jæja, þá var ég að ljúka við að semja bréf til stjórnar Samorku og ræða við Aðalstein Guðjohnsen, fyrrverandi rafmagnsstjóra í Reykjavík um efni þess. Í stuttu máli er ég að leggja það til að stofnuð verði nefnd til að undirbúa 100 ára afmæli þess að Jóhannes Reykdal lét virkja Hamarskotslækinn í Hafnarfirði, en það var einmitt fyrsta rafveita á Íslandi.

Ég tel rakið að nota þessi tímamót til að lyfta grettistaki í kynningu á sögu íslenskrar rafvæðingar. Ég lendi stöðugt í því í starfi mínu hjá Orkuveitunni að menn – einkum útlendingar – kalla eftir heildstæðum upplýsingum um rafmagnsmál á Íslandi: staðlaðar upplýsingar um stærð og framleiðslu rafstöðva; dreifikerfi landsins; sögu virkjanna o.s.frv. o.s.frv.

Þess vegna hef ég látið mér til hugar koma að nota mætti 100 ára afmælið til að kippa þessu í liðinn. Mér þætti vel koma til greina að útbúin yrðu upplýsingapjöld – t.d. eins og fótbolta- og körfuboltamyndir sem krakkar safna, með þessum upplýsingum. Verða íslenskar rafstöðvamyndir næsta Pókemon? Það skyldi þó aldrei vera!

* * *

Barmmerkin okkar eru rifin út eins og e-pillur. Vonandi tekst okkur Palla að ná út úr tollinum í tæka tíð hráefnum í fleiri barmmerki. Sennilega verða framboð um land allt nagandi hjá okkur þröskuldinn að fá merki og útlitshönnun.

* * *

Í gær var aðalfundur húsfélagsins heima á Hringbraut. Þar var Valur Norðri, Framari og ofurmenni endurkjörinn formaður. Hinn ofvirki gjaldkeri húsfélagsins heldur sömuleiðis áfram, sem þýðir að næsta árið mun ég reglulega fá inn um lúguna Húsfélagspóstinn með hugleiðingum gjaldkerans um mikilvægi þess að hækka meðalaldurinn í húsinu. – Losna við okkur pönkarana og fá ellibelgi inn í staðinn.

* * *

Og talandi um pönkara. – Í kvöld verður stefnan tekin á Tvö dónaleg haust á Grand rokk. Tvö dónaleg haust eru skrítin hljómsveit. Hún hætti að spila fyrir mánuði, en hefur síðan þá haldið a.m.k. þrjú ríjúníon.

Jamm.

Sumarmaðurinn er fundinn!

Jæja, þá er búið að fá úr því skorið hver verður sumarstarfsmaður hjá mér á Minjasafninu. Það er sá ljúfi drengur Sverrir Guðmundsson.

Sverrir er um þessar mundir hagfræðinemi, en hefur einnig verið verkfræði í Háskólanum auk þess sem hann var viðriðinn Hið íslenska eimreiðarfélag sem var skilgetið afkvæmi internetbólunnar á sínum tíma. Sverrir starfaði í nokkur sumur við Búrfell á vegum Landsvirkjunar og er forfallinn áhugamaður um orkusögu. Hann er einnig með stjörnufræðidellu, sem þýðir að hann og Ólafur Guðmundsson kennari og verktaki við safnið munu geta dundað sér saman. – Ég bind vonir við að Sverrir gæti síðar verið íhlaupamaður í Rafheimum ef ég forfallast, r.d. vegna veikinda.

Sennilega er pilturinn þó einna þekktastur fyrir þátttöku sína í Gettu betur. Þegar hann var busi, veturinn 1995-6, þá var hann valinn liðsstjóri spurningaliðs MR en þá var ég þjálfari þess. Einhverju sinni kom Logi Bergmann Eiðsson í heimsókn á æfingu og tók okkur sem tengdumst liðinu tali, var viðtalið sýnt í Dagsljósi sem þá var á dagskrá fyrir fréttir.

Logi ræddi við okkur um daginn og veginn í viðtalinu, en benti svo á Sverri og spurði hver hann væri. Þá greip ég orðið og upplýsti sjónvarpsáhorfendur um að þessi ungi piltur héti Sverrir Guðmundsson og að hann myndi vinna spurningakeppni framhaldsskólanna fyrir Menntaskólann fimmta, sjötta og sjöunda skiptið í röð. – Allir liðsmennirnir stirðnuðu upp – sem og Sverrir og Logi, sem loksins stundi út úr sér: “það vantar ekki í ykkur drýldnina!”

