Um tilgangsleysi allra hluta

Bloggað til að plögga!

Jæja, þá sit ég á skrifstofu Palla Hilmars á föstudeginum langa og blogga. Hér er ég staddur undir því yfirskyni að við Palli séum að vinna saman að undirbúningi friðarráðstefnunnar sem við erum að efna til í vor. Það er rangt.

Palli er að snattast í heimasíðu UVG og dunda sér við að setja upp netmyndavél sem smellir mynd af honum á mínútu fresti þar sem hann situr fyrir framan tölvuna sína – slíkt á auðsjáanlega erindi við heimsbyggðina. Sjálfur læt ég mig hafa það að hanga hérna, vegna þess að þannig kem ég mér undan því að hjálpa til við kvöldverðarboðið á eftir, þar sem Steinunn er að gera flóknar tilraunir með að elda mexíkóskan kjúkling.

Í raun hef ég ekki frá miklu að segja sem réttlætt gæti það að blogga á þessum mikla helgidegi. Þó læt ég mig hafa það til að plögga samkomuna sem við herstöðvaandstæðingar ætlum að halda annað kvöld (laugardaginn 30. mars) að Hallveigarstöðum, á horni Túngötu og Garðastrætis.

Samkoma þessi verður með allra léttasta móti. Einhver tónlist verður spiluð og svo seldur bjór á vægu verði. Ég fékk að stýra áfengiskaupunum og lét því kaupa 3-4 sinnum meiri bjór en seldist á þessari samkomu í fyrra. Engu að síður er ég sannfærður um að búsið muni renna út á mettíma. Þeir sem vilja ná fínu partýi áður en haldið er í bæinn á laugardagskvöldið gætu því gert margt vitlausara en að droppa við að Hallveigarstöðum – (þó ekki væri til annars en að sjá allt þetta fólk sem ég nefni svo oft í bloggunum mínum.)

Jamm.

* * *

e.s. Steini Múrverji hefur sérstaklega farið þess á leit að ekki verði bloggað um hann á þessum vettvangi. Að sjálfsögðu mun ég ekki verða við þessari beiðni – öðru nær. Þannig er tilvalið að benda lesendum þessa bloggs á að Steinþór skrifaði grein í TMM á dögunum. Ekki hef ég lesið þá grein en hún er eflaust góð.

Bersöglisvísur

Í Mjólkursamlagi Neskaupstaðar
ganga hlutirnir nokkuð hraðar.
Því þegar forstjórinn er á fundi,
þá fylla hinir kerin af brundi.

Bjarni Tryggvason

Í gær fór ég á Dónakvöld með trúbadornum Bjarna Tryggva á Vídalín ásamt Steinunni og tengdó. Tengdamamma er mikill aðdáandi Bjarna og ég lét til leiðast að mæta til þess að:

i) Berja jaxlinn augum í fyrsta sinn frá því á níunda áratugnum.
ii) Sjá nýju hárgreiðsluna hennar tengdó. – Hún er appelsínugul!

Eins og nafnið gefur til kynna, voru bara dónalög á lagaskránni hjá Bjarna. Þarna var einkum snúið út úr gamalkunnum dægurlögum og gamlir slagarar settir í nýtt samhengi – hvern hefði t.d. grunað að gamla sjómannavísan “Hann elskaði þilför hann Þórður” væri hreinræktaður dónaskapur?

Inn á milli voru svo nánast nostalgískar klámvísur á borð við lagið um Fríðu sem átti engan vin. (Þeir sem kannast við lagið ættu að geta botnað þetta núna – meira skrifa ég hins vegar ekki á síðu sem börn og unglingar geta lesið…)

Bjarni er góður tónlistarmaður og bráðfyndinn ef hann vill með það hafa. Ekki get ég samt ímyndað mér að hann hafi skemmt sér í gær – til þess var salurinn alltof leiðinlegur og fólk að kjafta saman á sumum borðum meðan á spileríinu stóð. Tengdó sat ekki einu sinni út konsertinn. Hún var allsgáð og akandi. Sömu sögu er ekki að segja af dóttur hennar.

