kolbeinn

Var að lesa Gest Svavarsson þann mæta frambjóðanda hverjum ég vona að sem flestir greiði atkvæði sitt í vorvali VG á laugardaginn. Hann hafði tekið pólitíska áttavitann sem ég tók líka fyrir nokkrum árum. Gat því ekki setið á mér að taka hann aftur. Kemur í ljós að þrátt fyrir að Gestur njóti óskoraðs stuðnings míns þá skilur ansi mikið okkur að. Hann er Economic Left/Right: -6.50 Social Libertarian/Authoritarian: -4.67. Ég er hins vegar Economic Left/Right: -8.00 Social Libertarian/Authoritarian: -8.21 Ég er ánægður með stöðu mína þarna og að árin skuli ekki hafa mildað mann meira.

Hér má sjá grafið, en ég kemst ekki mikið lengra til vinstri eða mikið nær anarkismanum.

Jæja þá er Framsóknarflokkurinn búinn að uppgötva að Íraksstríðið hafi verið mistök. Ekki reiða þeir nú vitið í þverpokunum á þeim beinum fyrst þeir þurftu svona langan tíma til að komast að því. Þetta er samt ótrúlega lélegt kosningabragð og vonandi verður það þeim ekki til framdráttar.

Og hvernig stendur á því að menn komast upp með að ljúga endalaust? Jón Sigurðsson og fleiri sem hafa tjáð sig um þessa nýju stefnu hafa allir sagt að enginn hafi vitað betur á sínum tíma og ákvörðunin hafi verið rétt miðað við þær forsendur sem þá lágu fyrir á sínum tíma. Hvaða rugl er þetta? Öll stjórnarandstaðan, Frakkar, Þjóðverjar, Rússar, Sameinuðu þjóðirnar - heill her fólks vissi betur. Það voru bara undirlægjurnar og aumingjarnir í ríkisstjórninni hér heima og álíka undirsátar úti í heimi sem ekki vissu betur. Eða vissu betur en var alveg sama um eitthvað brúnt fólk úti í heimi fyrst Bush vildi endilega fara í stríð.

Og hvað er með Björn Bjarnason? Að það sé ekki við ríkisstjórnina að sakast og stríðið hefði orðið hvað sem stuðningi Íslendinga leið. Heimskulegri rök hef ég ekki heyrt lengi. Hvað er Ísland að vilja á heimsvettvangi ef þetta er afstaðan? Jú við studdum það að drepa fólk í Írak, en það hefði nú verið drepið hvort sem er þannig að það skiptir svo sem engu. Það fer ekki mikið fyrir manndómi í þessum rökum.

En vonandi verður Íraksstríði ævarandi smánarblettum á öllum þeim sem samþykktu að fara í stríðsleik með könunum. Og maður eins og Björn Ingi Hrafnsson sem hefur haldið ófáar ræðurnar fyrir mentor sinn Halldór Ásgrímsson um nauðsyn stríðsins ætti að kunna að skammast sín og spara stóru orðin um að stríðið hafi verið rangt. En auðvitað kann hann ekki að skammast sín, hann er Framsóknarmaður.

Ég ætlast til þess að menn vinni fyrir kjöræmið allt þó þeir séu kannski búsettir á einhverjum afmörkuðum stað. Árni Sigfússon bæjarstóri Reykjanessbæjar.

Væntanlega eru þeir sem eru óstaðsettir í hús, eins og það hét í gömlu manntölunum, undanþegnir þessari kvöð.

Við félagarnir erum mikið búnir að reyna að rifja upp feril laganna um Kárahnjúkavirkjun á þingi. Við þóttumst þess fullvissir að Helgi Hjörvar hefði greitt atkvæði gegn virkjuninni, en mundum ekki hvort einn eða tveir aðrir úr Samfylkingunni hefðu gert slíkt hið sama. Hið rétta er að sjálfsögðu að Helgi hafði ekki enn tekið sæti á alþingi þegar virkjun Jökulsár á Brú og Jökulsár í Fljótsdal komu til atkvæða. Tveir Samfylkingarmenn greiddu hins vegar atkvæði gegn þessu, þau Þórunn Sveinbjarnardóttir og Rannveig Guðmundsdóttir, sem og Sverrir Hermannson og sex manna þingflokkur Vinstri grænna. Davíð Þór birti á sínum tíma lista yfir þá sem greiddu atkvæði með virkjuninni og nefndi þá þjóðníðinga. Það fannst mér fínt.

Þegar atkvæðagreiðslan er skoðuð kemur hins vegur nokkuð í ljós sem ég var búinn að gleyma ef ég vissi þá nokkurn tímann. Þegar kom að því að greiða atkvæði um stærstu framkvæmd Íslandssögunnar, mál sem var rætt fram og aftur inni á þingi og í fjölmiðlum (þó vissulega hefði þurft að vinna allt betur) þá voru tveir þingmenn sem ekki treystu sér til að taka afstöðu til málsins og sátu hjá, þau Katrín Fjeldsted og Guðjón Arnar Kristinsson. Mér finnst einhvern veginn að ef þú getur ekki tekið afstöðu til þessa máls þá eigir þú ekki mikið erindi í starf sem felst í því að taka afstöðu til hinna ólíklegustu mála. Auk hjásetumannanna voru sjö þingmenn sem sáu ekki ástæðu til að mæta í þingsal og greiða atkvæði í þessu máli. Það voru Davíð Oddsson, Björn Bjarnason, Gunnar Birgisson og Lára Margrét Ragnarsdóttir úr Sjálfstæðisflokki og þau Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir, Guðmundur Árni Stefánsson og Sigríður Jóhannesdóttir úr Samfylkingunni.

Annar hjásetuþingmannanna, Katrín Fjeldsted, hefur lokið þingmennsku sinni (í bili a.m.k.). Hinn, Guðjón Arnar Kristjánsson, er nú formaður Frjálslynda flokksins og vill væntanlega sitja áfram á þingi. Nú hefur sá flokkur kallað eftir mikilli umræðu um innflytjendamál enda séu þau mál í ólestri. Það er spurning hvort Guðjón treystir sér til að taka afstöðu til þeirra mála. Engin einstök framkvæmd hefur kallað á jafnmarga erlenda verkamenn og einmitt sú framkvæmd sem Guðjón gat ekki gert upp hug sinn gagnvart. Merkilegt.

Eins minnir mig að Guðjón hafi mótmælt því mjög að hafa ekki fengið að sjá skýrsluna margumtöluðu sem Grímur tók saman og iðnaðarráðherra stakk undir stól. Væntanlega vantaði eingöngu þá skýrslu til þess að Guðjón Arnar gæti gert upp hug sinn um hvort hann væri með eða á móti Kárahnjúkavirkjun. Nema honum hafi bara verið alveg sama?