April 20th, 2012

Af ástarsambandi mínu við Ani DiFranco

by Hildur

Þessi ótrúlega kona heitir Ani DiFranco. Hún er ljóðskáld og tónlistarmaður. Hún er 41 árs og býr í Bandaríkjunum. Hún veit ekki hver ég er. Hún veit ekki að ég elska hana. Hún veit ekki heldur neitt rassgat um það hversu vel henni tókst í þessu lagi að lýsa því hvernig mér líður alltaf. En það tókst henni sannarlega.

Mig langar svo oft að segja nákvæmlega þetta. Og þegar ég heyrði þetta lag fyrst sendi ég textann í Kindilinn minn og les hann stundum fyrir sjálfa mig í strætó í svona inspirational tilgangi. Ani er best í heimi, ég elska hana og svona upplifi ég það að vera framlínufemínisti:

you think I wouldn’t have him
unless I could have him by the balls
you think I just dish it out
you don’t think I take it at all
you think I am stronger
you think I walk taller than the rest
you think I’m usually wearing the pants
just ’cause I rarely wear a dress

well…

when you look at me
you see my purpose,
see my pride
you think I just saddle up my anger
and ride and ride and ride
you think I stand so firm
you think I sit so high on my trusty steed
let me tell you
I’m usually face down on the ground
when there’s a stampede

I’m no heroine
at least, not last time I checked
I’m too easy to roll over
I’m too easy to wreck
I just write about
what I should have done
I just sing
what I wish I could say
and hope somewhere
some woman hears my music
and it helps her through her day

’cause some guy designed
these shoes I use to walk around
some big man’s business turns a profit
every time I lay my money down
some guy designed the room I’m standing in
another built it with his own tools
who says I like right angles?
these are not my laws
there are not my rules

I’m no heroine
I still answer to the other half of the race
I don’t fool myself
like I fool you
I don’t have the power
we just don’t run this place

March 23rd, 2012

Gáfulegar kenningar um kynbundinn launamun

by Hildur

Ragnar nokkur Halldórsson fer mikinn í athugasemdakerfum intravefjarins í tengslum við konur og femínisma.

Ég er búin að gefa honum tvö pláss á karlarsemhatakonur.tumblr.com – sjá hér og hér – en þessa gullmola sem hann skildi eftir sig á dv.is í dag bara verð ég að leyfa að fá smá pláss á Kaninkunni líka:

Líka mætti skoða launamun kynjanna í heildrænu ljósi, t.d. að karlar neyðast oft til þess í “desperasjón” að fá há laun, því þeir eru svo oft borgendur, engar konur vilja þá ef þeir eiga ekki pening, sjálfsmynd þeirra byggir að mestu leyti á starfinu sem þeir gegna. Svo þeir eru “desperat” í að fá góð laun. Á meðan konur hafa marga aðra og fjölbreyttari möguleika til þess að styrkja sjálfsímynd sína. Flestum körlum er sama þótt konan þeirra þéni lítið, og mæla hana alls ekki út frá tekju. Konur geta hætt á vinnumarkaði, þegar þær eignast börn, án þess að neinn geri við það athugasemd, á meðan karlar geta aldrei hætt, nema vegna aldurs, ríkidæmis og örorku. Og að 80 % af ráðstöfunartekjum heimilanna (þ.e. kvenna og karla í sameiningu) er ráðstafað af konum.

Einnig mætti skoða launamun kynjanna á nýjan hátt, þ.e út frá vinnutíma (margir karlar vinna miklu fleiri vinnustundir en margar konur). Og líka út frá hæfileikum og árangri. Því hvað þýðir: Sömu laun fyrir sömu vinnu? Þetta þarf að skilgreina betur. Er sama vinna, sami árangur? Er sama vinna sömu hæfileikar? Er sama vinna jafnlangur vinnutími? Eða er sama vinna bara starfsheitið? O.s.frv.

