Hvern myndir þú kjósa?
Less
More
Archive for the 'Uncategorized' Category
Við Hrappur Birkir fórum til Frakklands á miðvikudeginum síðasta og komum heim í gær. Systir mín var svo elskuleg að bjóða okkur til sín í kreppunni. Við áttum alveg yndislegar stundir með henni og Tristani stóra frænda Hrapps. Við vorum í París fyrstu tvo dagana og svo héldum við til Dueaville í Normandy og eyddum helginni þar á ströndinni. Við fengum lánað sumarhús frá vinafólki Valdísar sem var alveg æðislegt. Rosa lítið og kósí og bara 10 mínútna labb niður á strönd. Við fórum á hverjum degi í stígvélin og röltum niðreftir og byggðum sandkastala, týndum skeljar og skoðuðum fjarsjóðinn sem sjórinn hafði skilað á ströndina frá seinasta flóði.
Ferðin var í alla staði alveg ótrúlega vel heppnuð og Hrappur var algjört yndi í henni. Ekkert vesen að fara með hann á milli landa og hann duglegur að sofa þar sem hann var lagður niður. Amk ekkert meira vesen á honum en hefur verið hérna heima fyrir ferðina.
Ég var líka send heim með soldið af fötum úr H&M sem systir mín keypti á mig í jólagjöf og Hrappur Birkir fékk alveg ógrynni af fötum bæði keypt í H&M og á flóamarkaði í Trouville og líka einhver hellingur af fötum sem Tristan átti þegar hann var lítill. Við erum sem sagt alveg töluvert betur sett í fatamálum eftir þessa ferð! Ekkert smá æðislegt!
Nú erum við komin heim og Hrappur er að færa sig yfir á íslenskan tíma aftur. Hann var svo duglegur að fara beint yfir á Parísartíma þegar við komum út en virðist eiga erfiðara með að fara aftur í sinn gamla tíma. Gengur ekki alveg en vonandi kemur þetta á næstu dögum. Ég tók mér frí frá endurminningum Sigurðar Líndal í dag og ætla bara að eiga notalegan dag í staðinn. Fer í tíma á morgun en þá byrjar þetta líka loksins svona almennilega hjá mér og þá er nú eins gott að koma sér í gírinn.
Læt eina fylgja með af okkur Hrappi á ströndinni.
Ég hef ekki bloggað í heila eilíf virðist vera. Er e-ð svo upptekin þessa dagana að ég næ ekki að gera helminginn af öllu því sem ég væri til í að vera að gera. Er farin að óska þess að það væru fleiri tímar í sólarhringnum eða amk að ég gæti verið skipulagðari en það er soldið erfitt að vera mikið skipulagður með svona lítið kríli.
Mömmuhlutverkið gengur samt alveg rosalega vel. Hrappur er næstum því alveg hættur að fá í magann eða það er komið niður í algjört lágmark sem gerir lífið alveg töluvert auðveldara. Hann er líka svo mikið ljós þetta yndi. Hann gerir lítið annað en að brosa og hjala þessar vikurnar. Unir sér alveg rosalega vel líka einn svo það er auðvelt að hafa ofan af honum. Leggur hann bara á leikteppið sitt með páfuglinum sínum og nýja dótinu sem amma Helga og afi Hilmar gáfu honum og svo leikur hann sér þar. Já það er ekki hægt að kvarta yfir þessu barni. Hann er einstaklega vel heppnað eintak.
Annars finnst mér nú eiginlega alveg ótrúlegt að hugsa til þess að ég er að fara með hann í 3 mánaðaskoðunina sína eftir viku! Hann verður að vísu ekki 3 mánaða fyrr en nokkrum dögum síðar en samt! tíminn líður ekkert smá hratt! Hann er líka orðinn svo stór þessi elska. Veit ekki hvaðan hann hefur þetta því nú erum við Palli ekki hávaxið fólk. Hann hefur þetta örugglega frá Tryggva frænda sínum. Ætlar örugglega að verða 1,90 cm fyrir tvítugt og gnæfa yfir foreldra sína. Hehe.
Stóri strákurinn okkar er samt orðinn svo stór að hann er farinn að taka soldið mikið pláss í rúminu okkar á morgnanna þegar hann fær að kúra með okkur seinasta klukkutímann áður en farið er á fætur. Ég er farin að vera hrædd um að við þurfum að rædda okkur breiðara rúmi svo ef einhver hér veit um einhvern sem er að losa sig við rúm og selja kannski frekar ódýrt (ekki með það mikið á milli handana í þessu fæðingarorlofi) þá endilega látið mig vita.
