Ég var spurð að því á femínistapóstlistanum hvers vegna mér væri svo illa við samtökin Blátt áfram. Ég svaraði því í brjálæðislega löngu máli og komst rétt í þessu að þeirri niðurstöðu að árangurinn af því ætti erindi við miklu fleiri en eru á þeim lista. Barnaland er örugglega löngu komið með ógeð á skoðunum mínum á þessu máli svo ég kem þessu upp á lesendur þessa bloggs, sem eru sjálfsagt ennþá einhverjir.
Samtökin Blátt áfram hlutu mannréttindaverðlaun Reykjavíkurborgar fyrir hálfum mánuði eða svo. Það er víðáttuheimskuleg ákvörðun. Og hér er ástæðan fyrir þeirri skoðun:
Ég vissi ekkert um þennan félagsskap og treysti honum á forhönd eins og nýju neti – enda hefur maður tilhneigingu til að halda með þeim sem eru á móti ofbeldi og allt það.
En síðasta haust var sonur minn staddur við hliðina á mér þegar sjónvarpsauglýsingin frá Blátt áfram kom. Þetta hefur verið um eða uppúr kvöldmatarleyti í miðri viku. Auglýsinguna má sjá hér.
„Ég vil ekki að einhver strjúki mér og verði góður við pjölluna mína“ og svo framvegis.
Mér krossbrá og vildi helst slökkva á sjónvarpinu í snarhasti. (Ég tek fram að skv. Blátt áfram bendir það til þess að ég vilji vernda kynferðisglæpamenn eða sé slíkur sjálf.) Barnið er skítfeimið og kvíðið og ég býð ekki í að hann viti nákvæmlega hvað það er sem barnaníðingar gætu gert við hann eða langar að gera við hann. Ég hefði ekki ráðið vel við eða kært mig um slíkar upplýsingar þegar ég var á hans aldri og var þó þúsund sinnum meiri töffari en hann er.
Í kjölfarið fór ég að skoða þetta almennt. Án sérstaks tillits til sonar míns. Ég hef velt því endalaust fyrir mér hvað börn geti grætt á því að vita hvaða líkamshlutar þeirra það eru sem barnaníðingar kunna að hafa áhuga á. Kannski trúir fullt af fólki því að það sé voðalega hollt fyrir þau en ég trúi því ekki. Og ég hreinlega ÞOLI ekki að einhver einkasamtök útí bæ, rekin af fórnarlömbum en ekki fagfólki, skuli taka af mér réttinn til að ákveða hvaða leiðir ég fer í að fræða barnið mitt.
Ég myndi til dæmis ekki undir nokkrum kringumstæðum segja barninu mínu hvernig það ætti að bregðast við ef það yrði fyrir kynferðisofbeldi. Það eru ekki til réttar og rangar leiðir. Og ef börnum eru kenndar einhverjar supposedly réttar leiðir til að bregðast við og á ögurstundu bregðast þau við á einhvern allt annan hátt, sitja þau uppi með skömmina yfir því að hafa verið misnotuð OG að hafa brugðist pabba og mömmu sem voru búin að kenna þeim hvað þau ættu að gera. Það er áhætta sem ég er ekki tilbúin til að taka.
Sú grundvallarregla sem ég hef fylgt í þessari fræðslu á mínu heimili er að líkami hverrar manneskju er hennar yfirráðasvæði. Það þýðir að enginn má snerta son minn án þess að hann gefi leyfi fyrir því sjálfur. Það þýðir líka að sonur minn má ekki snerta neina aðra án þess að hafa fyrir því leyfi. Einfalt mál. Mér finnst ekki nokkur einasta ástæða til að tiltaka kynfæri eða endaþarm í þeim samtölum og kem ekki með nokkru móti auga á að barnið græði á því. Hvað eiga t.d. börn með kvíðaröskun að gera við þessar upplýsingar?
Jæja. Þetta var vinkill númer eitt.
Vinkill númer tvö er svo móðursýkin, hræðsluáróðurinn endalausi sem frá þessu fólki kemur. Ég veit til dæmis að þau segja við foreldra að afar og ömmur eigi ekki að vera mikið að kjassa börn. Þegar ég heyrði fyrst af því tók ég mig til og kynnti mér fræðsluefnið sem þau hafa sent frá sér (það litla sem er ókeypis, þau rukka klikkaða formúu fyrir flest allt sem þau gera, surpriiiise).
Hér eru dæmi um það hvernig foreldrar eiga að meta starfsfólk sem vinnur með börnunum þeirra:
Biðja um og athuga persónuleg og fagleg meðmæli. Þeirra á meðal ættu að vera meðmæli frá öðrum en ættingjum og vinum. Skoða sakaskrá allra sem vinna innan um börn. Ekki reiða ykkur eingöngu á skoðun sakaskrár við mat. Aðeins lítið hlutfall gerenda hlýtur dóm.
Þetta eiga foreldrar að tryggja þegar þeir velja tómstundir/frístundaheimili/leikskóla etc. fyrir börn:
Geta fylgst með og truflað þegar fullorðinn er einn með barni. Samskipti fullorðins og barns sem eru ein saman ættu alltaf að fara fram á opnu svæði. Leitið að félögum sem eru með glugga á öllum dyrum húsnæðisins (þar með talið á skápum) og opin svæði til samskipta. Gangið um húsnæðið til þess að skoða það og spyrjið um svæði sem eru einangruð og óörugg.
Þau taka fram að það eigi að META UNGLINGA VANDLEGA. Unglinga sem vinna með börnum. Í því samhengi segja þau:
Sams konar mat og á fullorðnum. Sakaskrá er trúnaðarmál svo að ekki er hægt að skoða hana.