March 23rd, 2012

Sankti Vigdís

by Hildur

DV hafði samband við mig í gær. Óskuðu eftir viðbrögðum frá mér við ummælum Vigdísar Finnbogadóttur í Monitor. Mér sýndist í fljótu bragði margir hika við að gagnrýna hana og ég heyrði úr nokkrum áttum að það væri augljóslega tabú og hefði aldrei mátt segja neitt nema halelúja um eða við Vigdísi opinberlega.

Ég er blessunarlega laus við slíkar tabúbyrðar og lími hingað það sem ég hafði við DV að segja, þau nýttu einhvern hluta af því í frétt en mér finnst þetta skipta máli – og hafi það hvergi komið fram nú þegar vil ég segja það hér: Ég harðneitaði að tjá mig um útlit Vigdísar eða framsetningu á myndum af henni. Viðtalið við Vigdísi er hér. Og hér er semsagt allt sem ég sagði við DV:

Mér finnst þetta frekar slöpp blaðamennska. Hvers vegna var hún ekki spurð hvað hún ætti við? Það er alltaf verið að tala um öfgar í málflutningi og aðferðum femínista en svo lendir fólk í vandræðum með að benda á þessar öfgar, að tiltaka einhver dæmi. Vigdís kallar sjálfa sig karlréttindakonu. Gott og vel. En hvað á hún við? Hvaða áhyggjur hefur hún af réttindum karla? Hvar finnst henni halla á, hvað heldur hún að verði tekið frá þeim annað en forréttindi?

Mér finnst hættulegt að hleypa svona umræðu gagnrýnislaust í loftið. Ég hitti menntaskólanema í morgun sem standa í þeirri meiningu að til sé einhver öfgaarmur femínistahreyfingarinnar vilji banna bæði auglýsingar og kynhárarakstur með einhverskonar lagasetningu. Ég er alltaf að tala við fólk sem heldur að femínistar vilji snúa við sönnunarbyrði í nauðgunarmálum. Enginn af þeim femínistum sem ég hef hitt, þekki eða umgengst hefur nokkurn áhuga á slíku. Það að gagnrýna eitthvað er ekki það sama og að vilja banna það.

Ég held að málflutningur á borð við þennan hjá Vigdísi, sem er ekki gagnrýndur af blaðamanni eða hún látin svara fyrir hann að nokkru leyti, síist inn í huga krakka á mótunarskeiði og þau fyllist ranghugmyndum um baráttu femínista. Þetta eru enn ein rökin fyrir því að það er alveg ofboðslega mikilvægt að koma kynjafræðunum inn í kennaranám og í menntun grunnskólabarna.

Tags:
March 19th, 2012

Third time’s a charm

by Hildur

March 8th, 2012

Þetta er einmitt sú veröld sem ég vil

by Hildur

Hugrökku baráttukonur og -karlar.

Í dag er alþjóðlegur baráttudagur kvenna fyrir friði og jafnrétti. Í tíu daga hefur femínismi verið til umfjöllunar á kaffistofum og í fjölmiðlum og í skúmaskotum internetsins nokkuð viðstöðulaust. Ég man ekki hvenær það gerðist síðast.

Ég held að eitthvað sé að gerast. Ég held að ég hafi breytt einhverju. Með ómetanlegum stuðningi fólksins í þessu landi, að ógleymdu DV sem á stórt feitt kúdos skilið fyrir sitt hugrakka framlag, held ég að mér hafi tekist aðeins að hreyfa við einhverju. Allavega brosa ókunnugar konur feimnislega til mín á götunni og yfir mig rignir fallegum kveðjum úr öllum áttum. Ég er hrærð og ég er stolt og þegar mér finnst þetta erfitt þyl ég upp möntruna mína:

Og seinna börnin segja; sko mömmu, hún hreinsaði til.

Á þessum degi, fyrir ári síðan, var ég svartsýn og nokkuð döpur. Í dag, öðrum dögum fremur, er ég meyr og montin og jafnvel svolítið bjartsýn. Það er eitthvað að gerast. Og við gefumst ekki upp. Takk fyrir mig og til hamingju með daginn.

