Gúbbinn á Andmenningu hefur farið hamförum í vélritun undanfarnar vikur eftir að ég pönkaðist á Heimi what’s his face fyrir að fara silkihönskum um DSK í umfjöllun sinni á Vísi. Hann byrjaði semsagt á að kommenta hér og ég svaraði honum nokkrum sinnum og einhverjir aðrir svöruðu honum og svo var hann orðinn svo lamandi leiðinlegur og þreytandi og yfirlætisfullur og óþolandi að ég gafst upp. Það tók svona tvo daga ef ég man eitthvað af þessu rétt. Hann hélt hins vegar áfram og áfram og áfram og er orðinn eins og einhverskonar ég-skal-stöðva-hina-illu-alltskemmandi-kvennabaráttu vél sem ekkert fær stöðvað. Ég bað hann alloft að hætta, ég kvaddi hann, ég bað hann að láta mig í friði og loksins þegar hann sagðist skyldu taka það til sín ákvað hann samt, bara af því að hann varð, að bæta því við að því væri
hér með komið á framfæri að [ég vildi að hann léti mig] í friði með fremur vanhugsaðan og kjánalegan öfgafemínisma [...] sem virðist dálítið felast í að rífa kjaft, kalla fólk nauðgaravini og fávita og halda fyrir eyrun þegar einhver gagnrýnir ofstopann. Staðnandi fólki er kannski best að lifa
Það er ekkert hægt að segja við svonalöguðu. Hann toppar sjálfan sig með hverri færslunni, hverju kommentinu og ég reyni í sífellu að minna sjálfa mig á að lesa ekki það sem hann skrifar (og það gengur ágætlega) til þess að hlífa blóðþrýstingi mínum og geðheilsu.
Ég hef dregið mig eins langt og ég treysti mér út úr þessari umræðu (væntanlega vegna þess að ég þoli ekki gagnrýni og er svo staðnandi) og látið aðra um að rífast við hann (btw, takk, þið öll, þið eruð hvunndagshetjur). Það var þess vegna ekki fyrr en í dag sem ég rakst á stórgóðar samantektir um þetta heimskulega rifrildi þar sem hanskinn er tekinn upp fyrir mig og allt sagt í ansi löngu máli sem mig hefði langað til að segja en nennti ekki vegna þess að gúbbinn á andmenningu virkar á mig eins og andkristur og ég veit að hann hættir ALDREI.
Hafi einhver ennþá áhuga á þessu má lesa samantektirnar á hinu misgóða en oft rosalega spot-on og frábæra militant femínistabloggi Vegið úr launsátri hér [Konur sem eru blindaðar af hugsjón og rökfastir karlmenn sem vita betur] og hér [Enn um rökfasta karlmenn og öfgafeminista með hugsjónir]. Takk og takk og takk.
Monday, June 6th, 2011, 3:02 pm | 
Uncategorized | 
RSS feed
| 
Respond | 
Trackback
06/06/2011 at 3:15 pm
Ég vildi að þið hefðuð átt þessar samræður augliti til auglits. Þá hefði hann getað klipið krúttlega í kinnina á þér í leiðinni.
06/06/2011 at 3:18 pm
Hahaha, já. Klappað mér á kollinn og sagt: Þú skilur þetta þegar þú verður karl, vinan.
06/06/2011 at 4:10 pm
Nei hættu nú alveg! Maðurinn getur bara ekki verið með fúlle femm. Þetta bjórkönnukomment er auðvitað það fáránlegasta sem ég hef á ævi minni lesið.
Góð blogg hjá Vegið úr launsátri. Áfram Hildur!
07/06/2011 at 11:13 am
Vegið úr launsátri er frekar ómerkilegt blogg og er fjarri því spot on. Bara meira kjaftæði í hafsjó kjaftæðis.
Bloggarinn heldur virkilega, eins og svo margir á undan, að ég sé Kristinn. Common!