Þetta er semsagt allt tekið úr .ppt-skjalinu sem má sækja með því að smella hér.
Mér finnst ofbeldismönnum vera gefið óþarflega mikið vald ef við eigum að vera svona rosalega hrædd við þá allan daginn. En það er bara ég. Hér eru tilvitnanir af bloggsíðunni þeirra (ég nenni ekki að setja [sic] á viðeigandi staði, þið fattið þetta):
Blátt áfram fer í grunn og leikskóla landsins með fræðsluna. Bæði fyrir foreldra og kennara. Fullorðna fólkið ber jú alltaf ábyrgðina. Á þeim heimilum sem verið er að beita börn ofbeldi þá koma foreldra eða aðrir ekki til þess að hlusta á okkur. Við sjáum við þeim með því að gera auglýsingaherferðir sem sýndar eru í sjónvarpi og börnin fá þá skýr skilaboð um að ofbeldið sé ekki í lagi og þau geti leitað hjálpar. Búin að fá staðfestingar frá fleiri fjölskyldum að upp um komst er barnið horfði á auglýsinguna.
Og svo:
Hef heyrt af konu sem henti 7 skrefa bæklingnum og sagt þetta gerist ekki í minni fjölskyldu, þarf ekki að fræða mín börn. Nokkrum mánuðum seinna kom það upp að barnið hennar hafði orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi.
Ég vil ekki að sonur minn sé hræddur við mögulegt yfirvofandi kynferðisofbeldi. Ég vil að hann geti notið sinnar frjálsu og áhyggjulausu æsku. Sú æska er ekki ásættanlegur fórnarkostnaður þess að hann hljóti “menntun” og fræðslu um hvað afi hans gæti viljað gera við hann.
Ooooog nú er ég búin að ausa úr skálum mussukellingareiði minnar. Takk fyrir að hlusta.
Pís át,
Hi.
Friday, June 4th, 2010, 11:42 am | 
Uncategorized | 
RSS feed
| 
Respond | 
Trackback
04/06/2010 at 8:29 pm
Úff það var mikið að einhver segir þetta. Mér hafa þótt þessar auglýsingar alveg fyrir neðan allt.
04/06/2010 at 8:36 pm
Það má líka minnast á það að Blátt áfram hefur verið kært til lögreglu fyrir fjársvik og að stunda fjársafnanir án tilskilinna leyfa…
04/06/2010 at 8:52 pm
Loksins!
Það eru allir í “ég held ekki vatni” gírnum yfir þessum “forvarnarsamtökum” en það er sjaldgæft að finna e-n þorir að gagnrýna Blátt áfram.
Hvað varð eiginlega um sakleysið?
Ömurlegt batterí sem elur á ótta fólks um börnin sín og öryggi þeirra. Eyðir svo peningunum sem þau betla út…og fá í formi gjaldtöku, til að borga uppsafnaðar himinháar dagsektir móður sem hefur meinað börnum sínum að hitta föður sinn þrátt fyirr ítrekuð boð um að leyfa það.
Ég hef andstyggð á þessum samtökum
04/06/2010 at 10:46 pm
Takk fyrir þetta, orð í tíma töluð. Ég hef verið að velta fyrir mér hvernig samtökin sjái fyrir sér að einkatímar í tónlist fari fram, samkvæmt þeim ætti að banna þá alfarið enda við tónlistarkennarar perrar og viðbjóður upp til hópa – væntanlega.
04/06/2010 at 11:23 pm
Þó mér finnist sitthvað um þessi samtök þá þykir mér mikilvægt að börn viti hvað “ljótir menn” vilja gera, það þarf ekkert að sýna þeim klám þó svo að þau séu frædd.
Þessar sjónvarpsauglýsingar ganga lengra en góðu hófi gegnir en hvar er fræðslan fyrir börnin?
04/06/2010 at 11:34 pm
Þú ert einmitt að koma hér með sömu punkta og ég hef verið að hugsa um!! Bara dagaspursmál hvenær ég segði eitthvað. Mjög gott hjá þér! Þetta skaðar meira en hjálpar, því miður. Og mjög einkennilegt hvað þau taka mikinn pening fyrir svona mál.
04/06/2010 at 11:55 pm
Mikið óskaplega er ég sammála þér. Gott að einhver sagði það sem mörg okkar hafa hugsað.
04/06/2010 at 11:57 pm
Leyf mér að kynna mig – ég er karlmaður á miðjum aldri, og lenti í stöku misnotkunartilfelli á unga aldri af ótengdum aðila, ásamt fleiri en einni tilraun af mismunandi aðilum.
Þá er búið að kynna fílinn í herberginu.
Mér finnst þessir punktar sem þú kemur með mikils virði. Því miður er um aðstandendur misnotkunartilfella að þeir eiga það til að gera hlutina margfalt verri, hvort sem heldur er með því að gera ekkert, trúa ekki og vilja ekki vita, eða hitt að verða einhverskonar öfgahermaður í stríði við allt og alla.
Eftir margra ára sjálfsskoðun, þá veit ég hvað hefði átt við í mínu tilfelli – þessar einföldu reglur – ekki fara upp í bíl hjá ókunnugum, ekki þiggja sælgæti osfrv. Grundvallarreglur sem koma misnotkun eða kynferðislegu ofbeldi ekkert við í raun, að minnsta kosti ekki frá sjónarhóli barnsins.
Hinsvegar, þá er algert skilyrði að ef þær aðstæður koma upp að barn verði fyrir ofbeldi, þá þarf að taka á því á réttan hátt. Það sem skiptir máli er að barnið finni ekki fyrir höfnun fjölskyldu, og enn frekar að það sé ekki farið með það í einhverja lestarferð haturs og herferðar. Það er lygilegt hvað hægt er að eyða mikilli orku og lífskrafti í að hata einhvern, og það gerir engum gott. Hatrið sem situr eftir getur skilið eftir ljótari ör á sálinni en verknaðurinn sjálfur.
