… að reyna að hlaupa 10 km. í maraþoninu á laugardag. Helst myndi ég vilja hafa félagsskap, er e-r geim?
… allsvakalega á sálarball á Nasa á laugardagskvöld. Það er alvöru menning, hámenning myndi ég jafnvel segja.
Á einhvern ótrúlegan hátt, aðallega fyrir tilstuðlan orkumikillar móður, tókst mér að komast fimmvörðuháls á innan við átta klukkutímum. Gangan var frábær og móttökunefndin í Mörkinni stóð sína plikt. Pílagrímsferið í Slippugil var auðvitað hápunkturinn enda áttum við Fífa þaðan eins margar minningar og geta safnast saman á fimm dögum í lífi barna. Sumar minningarnar á Fífa þó ein því að ég neyðist til að játa að ég er ekki með slíkt ofurminni.
Mig langar aftur í Þórsmörk, helst núna.
Ég fór hringinn og kom heim með bauga. Það er alveg ferlega ljóðrænt myndi ég ætla.
Ferðin var frábær, í alla staði, að undanskildu stóra bláa sykurfrauðsmálinu, en það er ekki beinlínis til að blogga um.
Frumraun mín á hagyrðingasviðinu gekk bara nokkuð vel, þó ég segi sjálf frá. Leitin að Fjalla-Eyvindi blandaðist skemmtilega inn í margar vísur, og reyndar Fjalla-Eyvindur sjálfur. G. pabbi var eina foreldri mitt sem lét sig hafa það að mæta á staðinn og fylgjast stoltur með dóttur sinni. Hann hafði þó vit á að aka ekki þessa ægilegu vegi sem liggja austur á Borgarfjörð heldur gekk hann og þar sem hann veit að ég ek alltaf varlega og velti ekki bílum þá lét hann mig taka bílinn yfir skarð. Ég komst sem betur fór lifandi frá því og er þess vegna til frásagnar.
Eftir gott hagyrðingakvöld en slakara fótboltamót héldum við í Neskaupstað og eyddum við kvöldinu í faðmi kunnulegra fjalla. Hlógum að misvel heppnuðum skemmtiatriðum, borðuðum hlaup og drukkum bjór, í alveg hreint ljómandi góðum félagsskap.
Ég held það sé að komast á verslunarmannahelgarhefð, sem verður aðeins rofin fyrir Þjóðhátðíð, einhvern tímann aftur … brekkusöngur, bálköstur og allt það … Fífa, hvenær, hvenær?