Nenni ekki snufli og snýti, er þetta kvef, frjó-næmi eða heilinn að reyna að strjúka?
Hlakka samt til að byrja í skólanum aftur.
Neyðist til að fara að digga við bílapartasala. Einhver réðst á eða keyrði á Mörtu Halakörtu (grænn Yaris) þar sem hún lá dreymin á svip fyrir framan Austubæjarskóla. Nú vantar á hana hliðarugga (spegilinn) og topp-þreifara (loftnetið). Þegar ég verð búin að redda nýjum útlimum á Mörtu þá þarf ég að blaka augnhárunum í átt að bílaviðgerðamönnum og vona að þeir fyllist löngum til að frankenstæna bílinn minn fyrir lítið. Ekkert pimp hér heldur frankenstænun sem útleggst af því að gefa nýjum útlimum líf á minni Vinstri-Grænu halakörtu. ble og snufl
Ég las það í einhverri Feng-Shui bók að ef náttborðið og jafnvel næsta nágrenni rúmsins er stráð bókum þá sé það merki að bækurnar hafi öðlast sess elskhugans eða ástmeyjarinnar í lífi viðkomandi.
Ég játa mig seka. Ég er bókafíkill. Ég hlakka oft til þess að geta skriðið upp í rúm á kvöldin og lesa mig inn í nýja veröld. En þar sem ég er ,,quattro” þá er ég oft með 3-4 bækur í takinu. Sumar les ég í einum rykk, aðrar hægt og rólega, sumar fram og til baka. Um daginn var ég að lesa nýju bókina frá ISHIGURO: Never let me go (góður undirtónn í henni og ísmeygilegt flæði), Yogananda’s selvbiografi á dönsku, Stellu Blómkvist á þýsku og svo skemmtilega bók um Zen hugleiðslu, allar á sama tíma. Það gefur að skilja að oft verður minna úr framkvæmdum í mannheimum þegar hugurinn er í hugheimi og líkaminn sófa- eða rúmkartafla.
Þessi bókafíkn náði snemma tökum á mér. Á hverjum laugardegi árum saman, þá fórum ég og pabbi í pílagrímsferð á Borgarbókasafnið í Þingholtsstræti. Þar var góðri stund eytt við að skoða sig um og kíkja á bækur. Vikuskammturinn var milli 8-12 bækur. Ég náði líka fljótt þeirri hæfni sem elsta systir að geta útilokað öll heimilishljóð þegar ég var að lesa.
Kannski fer ég að blogga um lesturinn hjá mér…
Er líka búin að afreka sem aukaleikari í Stelpunum að leika sjúkling á biðstofu (nokkuð sem ég hef doktorsgráðu í!) og pirraða mannesku í bíó. Þessi sería verður reyndar sýnd eftir jól.
Einu sinni var kona sem las The Secret og ákvað að fylgja eftir gullkornum úr þeirri bók. Hún ákvað að laða til sín hluti. Hún byrjaði á auðveldum hlut eins og til dæmis nærbuxum. Hún eyddi heilli viku í að sjá fyrir sér nærbuxur og senda út ákall til alheimsvitundarinnar. Viti menn á loka útsöludögum þá löðuðust að henni nærbuxur í massavís. Áður en varði átti hún meira 50 nærbuxur. Nú þegar þetta er ritað hefur hún flutt í stærri íbúð og hefur keypt sérstakan fataskáp undir 1003 nærbuxnapörin sem halda áfram að laðast að henni. Hún hefur ekki enn fattað að þakka alheims-undirvitundinni fyrir og segja að nóg sé komið.
Ég veit að næst á listanum hjá henni var að laða til sín elskhuga. En miðað við árangurinn af nærbuxna-aðlöðuninni þá þyrfti hún að verða sér út heilt sjávarþorp til að hýsa ástmennina.