Það sem samtök eins og Blátt áfram gera er nokkuð sem á endanum er ekki bara ofbeldi gagnvart börnum, þar sem verið er að koma inn í hugarheim þeirra perversri hugmyndafræði sem á ekki heima í þeirra hugarheimi, heldur einnig það að eftir því sem börn verða meðvitaðri um þessi mál, þá förum við að sjá fleiri og yngri tilvik af því sem við höfum fengið forsmekk af frá Bretlandi, þar sem börn eru orðnir gerendur í misnotkunar og ofbeldismálum.
Það er nokkuð sem ég held að þetta þegar sjúka þjóðfélag getur alveg klárað sig án.
Þaka þér kærlega Hildur fyrir pistilinn þinn.
05/06/2010 at 4:19 am
Ábyrg fræðsla er almennt af hinu góða, en það er til gamalt og gott máltæki sem er “aðgát skal höfð í nærveru sálar” það er hægt að ganga of langt í bæði orðræðu og fræðslu.
Ég veit um eldri mann sem á litla afa telpu sem elskar afa sinn afskaplega mikið, nú þekki ég bæði barnið og afann og ber þar hvergi skugga á samskipti þeirra.
Nema að eftir að einhver kona skammaði hann fyrir það þegar að afastelpan þá 4 ára sat klofvega yfir hnéð á honum á kaffihúsi að hossa sér eitthvað, og benti honum á að þetta væri óviðeigandi, sérstaklega af því að þau væru “ein” reikna ég þar með því að konan hafi átt við að þau voru ekki í fylgt með neinni konu.
Þessi eldri maður upplifði svo mikla skömm þarna á kaffihúsinu að hann vill als ekki vera einn með barninu í dag, og þetta er langt frá því eina dæmið sem ég veit um.
Ég geri mér grein fyrir því að þetta er stærra heldur en “Blátt áfram” en “Blátt áfram” er partur af þessari menningu sem er að gera marga karlmenn hrædda við að umgangast börn eðlilega, og þegar þar er komið hljótum við að þurfa að staldra aðeins við.
afsakið langan pistil.
05/06/2010 at 10:31 am
Mhm, þakka ykkur öllum viðbrögðin. Manni held ég að sé alveg með þetta, að gera börn að fígúrum í hernaði getur ekki verið þeim hollt.
En mig langar að spyrja þig, Ósk. Ég er alltaf að heyra það að það skipti máli að börn viti hvað má ekki gera við þau og að þau viti hvað ljótir menn vilja gera við þau og svo framvegis. Það sem mig langar að vita er: hvers vegna?
Eru þau betur í stakk búin til að verja sig ef þau vita hvað perrarnir vilja gera? Er ekki með þessu verið að segja barninu að það megi ekki verða fyrir ofbeldi? Eða: er ekki hætt við að barnið upplifi að það hafi á einhvern hátt brugðist skyldum sínum ef það “leyfir” ofbeldismanni að beita sig ofbeldi?
05/06/2010 at 12:59 pm
Takk fyrir þennan tímabæra pistil. Maður hefur bara þagað.
Ég hef alltaf áhyggjur þegar einhver kemur með málstað sem allir hoppa á að spila með (hér væri hægt að að nefna fleiri).
Ég man t.d. að stuttu eftir að Blátt áfram komu fram var umræða um að þau skrúfuðu upp tölfræðina til að ná meiri áhrifum. Ég hef ekki kynnt mér það, og sel því ekki dýrar en ég keypti, en miðað við þær sláandi tölur sem þau veifa kæmi það ekki á óvart.
Og á endanum snýst þetta um tölfræði — börn (og allir) geta lent í skelfilegu ofbeldi, slysum, sjúkdómum, o.s.frv. en ef líkurnar eru litlar, er engin ástæða til að fókusera akkúrat það atriði umfram önnur
05/06/2010 at 2:13 pm
Fjölmiðlar lifa á þjáningum barna.
Barnaníðingar eru að fylgja eigin hneigð og brenglaða hugsunarhætti – fjölmiðlar græða á því.
Ég treysti ekki fjölmiðlum af sömu ástæðum og ég treysti ekki vopnasölum – engum sem hefur lifabrauð sitt af mannlegri eymd
05/06/2010 at 2:21 pm
Ég er ósammála fyrsta atriðinu. Ég held að það sé mikilvægt að vera við slíkri hættu, en auglýsingin gengur allt of langt. Við segjum börnum okkar að þau eigi ekki að fara upp í bíl ókunnugra og ekki fara heim til þeirra. Það er hægt að orða hlutina almennt til að draga úr hættu á að misnotkun eigi sér stað.
Seinni punkturinn er góður og lýsir bara ofsóknarbrjálæði hópsins. Ég held að ein af helstu ástæðum þess að karlmenn eru oftar gerendur en konur er einmitt sú að þeir snerta börnin sjaldnar. Þeir kunna bara eina tegund af snertingu og hún er kynferðisleg. Ég held að ef við föðmum hvort annað meira, snertumst og kyssumst; þá verði snerting eðlileg og ekki bara kynferðisleg. Ég held að skortur á snertingu geti brenglað fólk.
