Þetta er það sem ég myndi segja ef ég hefði kjarkinn til og/eða fengi tækifæri til…
“Ég vildi að ég gæti talað við þig en þú vilt ekkert tala við mig. Ég sakna þín og þó þú segist ekki þurfa á mér að halda núna og vilt standa á eigin fótum þá virðistu gleyma að það þýðir ekki að ég þurfi ekki á þér að halda. Þú ert ekki einhver sem ég get bara fundið einhvern til að fylla skarðið fyrir einn tveir og þrír. Ekki einu sinni tímabundið. Nei það sem við höfum er sérstakt. Mig langar ekki að finna einhvern í staðinn fyrir þig. Ég veit bara ekkert hvað ég á að gera. Ég vildi að ég gæti lagað þetta en ég get það víst ekki. Ég verð bara að bíða og leyfa þér að leysa úr þessu. Það er það sem þú vilt og ég virði ákvörðun þína. Ég mun bíða eftir þér. En það þýðir samt ekki að ég sakna þín ekki.”
“Ég var svo viss um að við yrðum vinir alltaf. Þú varst einn af mínum bestu vinum. Ég var svo viss um að þú myndir vera það alveg út í ellina. En núna er vináttu okkar lokið bara svona allt í einu. Það gerðist svo hratt. Ég sá þetta aldrei gerast. Ég er ennþá ekki viss um hvað gerðist. Breyttist þú eða var ég bara að sjá þig loksins eins og þú ert í raun. Ég sakna þín og mér þykir leiðinlegt að hafa misst þig en ég get ekki hætt að hugsa að kannski hafi þetta bara verið fyrir bestu. Stundum enda vináttur bara. Það er ekkert hægt að gera til að “bjarga” þeim. Fólk fer bara sitthvora leiðina í lífinu og er þakklátt fyrir tímann sem það hafði saman. Please don’t make it harder than it already is.”
“Mér hálfbrá að sjá þig um daginn. Þú ert svo breyttur. E-ð svo allt öðruvísi en samt eins og áður. Ég veit ekki hvað gerðist en ég er ánægð. Ég kann svo miklu betur við þig svona en eins og þú varðst orðinn. Kannski er þetta allt saman bara e-ð act. Kannski. Ég vona ekki. Ég kann miklu betur við þig svona. Þú ert meira eins og þú varst og þú varst miklu betri. Það er mín skoðun. Það var gott að sjá þig. Mér leið vel að tala við þig í fyrsta skiptið í langan tíma. Pínu vandræðalegt en samt leið mér vel. Og þegar þú faðmaðir mig þá faðmaðiru mig eins og áður. Svona Innilega. Mér fannst ég hafa fundið einstakling sem ég hafði týnt úr lífi mínu fyrir alltof löngu. Ég vona að þú sért kominn til að vera. Mér þætti vænt um það.”
“Þú ert eitt það besta sem hefur komið fyrir mig. Ef ekki það besta. Ég vildi að þú vissir hvað þú gerir mig hamingjusama. Stundum held ég að ég sé að springa. Er það hægt? Þú ert svo yndislegur. Ég vildi að allir þekktu þig eins og ég geri. Stundum óska ég þess að vinir mínir og fjölskylda gæfu sér tíma í að kynnast þér og myndu þekkja þig eins og ég þekki þig. Og stundum finnst mér ég vera heppin að vera með þeim fáu í heiminum sem sjá þig eins og þú ert. Þessi fjársjóður sem aðeins fáir útvaldir fá að eiga hlut í. Takk fyrir að gleðja mig svona alla daga. Fyrir að vilja ekki reyna að breyta mér neitt. Fyrir að elska mig eins og ég er.”
Ef ég hefði kjarkinn eða tækifærið þá myndi ég segja þetta.. verst að ég hef hvorugt..
Undur og stórmerki. Haldiði að konan sé ekki bara orðin nettengd. Já og ekki bara nettengd heldur komin með sína eigin tölvu. Jú mikið rétt. Ég gerði mér nefnilega för í Apple umboðið um daginn og fjárfesti í Macbook fyrir komandi háskólanám í haust. Jamm. Komin með mína eigin tölvu. Loksins.
