Þetta eru bestu fréttir dagsins.
Ég veit um fjölda fólks sem varð fyrir miklum fjárhagslegum skakkaföllum við þessa skerðingu lífeyrissjóðanna. Dómurinn í dag er mikilvægur áfangasigur. Þessu verður samt örugglega vísað til hæstaréttar og þá verður að sjá hvað setur.
En ef lífeyrissjóðirnir fara aftur af stað með þessar reglubreytingar, þá munu margir fylgjast með því hvað ráðuneytið gerir.
Það er ónotalegt að fylgjast með fréttunum af brottvísun fjölskyldunnar frá Kenýa. Eiginlega vonar maður að málið sé flóknara en ætla mætti af fjölmiðlum og að embættismennirnir íslensku hafi haft einhver skynsamleg rök fyrir sér, sem enn hafi ekki fengið að koma fram. Einhvern veginn finnst mér það samt ekkert sérstaklega líklegt.
Það sem einkennir flóttamannapólitíkina íslensku er að hér fær nánast enginn hæli sem flóttamaður (hvað þá pólitískur flóttamaður) sem kemur “inn af götunni”. Stjórnvöld geta fellt sig við að taka á móti hópum einkum ef frumkvæðið er héðan, en einstaklingar eða fjölskyldur sem hingað álpast eiga engan séns.
Þetta er meðvituð stefna - eins og öllum mætti vera ljóst. Engu að síður hefur hið opinbera aldrei gengist við því að þetta sé stefnan. Þvert á móti er alltaf látið eins og allir eigi möguleika á að verða hér pólitískir flóttamenn ef málefnaleg sjónarmið séu fyrir hendi. Þess vegna er engum flóttamanni vísað brott á þeim forsendum að við viljum ekki fá neina slíka, heldur er sagt að þeir séu einfaldlega ekki nógu góðir umsækjendur.
Ég hef oftar en einu sinni stungið upp á lagabreytingu sem ég held að gæti haft veruleg áhrif á hvernig unnið er úr þessum málum. - Það er að setja kvóta á pólitíska flótamenn.
Hér á ég ekki við hámarkskvóta, heldur lágmarkskvóta.
Auðveldlega má hugsa sér að sett verði í reglur að ekki skuli veita færri en t.d. fimmtán einstaklingum og/eða fjölskyldum þeirra (bara til að nefna einhverja tölu) hæli sem pólitískir flóttamenn á ári hverju. Það væri svo eitt af skilgreindum verkefnum Útlendingastofnunnar að tryggja að þessari tölu væri náð. Ef Útlendingastofnun mæti það sem svo að góðar og gildar umsóknir um pólitískt hæli næðu ekki þessari tölu, þá þyrfti hún einfaldlega að hafa samband við kollega sína úti í löndum og finna þar “nógu góða” pólitíska flóttamenn. (Auðvitað mætti hugsa sér að hægt væri að flytja kvótann að einhverju leyti milli ára til að auðvelda embættismönnunum störfin.)
Og hvað væri unnið með þessu?
Jú, eitthvað segir mér að ef kerfið væri skyldugt til að “tryggja” vissan fjölda pólitískra flóttamanna - þá muni umsóknir ansi margra þeirra sem nú fá synjun verða litnar talsvert öðrum augum en nú er. Ætli margir þeirra sem núna fá synjun þættu ekki harlagóðir í huga embættismanna sem vissu að þeir þyrftu að fylla upp í kvóta?
Þegar komið var heim úr fríinu beið okkar glæsilegt umslag, merkt Steinunni Þóru Árnadóttur þingkonu. Það var boð í veislu í tilefni af 232 ára sjálfstæðisafmæli Bandaríkjanna.
Boðskortið var flott, með skjaldarmerki BNA og hvaðeina. Í umslaginu var líka fylgimiði. Þar var sponsörum afmælisveislunnar þakkað sérstaklega og lógó viðkomandi fyrirtækja prentuð með.
Og hvaða kompaní skyldu svo vera styrktaraðilar hinna frjálsu Bandaríkja? Jú:
* Capacent
* Marel
* Hilton, Reykjavík Nordica
* Alcoa Fjarðaál
* KFC-skyndibitar
* Taco Bell-skyndibitar
* Inn-nes
* Elgur
* Hertz
* Vífilfell
og
* Rúmfatalagerinn
Dálítið sjoppulegt - ekki satt?
Komum í nótt heim úr fimmtán daga Danmerkurferð.
Í ferðinni las ég fjórar bækur - eða öllu heldur las þrjár og byrjaði á þeirri fjórðu. Þær eru:
* Eyjólfur sundkappi. Stórmerkileg ævisaga sem fór því miður fram hjá mér þegar hún kom út. Við lesturinn vaknaði þörf fyrir að lesa aftur Djöflaeyjuna eftir Einar Kárason. Það ætla ég að gera hið fyrsta.
* Doðrantur um sögu danskrar knattspyrnu, með áherslu á sögu félagsliða og þróunina frá áhugamennsku yfir í atvinnumennsku. Fyrsta flokks fótboltasagnfræði eftir tvo ágæta sagnfræðinga. Skrifa meira um þetta síðar.