Annars er skólinn er byrjaður hjá mér. Það gengur ágætlega. Við erum ennþá bara voða mikið í grunninum og ég býst ekki við því að við byrjum alveg á fullt fyrr en hin hafa tekið Inngangsprófið en það er í þar næstu viku þegar við Hrappur verðum í París. Ætli þetta byrji ekki allt á fullu þegar ég kem til baka þaðan. Mér finnst ég líka vera meira on top of things núna enda er ég alveg staðráðin að ná þessu prófi um jólin. Það er hreinlega ekki í boði að eyða þessum tíma frá Hrappi og falla svo. Nei nei það mun ekki gerast. Ég ætla að bara að ná!
Talandi um að ná. Best að fara að læra.
Í dag er menningarnótt sem er ekkert merkilegt þannig nema kannski út af því að fyrir tveimur árum einmitt á menningarnótt þá höfðum við Palli búin að vera dúlla okkur saman í nokkrar vikur en þetta var í fyrsta skiptið sem við fórum e-ð saman sem kærustupar og svona opinberuðum sambandið okkar fyrir umheiminum. Vegna þessa þykir mér alltaf soldið vænt um menningarnótt.
Í dag ákváðum við að ganga niður í bæ með Hrapp í vagninum. Við kíktum í kaffi til afa og ömmu Palla. Eftir það var rölt á Seljaveginn því þar var okkur boðið í fyrsta barnaafmælið okkar. Það er sem sagt orðið official. Við höfum verið tekin í tölu með hinu barnafólkinu. Hehe. Soldið skrítin tilfinning en góð samt.
Annars soldið sætt. Hrappur er farinn að hlæja með mömmu sinni. Sem sagt ef ég hlæ framan í hann brosir hann sínu breiðasta og hlær til baka. Mjög sætt. Ég bráðna a.m.k. í hvert skipti sem hann gerir þetta.
Palli setti gleraugun sín á Hrapp áðan og tók nokkrar alveg ótrúlega fyndnar myndir af honum með þau. Varð bara að deila þessari með ykkur. Mér finnst hún svo fyndin og Hrappur er alveg sætastur!
Annars er allt gott að frétta af okkur hérna í Barmahlíðinni. Hrappur dafnar vel og er orðinn rúm 5 kíló. Var búin að þyngjast um rúmt kíló á tveim vikum þegar hjúkrunarfræðingurinn kom til okkar um daginn sem er nú alveg skiljanlegt þar sem hann er voða duglegur að drekka.
Ég keypti handa honum svona dót
um daginn. Aftan á honum er svona svart og hvítt munstur sem á að vera að rosagott til að örva sjónina hjá svona krílum. Allavegana þá er Hrappur alveg rosalega hrifinn af þessu og liggur í rúminu sínu og vöggunni og spjallar við þetta dót alveg hægri vinstri. Mjög sætt.
Fallegu kallarnir mínir.
Ég tók ákvörðun í vinnunni í dag að þetta yrði síðasta vaktin mín. Í bili a.m.k.. Tók soldið á að standa svona og eftir að hafa unnið með næstum því stanslausa samdrætti í 3 tíma ákvað ég að þetta væri bara ekki þess virði. Ég átti vakt á fimmtudaginn sem ég ætlaði mér að taka en María sem var að vinna með mér í dag vildi ólm taka hana svo ég er officially hætt að vinna og farin að bíða eftir litla gaurnum.
Ég er frekar ánægð með að hafa ákveðið þetta enda er það alveg rétt sem fólk í kringum mig hefur verið að segja við mig. Ég á bara að reyna að hvíla mig núna og undirbúa það sem er í vændum. Skrítið samt að vera búin að taka þessa ákvörðun en samt kannski ekki þar sem ég er núna komin rúmar 38 vikur og alveg eðlilegt að maður fari að huga að þessu. Hehe. Já þetta verður bara rosa gott. Ætla nota tímann fram að fæðingu til að slappa bara af, njóta þess að vera ólétt og gera allt tilbúið fyrir litla gaurinn.