Draugar og hart viðbit

Félagi Stefán Jónsson kom í heimsókn í gærkvöld til að lepja kaffi og spjalla um daginn og veginn. Það var gaman.

Eins og fram hefur komið á þessari síðu, er Stefán loksins kominn með vinnu eftir að hafa útskrifast úr heimspekinni sl. haust. Hann starfar nú hjá Vísindavef Háskólans, undir stjórn Þorsteins Vilhjálmssonar sem er einmitt með mér í vísindasöguhóp (fjalla betur um það síðar).

Stefán bar sig heldur aumlega yfir því hversu illa gangi hjá honum að afla upplýsinga um Stapadrauginn, en einhver forvitin sál mun hafa sent inn spurningu um hann. Eitthvað reyndum við að rifja upp sögur af þessum draugi, sem er einn af fáum bíldraugum á Íslandi. (Hann á það sem sagt til að húkka sér far hjá hrekklausum ökumönnum en gufa svo upp á leiðinni.)

Að lokum ákváðum við að hafa samband við Bryndísi, vinkonu Steinunnar, sem er óð drauga- og forynjuáhugakona. Ekki stóð á svörum og var Bryndís að senda okkur SMS eða hringja inn nýjar upplýsingar um drauga á Reykjanesi ásamt ítarlegum vísunum í heimildir allt fram undir miðnættið. – Bryndís er snillingur sem ætti miklu fremur heima í alvörugrein á borð við sagnfræði, íslensku eða jafnvel þjóðfræði en landafræðinni sem hún er í núna. Það er þó ekki öll von úti enn, því ýmsir góðir menn hafa droppað út úr landafræðinni. T.d. Svenni Guðmars, knattspyrnuhetja og útvarpsgaur.

Eftir draugapælingarnar krafði ég Stefán svara fyrir hönd Vísindavefsins við því hvers vegna spurningin hans Palla Hilmars fékkst ekki afgreidd. Hún var efnislega eitthvað á þessa leið:

Í ljósi laga um auglýsingar og góða viðskiptahætti, hvernig er þá Osta- og smjörsölunni stætt á að auglýsa: “Smjörvi – alltaf mjúkur á brauðið!” – þegar það er augljóslega ósatt?

Þótt einhverjum kunni að þykja þessi spurning léttvæg, þá er hún það alls ekki. Nú veit ég til þess að deilurnar um Smjörvan séu mesta ógnin sem steðji að sambandi þeirra Palla og Hildar. Hildur vill kaupa Smjörva, vegna þess að henni þykir hann bestur á bragðið. Palli verður hins vegar foxillur í hvert sinn sem hann reynir að smyrja grjóthörðu viðbitinu á brauð með þeim árangri að brauðsneiðarnar tætast í sundur.

Hér er augljóslega um djúpstæðan ágreining að ræða sem ekki verður leystur svo glatt. Meðal þeirra leiða sem hugsa mætti sér að fara, væri að hætta að geyma smjörið í ísskápnum. Með því móti verður það vissulega alltaf mjúkt – en fer hins vegar fljótt að þrána. – Til að bregðast við því mætti kaupa Smjörvann í rauðu umbúðunum, en hann er saltmeiri og ætti því að þola betur geymslu við stofuhita.

Önnur og jafnvel einfaldari leið væri sú að venja sig við að éta þránað smjör. Þessi aðferð gagnaðist Íslendingum um aldir og raunar bendir margt til þess að fólki hafi fundist úldið smjör betra á bragðið en fersk vara.

Þetta breytir því þó ekki að Vísindavefurinn átti ekkert með að hafna spurningunni hans Palla!

Ferðahugur

Enn einu sinni fellur maður í þá gryfju að halda að sumarið sé komið, bara vegna þess að guli bletturinn er búinn að láta sjá sig í einn dag. Þessir örfáu sólargeislar eru hins vegar búnir að koma mér í sannkallað sumarskap þannig að í hádeginu fór ég að spá í sumarfríinu.