Tags:
March 3rd, 2012

Facebook blocks me for pointing out hate speech

by Hildur

Dear friends.

Recently I have been collecting abusive public comments from men about women and/or feminists from around the web. I published them in an album on Facebook and named the album Men who hate women.

I have been reported twice for republishing other peoples comments and I am currently blocked from posting on Facebook for three days. My friends and supporters have written a letter to Facebook to express their concern, see below. We ask you please to spread this around, the message has to be heard that women refuse to be silenced.

All the best,

Hildur

Reykjavík, Iceland.

[Update: The following can be emailed to abuse@facebook.com and disabled@facebook.com]

Dear Facebook team,

I’m writing to express my concern over the blocking of the Facebook account of Hildur Lilliendahl; http://www.facebook.com/snilldur.

Mrs. Lilliendahl is a feminist activist and has contributed significantly to bringing attention to gender bias in the Icelandic community. One of her activities has been to point out hate speech directed towards women on Facebook and other pages on the internet.

Now her account is blocked. Her only “offense” was pointing out derogatory remarks and saving them as screenshots in one of her albums. These remarks were all from open web-pages, open for the whole world to see in the first place.

The following is a translation of a comment that she copied from an open wall on Facebook that has now been removed by the Facebook team from Hildur’s album and resulted in her being blocked from using her account:

“have only one thing to say you can’t expect all these men to hate women I think that you hate men yourself and never get to fuck because you have the Sahara desert in your crotch and you feminists try to feel better by blaming men it is sad for you to do this words don’t always mean hate, you know”

The people using said hate speech are continuing their usage of Facebook with no repercussions.

There has been a discussion in the Icelandic web community about the blocking of Mrs. Lilliendahl’s account and we are shocked at Facebook’s actions. Especially in light of Facebook’s failure to react on pages in Icelandic that contain hate speech directed towards women and religious minorities. We are beginning to suspect that Mrs. Lillienndahl is being subjected to silencing as a punishment for her equal rights activities.

I hope you reconsider your decision to block Mrs. Lilliendahl’s account, we need people like her to help us making Iceland and the world more equal.

Sincerely

February 29th, 2012

Facebookbann og Jakob

by Hildur

February 28th, 2012

Elskurnar mínar allar

by Hildur

Ég get ekki verið með á Facebook – ég er í 24 tíma banni af því að Jakob Bjarnar Grétarsson óskaði eftir því að skjáskot af honum sjálfum og hans opinberu ummælum yrði fjarlægt af síðunni minni. Ég sumsé gerði ekkert rangt, honum tókst bara að fá þetta í gegn. Og það er faktískt ágætt, Facebook mun þá bara trufla mig þeim mun minna í kvöld og á morgun en ég vil samt segja ykkur að ég háskældi eins og ungabarn þegar ég reyndi að lesa upphátt fyrir Palla og Sævar það sem þið höfðuð sett á vegginn minn um viðtalið í kvöld. Takk og takk og takk. Ég get ekki sent skilaboð, ég get ekki skrifað neitt – en hérna get ég sagt takk fyrir mig.

February 16th, 2012

Ég skal ekki segja – Chrome pt. II

by Hildur

En ég fór að ráðum Sveins Birkis, henti Chrome og setti upp aftur þegar í ljós kom að það virkaði ekki að diseibla öll extensionin. Það virkaði. Sumir héldu því fram að þeir sæju ekkert að sumu sem ég birti, ég hef því búið til samanburðarmyndir.

Nema hvað. Vafrinn hefur krassað þrisvar síðan ég setti hann upp aftur. Hrmpf. Extensionin detta öll út þegar maður hendir vafranum, ég mæli með því að allir geri það annað slagið. Ég var örugglega með 30-40 og þurfti ekki nema kannski átta.

February 16th, 2012

Nei, nú dey ég úr hlátri

by Hildur

Af hverju er ekki öll mannréttindabarátta svona fyndin og skemmtileg? Sidenote: væri hún áhrifaríkari ef hún væri það?

Samantha Bee í The Daily Show