Blús fyrir Halla
Wednesday, September 14th, 2005Mætti ekki á eigin tónleika á Rósenberg á föstudaginn. Var helst til þunnur og þreyttur og ákvað að fara bara snemma að sofa. Var beðinn um að mæta uppúr ellefu á föstudagskvöldið. Mætti blindfullur tuttugu og sjö tímum síðar. Ég er greinilega mikill rokkari.
Þegar ég mætti voru Mood að klára þannig að ég tók bara eitt lag með þeim. Söngurinn vakti mikla lukku. Svo mikla reyndar að tvær rúmlega þrítugar vinkonur báðu mig um símanúmerið mitt eftir tónleikana. Ég gaf þeim númerið hjá ónefndum vini mínum. Veit ekki til þess að þær hafi hringt í hann.
—
Næstkomandi laugardag er stefnt á mikil niðurrif á Unnarstígnum. Þá munu ófáir veggir fá að fjúka. Hef stefnt þangað hóp af hraustum mönnum sem ég treysti í verkið. Ef einhverjir fleiri eru viljugir og verkfærir eru þeir vinsamlegast beðnir um að mæta uppúr tíu um morguninn og leggja hönd á kúbein. Verkstjóri verður frambjóðandinn faðir minn.
Svo óheppilega vill hinsvegar til að ég verð ekki til svæðis. Var boðið að koma út á land og spila og syngja inn á plötu og get ómögulega hafnað því. Fer um kaffileytið á föstudaginn og kem líklega ekki aftur fyrr en á sunnudagskvöld. Vonandi stendur húsið þá ennþá.
—
Nú sér loksins fyrir endann á tveim stórum verkefnum í vinnunni. Annað hefur verið rúmlega hálft ár í vinnslu og fyrsti fundurinn um hitt var fyrir rétt tæpu ári. Þau eru bæði fyrir banka. Sitthvorn þó. Það verður gaman að komast úr þessum eilífðarverkefnum.