kolbeinn

Mikið væri nú gaman ef fyrrum sveitungar mínir í Hafnarfirði kysu ekki yfir sig risaálbræðslu á morgun. Ég bjó í firðinum 1980-1982 og þá var sædýrasafn þar sem nú er íbúðabyggð í túnjaðri álversins. Það þótti mikil ævintýraför að fara þangað og leika sér í hrauninu. Síðan kom maður alltaf að þessari ótætis verksmiðju og gamanið var búið. Nú geri ég mér grein fyrir því að kannski er það full miðlægt sjónarmið að vilja ekki stærra álver af því að mér fannst ekki gaman að leika mér við álverið þegar ég var lítill. Það er hins vegar búið að nota öll önnur rök.

Ég trúi því ekki upp á Hafnfirðinga ef þeir ætla að láta tal um krónur og aura stýra vali sínu á morgun. Að þeir láti álhringinn blekkja sig með lygum og áróðri til að eyðileggja meiri hagsmuni fyrir minni. Það verður ekki mjög hýrt í Hafnarfirði ef sú verður raunin, ekki einu sinni í Hellisgerði.