Það er allt útlit fyrir að að Orkuveitan ætli að senda mig í heljarlangt sumarfrí, en til þessa hefur mér aldrei tekist að nýta alla þessar sumarfrísdaga. Svo dæmi sé tekið, þá liðu bara sex vinnudagar allt sumarið 2000 þar sem ég mætti ekkert til vinnu. Flesta frídaganna skrapp ég í vinnuna og vann kauplaust í nokkra klukkutíma eða nördaðist á netinu og las tölvupóst. En núna er sem sagt markmiðið að reyna að ná almennilegu sumarfríi og helst afreka eitthvað á meðan á því stendur.

Það sem liggur fyrir varðandi sumarið er eftirfarandi:

1) Horfa á HM í fótbolta í júní.

2) Skreppa til Norðfjarðar á heimaslóðir Steinunnar, þar sem trillukarlinn pabbi hennar er búinn að hóta því að fara með mig í veiðitúr. (Góði guð – láttu vera brælu!)

Þessu til viðbótar er ég kominn með eitursnjallt plan. Væri ekki rakið að nota skreppið á Norðfjörð til að taka Norrænu til Færeyja og stoppa þar í svona fimm daga? – Mig hefur í mörg ár langað til Færeyja og er sannfærður um að það sé rosalega gaman þar.

Spurningin er hins vegar, hvort ætli það sé betra að taka bíl með eða vera bíllaus? Væri bíll ekki bara óþarfa vesen? Allar ábendingar vel þegnar…

Spurningakeppni fjölmiðlanna

Á áðan hlustaði ég á Rás tvö þar sem Guðni Már var að draga í spurningakeppni fjölmiðlanna. Umsjónarfólk þessarar keppni nú í ár eru þau Þóra Arnórsdóttir og Svenni Guðmars úr Dægurmálaútvarpinu. Svenni spilar fótbolta með mér á sunnudögum, en hafði ekki ropað þessu upp úr sér við mig fyrr.

Það er greinilega verið að reyna að hæpa þessa keppni upp. Þannig eru þættirnir Gettu betur og Viltu vinna milljón? báðir með kepnislið – þrátt fyrir að þeir séu vitaskuld ekki fjölmiðlar. Þá kom fram í útdrættinum að ýmsir fjölmiðlar legðu mikið upp úr því að vinna þessa keppni og sendu þrautreyndar spurningakempur til leiks. Svo dæmi sé tekið er Morgunblaðið með Davíð Loga Sigurðsson í liði sínu, en eins og margir muna lét Davíð Logi mjög til sín taka í spurningakeppni hjá Hemma Gunn um árið.

Einu sinni keppti ég í spurningakeppni fjölmiðlanna. Það var þegar Björgvin G. Sigurðsson var ritstjóri Stúdentablaðsins. Björgvin ákvað að Stúdentablaðið yrði að taka þátt í keppninni í fyrsta sinn, en treysti sér þó ekki sjálfur til að vera í liðinu. Hann prettaði félaga minn Björn Inga Hrafnsson til að taka þetta að sér, en Bingi skrifaði öðru hvoru í blaðið. Björn hafði svo samband við mig (sem tengdist blaðinu ekkert) og við mættum til leiks.

Svo fór að lokum að við fórum með sigur af hólmi í keppninni sem þá var í umsjón Þorsteins sem nú er hjá útvarpi Umferðarráðs. Á leið okkar í úrslit minnir mig að við höfum unnið fréttastofu Útvarps, Moggann og Séð og heyrt – sem þá var ritstýrt af Gerði Kristnýu. – Í úrslitaleiknum unnum við svo Sjónvarpið, þá Gunnar Salvarsson og Ómar Ragnarsson.

Það var svo sem fínt að vinna og fá Sögu daganna og Merkisdaga á mannsævinni eftir Árna Björnsson – en ekki finnst mér þetta nú skemmtileg eða merkileg keppni.

Af Binga er það hins vegar að frétta að henn gerðist Framsóknarmaður nú um mánaðarmótinn. Það er víst góður bissnes í því að styðja þann flokk – ef menn hafa geð í sér til slíkra verka.

