kolbeinn

Einu sinni var Gísli Marteinn í stjórnarandstöðu í borgarstjórn. Þá hélt hann innblásnar ræður um þá djöfla í mannsmynd sem ofsóttu eigendur einkabíla með því að punga út formúum í strætó, hækka stöðumælagjöld og hreyfa við þeirri hugmynd að kannski ættu ekki að vera ókeypis bílastæði við háskóla og framhaldsskóla.

Síðan fór Gísli Marteinn í meirihluta. Þá hefur hann sest niður með embættismönnum sem hafa sýnt honum tölur, skýrslur og bent honum á staðreyndir. Þá hefur runnið upp ljós fyrir unga frjálshyggjudrengnum. Síðan þá hefur hann breytt kúrs í fjölda mála og talar nú fyrir málum sem hann sjálfur hefði hrópað niður sem forsjárhyggju kommúnista fyrir tveimur, þremur árum. En það er gott að hann hefur að einhverju leyti vitkast.

Hann er orðinn svo mikill forsjársinni að þegar hann er spurður að því hvers vegna nemar í tónlistarskólum fái ekki einnig frítt í strætó þá svarar hann: “Við förum bara nákvæmlega eftir skilgreiningu menntamálaráðuneytisins á því hvað er menntaskóli og háskóli. Það er auðvitað fjöldinn allur af öðrum skólum í borginni en við notumst við þessa skilgreiningu.”

Hvað er að heyra! Getur frjálshyggjupostulinn ekki unnið eftir neinu nema skilgreiningum ráðuneyta? Þurfa embættismenn ríkisins að skilgreina hluti í bak og fyrir til að ungi sjálfstæðismaðurinn geti unnið eftir þeim?

Gísla finnst sjálfsagt að nemar í öðrum skólum ættu einnig að fá frítt í strætó. Hann bara getur ekki orðið við því af því að skilgreiningar ráðuneytismanna gera ekki ráð fyrir því. Ef Gísli Marteinn hefði verið í stjórnarandstöðu og R-listamaður hefði látið þetta út úr sér þá hefði frjálshyggjumaðurinn sagt:

Þetta snýst um réttlætismál en ekki skilgreiningar ríkisvaldsins. Fólk hefur frelsi til að velja skóla og það er boðið upp á þær leiðir að vera í skólum sem rúmast ekki innan skilgreininga ráðuneytisins. Það lýsir forsjárhyggju borgaryfirvalda að brjóta á rétti fólks sem velur að fara aðrar leiðir. Frelsi í menntun á ekki að hafa áhrif á það hvort fólk greiðir í strætó eða ekki.

Og Stjórnarandstöðu-Gísli hefði haft rétt fyrir sér.

Björn Ingi Hrafnsson er með eindæmum víðsýnn maður. Það hefur hann ítrekað sýnt og nú síðast á heimasíðu sinni í dag. Þar barmar hann sér yfir því að snúið sé út úr fyrir honum á hallærislegan hátt þegar kemur að umræðu um ríkið í Austurstræti. Til að fyrirbyggja allan misskilning áréttar Bingi skoðun sína. Hún er þessi:

Hvað varðar miðborgarbraginn á daginn, er auðvitað kunnara en frá þurfi að segja að ógæfusamir einstaklingar geta orðið æði áberandi í Austurstræti og á Austurvelli, einkum á góðviðrisdögum. Samkvæmt upplýsingum lögreglu eru margir þessara einstaklinga sestir á bekki í Austurvelli snemma á morgnana og bíða þess að verslun ÁTVR opni á morgnana, svo þeir geti keypt kaldan bjór í stykkjatali á um 150 kr. stykkið. Með því að öngla saman fyrir nokkrum slíkum dósum geta þeir setið að drykkju allan daginn úti undir berum himni í miðborginni og spurningin er hvort það sé miðborgarbragur sem Fréttablaðið telur ákjósanlegan?

Þarna þykist kappinn hafa náð góðu höggi á ritstjórn Fréttablaðsins, en það er einmitt undan hallærislegum útúrsnúningi hennar á góðum og gildum skoðunum forseta borgarstjórnar sem Bingi kvartar.

Já það er ekki nema von að hann spyrji að því hvort við viljum hafa róna og ógæfumenn lepjandi bjór á Austurvelli. Það vita allir að þar eru þeir eingöngu vegna þess að ríkið þar selur kaldan bjór. Enginn róni með snefil af sjálfsvirðingu mundi lepja volgan bjór á bekk niðr´í bæ. Óekki.

Áður en ríkið opnaði og hóf að kæla bjórinn kom það að vísu fyrir að einn og einn maður sást á Austurvelli sem dreypti á kogaraglasi eða kökudropum úr Draumnum. Það er hins vegar mun dannaðra en þeir sem lepja bjórinn og ekki nema von að forseti borgarstjórnar skuli vilja hverfa aftur til þeirra tíma. Hvað hafa rónar líka að gera við kaldan bjór? Opinber stefna borgaryfirvalda er eðlilega sú að þeir sem ekki eigi ísskáp eigi ekki að drekka kaldan bjór. Og er það vel.

Bingi hefur hins vegar enga skoðun á því hvernig hægt er að aðstoða það ógæfufólk sem hýrist með kaldan bjór í hendi á austurvellskum bekkjum. Borgaryfirvöld sjá ekki sóma sinn í því að veita þessu fólki húsaskjól og þarf það því að hýrast undir bekkjum og inni í runnum víðsvegar um borgina. En kaldan bjór skal það ekki fá! Ekki á vakt Binga.