Hér er draumurinn

Mér finnst alltaf jafnmerkilegt að geta farið inn í e-t rör og endað bara í öðru landi. Í þetta skiptið þurfti ég að vísu að lenda í tveimur löndum áður en ég komst heim, en bjórinn í Bahrain gerði ferðina nógu góða fyrir mig. Sama mátti ekki segja um ferðafélagann og vinkonu mína sem tók upp á því að veikjast korteri áður en við lögðum af stað.

Ég er sum sé komin heim og nýt þess að ganga upp og niður laugaveginn og rekast á kunnugleg andlit. Ég gerði mitt besta í að vinna upp skuldina sem ég er í við bakkus á föstudag, enda ekki notið samvistar við hann alltof lengi, og er ekki frá því að ég hafi bara staðið mig ágætlega.

Ég hef enn ekki fengið mitt venjubundna menningarsjokk, kannski ég sé bara að þroskast?

Annars er ég kona í tebolla og ölkrúsir svona þegar það á við.

er með þráðlaust net! Ég skrifaði samt tölvupóst og sleppti öllum íslenskum stöfum, alveg óvart.

Tunglið er annars komið í sömu stellingar og það var þegar við komum.

Ég fór í göngutúr í morgun til að kveðja borgina. Horfði á slátrarann taka heila skrokka út úr litlum sendiferðabíl og lítil börn á leið í skóla í fyrsta sinn. Svo hljóma bara dramatísk lög í hausnum á mér. Verður Íran eins næst þegar ég kem?

… sigling a hjolabati sem litur ut eins og svanur. Eda kannski ad borda vatnsmelonu uppi er herbergi tegar thad er bannad ad borda uti a gotu (god hugmynd ad vera i Iran during Ramadan)

Eftir ad hafa tekid vidtal vid kruttumommu Hesams vinar mins for eg af stad til Kurdabaejarins Sarandaj, med 3 kilo af nesti fra familiunni. Thar atti eg indaelan dag og helt svo afram til fifunnar sem beid spennt Esfahan. Esfahan er jafnfalleg borg og hun var sidast, eini munurinn er ad nuna get eg verslad i geggjada bazarnum og vid fifa hofum kannski verid pinkuduglegar, thad ma segja thad.

Ja og svo er lika haegt ad fara a svanahjolabat. Thad er vodalega huggulegt.

Tad er svo hressilegt ad vera i landi thar sem ekki ma drekka, tha gerir madur alls konar annad i stadinn.

En a fimmtudag held eg heim a leid, thar sem bjorinn flaedir eins og vin, og leigubilarnir kosta miklu meira en 100 kronur.

Eg var aldeilis buin ad skipuleggja mig fint og tilbuin i ferdalag til Sanadaj tegar eg komst ad thvi ad eg er ad fara ti Zandaj, hvernig a eg ad skilja muninn?

Eg fer sum se til Zandaj med nyja vini minum Hesam sem eg var buin ad thekkja i klukkutima tegar eg spurdi hann hvort eg maetti ekki hitta mommu hans, helst sem fyrst, frabaert ad hun bui uti a landi, jibbi jei. Hann thordi ekki annad en ad segja ja og aetlar ad fylgja mer.

Og svo styttist i heimkomu. Olstofan, einhver?

Mikid assgolli er gaman ad eiga kommentakerfi sem virkar btw!

Sl. midvikudag skellltum vid Fifa okkur til Qom. Einhverra hluta vegna urdu allir yfirstettarteheranvinir okkar folir i framan thegar vid sogdum Qom, en mikid var gaman ad hitta yndislegu fjolskylduna sem eg atti dag med fyrir tveimur og halfu ari asamt spanjolanum Sergio sem thau aetludu aldrei ad skilja ad vaeri ekki madurinn minn, en vid vaerum samt ad ferdast saman. Thau hefdu liklega fengid hjartaafall ef eg hefdi sagt theim ad vid vaerum bara buin ad thekkjast i 2 daga.

I thetta skiptid kom Sergio ekki med en familian tok ekki sidur vel a moti Fifu. Vid hofdum tulk med okkur hluta af timanum, sem er meira en sidast tegar eg sotti thau heim, en ad odru leyti gekk allt vel med ordabok og nokkrum ordum i farsi og ensku. Vid kenndum theim hae gosa, olsen olsen og laumu og atum jafnmikid i kvoldmat og folk sem fastar yfir ramadan, sem vid gerum audvitad ekki.

Tadan forum vid ad Kaspiahafinu med yfirstettarpakkinu sem gat ekki komist yfir ad vid hefdum farid sjalfviljugar til Qom og umgengist folk sem kynnti sig ekki formlega thegar thad hringir. I lonely planet segir ad Kaspiahafid se leidinlegt. LONELY PLANET HEFUR RETT FYRIR SER SERSTAKLEGA EF MADUR ER MED KONUM SEM AD FINNST GAMAN AD SOFA ALLAN DAGINN OG LATA EINS OG THAD SE SVAKALEGA SPENNANDI AD SITJA VID HAFID I 5 MINUTUR OG FARA SIDAN HEIM AD HORFA A SJONVARPID A PERSNESKU ENDA SVAKALEGA SPENNANDI SAPUOPERA.

