Önnur ný götunöfn á svæðinu eru Græðisgata, Hlésgata, Lagargata og Rastargata auk þess sem göngustígur frá Slippagötu að nýrri smábátahöfn mun bera heitið Seljastígur.
Er það bara ég eða vantar ekki g í fyrsta götuheitið?
í kreppunni á maður að þusa um það sem skiptir máli. Þar sem ég sit og skrifa fyrirlestur fyrir ráðstefnuna á morgun og hlýði á Rás 1 (maður hlustar ekki á Rás 1) velti ég fyrir mér bestu útvarpsþáttastefjunum.
Það kemur til vegna stefsins í Samfélagið í nærmynd. Hresst og gott fiðlulag og fær mann í gírinn.
Svo er eitthvað þjóðlegt og gott við stefið í Sagnaslóð - þó ekki væri nema vegna landhelgisfréttanna sem koma á undan. En kannski er þetta norsk nikka?
Vítt og breytt er með ljúft og gott stef sem er mjög lýsandi fyrir þáttinn og rödd stjórnandanna, sérstaklega Hönnu G. Sigurðardóttur, verður einhvernveginn hluti af stefinu.
Maggi er náttúrlega með flott gítarstef í Heimsauganu sínu, við öðru var ekki að búast frá honum. (Hvernig stendur á því að það er happaglappa hvort maður lendir 1, 3, eða 5 mínútum á undanum þættinum, en aldrei beint á hann á þessum drasl Rúv-vef?)
Sigurvegarinn hlýtur þó að vera Víðsjá. Það er snilld að fá Wooster & Jeeves lagið - ekki hef ég hugmynd um hvað það heitir - í upphafi þáttar. Gott ef það fer ekki fyrst í handbók fordæmanna.
Svona fer kreppan með fólk.
Jæja. Þá eru komin pólitísk bankaráð á ný. Gaman gaman. Og Björgvin G., sem boðaði að helmingaskiptum síðustu aldar væri lokið, fagnar nýjum helmingaskiptum.
Mátti ekki bara fá ráðningaskrifstofu í málið og auglýsa 15 stöður lausar?
Af hverju metur fréttastofa Rúv það þannig að það hvað leiðtogi trúarsöfnuðar á Íslandi segir á kirkjuþingi sé risafrétt? Meiri frétt en það hvað leiðtogar Asíu ætla að gera í efnahagskreppunni og viðbrögð Breta við Icesave reikningum. Ég beið ekki með öndina í hálsinum eftir því hvað biskup hefði að segja.
Kompásþátturinn últrafrægi sýndi manni bara að íslenskt raunveruleikasjónvarp vantar handritshöfunda. Þvílíkar samræður.
Við feðgar fórum á völlinn áðan. Það var fínt. Þar sátum við með Skotum og öðrum Íslendingum, Brasiíumanni, enskum prófessor og ég veit ekki hverjum. Að leik loknum stóðu Skotarnir við tröppurnar og tóku brosandi í hendurnar á öllum Íslendingunum og þökkuðu fyrir leikinn.
Þegar úr stúkunni var komið biðu járngrindur okkar á leið okkar á klósettið. Ábúðafullur ungur maður hefti för okkar og sagði að hér væri bannað að fara. Ég sagði að drengurinn, 10 ára, þyrfti að pissa. “Nei það má ekki. Það verður að halda Skotum og Íslendingum aðskildum!”
Halda aðskildum já. Við gengum þá hönd í hönd út með Skotunum sem voru í okkar stúku og út á bílaplan þar sem allir hinir Skotarnir og Íslendingarnir - sem grindurnar áttu að aðskilja - blönduðu geði sáttir.
Erum við ekki aðeins að missa okkur í gæslunni?
Barack Obama. Everytime he speaks, an angel has an orgasm.
Jæja þá er ég orðinn gamall. Þegar maður vaknar klukkan 9 á sunnudagsmorgni, hlustar á þátt um Sigurbjörn Einarsson og brot úr ræðum hans, les skáldsögu eftir Guðmund Andra, hlustar á þátt um Sigurð A. Magnússon og hefur messuna í gangi að því loknu - tja þá þýðir víst lítið að þykjast ungur lengur.
Það er ekki að spyrja að Bretunum. Búnir að smella í eina sjónvarpsmynd á ekki lengri tíma:
Fimmtudagur 4. september 2008
Stöð 2
23:00 On A Clear Day
Vönduð og áhrifarík bresk mynd um mann sem reynir að sigrast á minnimáttarkennd sinni og óöryggi með því að synda yfir Ermasundið.
Nú veit ég vel að það þykir gríðarlega fínt að geta stuðlað fyrirsagnir. En er ægivald stuðlunarinnar ekki orðið of mikið? Í DV í dag má sjá þessa fyrirsögn:
Húsmóðir og hörkutól
Og hver er þessi hörkuduglega húsmóðir? Jú Sarah Palin sem er ríkisstjóri í Alaska. En hjá DV er hún húsmóðir. Ég ætla að gefa blaðamanninum það að stuðlunin ráði þessi en ekki eitthvað annað.