Í dag eru 11 dagar í settan dag! Rosa spennó! Svo er það stóra spurningin… Mun ég eiga fyrir tímann, á settum tíma eða ganga fram yfir?!?! Ég persónulega er viss um að ég gangi fram yfir en bara ekki viss um hversu langt.
Hvað haldið þið? Hvenær haldiði að litli láti sjá sig?
Við Palli skelltum okkur á Eskifjörð seinustu helgi. Lögðum af stað á sunnudagsmorgninum og keyrðum sem leið lá um allt suðurlandið alla leið á Eskifjörð. Þetta var soldið löng keyrsla en við vorum dugleg að stoppa og líta í kringum okkur enda alveg æðislegt ferðaveður. Tókum líka upp tvo puttalinga fyrir utan Höfn í Hornafirði og keyrðum þá á Egilstaði. Þau voru frá Litháen og voru alveg voðalega þakklát fyrir farið enda voru þau víst búin að bíða í 3 tíma eftir að einhver stoppaði og tæki þau upp. Við komum svo við í Miðhúsum hjá Eddu frænku hans Palla rétt fyrir utan Egilstaði áður en við keyrðum niður í Eskifjörð alveg búin á því eftir tæplega 11 tíma ferðalag þann daginn. Á Eskifirði gistum við í húsi ömmu Palla en hún er tiltölulega nýflutt á dvalarheimili fyrir aldraða þarna á Eskifirði svo húsið hennar stendur bara autt. Það var rosa notalegt að hafa svona húsið fyrir okkur. Á mánudeginum og þriðjudeginum notuðum við svo tímann til að heimsækja ættingja Palla þarna á Eskifirði og á Egilstöðum og líka bara skoða okkur um. Ég er náttúrulega ekki beint fær í einhverjar fjallgöngur lengur svo þetta var allt mjög rólegt bara. Á miðvikudagsmorguninn ákváðum við svo að keyra heim. Tókum norðurleiðina í þetta skiptið svo það má segja að við höfum farið hringinn í þessari ferð. Mér fannst það nokkuð gott fyrir konu sem var komin rétt tæpar 38 vikur. Heimferðin gekk vel þó við náðum ekki að njóta hennar eins vel og ferðin austur aðallega ef því að það rigndi alla leiðina og þá meina ég ALLA leiðina heim! Ok nei kannski ekki alveg en það var þoka fyrir austan og um leið og við vorum komin úr þokunni þá tók við rigningin og það rigndi á okkur alveg þangað til við vorum komin rétt fyrir utan Borgarnes. Ótrúlegt! Það er bara ekki eins gaman að ferðast um landið þegar maður sér eiginlega ekkert fyrir þoku og rigningu. Blegh. En jæja við reyndum nú samt að gera bara gott úr þessu. Stoppuðum meðal annars í jarðböðunum á Mývatni sem var alveg rosalega notalegt, komum við hjá Villa á Reykjum (hann er að vinna þar á byggðasafninu) og spiluðum hljómsveitarleikinn til að hafa ofan af okkur á leiðinni heim. Það var samt ekki hægt að segja annað en við hefðum verið alveg rosalega ánægð að koma heim eftir þetta ferðalag enda bæði alveg búin á því.
Þetta var rosalega skemmtileg ferð þrátt fyrir að veðrið hafi ekki leikið við okkur. Æðislegt að hafa svona góðan tíma bara við tvö svona áður en við verðum þrjú.
Palli er síðan búin að vera í sumarfríi alla vikuna svo við höfum bara verið að taka því rólega síðan við komum heim. Fórum í bæinn í gær og versluðum e-ð sem átti eftir að kaupa áður en litla krílið kemur. Nú vantar mig bara að kíkja í Lyfju og kaupa e-ð smádót þar og síðan ætla ég að panta einhver innlegg og fleira í taubleyjurnar á netinu og þá erum við nokkuð góð a.m.k. svona til að byrja með.
Í næstu viku þarf Palli síðan að vinna soldið extra. Bæði út í Eirbergi hjá hjúkkunum og í þessari Fram bók með Stefáni vini sínum svo ég býst við að ég reyni annað hvort að taka smá aukavinnu eða fari alveg í hina áttina og taki því bara áfram frekar rólega. Ég er víst búin að bóka mig á tvær vaktir í næstu viku. Ein er nú bara á morgun og hin á fimmtudeginum. Kannski læt ég það bara duga og leyfi mér að slappa soldið af. Er byrjuð að vera soldið þreytt þessar seinustu tvær vikur enda kannski ekkert skrítið miðað við að ég er komin rúmar 38 vikur núna. Hehe. Alveg ótrúlegt að hugsa til þess að litli gaurinn gæti komið næstum því hvenær sem er núna. Ekki það að ég búist e-ð við honum fyrr en eftir settan dag (17.júlí) en það er samt skrítið að hugsa til þess að það gæti allt farið af stað hvenær sem er.