Það þarf varla að svara þessu með með sakarskrá og flóttaleiðir. Þvílík bilun. Það á að vera nóg að sakaskrá fólks sé könnuð þegar það er ráðið til starfa. Hvert og eitt okkar á ekki að hafa rétt á því að skoða sakaskrá starfsfólks. Ég tel það siðlaust að njósna um starfsfólk. Ég myndi ekki sætta mig við slíkt sem starfsmaður. Fólk sem vinnur með börn á einnig kröfu á friðhelgi einkalífsins.
05/06/2010 at 2:25 pm
Hér er grein sem ég skrifaði um þetta málefni fyrir 6 árum:
http://thorkell.annall.is/2004-04-02/10.16.04/#comments
05/06/2010 at 6:39 pm
Verð nú bara að kommenta – þó svo að ég hafi ákveðið fyrir löngu að ræða ekki þetta mál.
Mjög gott mál Hildur að þú skrifir um þetta.
Mér finnst nú svo löngu kominn tími til að einhver tali um þetta opinberlega.
Sjálf þekki ég vel til þessarra aðila sem reka þetta Blátt áfram og segjast hafa orðið fyrir kynferðislegri misnotkun. – það má auðvita geta þess að það hefur jú aldrei verið “sannað” – og það auðvita vegna þess að fyrningarlög gera það ekki mögulegt.
Mér finnst mjög einkennilegt að þær systur komist upp með að reka svona án þess að vera með nokkurra menntun – ég set allavega mjög stórt spurningamerki við þetta.
Það má líka alveg setja spurningu við það í hvað allir þessir peningar fara sem þær fá… að mínu mati er þetta ekkert annað en peningaplokk.
En læt hér við sitja þó svo að ég hafi margt að segja – með von um að þetta mál komi upp á yfirborðið og að fólk láti í sér heyra.
05/06/2010 at 6:46 pm
“En mig langar að spyrja þig, Ósk. Ég er alltaf að heyra það að það skipti máli að börn viti hvað má ekki gera við þau og að þau viti hvað ljótir menn vilja gera við þau og svo framvegis. Það sem mig langar að vita er: hvers vegna?”
Ég get bara svarað út frá mér og mun svara sem foreldrið Ósk. Ég er ekki með “leiðina” sem á að fara og mér þykir leið þessa samtaka röng.
Ég tel að börnin verði að vita hvað má ekki gera þeim svo þau geti borið skynbragð á ef það er verið að brjóta á þeim og þá aukist líkurnar á að það segji frá. Barnið segi þá frá ef einhver leiti á það en trúi ekki að þetta sé leyndarmál sem það þurfi að skammast sín fyrir.
Það er nefnilega það að þetta eru ekki ljótir menn í síðum frökkum með vasafylli af nammi að reyna að lokka börn í bíla. Þetta eru einstaklingar (í lang flestum tilfellum) sem bæði barnið og foreldrið treystir. Fjölskyldumeðlimir, fjölskilduvinir og þeir sem fólk treystir til að passa uppá börnin sín.
Ég á ekki eftir að kenna dóttur minni um einhverjar sérstaikar athafnir eða nota orðin leggöng og endaþarmur eða munnmök þegar ég er að fræða hana. Ég ætla henni ekki að verða kinferðislega meðvitaðri of snemma en ég ætla að kenna henni að það eru ákveðnir staðir á líkamanum sem ekki á að vera að snerta eða snerta á öðrum, en samt án þess að gera það að einhverri skömm. Það sem ég ætla samt að leggja sem ríkasta áherslu á er að kenna henni að mömmu segir maður alt, engin leyndarmál séu svo stór að ekki sé hægt að segja mömmu frá.
Helst vildi ég ekki þurfa að óttast það að einhver sé svo mikill viðbjóður að vilja leggjast á barnið mitt (eða nokkuð annað barn) og ég geri mér fulla grein fyrir því að það er ekkert sem ég get kennt barninu sem kemur í veg fyrir að einhver annar geri eitthvað á hlut þess.
Vonandi svarar þetta einhverju.
15/01/2013 at 12:41 pm
Ég skil hvað þú átt við en mig langar að benda á eitt. Skiptir það máli HVAR barnið er snert ef því finnst snertingin óþægileg?
Það að tengja ákveðna staði við “bann” er ansi tvírætt í mínum huga. Börn bera (yfirleitt-bannað að alhæfa) ekki skynbragð á hvort eitthvað er kynferðislegt eða ekki. Við vitum það öll að það er ekki sama HVERNIG maður er snertur. Td. er mér ekki sama hver strýkur á mér kinnina né heldur HVERNIG. Það getur svo margt falist í látbragðinu í kringum.
Ef barni finnst einhver snerting óþægileg, þá á það að vera nóg, óháð því hvort sú snerting er við kynfæri eða andlit. S.s. kenna barninu að það á sitt “persónulega rými” og að aðrir eigi að virða það.
15/01/2013 at 8:54 pm
Birgitta varstu búin að taka eftir því að þessar umræður eru síðan 2010.
01/06/2013 at 2:52 pm
Skiptir það máli?
05/06/2010 at 6:58 pm
Frábær pistill og ég er ekkert smá ánægður með að einhver þori að gagnrýna þessi samtök opinberlega. Í bæklingi sem þau sendu frá sér fyrir nokkrum árum sögðu þau berum orðum að alls ekki ætti að skilja börn ein eftir með afa sínum þar sem hann gæti mögulega verið barnaníðingur. Ofsóknarbrjálæðið er svo mikið að þetta er svona svipuð hugmyndafræði og “War on Terror” þar sem frelsi/sakleysi allra er fórnað til að vernda þá fyrir hryðjuverkamönnum/barnaníðingum.
