Ekki dauð, ekki gift færeyingi, skokka ekki, hjóla hm?
Ennþá í kúltursjokki eftir Færeyjaferðina í júní. Karlhylli mín var svo mikil að ég var farinn að borða hvítlauk í massavís(virkar á vampírur en lítið á Færeyinga). En að öllu ólognu þá er kvenskortur í Færeyjum. Vantar í aldurshópnum 35-50 ára. Þær fara í nám og koma ekki heim, giftast dönum og íslendingum.
Fyrir höndum menningarnótt 2008, tékkið á Friðarhúsi, friðsamleg dagskrá þar.
Þetta hefur verið mánuður vinnu, gróðurofnæmis, rómantískra langana og daglegra gönguferða. Var gerð rækilega grein fyrir því á Reykjalundi í vor að hreyfing væri eitt hið besta lækningameðal allra tíma.
Ó, vei hvað gera anti-sportistar þá?? Málamiðlunin er að ganga á hverjum degi, helst við sjávarsíðuna.
En það kastaði fyrst tólfunum þegar æskuvinkona kom auga á mig að koma úr Gróttuhringnum og sagði með forundran og hryllingi í málrómnum:,, Ert þú farin að skokka?!?” Ég gat til allrar hamingju svarið þann verknað af mér og lofað henni í sárabætur að við skildum nú eitthvað reyna að jamma saman á næstunni. Og nú tekur við játning sem eftir að valda skjálfta hjá öllum sem þekkja til, er alvarlega að hugsa um að fara að hjóla…