07/06/2011 at 11:39 am
Já, þá náttúrlega er útilokað að hún hafi nokkurntímann nokkuð til síns máls. Augljóslega er ekki hægt að hafa rétt fyrir sér um eitt fyrst maður hefur rangt fyrir sér um eitthvað annað. Skárra væri það nú.
07/06/2011 at 12:22 pm
Kaldhæðni fer þér illa.
Ég var ekki að halda því fram að fyrst “hún” hefur rangt fyrir sér í einu hafi “hún” rangt fyrir sér í öðru. Það er hægt að hafa eitthvað til síns máls án þess að hafa rétt fyrir sér, t.d. þegar forsendur eru rangar en rökfærslur út frá forsendum eru réttar.
Forsendur þessa bloggara eru rangar. Það að “hún” haldi að ég sé Kristinn er bara eitt dæmi um rangar forsendur. “Hún” er að búa til einhvern djöful sem villir á sér heimildir og vegur úr launsátri eins og “hún” sjálf, enda er það hugarheimur sem er “henni” kær.
Vil líka benda á að mér er nákvæmlega sama hvort þessi bloggari eða hinn er karl eða kona. Skiptir mig engu máli. Kjaftæði er ennþá kjaftæði hvort sem karl eða kona er með það.
07/06/2011 at 1:11 pm
Hvers vegna talarðu um hana af svona miklum hroka? Það að hennar forsendur séu ekki þínar forsendur þýðir ekki að þær séu rangar. Það að hún hugsi hlutina á ákveðinn hátt, sjái hlutina frá öðru sjónarhorni en þú, þýðir ekki að hún hafi rangt fyrir sér. Það þýðir bara að þú og hún eruð ólík. Djöfullinn sem þú telur hana vera að “búa til” er djöfull sem konur rekast á í öllum sínum störfum og á öllum sínum ferðum. Það að þú þekkir hann ekki eða sjáir hann ekki þýðir ekki að hann sé ekki til staðar. Það þýðir þvert á móti að forréttindi eru meira blindandi afl en nokkurt annað. Þeir sem njóta þeirra eru líklegir til að vita það ekki. Vita ekki af óréttlætinu sem þeir verða ekki fyrir.
07/06/2011 at 1:46 pm
Frekar vandlæting en hroki.
Ok, hún (ætla bara að gera ráð fyrir að bloggarinn sé kvk, nenni ekki að setja öll persónufornöfn í gæsalappir) er kannski að segja frá sínu sjónarhorni, hún gefur sér bessaleyfi til fara frjálslega með staðreyndir, margir eru sekir um það, jafnvel Kristinn. En hún dregur hvergi úr, heldur er staðföst um að hennar forsendur séu þær einu og að allir sem hugsa ekki eins og hún ættu að vera rassskelltir (hér er ég líka að fara frjálslega um staðreyndir).
“Það að þú þekkir hann ekki eða sjáir hann ekki þýðir ekki að hann sé ekki til staðar.”
Svona eins og Guð eða spagettískrímslið?
Þetta með forréttindin. Áttu þá við að ég sé hræsnari? Og að ef mér væri nauðgað að þá væri ég sömu skoðunar og þú og ónefndi bloggarinn? Það er verðugt umhugsunarefni. Ég hef reyndar mikið pælt í hræsni og er það eitthvað sem ég þoli ekki. Sem dæmi um mína óhræsni er að þegar ég var unglingur hafði ég furðulega skoðanir um genetískt hreinlæti (svona eins og Hitler) var frekar truflaður þegar horft er um öxl. En ég var þess fullviss að ef ég væri fundinn til að vera genetískt óhreinn (sem ég reyndar var fullviss um á þeim tíma vegna mikilla vandræða með unglingabólur) að þá myndi ég glaður fórna mér og deyja fyrir samfélagið.
En að öðru.
