táraborg
Einu sinni fékk ég þetta sent í tölvupósti. Fyrir þá sem ekki þekkja er sú samfélagsþjónusta unnin hér að birta kvæði Megasar.
Norðanáttin er nöpur
það næðir um veröldina alla
innan jafnt sem utan
já og ekkert sést til fjalla
fyrir hríðinni sem geisar dag eftir dag
jafnvel dauðinn sjálfur kæmi hér engu í lag
og ekki er það heldur á mínu valdi
nei það er utan við mitt svið
og þó einhver segist vilja leggja þér lið
það lítið sem er það kemur að engu haldi
vissirðu ekki vinan
hann var svo óralangt genginn
og það sá ekki neitt upphaf á sögunum
en þú situr ekki uppi með fenginn
svo hér verður soldið leiðigjarnt til lengdar – mér
langar til að hverfa – burt – hvertsemer
til ástralíu grænlands guðveithvað
en ég get ekki fært mig um set
svona flæktur í öll þessi net
sem ég forðum lagði en ég stend samt ekkert í stað
svartir eyðisandar
svo langt sem augað eygir
ég get ekki varist þeim grun stúlka
að gengnir séu á enda allir vegir
en það er einfaldast bara áfram að halda
þegar svosem engu er að tjalda
en hvað svo sem gerist það gleymist ekki neitt
og það var gott á meðan það var
og áfram og til eilífðar
nei það er ekkert til sem færi því nokkurntíma breytt
maður ber jú ekki harm sinn á torg
í táraborg
ó nei miklu heldur í hljóði
eða hljóðlegu ljóði
því þú sérð allt er þetta sömu býti
og sjálfskaparvíti
og ég held að þú getir hannað
af hugviti þínu eitthvað annað
sem fleytir þér þangað
sem bjargræðið er þér ekki bannað
dögunin er döpur
jafnvel draugarnir þeir eru farnir
ógildir og einskis virði
eiðarnir sem voru aldrei svarnir
og ég skráset í rykið skýrsluna um okkur
en skilningurinn er allur í pörtum ef nokkur
því ég sé allt í sundurlausum brotum
og ég segi það og í slitrum er það sem ég heyri
nei sögurnar verða ekki fleiri
en sólin hún er þvísemnæst á þrotum
En hversvegna að bera harm á torg
í táraborg…
December 1st, 2006 at 10:52 pm
Ég verð bara að blasta því hér að Táraborg er einn af uppáhaldstextunum mínum úr ranni M. Og það er virkilega skemmtilegt að heyra Ragnheiði Gröndal flytja hann, þó að vitaskuld toppi hún ekki gamla manninn.
Textinn er af þeirri stórkostlega vanmetnu plötu Í góðri trú. Ég hef aðeins hitt einn mann á minni ævi sem finnst hún besta plata Megasar. Hann heitir Einar Kárason. Þegar Cadillac-töffarinn laumaði því útúr sér við barborð fyrir nokkrum árum, þá féllumst við í faðma.
p.s. Sú/sá sem sendi þér þetta í tölvupósti hefur verið vonleysislega ástfangin/n af þér.
December 3rd, 2006 at 5:08 am
Það er rétt
December 8th, 2006 at 1:18 am
Fallegt, vonlaust, æðislegt. Alveg frábært ljóð. Kolbeinn, þakkir hefurðu fyrir samfélagsþjónustuna því ekki hafði ég pælt í þessu áður.