Þetta er allt annað líf að geta sest við tölvu þegar manni langar eða það hentar manni sjálfum en ekki þegar öðrum hentar að lána manni sína og þá bara í einhvern ákveðin (vanalega stuttan) tíma. Palli var nú auðvitað alveg ótrúlega gjafmildur á tíma á sinni miðað við hvað hann notar hana mikið.
En núna er ég bara komin með mína eigin og þetta er meiri lúxus en ég hef nokkurn tímann kynnst. Ég hlakka mikið til að nota næstu vikur til að svara viku til margra mánaðagömulum tölvupósti sem ég hef ekki haft tíma til að svara hingað til. Komast í samband við fólk og vini úr útlöndunum aftur. Koma upp heimasíðunni fyrir Raddir. Læra að nota netið betur. Læra á nýju tölvuna mína.
Mjög ánægð.
Ég verð nú samt að deila með ykkur einu leyndarmáli hérna. Það er nefnilega það að ég hef aldrei átt nokkuð jafndýrt og þessa tölvu. Ég á marga dýrmætari hluti finnst mér. Eins og Palla (emo!!! ;o) ). En já ég hef aldrei átt neitt mikið. Aldrei átt bíl. Dýrar græjur. Íbúð. Ekki neitt svoliss.
Ég hef eiginlega alltaf litið á mig sem frekar mikla andstæðu af materalista. Viðurkenni samt að það var tími þar sem ákveðin fyrrverandi tókst að draga mig í miklu meiri neyslu en ég hef nokkurn tímann yfir ævina þurft eða viljað. En fyrir utan það þá hef ég alltaf litið á mig sem frekar einfalda stelpu. Það er ekki einfalda eins og heimska heldur einfalda eins og stelpu sem þarf ekki mikið.
Það eina sem ég virðist eyða einhverjum pening í virðist vera plötur, zine og bækur. Ætli þetta þrennt sé ekki svona minn veikleiki. Jú og auðvitað kalinn. Kannski ekkert svo hræðilegt þar sem ég þarf ekki mikið annað.
Annars eru gestir hjá mér núna. Einn af þremur fer í fyrramálið.
Þrír litlir ameríkanar
þorðu nú ekki meir
einn þeirra dó úr hræðslu (eða flaug heim til sín)
en þá voru eftir tveir.
Tveir litlir ameríkanar
þögðu nú eins og steinn (samt ekki Jess)
annar hann varð vitlaus (það má deila um hvenær Dan varð vitlaus)
en þá var eftir einn.
En það er víst ekki strax. Nei einn fer í fyrramálið en hinir tveir verða lengur hérna. Báðir ætla að koma með mér og bróðir mínum sem er líka kominn til landsins (!!!) í hringferð eftir helgina. En fyrst er það helgin og 17.júní! Spennó! Mega spennó!
Var þetta nú ekki full stutt sumar?
Ég bara spyr.
Í morgun var sko ekki hoppað á fætur við fyrsta hanagal skal ég segja ykkur. Nei ég átti í mestu erfiðleikum með að vakna í morgun. Kemur kannski ekkert á óvart miðað við ævintýranóttina sem var að baki en hún hófst með þessari skemmtilegu andvöku.
Ég asnaðist nefnilega til að þiggja kaffibollann hjá honum Svein Birki og Vöndu í gær enda búin að langa smakka þetta kambódíu kaffi síðan við keyptum það úti. Ég hefði samt betur mátt sleppa því þar sem ég var rétt að byrja að vera aðeins þreytt þegar klukkan var að ganga 1! Seisei. Ég sofnaði þó á endanum en vaknaði við það að karlinn minn var ekki þar sem ég hafði skilið hann eftir þegar við fórum að sofa; nefnilega hliðinn á mér. Nei hann fékk sér víst fleiri bolla en ég og var í mestu erfiðleikum með að festa svefn. Hann gerði það á endanum samt og ég með honum.
Klukkan 5 í morgun byrjaði svo e-ð að hringja í draumnum mínum og þegar ég loksins vaknaði fattaði ég að það var líka að hringja í íbúðinni. Ég var smá stund að kveikja en svo fattaði ég að þetta var vekjaraklukkan sem við notuðum úti í asíu. Ég náttúrulega þaut á fætur, fann hana síðan grafna einhvers staðar í einhverri hrúgunni og náði að slökkva argið í henni. Það tók mig svona tæpa mínútu að átta mig á því hvað hefði eiginlega gerst og hvar ég væri hreinlega enda ekki búin að heyra þetta arg síðan í Tælandi. Þessi klukka hefur nefnilega ekki verið notuð í þennan mánuð sem við höfum verið heima svo ég veit ekki hvers vegna hún tók allt í einu upp á því núna að hringja og það klukkan 5!