Ég skrifaði nokkur orð um fyrstu málsgrein ónefnda bloggarans í annari færslunni, held það segi allt sem segja þarf um mína skoðun á málinu. Vona að það sé í lagi að setja það hér, ef ekki skaltu bara eyða þessu öllu.
“Það hefur lengi tíðkast hjá fjölmiðlum að láta að því liggja að allar kærur um nauðganir séu uppspuni. Orðalagið „meint nauðgun á að hafa verið framin“ er notað um glæpinn…”
Það að tala um meinta nauðgun á að vera hlutlaust og flestir horfa á það þannig. Í þessu orðalagi er verið að gefa til kynna að um nauðgun gæti hafa verið að ræða eða ekki. Ef svarið er ekki þarf það ekki að þýða að það hafi ekki verið neitt fórnarlamb. Því það er pottþétt að sekir eru líka sýknaðir. Þegar sekur er sýknaður var í lagalegum skilningi ekki um nauðgun að ræða, heldur eitthvað annað, þó svo að í raun hafi verið um nauðgun að ræða. Fjölmiðlar verða að binda sig við skilgreiningar dóms og laga.
“…og vitnisburður brotaþolans er dreginn í efa með því að nota orðalag á borð við „konan ber að sér hafi verið nauðgað“.”
Það er einn skilningur á því orðalagi, annar skilningur, og sá algengari að mínu mati, er að þetta er ásökun sem ekki hefur verið staðfest og að það eru 92-98% líkur á að ásökunin sé ekki fölsk. Lögreglu og öðrum ber því að fara yfir málið og staðfesta ásökunina, ef það tekst ekki hefur það ekkert með umfjöllun fjölmiðla að gera heldur eðli málsins. Það er mjög erfitt að sanna fyrir dómstól að um naugðun hafi verið að ræða.
“Fátt dregur jafn mikið úr alvarleika nauðgana eins og að draga sífellt í efa að þær eigi sér stað og fátt gerir jafn lítið úr trúverðugleika fórnarlambanna eins og að láta sem þær ljúgi.”
Já auðvitað, en gerir það einhver? Ég verð að játa fáfræði mína, ég þekki ekki allar fréttir um nauðganir og get því ekki haldið því fram að enginn geri þetta. En af þeim fréttum sem hafa verið gagnrýndar er ekki verið að “láta sem þær ljúgi”, það er ekki einu sinni verið að draga í efa að um nauðgun hafi átt sér stað, það er einfaldlega verið að fjalla um ásökunina og að það sé ekki búið að staðfesta hana.
“Á þetta hefur oft verið bent en fjölmiðlar jafnan skellt skollaeyrum við gagnrýni á fréttaflutning sinn sem er vægast sagt mjög vilhallur nauðgurum.”
Líklegast vegna þess að gagnrýnin hefur verið ósanngjörn og leitast hefur verið eftir því að ritskoða fjölmiðla svo þeir fjalli um málið þannig að ásökun þolanda hljóti alltaf að vera sönn en þannig umfjöllun er engum til gagns. Það má ekki tala um fullvissu í aðra hvora áttina alveg sama hve lítil prósenta af fölskum ákærum er um að ræða. Því verður umfjöllunin að vera hlutlaus, sem margir túlka sem hlutlæga umfjöllun gerendum í vil, en það er bara túlkun.
Að lokum vil ég segja að það er réttur hvers og eins að særa blygðunarkennd annara eða að blöskra. Þetta er innifalið í tjáningarfrelsi. En það er líka réttur hvers og eins að gagnrýna þá sem særa blygðunarkennd annara eða tala óvarlega um málefni sem er þeim hjartfólgin.
