hildur lilliendahl

Það er fátt krúttlegra en inflúensa í verkefnaviku. Annars er ég algjörlega sammála þeim sem sagði að þessi verkefnavika væri útí hött, nýtt fyrirbæri tilkomið vegna þess að háskólanemar eru hættir að nenna að læra heima. Aumingjar sem þurfa að fá frí í skólanum til að læra. Fussumsvei.

Á sjö sekúndna fresti: Í augnablikinu eru allir þjónustufulltrúar enn uppteknir. Frábært hjá þeim.

Veturinn hefur einkennst af kaffistofutryllingi. Hann hefur verið eitt standandi partí fyrir bloggara, smáborgara kaffistofanna, kaffihúsapakk og annan iðjuleysingjalýð sem þjáist af ólæknandi pexnáttúru. Borgara hinnar heilögu vandlætingar og sjálfsupphafningar. Innflytjendur beittu ofbeldi, prófkjör og Byrgið strax í kjölfarið. Tálbeitur og Breiðavík og við höfðum varla tíma til að halda jól.

Nú hefur Halla verið felld í formannskjöri KSÍ, allir orðnir dauðþreyttir á að horfa á fréttaskýringaþáttagerðarfólkið á stóru stöðvunum leika sér í löggu og bófa eða hinum sívinsæla samkvæmisleik hver-getur-grætt-flesta-smáborgara og enn eru margar vikur í kosningar. Eitthvað varð að gera. Einhver kom auga á tilvonandi gúrkutíð og tók sig til og gúglaði iceland+slut+pussy (ég vil benda á allar heimsóknirnar sem strengur minn mun skila Panama frá ráðvilltum og bólugröfnum táningum, þið getið þakkað mér seinna). Þessi leitarstrengur leiddi viðkomandi inn á heimasíðu sem var fullkominn griðarstaður fyrir hina iðjulausu heilögu vandlætingu.

Ég hef engan hug á að gera lítið úr þeim viðbjóði sem fyrirfinnst innan klámiðnaðarins. Né heldur skal leika nokkur vafi á því að ég er róttækur erkifemínisti með öllu sem í mér býr. En halló bátar halló skip. Við þurfum að hafa einhverja hugmynd um markmið og leiðir. Hver er boðskapurinn, hver er aðferðin, hverju viljum við sporna við? Klámi sem slíku eða þeim hlutum klámiðnaðarins sem eru skjólshús yfir barnaníð og mansali? Í upphafi þessa mál benti ég einhversstaðar á það að það væri meira en fáránlegt að ætla sér að hefta komu fólks til landsins. Og krakkar mínir, að beina því til stjórnvalda að þau bregðist við er bara ekki töff. Eins og kom glögglega fram í síðasta pistli mínum, þá ER lögregla á Íslandi. Brjóti fólk gegn hegningarlögum er það hlutverk hennar að skerast í leikinn. Brjóti fólk ekki gegn hegningarlögum getur ríkisvaldið andskotann ekkert gert sem samræmist meiningum okkar um mannréttindi.

Bændasamtökin geta auðvitað gert eitthvað. Og femínistar vopnaðir gámi af eggjum og tómötum geta sannarlega gert eitthvað. Og það er í góðu lagi. Endilega mótmælum, rífum af okkur hárið í mótmælaskyni, eða bjóðum gestunum í mat og ræðum málin eins og einhver lagði til. En við sitjum ekki heima hjá okkur, skrifum greinar í blöðin eða bréf á póstlista femínista og veljum fólk sem er hentugt til innflutnings. Og góðan daginn, klám er framleitt á Íslandi af Íslendingum, gefið út, auglýst og sýnt í sjónvarpi. Getur verið að með öllum okkar mótmælum höfum við fyrst og fremst ætlað okkur að beina athyglinni frá Bleiku og bláu? Eða vantaði okkur bara eitthvað til að rífast um?

Einnig birt á www.panama.is, laugardaginn 24. febrúar.

Ég lýsi mig sammála Rafauga, Intersúbjektífu stöffi og Framrassbakfjalli í hérumbil einu og öllu, með þeim fyrirvara að ég rústa þeim öllum í femínisma enda er ég kona. Ég er nóta bene kona sem hefur ekki fjarlægt af sér líkamshár í hálft ár. Bara svona að gamni. Annars veit ég ekki nákvæmlega hvernig ég get komið í orð öllu sem mér finnst um klámmálið. Það bíður því pistilsins sem ég skrifa og skila á morgun.