Síðar hefur sagan leitt í ljós hvort um drýldni eða rétt stöðumat hafi verið að ræða.

Mánudagsfærsla

Jæja, þá er helgin afstaðin og sennilega rétt að fara yfir stöðu og horfur af vettvangi baráttunnar:

Meginafrek helgarinnar fólst í því að ég Palli (sem hefur lítið bloggað eftir góða byrjun) og Steinunn (sem er eitthvað að hressast í blogginu), bjuggum til 600 barmmerki fyrir R-listann. Það var félagi Proppé sem fékk okkur til verksins.

Palli hannaði últrasvöl merki og notaði til þess hönnun sem við höfðum verið að velta fyrir okkur að nota fyrir Vinstri græna, en þar virðist ævintýramennska í hönnun ekki eiga upp á pallborðið. – Nema hvað, við gerðum þessi 600 merki núna um helgina og þurfum að gera 400 í viðbót til að klára pöntunina. Eitthvað segir mér að 1.000 merki dugi R-listanum engan veginn í heimsóknum sínum í framhaldsskóla og því verði pöntunin stækkuð. Þá er eins gott að slúbbertarnir í Bandaríkjunum sem við kaupum merkin frá geti afgreitt pöntun í hvelli.

- Það er rétt að taka það fram, að þessi barmmerkjaframleiðsla er ekki gerð í hagnaðarskyni. Við seljum merkin bara fyrir framleiðslukostnaði auk þess sem við erum að ná upp í stofnkostnað á gömlu pressunni (sem framleiðir einnar tommu merki) og festa kaup á nýrri pressu (sem framleiðir eina og hálfa tommu).

* * *

Sunnudagurinn fór að miklu leyti undir SHA-vinnu. Þar var ákveðið að ráðast í það um næstu helgi að dytta að kröfuspjöldum og fánum samtakanna. Sum hver mættu fá málningarslettur á stöku stað auk þess sem brýnt er að útbúa ný merki og slagorð. Það verður væntanlega handagangur í öskjunni á sunnudaginn kemur þegar við dembum okkur í þessa vinnu og ekki mun veita af vinnufúsum höndum – helst fólki sem dregið getur pensil skammlaust. Sjálfboðaliðar geta meldað sig hjá sha@fridur.is.

* * *

Í þriðju deildinni ensku tókst Luton að vinna enn einn leikinn um helgina og fóru því upp ásamt Plymouth og Mansfield. Það eru bjartir tímar fram undar hjá Luton og ég hef fulla trú á að liðið nái að komast upp úr 2. deildinni innan tíðar. Það væri þó ekki sniðugt að fara upp strax í fyrstu atrennu. Mörg lið hafa feilað á því að fara upp tvö ár í röð. – Að sama skapi er gleðilegt að sjá WBA í úrvalsdeildinni á nýjan leik. Verst að það skuli hafa gerst á kostnað Úlfanna.

* * *

Í gær skelltum við Steinunn okkur svo í bíó ásamt Palla og Hildi. Fyrir valinu varð nýja David Lynch-myndin í Háskólabíói. Þetta er rosalega töff mynd og fjölmargar frábærar senur. Hitt er svo annað mál að seinni hlutinn er gjörsamlega óskiljanlegur. Lynch er töffari og leikararnir fara margir hverjir á kostum!

* * *

Er BKI besta kaffi á Íslandi?

- Nei, svo sannarlega ekki! Það er algjört skólp.

Föstudagur – og vinnan er rétt að byrja…

Jæja, þá fer maður loks að sigla inn í nýja helgi með öllu því streði sem því fylgir. Fyrir mánudaginn þarf ég að koma fjórum hlutum í verk:

i) Semja grein um NATO-fundinn í maí fyrir Stúdentablaðið.
ii) Senda bréf á erlendu fyrirlesarana sem tala eiga á ráðstefnu okkar friðarsinna.
iii) Senda út Dagfara, fréttabréf Samtaka herstöðvaandstæðinga á félagsmenn.
iv) Þrykkja út hátt í þúsund barmmerkjum fyrir R-listann.

