að vanda mál sitt er góð skemmtun
mæli með slíkri tilraun fyrir starfsfólk dv.is.
The renewed mind is the key to bad dancing
34DD
ég skil eftirfarandi ljóð afar vel. þetta, ágæti egill helgason, heitir að yrkja fallega um konur. og hana nú.
More About Them.
Basically, they’re big.
They weigh and droop.
When I get up I wear a bra,
under my pyjamas. I can’t type
with them dragging on the keyboard.
Underwire marks curve under each,
like thin smiles. There was a light brown bruise
on the right one, close to the sternum.
I bought better bras; it faded.
They cost a lot, good bras, and regardless,
my shoulders ache.
Around the areolae grow long black hairs.
In the shower, I tug them out
with wet fingers; the tweezers are lost.
The right one has a lump: it is benign.
It is benign.
It is benign.
In the dark and stupid hours, I roll the lump
against my thumb and see the cancer spread,
the doctor’s office, my mother’s face,
the funeral. People will say nice things.
I think: become a better person,
so that no one has to lie.
Did you not want to know that?
Too bad. You can’t have them
separated from my life: my aches;
my routines; my fears;
my mother; my funeral;
the truthful things they’ll say.
You can’t have them.
They are mine.
They are mine.
They are mine.
-Karen Healy, tekið héðan.
Þarna leynist stórskemmtileg færsla um hvernig þetta ljóð varð til. Allt saman lestrarins virði.
Annars líður mér frekar illa í dag.
hmmm
ég sagði manninum mínum rétt í þessu að ég þyrfti að skilja við hann af því að ég væri ástfangin af öðrum manni sem ég hitti bakdyramegin við veitingastað í dag. maðurinn minn hló og hélt áfram að tína upp úr bónuspokanum. hann er að verða óþægilega heimakær hérna.
öhm
mér sýnist ég vera öllu orðljótari en ég hélt þegar ég les skrif mín í þessu samhengi
ekki að ég standi ekki við þetta, ég varð bara hissa
Er ekki í lagi heima hjá þér, Bylgja hálfviti?
Hvurslags andskotans fjölmiðill gerir svonalagað?
Ég veit ekki hvar ég á að byrja á að láta þessa bloggfærslu fara í taugarnar á mér
Ég varpa fram spurningu. Hvað felst í því að yrkja fallega um konur?
Konan sem Tómas Guðmundsson dreymdi um var fjarskalega ung, saklaus björt og hrein. Er það svoleiðis sem konur eiga að vera?
Stúlkurnar sem sprönguðu um Austurstræti voru hvítklæddar og hæfilega viðmótsþýðar.
Eru þetta konurnar sem átt er við? Eða er Egill Helgason að vísa til stúlkunnar í ljóðinu Seytján ára sem vissi ekki að hún væri unnusta ljóðmælanda, og virtist ekki eiga heimtingu á þeim upplýsingum?
Eða eigum við ræða eitthvað um hana Eygló?
Og æskan ljómar enn um mig ! -
En, Eygló, hvernig fór um þig?
Þín elli óðum hefst !
Því þú ert gift og þú ert breytt,
og þú átt framar ekki neitt,
sem aðeins eitt sinn gefst.
Ljóð Tómasar skreyta þegar útveggi Ráðhúss Reykjavíkur auk þess sem brjóstmynd af honum prýðir Borgarbókasafnið. Sumum þykir meira en nóg um, aðrir vilja meira. Gott og vel. Að halda því fram að það sé ekkert karllægt við það að bunki af köllum vilji láta reisa þriðja stóra, dýra, drumbslega og áberandi minnismerkið í borginni um þennan samkall sinn, er einkennilegt.
Sé einhver ósammála Agli Helgasyni um ágæti þeirrar hugmyndar að reisa þessa styttu hefur sá hinn sami gert sig sekan um að skilja ekki bókmenntir. Enn og aftur hefur Egill tyllt sér í dómarasætið, sveiflað hamrinum og skorið úr um réttmæti skoðana okkar á listum. Við töpum. Hann veit og hann dæmir þá úr leik sem ekki vita það sem hann veit.
Eru hrokanum engin takmörk sett? Ég skil Tómas. Afar vel. Ég las hann spjaldanna á milli á gelgjunni og hann á meira að segja nokkur ljóð sem mér þykja ennþá falleg. Ég er ósammála honum um margt og hef óbeit á honum fyrir sumt en ég skil hans bókmenntir afar vel, enda þarf ekki mikið meira en lágmarks lesskilning til þess að botna í honum.
Enn einkennilegra er að halda því fram að Tómas Guðmundsson hafi séð Reykjavíkurborg á undan öllum öðrum. Hvað felst í því að sjá borg? Að sjá það sem maður vill sjá? Eða veit Egill Helgason ekki hvers konar ástand ríkti í þessari borg eins og annars staðar þegar Tómas sá blómakjóla og fiðrildi í hverju horni?
sjá sá, sáum, séð 1 skynja með augunum [einungis það sem er þægilegt].