Hér er draumurinn

Ég tala oft illa um minn heimabæ. Var frelsinu fegnust þegar ég slapp þaðan, og vissi satt að segja ekki hvað frelsi var fyrr en ég slapp. Síðan þá hef ég unnið mikið í því að flytja fjölskylduna og ömmu þaðan, án árangurs þó.

En ég áttaði mig á því í gær að auðvitað þykir mér líka vænt um bæinn minn.

Ég panikkaði að vísu þegar ég fann ekki Andrés blöðin á heilsugæslunni. Hrópaði til Sínu á símanum, sem var einmitt í símanum, og gat því ekki svarað mér strax. Á meðan sat ég og þóttist vera fullorðin og fletti hraðar í gegnum tímarit en Maggi frændi fletti í gegnum bækur áður en hann lærði að lesa. Þegar Sína var búin í símanum benti hún mér kurteisislega á möppuna með Andrésblöðunum en ég náði bara að lesa eina blaðsíðu áður en ég fór inn til læknisins.

Og auðvitað þykir mér vænt um að heimilislæknirinn minn hafi þekkt mig frá því að ég var pínkupons.

Svo fór ég á bókasafnið og seldi þeim bókina mína. Og þó að bókasafnið sé flutt þá rifjuðust upp fyrir mér ófá skiptin sem ég rogaðist út með bókastafla og fékk undanþágu frá 10 bóka reglunni. “Sæl Halla mín,” sagði Helga á bókasafninu sem einmitt horfði á mig rogast út með þessa bókastafla.

Bókasafnið og heilsugæslan fá toppeinkunn, það fá líka umsjónarkennararnir mínir í gegnum tíðina. En ekki Gaggó, og aðrir einstaka þættir.

Ég fékk góðan gest áðan sem ég er ekki frá því að hafi bætt skapið til muna.

Ég hef bara komist að því að það fer mér einfaldlega betur að vera hress en að vera lasin. Sem er gott því ég er a.m.k. enn sem komið er oftar frísk en lasin. Mamma segir að ég sé með flensu og þurfi að sætta mig við það. Ég reyni auðvitað að gera eins og mamma mín segir.

Ég skil ekki fólk sem bloggar alltaf um börnin sín, hvað þá fólk sem bloggar stöðugt um gæludýrin sín.

En af Glóey er það helst að frétta að hún er búin að uppgötva á mér nefið og henni finnst mjög skemmtilegt að reyna að standa á því.

dauhauðleiðist.

Ég á bæði te og kaffi ef einhver á leið hjá.

Silja skrifaði Anfrés þegar hún ætlaði að skrifa Andrés á MSN. Þetta er það fyndnasta sem hefur gerst um helgina.

***

Glóey er miður sín eftir að ég var að lesa upphátt fyrir hana úr Þúsund björtum sólum og hún komst að því að páfagaukar voru bannaðir í Afganistan í tíð Talíbananna. Ég útskýrði fyrir henni í rólegheitum að talíbanar hefðu líka bannað fótbolta og konur og við þökkuðum guði og allah og hverjum þeim sem hlusta vildi fyrir að vera bara á Íslandi.

***

Pabbi þekkir víst konu sem á fjóra syni. Ég sé ekki betur en að við þurfum ekki að leita lengra. Ein allsherjar fjölskyldusameining hlýtur að blasa við. Nú þarf ég aldrei aftur að hafa áhyggjur af því að hafa ekkert deit fyrir jólaboðið.

***

Ég er búin að hringja í allar nálægar blómaverslanir og spyrja hvort það geti verið að blómasendingin til mín hafi komið akkúrat meðan ég var í hádegismat hjá pabba. Það kannaðist enginn við það og einhvern veginn er farinn að læðast að mér sá grunur að ég fái bara engin blóm á sjálfan konudaginn, sem er líka skírnarafmælið mitt (ég var sko skírð 22. febrúar, á konudegi, þannig að ég á tvö skírnarafmæli).  Engin verðlaun á blaðamannadaginn, enginn blóm á konudaginn, hvar endar þetta eiginlega allt saman?

Legið var spilað í útvarpi í fyrsta sinn í dag í ljómandi fínum þætti Steinunnar GG. Nú komast auðvitað aðrir útvarpsmenn upp á lagið, eða legið öllu heldur, sem þýðir að ég get hætt að vinna enda mun ég hala inn stefgjöldum það sem eftir lifir.
Þáttinn má nálgast hér.

Ég upplifi þessa helgi mjög til heiðurs mér. Í dag er blaðamannadagurinn og ég er jú blaðamaður. Á morgun er konudagur, og ég er jú einmitt kona líka. Þessu fagna ég að sjálfsögðu með því að liggja lasin heima, veltandi fyrir mér þeirri undarlegu forgangsröðun sem var í bænum mínum i vikunni þegar ég bað um heilsu til þess eins að klára vinnuvikuna. Ég fékk að klára vinnuvikuna, kvefuð, en svo er mér skellt í bælið. Og það þegar partí aldarinnar er á dagskrá.

Ég fékk engin verðlaun í dag en það má spyrja hvort ég fái blóm á morgun. Mér skilst að konur eigi að fá blóm á konudaginn, og ég er jú eins og áður segir kona. Einu sinni gaf ég konunni minni blóm á konudaginn og þá sagði blómasalinn mjög skilningsríkur: “Keypti enginn handa þér blóm svo þú ákvaðst bara að gera það sjálf?”

Ég á skírnarafmæli í dag. Öfugt við það sem margir gætu haldið fram er það stórmerkilegt. Enda sendi móðir mín mér heillaóskir snemma í morgun. Ég bíð spennt eftir pökkunum.

Sessunautur minn mætti með hunang í vinnuna um daginn en hann er að minnka kaffidrykkju og finnst te ekki gott nema það sé frekar sætt. Ég var auðvitað hin ánægðasta með þetta enda mikil hunangskona. Nema að umræddum sessunauti, sem er vandur að virðingu sinni, fannst eitthvað óþægilegt að hafa hunang á borðinu hjá sér svo að ég bauðst til að geyma það á borðinu hjá mér, enda ekkert síðra að hafa heimilislega stemmningu í vinnunni. Einhverra hluta vegna hefur þessi hunangsgeymsla undið upp á sig og nú er skrifborðið mitt orðið að einu allsherjar fælles búri fyrir okkur sem deilum vinnuaðstöðu. Hér er því hægt að velja margar tegundir af tei, tyggjói og nasli á borð við ópal og hálsbrjóstsykur, að ógleymdu sjálfu hunanginu.

1. Taka til í kringum sig, sem getur t.d. falið í sér að segja pungum til syndanna, biðjast afsökunar á framkomu í fortíð eða muna eftir að hringja í hjólaverkstæðið.
2. Fara í vikulegt morgunkaffi í góðum félagsskap.

Fjandakornið, mig dreymdi bæði refi og rottur í nótt og það lofar greinilega ekki góðu skv. draumráðningu á netinu:

“Þú lætur svindla á þér í viðskiptum eða ástamálum. Að klappa ref eða hlynna að honum er aðvörun, þú lendir bráðlega í hættu.”

“Rottur í draumi tákna óþægindi, gætu verið af völdum einhvers sem þú treystir en er ekki traustsins verður. Rottur geta táknað þjófa eða mannorðsnagara. Oftast merkja rottur einhverskonar leynda óvild sem getur brotist fram í ýmsum myndum.”