En thar sem vid Fifa erum einstaklega aedrulausar og rolegar fundum vid okkur eitthvad ad gera, eins og t.d. thad ad dusta rykid af klepparakunnattu okkar og thykjast vera barthjonn og ohamingjusamur vidskiptavinur med vatn i glosum.

Og nu er eg komin til Teheran, en fifa stungin af til Yasd. Eg aetla hins vegar vestur til Kurdanna ad njota litagledinnar. Svo eigum vid vinkonurnar stefnumot i Esfahan um  helgina. Ja og svo styttist i heimferd.

Kommentakerfid a sidunni minni er i e-u rugli. Thad olli naestum vinslitum i teheran. Fifa var brjalud yfir ad eg hefdi ekki birt kommentid hennar. Eg hljop a eftir henni ut af netkaffinu, svo dramatiskt var thad ad eg missti naestum slaeduna. Stod med tarin i augunum og sagdi: En fifa! Thetta er ekki mer ad kenna! Eg kemst ekki inn a kommentasamthykkisiduna og get thvi ekki hleypt inn kommentum!

Tetta var naestum thvi svona sko. Eda ekki alveg, svona kannski bara.. tjah, minus sma.

Serfraedingum i kommentavandraedum er hins vegar bodid i heimsokn a stjornsidu bloggsins til ad ganga i malid. Hafid bara samband, en ekki i gegnum kommentakerfid. Thad virkar ekki.

Yfir og ut.

Eg aetladi ad kikja a facebook siduna mina. En hun er greinilega ekki stjornvoldum thoknanleg thvi ad eg fekk neitun um adgang.

Annars er allt ljomandi fint herna megin. Solin skin og vid svitnum eins og grisir nema thad ad her eru engir grisir. I gaer sottum vid heim hjon sem minntu othaegilega mikid a akvedin islensk hjon. Thad od a theim badum, thau hlustudu litid en stukku a eitt og eitt ord og blodrudu ut fra thvi. Thegar eg taladi um verkefnid mitt byrjadi kallinn a ad segja: Thekkir thu eigindlega adferdafraedi?

Ja, sagdi eg og aetladi ad byrja ad utskyra hvernig eg hyggdist fara ad thegar hann byrjadi 10 minutna raedu sem endadi a thvi ad eg vaeri bara bladamadur i leit ad storum fyrirsognum og ad eg aetti frekar ad fara i doktorsnam enda myndu allir alvoru haskolar sem detta nidur a ahugaverd verkefni frekar radleggja vidkomandi ad kyla bara a doktorinn. Svo helt hann afram ad tala i hringi thar til konan hans tok vid i hringavitleysunni og falsklegheitunum svona inn a milli thess sem thau rettu okkur listaverkabaekur og endurtoku i sifellu ad Iran byggdi a 7000 ara gomlum menningararfi.

Thegar vid kvoddum oskudu thau okkur alls hins besta og serstaklega mer med namid og ad vid aettum ekki ad hika vid ad hafa samband ef thau gaetu eitthvad ordid ad lidi!

Blessunarlega forum vid eftir thetta heim til yndislegra hjona sem daeldu i okkur mat og saetabraudi og drogu m.a.s. vinflosku ut ur svefnherbergisskapnum. Her tharf madur ekkert ad fara i rikid, her hringirdu bara ef thig vantar vin, og thad kemur.

Gestrisni Irana hefur sannarlega ekki minnkad sidan sidast. Her er passad svo vel upp a okkur ad vid komumst varla fjogur skref adur en vid hofum eignast nyja vini.

Laugardagskvoldid var kvold mikils lettis thegar eg hitti konu sem er til i ad tulka fyrir mig, svara ollum spurningum og leita ad vidmaelendum. Vid hittum hana a Hotel Homa sem er einmitt hotelid sem eg eyddi minni fyrstu nott a her fyrir 2 og halfu ari. Ein nott dugdi thar, baedi fyrir budduna og salarheillina. En thar er agaett ad drekka te.

Vid Fifa skelltum okkur ut ur borginni i 2 daga svona rett til ad pusta og athuga hvernig fjollin lita ut i nalaegd. Thar gerdist ymislegt spennandi, eins og t.d. thad ad vid skodudum kastala uppi a fjalli, bordudum is og blodrudum vid okunnugar konur, letum ungan strak heyra thad fyrir ad segja ekki alveg rett fra hvad vaeri innifalid i ferd og thverneitudum ad taka leigubil fyrir 100 kronur.

Nu erum vid komnar aftur til Teheran, reynslunni rikari og adeins raudari a nefinu. Og i dag tek eg fyrsta vidtalid. Thad verdur gaman.

ps. allan manudinn sem eg eyddi i iran sidast sa eg einu sinni vinflosku. I thetta skiptid var okkur bodid viski med morgunmatnum fyrsta daginn