Sitt lítið af hverju…

Jæja, oft hafa helgarnar verið villtari en þetta. Hápunktur föstudagskvöldsins var vitaskuld að horfa á stórmyndina um Olsen-banden. Það var búið að benda mér á það fyrirfram að einn af leikurunum hefði dáið meðan á tökum myndarinnar stóð – en það truflaði ekki framleiðendurna. Þess í stað kom hver senan á fætur öðrum þar einungis var sýnt aftan á þá persónu – auk þess sem hún fékk ótrúlega fáar línur.

* * *

Á laugardagskvöldið litu mamma og pabbi í heimsókn. Þau gömlu eru á leiðinni til Póllands í lok næstu viku. Harka í gömlu hjónunum!

Raunar ætluðu þau fyrst til Portúgal, en helvítis ferðaskrifstofan vildi helst ekki selja þeim flugmiða nema að þau bókuðu líka hótel í gegnum sömu aðila. Það er því greinilegt að gömlu hafa tekið þann kostinn að velja næsta land í stafrófinu. – Ef allt hefði verið uppselt til Póllands hefðu au sennilega haldið til Puerto Rico.

* * *

Fótboltinn í hádeginu á áðan var líka fínn. Átta manns mættir – sem er eiginlega forsenda fyrir því að hægt sé að spila af einhverju viti. Í tímanum á undan hafði Addi rokk verið að spila. Hann mætti á ræðukeppnina á föstudaginn þar sem minn gamli uppáhaldsskóli FB sigraði Versló og komst þannig í úrslit MorfÍs í annað sinn í sögunni.

Arnar sagði að Breiðhyltingarnir hefðu verið miklu betri og átt mun stærri sigur skilið. Engu að síður er augljóst að honum finnst þetta 2002 FB-lið standa gullaldarliðinu frá 1996 langt að baki.

Er ég algjört nörd? Er ég virkilega kominn með MorfÍs-nostalgíu???

* * *

Síðast en ekki síst: mínir menn í Luton unnu Kidderminster í gær. 2. deildar-sætið virðist því nokkuð tryggt, en því miður er Plymouth á það mikilli siglingu að titillinn verður vart okkar í ár.

Jamm.

Gaman – gaman – gaman!!!

Hóhóhó… í dag er svo gaman! Ég ákvað að slá deginum upp í fullkomið kæruleysi. Mætti alltof seint í vinnuna og ætla að fara snemma heim. Steinunn er að koma heim af spítalanum og ég á smkv. læknisráði að stjana við hana næstu daga. – Ekki deili ég við lækninn í því efni!

Stjan samkvæmt læknisráði er auðvitað hrein snilld! Ætli ég geti sent Tryggingastofnun reikning eftir næstu viku? Það væri ekki amalegt að fá tímakaup fyrir að klappa stelpunni í nokkra daga!

Þessu til viðbótar er ég kátur sem bátur yfir að Dagfari sé kominn úr prentun. Þá kom Sigurður Flosason, gjaldkeri Samtaka herstöðvaandstæðinga (þar sem ég er formaður) hér á áðan. Hann var glaður sem barn yfir því að Dalvíkurbær sé búinn að lýsa yfir stofnun kjarnorkuvopnalauss sveitarfélags. Bráðum verður um helmingur sveitarfélaga á landinu búinn að gera slíkar samþykktir og það er allt kraftinum í Sigga Flosa að þakka.

Sigurður er gæðablóð og hefur tröllatrú á mér. Hann hefur einn síns liðs bjargað fjárhag SHA með því að rukka inn félagsgjöld harðri hendi og selja geisladiska o.fl. í bílförmum. Einhverra hluta vegna hefur það hins gjörsamlega farið fram hjá honum að ég sé búinn að sofa hjá einum meðstjórnandanum í fjóra mánuði. – Hann virðist meira að segja ekki gruna neitt þótt Steinunn svari trekk í trekk í símann heima hjá mér þegar hann hringir. – Skrítið!

Það er munur að vera hvalur…

…og geta siglt um sjóinn eins og skip – eins og skip – eins og skip, skip, skip!
Ég er stærsti hvalur í heimi og ég syndi um með merkilegan svip – merkissvip – merkissvip, svip, svip!
Alla fiska sem ég finn (hvar sem er í hafinu)
- alla fiska sem ég finn (hvar sem er í hafinu),
borða ég með munninum!

