Mikið er ég orðin þreytt á þessum vetri. Veðrið er alveg út í hött og ekkert hægt að gera nema bíða eftir vorinu. Ég komst samt að því áðan, mér til mikillar gleði, að það er 29 janúar í dag. Vúhú. Það þýðir að febrúar er á næsta leiti og svo kemur mars og þegar hann er búin þá fer þetta nú að vera búið.
Annars hef ég hingað til ekki látið veturinn og veðrið fara í mig en af einhverjum ástæðum þá angar það mig núna alveg alltof mikið og alveg sama hvað ég reyni ég enda alltaf á því að vera í fýlu út í veturinn og þá sérstaklega veðrið. Ég meina er það bara ég eða er búið að vera soldið mikið leiðinlegt veður í janúar?
Ég bind miklar vonir við flutningana. Í fyrsta lagi er það alltaf tímaeyðandi að flytja og svo eftir það er það að koma sér fyrir á nýja staðnum. Plús þá er ég að flytja í svona fína íbúð sem er nb miklu stærra en þessi svo ég hlakka mikið til að geta boðið fólki í heimsókn og haldið matarboð og pókerkvöld og kannski bara partý hver veit. Núna er bara að krossleggja fingur að þessi kona hjá fasteignasölunni hætti að vera veik svo hún geti klárað kaupsamninginn okkar og við getum farið að skrifa undir! Spennó!
Í haust kom Jason Jones frá the daily show til Íslands til að reyna að fá okkur aftur til Íraks. Hér kemur loksins fyrrihlutinn af förinni. Þetta er alveg stórkostlega fyndið. Mæli með að þið kíkið á þetta.
Þá er helgin búin og komin mánudagur. Þetta er samt ekki venjulegur mánudagur hjá mér þar sem ég er með einhverja magapest og kvef og hef ákveðið að vera heima í dag. Mér tókst að smita Palla en hann var bara með pestina í einn dag. Mér finnst það svindl. Ég er búin að vera aum í maganum síðan á fimmtudag en hef ekki verið heima að vísu eins og Palli var en samt nú er hann laus við þetta en ég er ennþá að drepast. Augljóst að kallinn minn er með betra ónæmiskerfi en ég. Frekar ömurlegt en ég sver að eftir að ég byrjaði í háskólanum hef ég verið meira veik en áður. Gæti verið stressið og svo líka það að allir mæta í tíma þrátt fyrir að vera veikir og smita svo alla aðra. Engu að síður þá þarf ég að byggja upp ónæmiskerfið mitt, það er víst. Fyrsta skref er að koma sér í einhverja hreyfingu. Vantar sárlega að koma mér í e-ð svona leikfimimót eins og ég var í í haust með Oddu minni. Það var æði. Veit samt ekki hvort ég meika að vakna kl5 en svona 3 til 5 sinnum í viku virkaði rosavel fyrir mig. Einhver til í að æfa með mér?
Annars var helgin voða fín. Ég og Oddný vorum boðaðar á reunion á föstudagskvöldinu. Það eru víst 10 ár síðan við útskrifuðumst úr Ölduselsskóla svo það var tímabært fyrir liðið að hittast.
Þetta var rosalega gaman. Meirihlutann af líðinu hafði ég ekki séð síðan ‘98 svo það var alveg ótrúlegt að hitta alla aftur! Reyndar ekki alveg alla. Við vorum 56 að mig minnir í árganginum og það voru svona 38 sem mættu á föstudeginum sem mér finnst nú bara voða góð mæting. Allir voru líka í miklu stuði og það var mikið kjaftað og síðan dansað. Gömlu slagararnir síðan á böllunum okkar voru spilaðir eins og No limit, What is love? (baby dont hurt me, no more), the rhytmn of the night, nokkur lög með Fugees, Holding out for a hero og margir fleiri. Þetta var alveg æðislegt kvöld. Það var gaman að sjá að þrátt fyrir öll þessi ár þá hafði sumt ekkert breyst.
Við dönsuðum og dönsuðum og þegar fólk kvaddist þá voru allir sammála um að vonandi þyrftum við ekki að bíða í 10 ár eftir því að geta endurtekið þetta.
Ég skellti inn myndunum sem ég tók af liðinu inn á flickr síðuna mína.
Ég átti síðan afmæli á laugardeginum. Orðin 26 ára. Við tókum deginum mjög rólega sem var einmitt það sem ég vildi. Fórum til m&p í kaffi. Ég hafði bakað eplaköku sem var étin mæstum upp til agna. Hehe. Tryggvi var því miður að vinna svo hann komst ekki með sem var frekar leiðinlegt en svona er þetta.
M&p misstu sig aðeins í gjöfunum. Voða sæt. Ég fékk rosamargt fallegt frá þeim. T.d. spariglös sem eiga eftir að passa vel í eldhússkápinn á íbúðinni í hlíðunum sem við Palli erum að reyna að kaupa og fallegan kökudisk í stíl undir allar kökurnar sem ég er alltaf að baka.
Um kvöldið fórum við svo í leikhús að sjá Ívanov. Það hafði fengið svo góða dóma og allir svo hrifnir af því að við ákváðum að skella okkur. Mér leið reyndar ekkert rosavel þegar við vorum að leggja í hann og Palli var líka orðin soldið veikur en við ákváðum bara að láta okkur hafa það og röltum niður í Þjóðleikhúsið. Leikritið var ekkert skemmtilegt og bara frekar langdregið. Við vorum alveg sammála um hvað okkur fannst um þetta leikrit (ætla ekkert að vera að rita það hér svona ef einhver hefur áhuga á að sjá það) svo í hléinu ákváðum við bara að rölta heim aftur. Við tókum því svo bara rólega heima það sem eftir var af afmælisdeginum. Mjög notalegt.
