Lexluthor1000

Ég hugsa að flestir lesendur hér hafi þegar frétt af því að ég var rekinn úr vinnunni minni um daginn - ef ég á þá einhverja lesendur eftir.

Fyrir þá sem ekki vita sendi ég yfirmanni mínum gríntölvupóst þar sem að ég hótaði honum líkamsmeiðingum og minniháttar kynferðisglæpum. Hann tók gríninu frekar illa og svaraði með uppsagnarbréfi og tilkynningu um að ég væri ekki lengur með vegabréfsáritun.

Ég hugsa þar með að ég sé einn af fáum sem hefur verið rekinn úr landi fyrir að segja vondan brandara. Eða ég vona a.m.k. að það sé ekki mjög stór hópur.

—

Staðan hjá mér núna er þessvegna þannig að ég hef ekki hugmynd hvernig staðan hjá mér er. Mér hefur sjaldan fundist ég eins velkominn og heimkominn eins og mér líður í þessu hverfi New York - hér heilsa mér allir eins og ég sé sæmilegur náungi.

En maður þarf víst atvinnuleyfi til að búa hérna lengur en þrjá mánuði í einu. Og til þess þarf maður vinnu. Og ég hef enga vinnu. Þar liggur mexíkóski hundurinn grafinn.

—

En nú er nóg komið af vælufréttum. Annan ágúst verð ég þrítugur. Það vill svo vel til að ég verð einmitt á landinu þegar gleðidagurinn rennur upp og ég ætla þessvegna að halda mikið og gott partí heima hjá pabba góða fjórða ágúst. Það er laugardagurinn um verslunarmannahelgina.

Ég man ekki alveg heimilisfangið en hann býr á Hagamel. Rétt hjá Melabúðinni. Þar verður stuð. Þú mætir.