ógeðslegt grín

Í gærkvöldi stóð ég fyrir framan hóp af miðaldra fólki, sagði því klámbrandara, sýndi brot úr grínþáttum sem höfðu vakið sterk viðbrögð og fór með brandara sem dæmdir hafa verið guðlast. Það var skrýtið. Þetta var allt gert í þágu vísindanna í námskeiðinu góða um grínið. það er sérkennilegt að ætla að taka fræðilega fjarlægð á viðfangsefnið þegar það hreyfir jafnmikið við manni og raunin er með ýmsa brandara.

ú eru t.a.m. í gangi brandara á meðal unglinga sem fjalla um barnaníðinga. Margir þeirra eru svo grófir og ógeðslegir að manni blöskrar algjörlega. Í viðleitni við að rannsaka húmor og samfélagslegar forsendur hans þá skipta svona brandara hins vegar miklu máli. Hvað segir fólk til að ganga fram að öðru fólki, hvers vegna og við hvaða aðstæður. Hvaða málefni brjótast út í gríni, o.s.frv. Ég tel t.d. ljóst að barnaníðingsbrandarar sem unglingar segja séu þeirra leið til að takast á við jafnhrikalega atburði og misnotkun á börnum er (hef annars aldrei þolað þetta orð “misnotkun” - felur það ekki í sér að til sé “notkun” sem sé rétt?). Hið sama má segja um brandara sem verða til eftir stóráföll, snjófljóð, stríð, hryðjuverkaárásir. Enn og aftur fullyrði ég að grín og húmor er eitthver besta rannsóknartæki til að rýna í samfélag okkar.

Annars hef ég mikið velt því fyrir mér hvernig eigi að stafsetja húmor. Er farinn að nota o í orðinu en skrifaði það lengi vel með ö-i. Það rímaði mjög við setningu sem Jónsi vinur minn hafði oft eftir: “Það er eins með húmörinn og blóðmörinn að hann er bestur súr!” Kannski ég fari að nota ö-ið aftur.

*********************************************

Saddam Hussein kom fyrir rétt í dag og neitaði að segja til nafns. Mikið hefði ég viljað vera viðstaddur þá. Af fáum mönnum hafa birst jafnmargar myndir og styttur í heimalandi sínu og Hussein. Þar að auki hefur andlit hans birst í alþjóðlegum fjölmiðlum trekk í trekk. Síðan situr hann samanherptur og neitar að segja til nafns. Ég er ekki viss um að ég hefði getað bælt flissið niður. Það er kannski ástæðan fyrir því að ég vinn ekki í dömsölum, hvorki hér né í Írak.

2 Responses to “ógeðslegt grín”

  1. Davíð Þór Says:

    Þessi setning er upphaflega úr munni Flosa Ólafssonar, held ég ábyggilega, í einhverjum þjóðarátaks- og landssöfnunarþætti fyrir löngu síðan. Það er eins og mig minni að hann hafi verið til styrktar SÁÁ, að þetta hafi verið þátturinn sem Sue Ellen komst ekki í en Cliff Barnes hljóp í skarðið fyrir hana.

  2. kolbeinn Says:

    Enn frekari ástæða til að taka ö-ið upp!