Djofulsins gedveiki. Madur bregdur sér af landi brott í hálftíma og allt bókstaflega tryllist á medan. Ég sá ekki lesbókargrein Hermanns fyrr en á thridjudag og sit á netkaffi núna í 35 grádu hita og berst vid ad ná utan um allt sem hefur gerst sídan. Hermannsgrein Stefánssonar er sumsé hid eina sem ég hef nád ad lesa vel og hún er kjaftaedi. Hún fjallar bókstaflega um ekkert annad en ad EON hafi tilhneigingu ríkari morgum odrum tilhneigingum til ad svara fyrir sig. Well duh. Um ad gera ad skrifa grein í Morgunbladid til ad benda á thad sem allir (sem yfirhofud hafa ordid thess varir ad á Íslandi sé ungskáldahreyfing) vita maetavel. Búllsjitt. Ég held svei mér ad ég panti mér adra coñu til ad sotra medan ég bolva thessu adeins meira. Ég á enn eftir ad bolva Davíd vini mínum og samstarfsmanni til margra ára Stefánssyni. BRB.
Já jaeja. Nú hef ég oft fylgst med tudi milli thessara tveggja vina minna og verid ad einhverju leyti sammála theim bádum. En Davíd thótti mér ekki vera neitt minna en hálfvitalegur í tregawattapistlinum sínum.
Eiríkur Örn er sjálfskipaður verndari ljóðsins. Í huga hans kom hann sem sviptivindur inn í dautt ljóðaumhverfi, íslensk ljóðlist á sér nánast enga forsögu, ekkert bakland – þetta byrjaði að gerast með tilkomu Nýhil, með innkomu Eiríks á vígvöllinn. Nýhil er aðal og innan Nýhil er Eiríkur aðal. Og hann er líka besti vinur aðal. Ekkert fer framhjá honum.
Thetta er óverdskuldad. Mjog. Davíd aetti ad vita betur. Einfaldlega ósanngjarnt, ósatt og bjánalegt. Nýhil hefur haft veruleg áhrif á ljódaumhverfi sitt og Davíd og Eiríkur vita thad bádir – thó their vilji mogulega gera mismikid úr theim áhrifum.
Á eftir thessu kemur thetta:
Grunnstilling Eiríks Arnar er mótspyrna. Heimspeki Eiríks er: „Öll umræða um ljóð er af hinu góða.“
Thetta er satt. Og jafnframt ótharft ad taka fram. Á móti kemur ad Davíd virdist telja sig vera ad segja eitthvad agalega ljótt um Eirík. Sem er misskilningur. Thetta er ekki slaemt. Í kringum Eirík thrífst allskonar skemmtileg umraeda um ljódlist – sem vid aettum oll ad líta á sem ókeypis auglýsingu og vera thakklát fyrir. Vissulega verdur thessi umraeda oft álíka omurleg og hún er ordin núna (en hún er samt ókeypis auglýsing) en Eiríkur á andskotann ekki sok á thví. Ad minnsta kosti ekki einn. Hermann og Throstur gerdu thetta leidinlegt í thessu tilfelli. Og ég fagna thví blygdunarlaust ad til sé fólk eins og vinir mínir sem skrifudu lesbókargrein dagsins í dag (og hafa allir bloggad um amk. einhverja anga af málinu) sem nennir ad standa í thví ad benda á fáránleikann í thessu. Thad fer í taugarnar á mér ad Lesbókin vilji vera vettvangur fyrir lélega ljódlist. En thad fer alls ekki sídur í taugarnar á mér ad Throstur leyfi henni ad vera vettvangur fyrir heilsídugreinar sem fjalla um ekkert nema ad vidfangid (íslenskt ljódskáld númer eitt (án thess ad sú tala eigi ad hafa adra merkingu en til adgreiningar)) fari obbomikid í taugarnar á hofundinum (íslensku ljódskáldi númer tvo).
Andskotans fávitaskapur. Hvar er Eva Braun thegar madur tharf á henni ad halda. Ae já, hún er hér ad ofan í dulargervi vatnsgreidds skálds.
Vid skulum segja thetta gott. Hér er heitt og ég tharf ad skipuleggja dagsferd til Valencia. Og rétt er ad taka thad fram ad thad er ekki alveg laust vid ad ég sakni kaerastans míns og kettlinganna. Annarra ekki sérstaklega.
Oh my darling! Knock three times on the ceiling if you want me… Alltaf skal hljóma dásamleg tónlist á internetkoffum á Costa Blanca.
