kolbeinn

Undanfarið hef ég orðið mjög hugsi yfir því viðhorfi sem mér finnst vera ríkjandi í samfélaginu. Það gengur út á það að setja allt undir mæliker peninga og hárra launa. Þannig sé einstaklingur með hærri laun augljóslega hæfari en sá með lægri. Mér finnst þetta furðulegt viðhorf og það gerir ekki ráð fyrir neinum öðrum þáttum þegar maður metur starf sitt en eingöngu krónum og aurum.

Ég lenti í mikilli umræðu um daginn um þessi mál hvað varðar alþingismenn. Kom þar upp sú skoðun að þeir væru á allt of lágum launum og því fengist ekki hæfasta fólkið til starfans. Ég taldi, og tel enn, að þetta mat byggi á röngum forsendum. Ef við hækkuðum laun alþingismanna umtalsvert til að fá inn þá einstaklinga sem hvað helst er verið að horfa til í einkageiranum, þá mundi alþingi fyllast af fólki sem metur alla hluti út frá peningum. Það getur meira en verið að eitthvað þurfi að endurskoða launakjör þingmanna, en jafnan hærri laun=hæfari þingmenn gengur ekki upp í mínum huga. Ég tel aftur á móti að fólk sem metur aðra hluti í lífinu meira en peninga sé mun hæfara til setu á þingi.

Illugi Gunnarsson skrifaði pistil í Fréttablaðið í dag um málefni kennara. Þar segir hann þetta:

“Ég hef áður bent á hversu rangt það hlýtur að vera að rjúfa að mestu tengsl á milli þess hvernig kennarar standa sig í starfi og hvað þeir fá í laun. Það segir sig sjálft að til langs tíma dregur það úr hvatanum til að standa sig vel ef launin eru þau sömu hvort sem vel er gert eða ekki. ”

Nú getur verið að þetta sé stóri sannleikurinn fyrir mörgum en lítum aðeins nánar á það hvað Illugi er að segja. Hann er að fullyrða að enginn leggi sig fram í starfi nema að fá einhvern ávinning af því. Undir það gæti vel verið hægt að taka. Hann er hins vegar líka að segja: Sá ávinningur getur eingöngu verið í formi meiri peninga.

Þarna held ég að Illugi sé á stórkostlegum villigötum. Að kennari geti ekki lagt sig fram í vinnu vegna ánægjunnar af því að mennta börnin betur, vegna ánægjunnar af því að skila góðu dagsverki, vegna ánægjunnar af því að sjá að krakkarnir skilja hvað þú ert að fara, vegna ánægjunnar af því að horfa á krakkana skemmta sér í skólanum, vegna ánægjunnar af því að skila hæfari einstaklingum út í samfélagið - það að halda að það eina sem gæti fengið kennarann til að leggja meira á sig sé fleiri krónur í launaumslaginu, ja það er beinlínis vorkunnarvert.

This entry was posted on Sunday, September 17th, 2006 at 1:45 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.