07/06/2011 at 2:16 pm
Ég átta mig ekki á því hvernig það getur verið svona erfitt að skilja að þegar sú árátta fjölmiðla að setja spurningarmerki við kynferðisglæpi er gagnrýnd, þá er það ekki gert á þeim forsendum að það sé rangt að reyna að nálgast glæpi frá hlutlausu sjónarhorni. Það er gert á þeim forsendum að það vantar samræmi. Karlar ljúga líka. T.a.m. hnífstungum. En aldrei er talað um meintar líkamsárásir, hnífstungur, morð eða innbrot. Það er bara talað um meinta hvítflibbaglæði og meint kynferðisbrot.
07/06/2011 at 2:59 pm
“þá er það ekki gert á þeim forsendum að það sé rangt að reyna að nálgast glæpi frá hlutlausu sjónarhorni. Það er gert á þeim forsendum að það vantar samræmi.”
Ég er fullkomlega sammála um samræmið og það getur vel verið að gagnrýnin hafi þessa forsendu, en ónefndi bloggarinn talar ekki um samræmi heldur bara um hina lélegu umfjöllun fjölmiðla og hvernig sú umfjöllun sé vilhöll nauðgurum. Kannski er umfjöllunin léleg, en varla er hún hlutdræg í hag nauðgara? Er hún ekki bara óhlutdræg í garð þolenda?
Það eina sem maður les úr þessu er að það sé verið að kalla eftir umfjöllun sem er í vil þolenda nauðgunar.
Þín gagnrýni (fyrir utan að nota orðið nauðgaravinur) hefur verið til sóma og það er mjög erfitt að lesa úr henni að þú viljir eitthvað annað en samræmi.
Eitt annað (kannski ótengt umræðunni), mín vandlæting á “Vegið úr launsátri” er helst vegna þess að það er nafnlaust OG það má ekki koma með comment. En þitt blogg er alger andstæða. Þú skrifar undir nafni, ert með mynd af þér, leyfir hvaða comment sem er og reynir að vera sanngjörn. Ég ber mikla virðingu fyrir þér og þínu bloggi vegna þess. En ég leyfi mér að gagnrýna blákalt það sem þú skrifar.
07/06/2011 at 11:13 pm
Ég er búinn að vera fylgjast með þessari umræðu nokkuð lengi og heiftin á báða boga er orðin mikil.
Ég held að hún er hvorugum einstaklingnum til sóma. Þið hafið bæði eytt miklum tíma og talsverði orku í að ræða um þessi mál á netinu og eruð komin í algera varnarstöðu og kallið hvort önnuð illum nöfnum. Jú þessi illu nöfn eiga eflaust rétt á sér. Ég get alveg ímyndað mér að hann Kristinn sem Gúbba og þig sem Gribbu.
En er ekki mál að linni?
Er einhver þörf á að halda áfram? Þarf að segja eitthvað meira?
Það mun enginn ganga út sem sigurvegari, óbragðið í munninnum mun ekkert minnka.
Það eina sem gæti kannski bætt við þessa umræðu er að fólk hittist augnlitis til augnlitis. En mig grunar að sú hugmynd mun falla í grýttan jarðveg.
Ég segi þetta af sjálfselsku vegna þess að mér þykir raunverulega vænt um Kristinn, hann og ég höfum þekkst alveg síðan í grunnskóla og það væri vægt til orða tekið að segja að við höfum upplifað ýmislegt saman. Það er líka ástæðan fyrir því að ég varð svona virkur í þessum skrifum á hans bloggi, ef ég hefði ekki þekkt hann þá hefði ég aldrei nennt því.
Ég held að hann Kristinn hafi bara ekki kynnt sér aðstæðurnar nógu vel, gerir sér ekki grein fyrir því að kynjabundið ofbeldi er raunverulegt lýti á okkar samfélagi sem er æ ofan í æ gert lítið úr. Ég held að hann hafi ekki kynnt sér tölurnar og harmleikinn sem liggur að baki þeim. Hann varð bara óvart talsmaður hinna ráðandi stéttar sökum vanþekkingar (svo ég set smá karlægan hroka og yfirlæti gagnvart Kristni).
Er þörf á því að fara með þetta lengra?