… og mælskir karlar.
Fátt kveikir eins í mér …
Eiður Svanberg Lilliendahl
Þegar ég nöldra í manninum mínum um nákvæma merkingu orðalags og þess háttar klappar hann mér ástúðlega á kollinn og segir: „Já, Eiður minn“ eða „Eiður litli“.
Eiður Svanberg Guðnason er að líkindum einhver leiðinlegasti bloggari í veröldinni. En samt er hann svo skemmtilegur. Hann skrifar „mola um málfar og miðla“ þar sem hann nöldrar út í hið óendanlega um stakar málvillur sem hann rekst á í fjölmiðlum. Í hverjum einasta pistli má finna fjölmörg dæmi um að hann ráði ekki við biltakkann á tölvunni sinni eða hreinlega viti ekki hvernig nota skal bil. Hann sleppir bili á milli setninga, hann stingur bili á undan kommum og punktum, hann setur fimm bil á milli setninga, setur bil fyrir framan tvípunkta og svo framvegis. Þetta er hlægilegt og fávitalegt á sama tíma.
Ég er hingað komin til að sýna manninum mínum að hann hafi rétt fyrir sér. Ég er jafnvel meiri nöldrari en Eiður Svanberg Guðnason.
Í nýlegum pistli gerði Eiður athugasemd við málfar Birgittu Jónsdóttur eins og það birtist honum á dv.is. Tilvitnunin var svona:
Fyrir mína parta er ég hér að mótmæla afskiptum Alþjóðagjaldeyrissjóðsins að ríkiskassanum.
Það er auðvitað rétt sem Eiður bendir á að forsetningin er röng. Hitt er annað mál að það er alfarið á ábyrgð blaðamanns sem hefur að líkindum tekið viðtal við þingmanninn í gegnum síma. Annað hvort heyrðist blaðamanninum Birgitta nota vitlausa forsetningu, og hefði þá átt að breyta henni, eða þá að blaðamaðurinn notaði þá forsetningu sem hann hélt sjálfur að ætti að vera þarna, og er þá við málfarskunnáttu hans sjálfs að sakast (nú, eða prófarkalesara sem dv.is hefur væntanlega ekki).
Þar fyrir utan er mun frekar ástæða til að gera athugasemd við málfarið Fyrir mína parta er ég hér að mótmæla. Þú mótmælir varla fyrir annarra manna parta. Þetta er asnaleg tvítekning sem blaðamaður ber ekki ábyrgð á, sé hann að vitna rétt í Birgittu.
Andskotinn. Ég skammast mín nú þegar fyrir þetta nöldur. Ég er farin. Til hamingju, Palli.
„Í allan dag var ég döpur“
En. Ég held að ég sé bara að hressast. Samt. Tími fyrir eitt dapurt lag.
And deep within I’m shaken by the violence of existing for only you …
P.s. Titillinn á þessari færslu er tekinn úr ljóði eftir Nínu Björk Árnadóttur. Þetta er sagt með þeim fyrirvara að ég er ekki með það fyrir framan mig og finn það ekki á Internetinu. En ég held að línan sé rétt og ég er alveg rosalega viss um að ljóðið heiti Ást. Það er prósaljóð í þremur köflum. Ljóðmælandi stelur berjum úr garði fallega nágranna síns og fer heim til sín, gerir sig fína og bíður eftir að nágranninn komi yfir og skammi hana. Það er óskaplega fallegt. Kannski finn ég það seinna og skrifa það upp fyrir ykkur. Aldrei að vita. En ég hef semsagt ákveðið að hætta að vera döpur og vera awesome í staðinn. Það er skemmtilegra.
Hrappr
Palli er hundrað sinnum duglegri en ég í að vakna með barninu á morgnana. Í gær var engin undantekning. Ég hef ábyggilega verið sofandi eða rétt skriðin í sturtu milli sjö og átta um morguninn þegar einhver (ég tek fram að ég hef Hrapp Birki Pálsson grunaðan) sendi Ágústi Borgþóri Sverrissyni (sem er vitanlega staddur í random leiðinlegum bæ í Þýskalandi eins og venjulega) svohljóðandi skilaboð úr símanum mínum:
Nei nei, en við skulum vera við öllu búin. Hann er ólíkindatól.
Alki
Í nótt dreymdi mig að nokkur ungmenni á uppleið í lífinu hefðu tekið upp á því að skipuleggja barferðir á morgnana meðan aðrir fóru í ræktina. Fullt af hressum krökkum hittust á bar sem heitir Finnur klukkan sjö á morgnana og fengu sér einn, tvo, þrjá áður en alvaran tók við og menn þurftu að drulla sér í vinnuna. Það var frekar gaman. Eitthvað til að skoða?