Það er sjaldnast skemmtilegt að fá lög á heilann. Þó er margt verra en að syngja í sífellu lögin hennar Olgu Guðrúnar af “Eninga meninga”. Hefur komið út betri barnaplata á íslensku? – Það er mér til efs.

* * *

Gærdagurinn var lengst af ömurlegur, ég var hálfþunglyndur og gerði ekki rasskat í vinnunni. Undir kvöldmat fór landið hins vegar að rísa á ný. Veðrið snarskánaði, ég fór í heimsókn á spítalann til Steinunnar og dvaldi þar í góðu yfirlæti þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir sjúkraliða og gangastúlkna til að trufla okkur, því næst horfði ég á nokkrar mínútur af Meistaradeildinni og endaði loks á Ara í Ögri ásamt þeim Jakobssonum.

- Þessi dagskrá dugði til að hressa mig svo rækilega við að mér hefur tekist að halda góða skapinu í allan dag. Gríslingarnir sem eru núna í heimsókn á safninu eru fínir, samstarfsmenn mínir hafa ekki gert mér lífið leitt í dag með frekju og vitleysisgangi og mér er bara að ganga vel með handritið að sögu Vatnsveitunnar eftir Hilmar Garðarsson sem ég er að lesa yfir um þessar mundir. – Síðdegis er svo von á krökkum úr Finnbogastaðaskóla af Ströndum, en kennarinn þeirra er einmitt Bjarnheiður mamma Gvendar sem keppti með mér í Gettu betur 1995. (Gvendur á bara eftir að klára BA-ritgerðina sína í sagnfræðinni, en vinnur fulla vinnu í kerskálanum hjá Ísal.)

Gæti ég verið í betra skapi? – Jú, raunar. Það myndi til dæmis kæta mig verulega ef ÍTR myndi hundskast til að borga mér fyrir að vera spyrill í spurningakeppninni þeirra um daginn. Þá hefði ég kannski efni á því að borða og þyrfti ekki að lifa á visa-kortinu.

* * *

Um helgina þarf ég svo að demba mér í að pakka inn Dagfara, tímariti okkar herstöðvaandstæðinga. Blaðið er stórglæsilegt, þó ég segi sjálfur frá. Palli Hilmars er langflottasti umbrotsmaðurinn og forsíðan er ofursvöl. Fjalla kannski betur um það síðar.

* * *

Nú kynni einhver að spyrja hvers vegna ég sé að blogga úr því að ég hef ekki frá neinu að segja öðru en því í hvernig skapi ég er? – Ástæðan er einföld. Blogg er fíkn eins og Óli Njáll kommúnisti og krikketnörd þreytist ekki á að benda á.

One down, four to goÂ…

Jæja, maður lifði svo sem af fyrstu nóttina með stelpuna á spítalanum. – Hvers vegna er kaffi svona hryllilega vont á sjúkrastofnunum? Og hvers vegna lendir maður alltaf í stofu með gamlingja sem stynur og rymur eins og slíðurhyrningur?

Þegar heim var komið (á elsku Mözdunni minni sem er orðin eins og ný eftir að völundurinn Eddi K lagaði kælikerfið), ætlaði ég að hringja í félaga Stefán Jónsson sem eflaust hefði verið til í að fara á barinn. Stefán var ekki heima þannig að þess í stað ákvað ég að gefa sjónvarpsdagskránni tækifæri – sem reyndust vera mín stærstu mistök.

Annars varð gærkvöldið athyglisvert. Í mig hringdi nefnilega Bóas nokkur Valdórsson. Bóas var liðstjóri í ræðuliði FB sem ég þjálfaði til sigurs í MorfÍs árið 1996.

Sigur FB-inga það ár voru sennilega óvæntustu úrslit í sögu keppninnar. Breiðholtið hafði einu sinni eða tvisvar áður tekist að komast upp úr fyrstu umferð, en fór skyndilega alla leið. – Bóas er nú farinn að þjálfa FB og er kominn með liðið í undanúrslit á móti Versló. Keppnin fer fram á föstudagskvöldið og talar FB með “nördum” en Versló á móti. – Hvernig í ósköpunum er hægt að vera á móti nördum?