05/06/2010 at 7:40 pm
Hysterían í kringum þessi mál er orðin svo mikil að karlmenn þora varla lengur að koma nálægt börnum. Vinur minn sagði mér einu sinni að hann hafi verið að ganga heim eitt kvöldið þegar strákur kom til hans hágrátandi og bað hann um hjálp. Strákurinn hafði verið að pissa en þegar hann renndi upp buxnaklaufinni hafði tippið fest í rennilásnum. Vinur minn var mjög tvístígandi. Leit vel í kringum sig, en guggnaði svo að lokum og tók til fótanna af ótta við að einhver myndi misskilja aðstoð hans og kæra hann.
Margir feður hafa einmitt haft það á orði að þeir séu óöryggir í kringum börnin sín því þeir vita ekki hvernig aðrir muni túlka atlot þeirra. Sú mynd sem dregin er upp af karlmönnum er einfaldlega ekki fögur. Karlmenn eru “mögulegir” kynferðisafbrotamenn á meðan konur eru það ekki. Þess vegna eru gjörðir þeirra grunsamlegri en gjörðir kvenna. Gott dæmi er mál sem sagt var frá í útvarpinu fyrir stuttu. Afi í Banaríkjunum hafði farið í bað með barnabarn sitt en amman tók mynd af þeim saman í baðinu. Framköllunarstofan sendi myndina til dagblaðs sem birti hana og var afinn að lokum dreginn fyrir dóm og sendur í fangelsi fyrir vikið.
Þótt vissulega hafi verið þörf á því að þyngja dóma kynferðisafbrotamanna og vekja upp umræðu um þær hræðilegu afleiðingar sem slíkir glæpir hafa í för með sér, þá verðum við að gæta okkur á því að fara ekki út í öfgar í þessum málum; þar sem eðlileg atlot verða gerð grunsamleg eða jafnvel syndsamleg.
06/06/2010 at 9:46 am
Fínn pistill og áhugaverðar umræður. Athugasemd Jane Doe rifjaði upp fyrir mér þá leiðu staðreynd að hér á landi væru aldeilis fordæmi fyrir því að viðkvæm mál væru sett í hendurnar á “velmeinandi fólki”, sem hefur engar faglegar forsendur til starfsins.
06/06/2010 at 12:11 pm
Ég get verið ákaflega sammála mörgu af þessu. Ég hef í sjálfu sér ekki kynnt mér málflutning Blátt áfram út í æsar en ég tek undir það að mér finnst meiri hagsmunir af því að börn læri að umgangast fullorðið fólk á eðlilegan hátt, og megi vera ein með nákomnum ættingjum og vinum og þori að snerta eðlilega og vera snert, en að þau séu hugsanlega að fá einhverja aukna vernd gagnvart kynferðislegu ofbeldi með því að vera á stöðugu varðbergi og tortryggja alla fullorðna karlmenn fyrirfram.
Ég tek líka mjög ákveðið undir það að flókin mál sem þessi ættu ALDREI að vera sett í hendurnar á ófaglærðu fólki, jafnvel þótt – og kannski enn síður ef – það hefur sjálft verið þolendur. Þannig að – já, ég er skeptísk á Blátt áfram. Meiningin er eflaust afbragðsgóð, aðferðirnar eru vissulega sumar vafasamar og fagleg þekking virðist vera engin. Það þýðir að möguleikarnir á skaðsemi starfsins eru talsverðir.
Takk fyrir að vekja máls á þessu.
25/11/2010 at 11:54 pm
Afþví þetta er svo óþægileg umræða, eigum við bara þá ekki bara sussa þetta niður og fara aftur í tíman þar sem svona mál voru bara einkamál þeirra sem áttu við þau að stríða.
Ég hef rekist á það sem aðstandandi og þolandi að gerandinn er yfirleitt ekki vel merktur, alls ekki alltaf krípí og eins og fólk heldur flest. Þvert á móti er hann oftar en ekki mjög viðkunalegur og kemur öllum á óvart þegar “leyndarmálið” kemur fram.
Það sem er enn verra er að þolandinn ber þetta heldur ekki utan á sér, heldur inn í sér. Það er einmitt fyrir alla þá erfiðisvinnu sem umræðan hefur opnast, fólk er hætt að sussa og forðast óþægilega umræðu. Það getur rætt við börnin sín um þetta og komið í veg fyrir það sem engin vill upplifa.
Þó ein auglýsing, sem hafði það takmark og tókst vissulega að opna umræðuna sé óþægileg fyrir þig, þá er þetta partur af sannleikanum sem má aldrei loka á. Það sem þú hefðir átt að gera er að setjast niður og nota tækifærið til að ræða þessi mál við son þinn, auðvita í takt við hans getu og þroska. Og common ekki láta eins og þetta sé það versta sem barnið þitt sjái í sjónvarpinu, á netinu eða hvar sem er, þetta hafði allavega forvarnargildi sem á algjörlega rétt á sér.
Verð að segja að mér finnst ömurlegt að það sé fullorðið fólk sem er ennþá í dag að reyna þagga niður í svo þarfri umræðu sem skiptir börnin okkar svo miklu máli. Ótrúleg sjálfselska að þó þitt barn sé öruggt þá eru fullt af börnum sem þurfa á þessum samtökum að halda. – veit að ég hefði þegið þessa fræðslu og aðstoð á sínum tíma.
03/05/2011 at 9:59 pm
Las þetta á sínum tíma og var algjörlega sammála – sá nýju auglýsinguna nú fyrst í kvöld og fyrsta sem ég gerði var að kíkja inn á þína síðu til að vona að þú hefðir tekið þetta upp´að nýju – algjörlega ástæða til!