* Morðin í Betlehem, reyfari e. Matt Rees. Gerist í samtímanum á herteknu svæðunum í Palestínu. Höfundurinn hefur aðra og flóknari sýn á lífið undir oki hernámsins en sú svarthvíta mynd sem oft er boðið uppá. Bók sem fær mann til að hugsa. (Glæpafléttan sjálf er hins vegar ekkert stórbrotin og á ekki endilega að vera það.)
* The Ball is Round efti David Goldblatt. Loksins keypti ég mér þennan 950 síðna doðrant og er búinn með fyrstu 350 síðurnar. Þetta er ótrúleg bók. Það er auðvitað galið viðfangsefni að ætla sér að skrifa yfirlitsrit um sögu knattspyrnunnar frá öndverðu og fletta það saman við almennt yfirlit yfir efnahags og stjórnmálasögu heimsins síðustu 150 árin. Enn galnara er að það skuli hafa tekist…
E.t.v. meiri ferðasaga síðar.
Famelían er farin í sumarfrí til Danmerkur. Hér verður ekkert skrifað fyrr en í júlí. Sjáumst þá. Reynið að þrauka.
- Og til að hryggja blogglesandi innbrotsþjófa, þá er búið að lána íbúðina þessar tvær vikur svo kofinn verður ekki mannlaus…
Asíukeppnin skýrðist allrækilega í gær.
1. riðill: Ástralir eru komnir áfram. Írak og Katar eru jöfn að stigum og mætast á “heimavelli” Íraka í Dubai. Reikna með Írak áfram.
2. riðill: Japan og Bahrain komin áfram.
3. riðill: Norður- og Suður-Kórea komin áfram.
4. riðill: Úzbekistan og Sádi Arabía komin áfram.
5. riðill: Íran komið áfram. Sýrlendingar þurfa að vinna Sameinuðu arabafurstadæmin á útivelli til að skjótast framúr þeim.
Milliriðlarnir klárast eftir viku. Í kjölfarið verður svo dregið í lokariðlana. Ég spái tveimur nýjum fulltrúum Asíu í lokakeppnina.
Írakar gerðu sér lítið fyrir og unnu Kínverja í Tianjin. Þar með er ljóst að Kína vermir botnsætið í fyrsta riðli, sem hljóta að vera gríðarleg vonbrigði þar á bæ. Fyrir nokkrum árum virtist sem Kínverjum væri að takast að byggja upp karlaknattspyrnu og frambærilegt landslið, en þær vonir virðast að engu orðnar.
Ástralía og Katar mætast á eftir. Sem stendur eru bæði lið með sjö stig eins og Írak. Þarna verður spenna fram á síðustu stundu.
Í Afríkukeppninni vekur athygli að Fílabeinsströndin er undir gegn Botswana í hálfleik. Áður hafði lið þeirra gert jafntefli gegn Madagascar. Reikna með að þetta starf verði laust til umsóknar eftir helgi…
Fínir leikir í gangi í Suður-Ameríkuhlutanum í dag. Hvernig er það - hefur Sýn ekki rétt á þeim leikjum? Hvað með að fá eitthvað af þessari forkeppni í íslenskt sjónvarp!
Fullt af leikjum í forkeppni HM í dag.
Norður-Kórea er komið áfram eftir heimasigur á Jórdaníu og Suður-Kórea er þar með einnig öruggt um sæti í lokaumferðinni. Þar með þriðji riðill afgreiddur.
Japan vann Tæland í öðrum riðli og er þar með komið áfram. Bahrein gæti tryggt sér sæti á eftir í leik gegn Óman.
Sádi Arabar eru yfir í hálfleik gegn Singapúr, en voru de facto komnir áfram úr fjórða riðli ásamt Úzbekum.
Kína er yfir gegn Írak í fyrsta riðli undir lok fyrri hálfleiks. Þessi úrslit myndu fella Íraka úr leik.
Engir leikir eru enn byrjaðir í fimmta riðli.
Meira síðar…
* * *
(Uppfært kl. 13:30)
Nei sko! Írakar eru búnir að skora í tvígang gegn Kínverjum og tuttugu mínútur eftir! Það er magnað.
Sádarnir unnu hins vegar sinn riðil vandræðalaust. Úrslit eru þá fengin í tveimur riðlum af fimm - einn virðist nokkuð ráðinn en tveir eru galopnir.
…hlýtur að vera auglýsingin frá einhverjum bílaframleiðandanum sem hamrar á því að verkfræðingateymi fyrirtækisins hafi einkaaðgang að lúxushóteli með góðri sundlaug og mörgum veitingastöðum.
Það yrði þó áhugavert ef einhver bankinn tæki þetta upp í ímyndarherferð og sýndi löng myndskeið af jólagjöfunum til millistjórnenda sinna…
Ég fæ ókjör af ruslpósti. Nýjasta skriðan eru auglýsingar um “Blue sexy pill” - sem ég reikna með að sé einhverskonar Viagra eftirlíkingar-svindl.
En ég er líka á nokkrum íslenskum fjölútsendingarlistum, án þess að hafa hugmynd um hvers vegna. Einhverra hluta vegna fæ ég t.d. alltaf sendan póst frá Stiklum - viðskiptaskrifstofu utanríkisráðuneytisins. Svo sendir Óli Palli á Rás 2 mér vikulegan pistil um hvað sé á dagskránni í Rokklandi. Ekki hef ég grænan grun um hvers vegna mér var bætt inn á þann póstlista.
