væl
Sunday, October 29th, 2006Jæja, hinn mikli pólitíski viti, Björn Bjarnason - hvern allir keppast við að mæra nú í bak og fyrir, laut í lægra haldi fyrir Guðlaugi Þór. Það kemur svo sem ekki á óvart. Björn hefur varla verið hálfur maður síðan hann tapaði borginni og ekki batnaði það við að missa Davíð. Það er hins vegar magnað að fylgjast með því sífri sem vellur nú upp úr Sjálfstæðismönnum. Þeir agnúast mjög út í það að pólitískir andstæðingar þeirra skuli “á ófyrirleitinn hátt” hafa reynt að koma höggi á hinn vammlausa mann Björn Bjarnason.
Hvaða væl er þetta? Ég held að Sjálfstæðismenn ættu að rifja upp eigin framgöngu í gegnum tíðina þegar pólitískur andstæðingur hefur legið vel við höggi. Ekki var nú fyrirleitninni fyrir að fara í kosningaslag Björns sjálfs við Reykjavíkurlistann 2002. En nú liggja þeir sjálfir vel við höggi vegna hlerunarmálsins og þá er vælt.
Eina ástæðan fyrir því að mönnum tókst að búa til eitthvað hugtak sem hét “leyniþjónusta Sjálfstæðisflokksins” var sú að Sjálfstæðisflokkurinn hefur hagað sér þannig í því máli að hann virðist hafa eitthvað að fela. Hver gullkálfurinn á fætur öðrum hefur verið dreginn fram til að gera grín af áhyggjum manna á hlerunum, hvort sem það er Gísli Marteinn eða Óli Björn, allir heimta þeir sannanir þeirra sem sögðust hafa verið hleraðir.
Ef Sjálfstæðisflokkurinn hefði hreinan skjöld í þessu máli hefði hann fyrir löngu skipað óháða rannsóknarnefnd sem færi yfir málið frá a-ö. Þess vegna öll gögn í stjórnkerfinu sem vörðuðu Landsímann frá stofnun hans, öll gögn frá héraðsdómi Reykjavíkur t.a.m. síðust 60 árin. Menn geta sagt að þetta sé allt of mikið, en þegar verið er að dylgja um hleranir á æðstu ráðamönnum þjóðarinnar má ekkert til spara. Þess vegna á dómsmálaráðherrann sjálfur, eða þá forsætisráðherrann að fyrirskipa umfangsmikla rannsókn sem sker út úr um þetta í eitt skipti fyrir öll. Í staðinn hafa einmitt þessir tveir vælt hæst um ómaklegar og ófyrirleitnar árásir óprúttinna andstæðinga (hvað eru mörg ó í því?).
Nei mönnum væri nær að hætta að kenna öðrum um eigin ófarir og átta sig á því að þessi hlerunarmál er ekki eitthvað sem hægt er að taka eftir leið Framsóknarflokksins og væla yfir því að allir séu vondir við mann. Svo má Björn líka spyrja sig að því hvort raunin sé sú að um 1200 manns í Sjálfstæðisflokknum hafi keypt þennan áróður vondu stjórnarandstæðinganna (það sem munaði á honum og Gulla í 2. sæti). Ef svo er má búast við því að stjórnarandstaðan hugsi sér gott til glóðarinnar með því að hafa áhrif á alla Sjálfstæðismennina í kosningabaráttunni í vor.