Ég fékk reyndar í gær verstu fyrirvaraverki sem ég hef fengið á þessari meðgöngu. Vorum að labba heim úr bænum eftir að hafa verið að versla og allt í einu harðnaði kúlan alveg svakalega og svo komu alveg rosalegir verkir með sem versnuðu alltaf reglulega en minnkuðu svo á milli. Ætli líkaminn minn sé ekki bara að minna mig á að þetta fer nú allt að koma núna þó það sé ekki að fara að gerast alveg strax.
Sem minnir mig á að ég tók mynd af bumbunni í gær enda fannst mér ég vera orðin alveg svakalega stór þegar ég leit í spegilinn. Hehe. Veit samt að ég á bara eftir að stækka enn frekar áður en sá litli lætur sjá sig. Ætli ég verði ekki orðin eins og hvalur undir lokin með þessu áframhaldi. Hehe. Læt hana fylgja með svona sérstaklega fyrir þig Valdís svo þú getir séð hvað litli frændinn þinn dafnar vel í bumbunni á systur þinni. Held ennþá í vonina um að vera búin að eiga áður en þú kemur en miðað við fyrri reynslu kvenna í okkar ætt er ég ekkert of bjartsýn á það. Hehe. En við sjáum til.
Hérna er myndin:
Ég hló alveg endalaust af þessu video. Alveg best þegar hún segir “you say you want another child, another pregnancy. When you can poo a watermelon I’ll agree” og “and my personal favorite.. we’ll get through this.”
Jæja þá fer nú að líða að þessu. Í gærnótt fann ég í fyrsta skiptið fyrir fyrirvaraverkjum en þeir lýstu sér þannig að ég fékk alveg rosalega samdrætti sem ég hef nú fengið meir og minna allar seinustu vikurnar á meðgöngunni en núna fékk ég verki með. Verkirnir voru soldið eins og túrverkir og ég fann alveg svakalega fyrir þeim í bakinu. Þeir entust í tæpan klukkutíma og ég fór bara að sofa enda ekkert að búast við litla gaurum strax. Í gær fann ég svo aftur fyrir sömu verkjum þegar ég var niður í bæ með mömmu og Tryggva og svo aftur í nótt. Held að líkami minn sé bara að undirbúa mig fyrir það sem koma skal þó ég hafi enga trú á því að þetta sé að fara að gera alveg strax.
Á morgun verð ég komin 37 vikur og þá eru 3 vikur í settan dag og örugglega alveg 4 vikur í að krílið láti sjá sig. Ég er samt að reyna að vera duglegri að hvíla mig núna enda er ég alltaf að heyra hvað það er ekki gott að mæta dauðþreyttur í fæðinguna. Er að byrja að minnka við mig vinnuna núna og reyni líka að vera duglegri við að hvíla mig eða jafnvel bara leggja mig á daginn en það veitir sko ekkert af því ég er alltaf (og þá meina ég alltaf) að vakna á nóttunni núna til að pissa. Ekkert rosalega skemmtilegt en ég er a.m.k. fljótari að sofna aftur núna þegar Palli er kominn heim. Kúri mig bara upp að honum og þá sofna ég mjög fljótt.
Við fórum í mæðraskoðun í gær og allt leit mjög vel út. Strákurinn er búinn að koma sér fyrir í höfuðstöðu og er byrjaður að skorða sig. Hann er ennþá lausskorðaður en þetta er víst alveg að koma hjá honum. Blóðþrýstingurinn minn var ennþá mjög góður, ekkert í pissinu, byrjað að hægast aðeins á þyngdaraukningunni hjá mér (loksins!) og hjartslátturinn hjá stráknum alveg eins og hann á að vera. Mjög ánægð með þetta.
————————————-
Í lok vikunnar erum við Palli að hugsa um að skella okkur í ferðalag. Pælingin er að koma sér austur á austfirði og taka smá afslöppun þar tvö áður en við verðum þrjú. Ég hlakka mikið til.