04/05/2011 at 9:27 am
Gullni Blessaði meðalvegurinn!! … hvar er hann? umræða er nauðsynleg.. hversu mikil, það er spurningin?
yfirleitt þegar gerendur eru í fjölskyldu eða vinahópi þá byrja þeir hægt.. láta barnið treysta sér og þess háttar. fara svo að strjúka eða láta strjúka sér, á óviðeigandi stöðum fyrir þann aldur sem barnið er á!! þess vegna held ég að þessi setning “ég vil ekki að neinn strjúki pjölluna mína” hafi komið fram, til að hægt sé að stöðva þetta áður en þetta verði að áralangri misnotkun.. að barnið komi strax og segji ” hey manstu mamma þegar við töluðum að enginn nema ég mætti koma við pjölluna mína, **** gerði það þegar…. ”
kynlif, private parts og öll snerting hefur þótt óþægileg, þegar krakkar fara að snerta sig og hvað þá snerta aðra… rólegar, aldurs viðeigandi upplýsingar og umræður hljóta að hjálpa til!
ég veit þannig séð ekekrt um þessi samtök en þau allavega brutu ísinn fyrir mína kynslóð sem foreldra og kenndu mér að tala við börnin mín… þó svo að ég taki ekki upp auglýsingarnar frá þeim og spili fyrir þau þegar þau fari í pössun…
en ég er alveg viss um að foreldrar mínir treystu bróður föður míns þegar hann misnotaði systur mína… svo afhverju ætti ég að treysta bróður mínum??
umræðan er nauðsynleg og svo má ekki gleyma the common sense sem foreldrar!
20/04/2012 at 2:41 am
Þessi hildur lillendahl á eftir að brenna í helvíti fyrir sína kynvillu. Auk þess er hún ljót og ein leiðinlegasta mannvera á þessari jörð.
20/04/2012 at 8:34 am
Neðsta kommentið þeirra minnir á internetkeðjubréf í C flokki.
“Hef heyrt af konu sem henti 7 skrefa bæklingnum og sagt þetta gerist ekki í minni fjölskyldu, þarf ekki að fræða mín börn. Nokkrum mánuðum seinna kom það upp að barnið hennar hafði orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi.”
Minnir á “ég veit um konu sem sendi þetta ekki áfram, maðurinn hennar hélt framhjá henni og hún fótbraut sig! Ekki láta það henda þig!”
Nema bara viðbjóðslegra.
29/04/2012 at 11:29 am
Þakka þér kærlega fyrir þetta. Guð hvað ég er glöð að sjá loksins fólk koma fram sem þorir að tala um þetta. Haldið áfram á sömu braut í guðs bænum því það er lífsnauðsynlegt að tala gegn þessum heilaþvotti og hræðsluáróðri sem búið er að tröllríða samfélaginu allt of lengi.
29/04/2012 at 12:17 pm
Þarna sýndirðu okkur sannarlega, Viggi, að þú ert þvert á móti vel upp alinn og málefnalegur og þorir að standa undir orðum þínum. Þá sýnir kommentið þitt svo ekki verður um villst að þú rosalega skemmtilegur, fjallmyndarlegur og löðrar í kynþokka, svo ég kikna hreinlega í hnjáliðunum. Allir að klappa fyrir Vigga.
29/04/2012 at 12:42 pm
Júbb Hildur Lill er víst klár. og sniðug. Algjörlega sammála.
29/04/2012 at 2:13 pm
Hmm. Það er rétt að maður hlýtur að setja spurningamerki við það að stjórnvöld semji við einkasamtök sem virðast ekki hafa neitt fagfólk starfandi hjá sér (nema faglærða brúðustjórnendur, það er tekið fram að þeir séu faglærðir, sé ekkert um menntun annarra starfsmanna á síðunni þeirra: http://www.blattafram.is/default.asp?Page=245).
Með því er maður vitanlega ekki að halda því fram að fólk gangi annað en gott eitt til, en það er bara ekki nóg. Við hljótum að vilja að fjallað sé um slík mál af faglærðu fólki við börnin okkar, og ég ætla að gefa mér að það sé nóg af slíku fólki hér á landi. Hvers vegna hafa samtökin Blátt áfram ekki leitað eftir því að ráða slíkt starfsfólk til vinnu? Frumkvæðið að stofnun slíkra samtaka getur auðvitað komið frá hverjum þeim sem ber hag barna fyrir brjósti, en mér þykir mjög sérstakt að ekki sé leitað eftir samstarfi við fagfólk og það tilgreint með skýrum hætti á heimasíðu hvaða sérþekkingu viðkomandi hafi.
Ég vildi annars glöð heyra mat slíkra fagaðila á þessari starfsemi, barnasálfræðinga, félagsfræðinga sem hafa sérhæft sig í málefnum barna, o.s.frv. Er farið yfir æskilegar línur og börnin gerð hrædd, eins og t.d. með þessu auglýsingum? Það hlýtur að vera haugur af alþjóðlegum rannsóknum sem unnar hafa verið á því hvernig sé æskilegt að fjalla um þessi málefni við börn, rannsóknir sem fólk með slíka fagþekkingu þekkir til.
15/01/2013 at 11:52 pm
Eg veit nú ekki betur en thær séu báðar með sárfræðimenntun. Og svo það sé að hreinu þá sá þær ekki um meðferð barnanna heldur einungis fræðsluna.
Ef thid skoðið fræðslu um samkynhneigð hjá ungum börnum (er ekki að líkja þessu saman á nokkurn hátt nema bara fræðslunni og hvernig henni er háttað) En þar er ekkert menntað fólk með fræðsluna heldur bara einhverjir og einhverjir sem hafa komið útúr skápnum.
Þær hafa þá allavega menntun en sjá samt sem áður ekki um meðferð, bara fræðslu.
16/01/2013 at 12:10 am
Hæ. Hvaða sérfræðimenntun hefur Sigríður, hver er þessi hin og hvaða menntun hefur hún?