Pabbi fékk annars eitthvað fyrir hjartað, þarna um nóttina þegar síðasta færsla var samin. Um nóttina voru þeir alveg á því að þetta væri hjartaáfall, en hann hneig niður heima um miðja nótt og missti meðvitund. Morguninn eftir hafði kransæðastífla verið staðfest en stuttu síðar var það tekið til baka. Nú standa málin þannig að ljóst er að hann rauk upp í hjartslætti langt yfir hættumörk (þeir tala um sleglatif, ég segi nú bara awhadda?) en þræðing leiddi ekki í ljós nokkrar kerfisbreytingar á sl. 2 árum eða svo. Nú stendur til að setja í hann einhverskonar afbrigði af gangráði. Við sjáum til. Hann er í öllu falli hress, reffilegur, ljóðrænn og fjallmyndarlegur að vanda.

Á morgun ætla ég að sjá þetta og reyna að koma einhverju fleiru í verk. Aldrei að vita nema það hreinlega barasta gangi upp.

Öll ást heimsins og allir góðir straumar til pabba og afa Viggós frá mæðginunum á Vesturbrún í nótt. Og allar aðrar nætur.

Við erum kannski ekki mjög oft sammála, en ég verð að viðurkenna að nýbakaði faðirinn sem er litli bróðir minn hefur nokkuð til síns máls hér og ég verð að viðurkenna að þetta barn er ótrúlega dásamlegt. Bráðum skal ég samt hætta að vera svona væmin, sorrí.

Klukkan 4:36 í nótt fæddist litla bróður mínum og konunni hans dásamleg lítil stúlka. Ég er svo glöð og hún er svo falleg. Svo pínupínulítil og yndisleg. Sama hvað ég reyni, mér tekst ekki að hætta að vera yfirgengilega væmin og meyr í hjartanu. Tár í augunum í allan dag, eins og fábjáni. Kalli og Dagný, þið eruð svo miklar hetjur og við Sævar sendum ykkur hér með okkar innilegustu hamingjuóskir á opinberum vettvangi. Ég er svo montin af ykkur.

Sumt fólk er fyndið.

Carol Foyler, sem sögð er talskona samtakanna, sagði á blaðamannafundi í Washington að fréttastofurnar virtust ekki hafa gert sér grein fyrir því hversu mikill áhugi væri á málinu og hversu mikil áhrif dauði Önnu Nicole hefði haft á þjóðina. „Í stað þess að segja stöðugar fréttir af málinu gerðu fréttastofurnar stundum hlé á umfjöllun sinni sekúndum saman til að segja fréttir frá Írak,” sagði hún. „Fyrir þjóð sem var að takast á við missi var þetta eins og að snúa hnífnum í sárinu.”

Þá er Jon Klein, yfirmaður fréttastofu CNN í Atlanta, þegar sagður hafa beðist afsökunar á lélegum fréttaflutningi stöðvarinnar af málinu sem best megi lýst með því að „hún hafi misst boltann.”

„Ég fór yfir umfjöllun okkar um andlát Önnu Nicole Smith og sá að án viðvörunar var klippt á hana til að sýna frétt frá Darfur,” er haft eftir honum. „Ég get fullvissað ykkur um það að slíkt mun ekki gerast aftur. Ekki á minni vakt.”

Öll fréttin á mbl.is.

Ágústa vinkona mín átti afmæli í fyrradag. Einn Haukur átti afmæli í gær og annar á afmæli á morgun. Ég hef því valið daginn í dag til að óska þeim öllum til hamingju.

En að öðru. Ég hef látið eiga sig að ræða um Höllu Gunnarsdóttur afreksfemínista á þessum vettvangi en það er eitt sem mig langar að segja. Hún á hrós, heiður og tröllvaxið highfive skilið fyrir að taka þennan slag. Þrjú atkvæði er ógeð, en það hefur einn kost: Fyrir utan allt hitt sem felst í gjörningnum og afleiðingarnar sem framboðið hefur haft og mun hafa (bjartsýn), þá er það að atkvæðin hafi verið nákvæmlega þrjú, afskaplega vel til þess fallið að varpa ljósi á ömurlegan hljómgrunn kvenna innan knattspyrnuhreyfingarinnar. Og það gerði Halla með glæsibrag.

Egill Helgason sagði (fyrir mörgum dögum að vísu, hann er ekki einn um að vera síðastur með fréttirnar) eftirfarandi:

Kannski er það samt eitthvað til í því sem sagt er að konur þurfi að sæta annars konar meðferð en karlar í pólitík. Í dag las ég frétt um Segolène Royal forsetaframbjóðanda í Frakklandi. Þar var sagt að hún þætti “köld og eigingjörn”.

Hvenær yrði sagt um karl í stjórnmálum að hann sé “kaldur og eigingjarn”? Þykir það ekki bara sjálfsagt mál?

Er þetta grín? Er kannski eitthvað til í því sem sagt er? Getur raunverulega verið að Egill Helgason sé að opna fyrir því augun árið 2007 að það sé hugsanlegur möguleiki að konur mæti allt öðrum veruleika en karlar í pólitík? Hvernig ætli hann haldi að þetta sé í atvinnulífinu?