Ég hef Fjalarinn grunaðann um gæsku en hann kom í heimsókn í gærkvöldið. Var það af því að þú fékkst ekki hamborgara með okkur Birkir? Eða varstu abbó að því að þú fékkst ekki að koma með til Sveins birkirs og Vöndu? hvað sem það var þá skal ég finna þig í fjöru fyrir þetta vinurinn. Bíddu bara.
Ég ætla ekki einu sinni að byrja að reyna að segja ykkur hvað var erfitt að vakna svo í þriðja skiptið þegar (rétta) klukkan hringdi rétt fyrir 8. Ég rétt náði að drusslast á fætur, fara í bað og koma mér í gírinn til að labba af stað í vinnuna. Svei mér þá. Ég er nú öll að hressast núna. Komin á fullt í græna teið og svona.
Út í aðra sálma.
Blandspólann er á Reykjavík FM í kvöld fyrir þá sem kunna að meta almennilega tónlist. Þátturinn er með honum Birkir Fjalari Viðarssyni og mæli ég með að hlusta á kallinn. Hann fer í loftið klukkan 20:00 og verður með góðan gest í hljóðverinu.
Tjúnið ykkur inn.
Nei svo hörð er ég ekki. Ég fagna því samt innilega á skemmtistöðum og börunum en heima hjá mér hefur nú í dag ekki tekið í gildi neitt bann við þessum viðbjóði.
Þrátt fyrir það að ekki væri neitt yfirvofandi bann við þessum útblæstri daginn út og inn hérna í hagamelnum tilkynnti Palli mér það nú fyrir nokkru að hann hyggðist nú hætta og leggja pakkann á hilluna. Hann hefur nú gert nokkrar tilraunir til þess síðan við kynntumst fyrir næstum ári síðan og ekkert hafist ennþá en ég hef trú á kallinum og lýsti auðvitað ánægju minni á þessari ákvörðun hans enda sannfærð um að það séu meiri líkur á að reykingarnar hans eigi eftir að hafa langvarandi áhrif á mína heilsu en hans. Kappinn er nú með lungu íþróttamanns þið skiljið.
Nú hafa verið gerðar þrjár tilraunir til að leggja pakkann á hilluna á seinustu vikum og gengur ekki betur en það að áðan sást til kallsins reykjandi á Grand rokk með Kolla og Stjána. Ekki virðist vera hægt að fá sér bjór án þess að keikja í. Sei sei.
Ég vildi að það væri hægt að fara á AA fundi fyrir fólk sem er með reykingamann í fjölskyldunni. Ekki til að fá stuðning út af reykingunum heldur þegar þetta lið slekkur í. Af hverju spyrjiði? Jú Palli er búinn að vera svo tense þessi skipti sem hann hættir að það væri hægt að skera loftið í kringum hann! Ég sver það!
Hann er svo hræðilega skemmtilegur blessunin svona frystu dagana þegar hann er að hætta svo virðist skapið skána eilítið og hann hættir að láta alla hluti fara svona í taugarnar á sér.
Fram að því er sko ekki gaman fyrir litlu mig að vera til. Jú því allt sem ég geri virðist fara í taugarnar á honum greyinu. Og ég meina A-L-L-T!
Þetta væri í góðu máli ef hann væri ekki búinn að gera hverja tilraunina á fætur annarri núna á stuttum tíma. Hingað til hef ég nú fengið soldið speis og tíma á milli þess sem hann gerir tilraun til að slökkva í til að jafna mig eftir persónuárásirnar en núna virðist greyið ekki geta ákveðið sig hvort að hann vilji vera reyklaus eða áfram strompur og á meðan þarf ég að upplifa að virðist endalausa fyrstu daga hættur að reykja.
Ég vona að þetta fari að ganga hjá honum áður en ég fer annað hvort á taugum eða í algjöran bömmer yfir því hvernig ég virðst vera og haga mér í hans augum þegar kveikiþráðurinn er svona stuttur.
Úff segi ég nú bara.
