Traust og böh! mómentið
Það er skiljanlegt að fólk vilji frekar trúa því sem kemur því betur heldur en því sem er satt - ef sannleikurinn er hræðilegur. Það er miklu þæginlegra að makinn þinn hafi ekki haldið fram hjá þér en að hann hafi verið virkur þátttakandi í ótal orgíum.
Ég er ekki sálfræðingur en ég get alveg gefið mér að fólk reynir eftir bestu getu að lágmarka þann skaða sem það hefur þó þegar lent í. Og þá oftar en ekki með því að ljúga að sjálfu sér og öðrum.
—
Undanfarnar vikur hefur Geir H. haldið fleiri blaðamannafundi en undanfari hans hélt á allri sinni valdatíð. Tilefnið hefur oft verið fyrir hendi en niðurstaðan hefur alltaf í besta falli verið deprímerandi.
Niðurstaðan eftir þessa fundi með pressuliðinu hefur verið sú að það eina sem er hægt er að bóka er að allt sem Geir sagði var lygi. Sem dæmi má nefna að daginn eftir að hann sagði að engrar aðgerðaráætlunar væri þörf var Landsbankinn ríkisvæddur. Sex klukkutímum eftir að Geir sagði breskum blaðamönnum að Kaupþing væri í góðum málum fór hann sömu leið og hinir bankarnir. Geir sagði að gjaldeyrisviðskipti yrðu orðin eðlileg í byrjun síðustu viku - þegar þetta er skrifað eru þau ennþá frosin og ekkert útlit fyrir að þau verði eðlileg í náinni framtíð.
Niðurstaðan er nokkuð fyrirsjáanleg. Traust Geirs - og ríkisstjórnarinnar allrar - er ekkert. Sem dæmi má nefna að vinur minn sagði mér um daginn að hann hefði verið tiltölulega rólegur þangað til Geir sagði að það yrði ekki vöruskortur. Þá fyrst byrjaði hann að hamstra.
Það kemur tvennt til greina. Geir lýgur eins og hann er langur til - eða að hann er vitlausari en langloka. Ég veit ekki hvort er verra.
—
Ef morgundagurinn kæmi aldrei væri fínt ef ráðamenn myndu halda okkur í blekkingu. Við gætum bara öll búið í Matrix hugarheimi Davíðs Oddssonar. En eins og gaur í klámmynd þá kemur morgundagurinn alltaf.
Og þótt þessi þjóð virðist vera ansi treg til þá lærir hún á endanum. Ég get ekki ímyndað mér að það sé til nokkur sem trúir nokkru sem kemur frá Geir eða öðrum ríkisstjórnarmeðlimum.
Traust er vandmeðfarið. Það tekur ár og áratugi að byggja upp en það getur glatast á mínútum. Í þessu ástandi er traust mikilvægasta vopn ráðamanna. Úr því sem komið er þá mun þeim ekki endast aldur til að vinna það inn aftur.
—-
Ég skil vel að Geir vilji hughreysta fólk. Efnahagsástand er að mörgu leyti sálrænt. Við það að segja að eitthvað sé einhvernveginn þá getur það orðið þannig ef sá sem það segir hefur næga vigt. Davíð hefur margsinnis leikið þann leik.
En þótt jafnvægið sé viðkvæmt þá gengur náttúrulega ekki að ljúga út í eitt og vona að lygin breytist í sannleika. Þetta bragð hefur reyndar gengið ansi lengi hjá Sjálfstæðismönnum. Ef þú neitar því t.a.m. nógu lengi að Þorsteinn Davíðsson hafi verið ráðinn vegna tengsla þá hættir fólk á endanum að nenna að tala við þig. Það stendur enginn í því endalaust. Eftir nokkrar vikur verða komin ný þrætuefni.
Verkefnið núna er hinsvegar alls ekki til skamms tíma. Geir getur alveg sagt að Ísland sé ekki komið á hausinn og Davíð getur alveg sagt að gengisvísitalan sé bara víst í 130. En í þetta skiptið mun það ekki ganga.
Sannleikurinn mun á endanum koma í ljós. Í öllum þeim skilningi sem þjóð getur orðið gjaldþrota þá er Ísland gjaldþrota. Það er ekki nóg með að hálfleikurinn sé tapaður. Leikurinn er allur tapaður sem og deildin. Eina leiðin í þessari stöðu er að pakka í vörn, lágmarka skaðan, byggja upp gott ungliðastarf og stefna á að komast upp í þriðju deild á næsta tímabili.
—
Bestu hryllingsmyndirnar eru þannig að maður sér aldrei ógnina berum augum. Maður upplifir bara að það er eitthvað hræðilegt alveg að fara að gerast. Þegar böh! mómentið kemur loksins er fólk orðið svo yfirspennt að það öskrar. Hryllingurinn er hinsvegar minni ef maður veit hvað er í vændum og hvenær.