Eflaust furða einhverjir sig á síðasta atriðinu á listanum, en málið er að við Palli festum fyrir nokkru kaup á barmmerkjapressu og höfum svo verið að dunda okkur við að búa til merki fyrir hina og þessa aðila. Það er hörkuskemmtilegt, enda erum við barmmerkjanördar. Merkin sem við erum búnir að hanna eru últrasvöl og verða rifin út ef af líkum lætur. Líklega munu þessi merki ein og sér duga til að tryggja R-listanum sigur í borginni. – Ójá.

* * *

Tilvitnun mín í Cemetry Gates með The Smiths í síðustu færslu hefur vakið mikla athygli. Þetta lag er með betri lögum á plötunni The Queen is Dead sem er besta plata The Smiths og sennilega ein af fimm bestu plötum sem gerðar hafa verið. Besta lag Smiths er hins vegar Paint a Vulgar Picture af Strangeways Here We come. – Mikið væri nú gaman ef Morrissey og Marr myndu ná ríjúníoni frekar en að framleiða drasl hvor í sínu lagi. (Morrissey hefur reyndar gert slatta af fínu dóti – en ekkert jafn gott og Smiths-lögin.)

* * *

Luton-blogg mitt hefur einnig kallað á viðbrögð. Jóhannes Birgir Jensson, gamall MK-ingur sem mun hafa keppt fyrir hönd síns skóla í Gettu betur og þá verið í sama liði og höfuðsnillingarnir Bjarni Benjamínsson og Snorri Freyr Dónaldsson, sendi mér póst til að fetta fingur út í málfar í greininni og sendi mér jafnframt link á fyndna frétt um óðan Luton-mann sem hyggst fá sér húðflúr. Jóhannes spyr hvort Luton sé jafn staurblankt og uppáhaldsliðið hans: Sheffield Wednesday. Svarið er nei. Luton er þokkalega statt nú um stundir, enda í eigu auðkýfings með meira fé en vit. Klúbburinn er að fara að byggja sér 25.000 manna völl sem verður langflottastur. Ný gullöld mun senn ganga í garð í Luton!

Af MK-liði Jóhannesar og félaga árið 1995 er það annars helst að segja, að það var gríðarlega óheppið að fara ekki alla leið í úrslit. Þess í stað töpuðu þeir í bráðabana í fjórðungsúrslitum gegn Versló, sem Haukur Eggertsson fór fyrir. Bjarni Benjamínsson var á þessum tíma ágætur kunningi minn og sat með mér í stjórn Verðandi, samtaka ungs Alþýðubandalagsfólks. Ég held að það séu bara tvær manneskjur sem ég þekki sem geta kjaftað mig í kaf. Það eru Bjarni og Gerður Magnúsdóttir. Mikið væri gaman ef þau færu að blogga!

* * *

Bloggið hennar Steinunnar fer rólega af stað. Ég held að hún sé að eyða of mikilli orku í að velta fyrir sér kostum, göllum, takmörkunum og eðli bloggsins sem fyrirbæris. Annars held ég að Sverrir svari þessum tilvistarspekilegu vangaveltum hennar ágætlega í nýlegum pistli sínum.

Hvernig væri að reyna frekar að blogga um afrek síðustu daga? Tónleikana í Borgarleikhúsinu? Kostnaðinn vegna viðgerðarinnar á bílnum? Halda áfram að barma sér yfir kvefi og magapínu? – Minni naflaskoðun, meiri persónuupplýsingar!

* * *

Já og svo las ég einhvers staðar að úrslitaleikur MorfÍs sé í kvöld! Nú hef ég ekki fylgst með þessari keppni í lengri tíma og mun ekki horfa á útsendinguna á Skjá einum. Engu að síður get ég ekki leynt því að ég er pínulítið ánægður með að FB sé komið í úrslit á nýjan leik. Raunar hef ég þjálfað báða skólana sem keppa í kvöld – FB og MH. FB þjálfaði ég 1994-5 og 1995-6. Seinna árið sigruðum við í keppninni. Ég kom svo að þjálfun MH 1998 þegar skólinn tapaði fyrir MA í úrslitum. FB er skóli með stórt hjarta og raunar sá framhaldsskóli sem mér fannst skemmtilegast að vinna með á alltof löngum þjálfaraferli…

Jamm.