29/04/2012 at 3:05 pm
Eitt sem mig langar að benda á.
Það eru ekki bara “ljótir kallar” sem beita börn ofbeldi. Heldur konur líka. Og börn líka. Það eru til börn sem eru beitt kynferðislegu ofbeldi af börnum.
Sjokkerandi, já, en raunveruleiki og ég get sjálf vitnað um það.
Ég vissi ekki fyrr en ég var orðin fullorðin að ég hafi verið beitt kynferðislegu ofbeldi. Í mínum huga var þetta bara leikur sem ég vildi á engann hátt taka þátt í en fékk engu um ráðið, mátti ekki (og þorði ekki) að segja frá og sat á sálinni minni í hátt í tvo áratugi.
Ég er sammála því að börn verði að fá að vera börn. Mér finnst mín börn ekki þurfa að vita hvað kynferðisofbeldi er, en ég legg mikla áherslu við þau að öll leyndarmál þurfi að koma í mín eyru, sama hvað hver segir.
29/04/2012 at 4:23 pm
Í Svíþjóð var í gangi mikil fjölmiðlaumræða fyrir ca. 12 árum síðan um rannsókn sem leiddi í ljós að um 30 % þeirra sem notuðu börn kynferðislega væru konur. Hef ekki orðið var við að þessi umræða hafi borist upp að ströndum okkar lands eða að sambærileg rannsókn hafi farið fram hér. Hæpið að ætla að okkar tölur í þessu samhengi séu séu róttækt frábrugðnar þeirra.
15/01/2013 at 8:29 pm
http://www.disadora.blog.is/blog/disadora/
29/04/2012 at 7:00 pm
Sæl Hildur og takk fyrir síðast.
Aldrei þessu vant er ég algerlega sammála þér.
01/05/2012 at 6:36 pm
http://imgur.com/a/sVr0c#0
14/01/2013 at 10:59 pm
Góður pistill. Svei mér þá ef ég er ekki sammála þér eins og svo oft áður.
14/01/2013 at 11:11 pm
Ég þekki ekki til Blátt áfram og get því ekki tjáð mig um þau.
Aftur á móti er ég í ósammála Hildi um að það sé vont að tala við börn um þá staðreynd að kynferðisofbeldi fyrirfinnst og hvernig þau eigi að bregðast við slíku. Ég sé ekki að það sé erfitt að útskýra fyrir barni að enginn eigi rétt á að koma við kynfærðin á þeim, eða biðja þau að koma við sín. Börn kunna bara þau mörk sem við kennum þeim. Við kennum þeim á margan hátt hvernig þau eigi að bera virðingu fyrir sjálfum sér og öðrum, þetta er bara eðlilegt brot af þeirri umræðu.
Það þarf ekkert að eyðilegja sakleysi æskunnar eða neitt svo dramatískt. Við ræðum margt við börn, dauðann, slys, sjúkdóma, stríð osfrv. Það gerum við flest án þess að barnið beri skaða af … eða sakleysi þess.
Það dugar auðvitað engan veginn að kenna börnum að fara ekki uppí bíl með ókunnugum og taka ekki við nammi af slíkum. Margir kynferðisbrotamenn tengjast fölskyldu- eða vinaböndum.
Hysteríu hef ég aftur á móti litla þolinmæði fyrir og einhverjum ofur varúðarráðstöfanum Langflestir karlar (og konur) eru vænt fólk sem vill börnum vel. Reiknum ekki með að annað sé uppi á teningnum nema grunur vakni. Án þess þó að vera alveg blönk.
Karlar sem þora ekki að umgangast börn eðlilega eiga að vita að ef þeir fá ekkert kikk í dónastöðina í kollinum á þeim … við að vera samvistum við börnin … þá er allt eðlilegt og stjarnfræðilega ólíklegt að nokkur upplifi það öðruvísi.
15/01/2013 at 11:54 pm
hjartanlega sammála
15/01/2013 at 12:54 am
Takk Hildur….takk
)
15/01/2013 at 1:20 am
Tessar auglysingar teirra stungu mig ansi mikid. Mèr leid eins og tad vaeri verid ad sparka I magann a mèr tegar eg heyrdi taer.
15/01/2013 at 2:05 am
Ég er alveg óskaplega sammála, það sló mig í kastljósi í kvöld þegar konan talaði um sérstakt eftirlit með unglingum sem starfa með börnum á þeim forsendum að barnagirnd ætti upptök sín þar og það væri ómögulegt að lækna hana eða halda henni í skefjum hjá fólki komið yfir unglingsár. Þetta var kannski ekki orðað akkúrat svona en í áttina og ég fékk hroll. Hvaðan hefur konan þessar upplýsingar og afhverju fer hún með þær eins og staðreyndir?? Hún er ekki fagmanneskja! jafnvel þó ég álíti að margir geti haft margt um þessi mál að segja aðrir en fagaðilar þá finnst mér galið að slá svona sleggjum fram án fagpassa. Mér verður hugsað til Texas….þungt.