Frakklandsferðin var mjög næs og ég er rosalega ánægð með hana. Ég ætlaði að vera voða dugleg að blogga um hvað væri í gangi og svona en síðan fórum við bara lengra suður og enduðum upp í fjöllunum með engan síma eða net svo það var ekki mikið bloggað. Kannski ég segi stutt frá afganginum af ferðinni hér fyrst ég er byrjuð á þessu.
Við eyddum sem sagt fyrstu dögunum mínum í Frakklandi í Vitrac með fjölskyldunni hans Tomma. Ég kann voða vel við foreldra hans og amman og afinn voru alveg eins. Þvílíkt gott fólk og gott að vera í kringum þau.
Eftir tvær nætur var samt lagt aftur í hann því ferðinni var heitið enn lengra suður upp í fjöllin þar sem vinafólk Dísu og Tomma hafði leigt sér risastórt hús og átti von á okkur í heimsókn. Þau voru þegar 5 þarna, Kuomí og Philip ásamt börnunum sínum þremur; Yumu, Léon og Milu. Kuomí er japönsk og Philip franskur svo börnin þeirra eru alveg sætust. Hehe. Tristan og Léon höfðu líka verið saman á creshinu (leikskólanum) svo það var voða gaman hjá þeim að leika sér saman.
Við fullorðna fólkið reyndum með mesta megni að hafa líka nóg skemmtilegt að gera fyrir þau svo það var farið í göngutúra í nærliggjandi þorpum og í náttúrunni. Svo skelltum við okkur á sleða einn daginn. Það var mesta fjörið. Fyndið hvað fullorðnir þurfa alltaf börn sem afsökun til að fara á sleða þegar þetta er alveg eitt það skemmtilegasta sem maður gerir á veturnar. Ég hef sjálf aldrei þurft börn til að skella mér á sleða. Hehe. Sleðaferðin var algjört dúndur. Snjórinn var voða góður og brekkurnar alveg þvílíkt brattar svo það var mikið um veltur og endalaust hlegið. Ég sjálf hló svo mikið í fyrstu ferðinni með Dísu að ég fékk alveg rosalegt astmakast. Samt gat ég ekki hætt að hlæja eða renna mér. Hehe.
Ég ætla að setja soldið að myndum bara inn á flickr síðuna mína sem þið getið þá kíkt á ef þið hafið áhuga.
Gamlárskvöld var alveg eins og ég hefði viljað hafa það. Það var eldaður alveg rosalegur japanskur matur og svo þegar börnin voru komin í háttinn þá spjölluðum við aðeins saman fyrir framan eldinn og ég var farin að sofa fyrir 12. Ég er svo mikið antí gamlárskvöld. Skil ekki þessar sprengingar, því að fagna nýju ári og hvað þá setja sér nýjársheiti. Ég veit ég hljóma eins og Skröggur þegar kemur að þessu en ég bara þoli ekki fólk sem ætla að: “hætta að reykja um áramótin”, “fara í leikfimi eftir áramótin og komast loks í form”, “gera þetta og hitt um áramótin”. Blablabla. Ef þú vilt gera einhverjar breytingar á þínu lífi áttu að gera það strax í dag ekki bíða eftir einhverjum áramótum til þess að eins að falla svo á þessu öllu saman. Þetta er mín skoðun á málinu. Ég vil frekar bara vera ánægð og leyfa mér að þroskast meir og meir með hverjum mánuðinum og deginum en að líta einu sinni á ári um öxl og hugsa minn gang.
Ok ég er hætt þessu röfli. Mín áramót voru sem sagt mjög góð. Bara eins og venjulegur dagur nema með aðeins meiri mat en venjulega.
Nýársdag notuðum við svo til að pakka, keyra um, fá okkur göngutúra og skoða nærliggjandi þorp, fara einu sinni enn á sleða og keyra svo aftur til Vitrac til að vera eina nótt þar. Við áttum svo lestarmiða til Parísar 2.jan og komum heim til Belleville um 9 um kvöldið. Öll mjög ánægð að vera komin heim. Við eyddum svo næstu tveimur dögum í að versla smá föt og svona. Gerði voða góð kaup á fötum sem eiga eftir að koma sér vel næsta sumar. Svo skelltum við Valdís okkur líka í Hamman. Það var æði. Valdís gaf mér það í afmælisgjöf enda voða fansí hamman með skrúbbi og nuddi og öllu. Mmm. Ég var eins og ný manneskja eftir þetta. Geðveikt ánægð með þessa afmælisgjöf.
Ég kom svo heim á laugardeginum. Afganginum af helginni var svo eytt með kallinum mínum. Við gerðum mega hreingerningu á íbúðinni saman og ég tók niður jólaskrautin og henti jólatrénu. Svo skelltum við okkur í Kolaportið og á kaffihús og bara tókum því rólega saman. Mjög notalegt. Mér finnst voða gott að vera komin heim í Hagamelinn. Nú fer líka alvaran að taka við. Skólinn byrjar í vikunni og svona. Best bara að skella sér í djúpu laugina. Ég hef nú e-ð til að hlakka til því næstu helgi þá ætlum við Oddný að skella okkur á 10 ára reunion hjá gamla skólanum okkar og svo á ég bara afmæli á laugardeginum. Veit ekkert hvað ég ætla að gera en það kemur í ljós í vikunni.
Search
About
You are currently browsing the Hanna weblog archives for the month January, 2008.
Longer entries are truncated. Click the headline of an entry to read it in its entirety.
