kolbeinn

Í dag fór ég í eitt besta jólaboð sem ég hef farið í heima hjá ömmu kaninku og spúsa hennar. Ég datt inn sem staðgengill spúsu Páls og át því grænmetisréttinn samviskusamlega. Það var einmitt það besta við þetta boð, engar stórsteikur. Grænmetisréttur og soðin lúða. Nú skal ég vera síðastur til að hallmæla kjötmeti en í kjötorgíu hátíðanna gerði stórgóð lúðan mikla lukku.

Síðan var klikkt út með eftirrétti sem ég hef aldrei á ævinni bragðað áður, bóndadóttur með blæju. Þeim sem vilja fá sér eina slíka er bent á matreiðslubók Jónínu Sigurðardóttur sem kom fyrst út 1927, ja eða þá bók Helgu Sigurðardóttur sem er til á öllum góðum heimilum.