15/01/2013 at 2:50 am
Takk fyrir konu eins og þig ,málefnaleg og segir allt sem þarf að segja takk og aftur takk
15/01/2013 at 2:49 pm
Ég verð nú að segja að mér finnst bara allt í lagi að börnin mín viti hvað það er svona svona menn gera af því að þá vita þau að þetta sé ekki einhvern skemmtilegur “mömmu og pabba” leikur eða að þetta sé spennandi leyndarmál. Börn mega að vera saklaus en ég vildi líka að ég hefði vitað hvað þetta væri þegar ég var lítil af því að ef ég hefði lent í alvarlegu kynferðisofbeli sem barn er ég ekki viss um að ég hefði þekkt það frá einhverjum skrípaleik. Þótt að ég hafi vitað að það mætti engin annar snerta mig án míns leyfis. Og ótrúlegt en satt þá var ég barn með kvíðaröskun og ég hefði vel getað höndlað það að vita af þessu. Ég tel að börn megi alveg vita hvað kynfæri eru og af hverju aðrir mega ekki snerta þau. Besta leiðin til að hjálpa börnum að eiga við svona eru upplýsingar og ástæður fyrir því. Ég er ekki að segja að ég sé einhver aðalaðdáandi Blátt áfram en ég veit að ef slík samtök hefðu verið til fyrir nokkrum árum hefði líf margra fórnarlamba slíkrar misnotkunar verið öðruvísi. Ofverndun barna gagnvart upplýsingum á borð við þetta er heldur ekki svarið.
Og það eru BARNANÝÐINGAR sem hafa gert það að verkum að karlmönnum er ekki lengur treyst einum með börnum sínum, ekki hræðsluáróður! Þetta er alvarlegt samfélagsvandamál sem þarf að tala um við börn og gera fórnarlömbum ljóst að þau beri ekki ábyrgðina á þessu heldur GERANDINN. Það eru BARNANÝÐINGARNIR sem eru vondu kallarnir hérna en ekki samtök á borð við Blátt Áfram.
16/01/2013 at 12:06 am
Eg er nú ekki gömul og er ekki orðin móðir en ég vinn samt sem áður með börn.
Mér finnst fræðslan mjög nauðsynleg og er hjartanlega sammála einu kommentinu tharna af ofan að thessi auglýsing var skuggaleg en er samt sem áður klárlega ekki thad veresta sem börnin ykkar munu sjá í sjóvarpi, interneti eða nokkurnstaðar. Mér finnst rangt að reyna að þagga niður í þessu til að “vernda” börnin okkar. Fyrir ekki svo mörgum árum var þessi umræða ekki velkomin upp á yfirborðið, enda sjáum við það á kjastljósi undanfarna daga að t.d. Karl Vignir gekk á milli staða og misnotaði börn.
Hversu margir stigu fram og unnu úr sínum vandmálum þá og hversu margir haldiði að geri það núna? Og hverju er thad að þakka? Hefði það gerst ef ekki hefdi verið fyrir thessa fræðslufundi og forvarnir.
Og eins og einhver sagði herna áðan þá eru samtökin blátt áfram forvarna- og fræðslusamtök en ekki meðferðarsamtök. Samtökin eru ekki að sálgreina börnin heldur einungis leiðbeina þeim hvert thau eiga að snúa sér.
Verndum börnin í okkar samfélagi og höldun umræðunni uppá yfirborðinu.
16/01/2013 at 11:33 am
Takk fyrir að koma í orð því sem mig hefur lengi langað að segja. Þetta batterí gerir mig svo reiða enda er hér verið að vinna meiri skaða en gagn. Að innprenta í börnin tortryggni gagnvart kennaranum, afa, vingjarnlega nágrannanum og öllum hinum er svo ömurleg tæklun. Blátt áfram kom á sínum tíma með “fræðslu” inn í skóla dóttur minnar án vitundar foreldra (það var gert af ásettu ráði svo að þeir foreldrar sem væru að beita börnin sín kynferðisofbeldi gætu ekki haldið þeim heima – dæs). Ég kvartaði við skólastjórann sem gat lítið sagt en benti mér á fulltrúa Reykjavíkurborgar. Ég sendi viðkomandi póst og lýsti yfir óánægju minni en fékk aldrei svar.
Það er hreint óþolandi að þurfa að sitja undir því sem foreldri að hafa ekkert um þennan áróður að segja og hafa ekkert val um hvort barnið manns verði litað af ranghugmyndum. Og það er ekki auðvelt að ætla að fara út í leiðréttingar á slíkum hugmyndum þegar búið er að fylla lítinn koll af bulli.
01/06/2013 at 9:05 pm
Þakka pistilinn.
Í vetur var lítilli auglýsingu dreift inn á öll heimili á Íslandi, sendingin var frá einhverju ráðuneytinu. Ég er búinn að henda miðanum, en helstu atriði blaðsins var þetta: Mynd af barni (stúlku eða dreng, óljóst) sem var að leika sér inni í litlu herbergi. Samkvæmt leiðbeiningum bar maður myndina upp að ljósi og þá BIRTIST SKUGGAMYND AF KARLMANNI (svört) – hann var krjúpandi við hlið barnsins og önnur höndin stefnid í átt til kjöltu barnsins. Svo voru einhverjar áskoranir um að við ættum að vera á verði, enginn vissi hvað gerðist þarna milli barns og fullorðins einstaklings. Vera á verði. Það óhuggulega var skuggamyndin sjálf (mér var hugsað til áróðursmynda af GYÐINGNUM í þriðja ríki Þýskalands) Nokkur augnarblik leið mér sem brennimerktum manni, brennimerktum af ofstæki þessa fólks sem stjórnaði þessari herferð. Og það úr einu ráðuneyti íslenska lýðveldisins. Svo bráði af mér, ég var jafnvel í vafa um eigin viðbrögð, var ég of viðkvæmur? Nokkrir kvennkyns kunningjar mínir sáu alls ekki þessa hlið auglýsingarinnar. Ég er hisvegar alveg viss í dag um að þetta sé óhuggulegt dæmi um ofstæki sem ég vona að þróist ekki á enn hærra stig.
Trackbacks
04/06/2010 at 12:48 pm
05/08/2012 at 2:34 pm
05/08/2012 at 2:34 pm