Enn fjölgar í bloggheimum…

Humm, rosalega rann ég á rassinn þarna. Ég ætlaði að vera voðalega sniðugur og ljóstra því upp að Steinunn væri farin að blogga, en gefa ekki upp slóðina. Sverrir var aðeins sneggri að hugsa en ég og sló einfaldlega inn slóðinni steinunnthora.blogspot.com. Jæja, þá er víst alveg eins gott að leyfa hverjum sem er að valsa þar inn og út. Bara vonandi að stelpan standi sig í að halda þessum skrifum úti…

En það er ekki bara Steinunn sem er byrjuð að blogga. Davíð Logi Sigurðsson Moggablaðamaður – og sennilega sá maður sem hefur sent Múrnum hvað flest skammar-/aðdáendabréf, er líka kominn í loftið með blogg. Davíð Logi er menntaður maður og Írlandsvinur og gefur blogginu sínu því að sjálfsögðu bókmenntavísun. Það heitir: “A Terrible Beauty is born”. Iss, segi ég nú bara og svara fyrir mig með ennþá flottari vísun:

Keats and Yeats are on your side
but you lose because Wilde is on mine

Þeir sem fatta djókinn mega senda mér tölvupóst. (skuggabaldur@hotmail.com)

Jamm.

Bögg og leiðindi

Voðalegt vesen er þetta með bloggerinn. Alltaf þegar maður er í stuði að skrifa eitthvað sniðugt, þá liggur síðan niðri. Ætli það endi ekki á því að ég verði að fá Palla til að redda fyrir mig einhverju sniðugu uppfærslukerfi þannig að ég verði ekki lengur upp á bloggerinn kominn. – Palli hefur vitaskuld ekkert betra við tíma sinn að gera, enda dólar hann sér bara í vinnunni og lætur sér leiðast eins og allir vita.

* * *

Í þessum helvítis veikindum um helgina tókst mér loksins að láta verða af því að stofna bloggsíðu fyrir Steinunni. Hún varð foxill eins og við var að búast, en mér er vonandi að takast að dekstra hana til að fara að blogga reglulega. Þegar það verður komin einhver festa í það hjá henni, þá birti ég slóðina á þessari síðu en ekki fyrr.

* * *

Ágúst Flygenring var svo vænn að senda mér ráð um hvernig fylla eigi út ákveðna þætti á skattframtalinu. Ég þekki Ágúst ekki mikið, en hef þó átt í nokkrum netsamskiptum við hann. Ég hef aldrei áttað mig almennilega á því varðandi drenginn hvort hann er vinstrisinnaðasti hægrimaður landsins eða hægrisinnaðasti laumukommi sem sögur fara af. Ég hallast frekar að síðari valkostinum.

* * *

Á áðan litum við Palli á fund með nokkrum fulltrúum úr framvarðarsveit ungliða í R-listanum, þar sem rætt var um strategíu og auglýsingamál. Sum þeirra hafa fínar hugmyndir, en inn á milli má finna meiri aulabárða. Við Palli munum væntanlega taka að okkur að gera barmmerki fyrir framboðið. Við lumum nefnilega á barmmerkjapressu, því við erum merkjatöffarar.

* * *

Merkilegar fréttir úr skoska fótboltanum. Önnur lið en Celtic og Rangers eru að búa sig undir að henda Glasgow-risunum út úr skosku deildarkeppninni. Það yrði magnað! Raunar hef ég verið að komast inn á að slíkt yrði skoska fótboltanum aðeins til góðs. Mínir menn í Skotlandi eru vitaskuld Hearts. Ég gæti skrifað langhunda um hversu gott það lið er.

* * *

Bráðum verð ég að rífa mig upp úr þessu sleni sem ég hef verið í undanfarna dag og jafnvel vikur. Ég er ekki að standa mig í að skrifa á Múrinn og allt of mikil vinna lendir á félögum mínum (sem standa sig eins og hetjur). Friðarvefurinn er alltof daufur og ío vinnunni hrannast upp óunnin verkefni. Hugsanlega er þetta stress út af ráðstefnunni í maí og allt verði betra eftir mánuð. A.m.k. gengur þetta ástand ekki til lengdar…

Jamm.