Ég er ekki frá því að ég hafi drukkið frá mér ráð og rænu í gær.
Já og hvaða djók er þetta með skemmtanalífið vestan meginn við lækjargötu, mér fannst eins og ég væri í útlöndum. Hvað var ég að gera vestan meginn við lækjargötu? Það er mér hulin ráðgáta.
Já halló, hæ, ég ætlaði nú ekkert að trufla þig í vinnunni, ég var bara að skila meistararitgerðinni og veit ekki alveg hvað ég á af mér að gera. En ég ætlaði ekkert að trufla þig bblablablablablablablablablablablablablablablablablablablablabla blablablablablalabla …………………og nema hvað að blablablablablablablablablablablablabalab…………..
Þrír dagar í skil og ég táraðist yfir íþróttafréttunum.
Töff að tárast - konur tárast?
Annars eru ágætar líkur á að ég muni sitja að sumbli á heimili mínu á föstudag. Endilega lítið við, þ.e. þið ykkar sem ég þekki og líkar vel við.
Á morgun verð ég ný kona, a.m.k. á myndinni sem birtist með þingbréfinu mínu í Mogganum. Ítrekað hefur verið skorað á mig að breyta mynd enda var hún tekin fyrir starfsmannapassann minn á vordögum 2003 þegar ég steig mín fyrstu skref í blaðamennskunni. Ljósir, langir lokkar prýða mig víst ekki lengur og mér hefur verið sagt að ég líti út fyrir að vera 12 ára á myndinni.
Einhverra hluta vegna vilja nokkrir karlar hér uppi á mogga ekki heyra á það minnst að ég skipti myndinni út. Þeim finnst hin svona líka ægilega fín. “Er ekki bara allt í lagi að vera 12 ára?” spurði einn en ég benti honum á að ég væri að reyna að vera virðulegur þingfréttaritari, og þeir væru yfirleitt eldri en 12 ára.
“Þú skalt ekki halda að þetta verði eintómur léttir og hamingja eftir að þú skilar. Þá fyrst verður þetta erfitt,” sagði mér maður sem veit sínu viti. Ég get svo sem alveg ímyndað mér það. Hvað á ég þá að gera? Verð ég ekki bara einmana?
Og sá hinn sami er stöðugt að hvetja mig til að halda doktornum opnum!
Vegna fjölda áskorana hef ég ákveðið að kanna grundvöll fyrir endurvakningu hins stórgóða Fótboltafélags Íslands.
Félagið var starfrækt um árabil (eða var það ársbil, kannski mánaðabil) og æfði alltaf einu sinni í viku. Þá voru æfingar á mánudagskvöldum. Nú eru uppi hugmyndir að hafa æfingar á laugardögum, a.m.k. í maí, t.d. kl. 13. Ég er annars líka dálítið heit fyrir sunnudagskvöldum. En fyrst þarf auðvitað að kanna áhugann og ef þið hafið hann þá megið þið pant kommenta hér að neðan.
Þess ber að geta að Fótboltafélag Íslands er opið öllum sem áhuga hafa og gildir þá einu hvort viðkomandi hafi sparkað í bolta áður eða ekki. Við æfum í einn og hálfan tíma í senn undir dyggri stjórn reynsluboltans sem varð næstum því formaður KSÍ einu sinni.
Koma svo!
… eru einfaldlega skrítnari en aðrir.
Gærdagurinn var dagur tilfinninga. Fyrst kom dánerinn en síðan hraðleið upp á við þegar ég fékk póst frá leiðbeinandanum mínum (þeim síðari) sem var alveg hæstánægður með ritgerðina. Nú er bara að klára allt snurfus, laga til inngang og lokaorð og svo koma þessu frá mér.
Þá verð ég aftur viðræðuhæf.
***
Glóey var hæstánægð með fréttirnar í gær en þó mun ánægðari með spegilinn sem hún var að eignast. Nú eyðir hún tímanum í að reyna að komast inn í hann til að finna þessa fígúru sem líkist henni svo mjög. Glóey er annars farin að fljúga alveg svakalega og það tók mig korter að koma henni inn í búr í gær. Mesta fjörið var þegar hún kom sér fyrir undir sófa og þverneitaði að koma undan fallegu sixtís kögrinu. Ég get ekki sagt að ég hafi verið ánægð með þetta vesen á henni enda orðin kófsveitt í öllum látunum.
12 dögum fyrir lokaritgerðaskil og 2 mánuðum fyrir útskrift er mjög mikilvægt að byrja að skipuleggja útskriftarveisluna. Gott ef það væri ekki snjallt að skella saman gestalista og byrja að láta fólk vita.
14. júní it is.
Jújú, það gengur ljómandi fínt með ritgerðina. Ég er byrjuð að leysa þrautirnar í barnablaði Moggans. Rúllaði upp þessari með samsetta dýrið sem er sjö dýr. Kýli kannski á að finna fimm atriði sem eru ekki eins á blöðrumyndunum.