Ásamt Bóasi, voru Lárus Páll Birgisson, Arnar Þór Halldórsson og Matthías Geir Ásgeirsson í 1996 liðinu. Lárus er betur þekktur sem Lalli feiti og var valinn “fyndnasti maður Íslands” fyrir einhverjum misserum. Lalli er raunar hættur að vera feitur, en þegar hann var upp á sitt besta var hann einhver magnaðasti bjórsvelgur sem ég hef séð. Eftir eina ræðukeppnina mætti hann peningalaus á barinn, en lét fólk gefa sér bjór með því skilyrði að hann teygaði hann í einum sopa. – Hann drakk allt kvöldið frítt!

Arnar – öðru nafni: “Addi rokk” eða “Arnar 6 ára”, var og er höfuðsnillingur. Raunar fannst mér hann alltaf fyndnastur í liðinu. Það væri hins vegar synd að segja að hann hafi rekist vel í skólakerfinu. – Ég var alltaf með lífið í lúkunum yfir því að hann yrði rekinn úr skóla fyrir mætingu og yrði þannig ólöglegur í MorfÍs. Til þess kom þó ekki, því það tókst að sannfæra áfangastjórann um að Addi yrði að vera með ef okkur ætti að takast að slá MR úr keppni í 8-liða úrslitum. Og það gekk eftir. – Annars tókst Arnari að skrópa sig út úr “Tjáningu” þarna um vorið. Helv. kennarinn tók ekkert tillit til þess að hann væri að undirbúa ræðukeppni sem ætti að hafa eitthvað fyrir kúrsinn að segja. – Tjáningarkennarar eru afskaplega miklir þverhausar…

Matti stuðningsmaður er sá eini úr liðinu sem ég hef haldið einhverju sambandi við. Hann var alltaf langbesti ræðumaðurinn í hópnum og hefur þjálfað ræðulið með góðum árangri út um hvippinn og hvappinn. Hins vegar er hann vinnualki af verstu sort. Eftir stúdentsprófið dreif hann sig í smíðanám og er nú að slá upp mótum út um allan bæ, auk þess sem hann er búinn að smíða sér stóreflis hús á Álftanesinu og er kominn með grísling. – Matti er eini maðurinn sem ég hef kynnst sem tekist hefur að vera í um 180% vinnu um langt skeið án þess að glata glórunni.

Hver veit nema að ég rifji sigurárið 1996 betur upp síðar?

Ég blogga til að gleyma!

Stuna! Í morgun skutlaði ég Steinunni á spítala. Hún mun liggja inni í fjórar nætur og ég verð væntanlega eins og illa gerður hlutur á meðan. Ég er ekki í neinu stuði til að blogga neitt sniðugt, þar sem það myndi eflaust allt leysast upp í sjálfsvorkunn og barlóm.

Ætli þessi vika fari ekki í að drekkja sér í vinnu, horfa á fótbolta og drekka bjór? – Svo bætir ekki úr skák að stelpan liggur á Sankti Jósefsspítala í Hafnarfirði, þannig að það er maraþonakstur í hverja einustu heimsókn!

Annars fékk ég þær gleðifregnir á áðan að bíllinn minn sé kominn úr viðgerð hjá Edda K, bifvélavirkjanum mínum. Eddi K er einn mesti töffari sem ég hef kynnst. Einhverju sinni lenti ég í að standa yfir honum laga bremsukerfið í Mözdunni minni í hálfan dag þar sem við töluðum stöðugt um bíla og akstursíþróttir. – Ég veit ekkert um þessi efni, en reyndi að taka fullan þátt í samræðunum. Gott ef hárunum á bringunni fjölgaði ekki allverulega meðan á umræðunum stóð.

Annars er ég farinn að verja skuggalega miklum tíma hjá Edda K. Gæti verið að það myndi borga sig að skipta út bílnum fyrir nýrri týpu?