,,dýrgreind”
Þarna hafið þið það. Hef fengið ,,dýrgreiningu”. Þetta er ekki hluti af fjölgreindarkenningu Gardners.
Vinkona mín hefur í langan tíma verið að reyna að finna út hvaða dýrategund ég væri (afhverju? Er víst að reyna að fá botn í hegðun mína, að ég held, hm!) En ég er semsagt er eftir margra mánaða yfirlegu orðin kolkrabbi/smokkfiskur. Ansi skrítið tótem.
Rökin munu vera þau að þar sem ég sé að atast í svo mörgu þá þurfi ég marga anga. Líklega þegar þeir flækjast saman verður fyrir vikið þessi reglunbundna tilvistarangist sem ég þjáist af með reglubundnu millibili.
Þessi dómur kallaði á súkkilaðiát. Blekkingin sem stendur yfir núna er sú:
a) það má bara kaupa súkkulaði sem er 70% kakó.
b) það verður að ganga út í búð til að afla sér þess.
c) ekki borða fleiri en 3 mola í einu.
d) ekki er nauðsynlegt að borða súkkulaði daglega, ég nefnilega ræð hvort ég borða það (oh, boy þessi heldur ekki vatni).
e) ofangreind sjálfsefjunarrök eru lýsandi dæmi þess að sumum er ekki sjálfrátt
Ekki skrítið að maður sé úrskurðaður kolkrabbi/blæksprutte/octopus
Og viti menn þetta er að virka með súkkulaðið….
Fékk að passa frumburð systur minnar um daginn. Fannst ég vera búin að ná djúpri og innilegri tengingu við barnið eftir að hafa sungið fyrir það vögguvísuna úr Dýrunum í Hálskógi og það sofnaði loks í örmum mér. Sú sæla stóð stutt þegar mér var bent á (réttilega) að sönghæfileikar mínum væru með þeim endemum að líkla hefði barnið kosið meðvitundarleysi svefnsins fram yfir hlustunina. Góðhjartaður tónmenntakennari sagði mér í skóla að ég væri mjög víðförul um tónsviðið sem ég hélt í mörg ár að væri hrós!!