Hér er draumurinn

Teheran er mun meira sjarmerandi en mer fannst hun sidast. Iranar eru enn jafnvinalegir og hjalplegir. Vid erum a sama hoteli og eg gisti a sidustu nottina mina fyrir tveimur og halfu ari. Vid drekkum te, bordum godan mat, roltum milli stada og svitnum i alklaednadinum. Fifa er buin ad kaupa ser fot sem eg myndi gefa mikid fyrir ad sja hana i a sirkus. Vid erum badar mjog smart, i svortum jokkum med blaar slaedur.

I gaer nutum vid lifsins i fallegum gardi og bordudum a azerbajdonskum (er thad ord?) veitingastad. Og nu hefst leit af konum sem eru til i ad tala.

Yfir og ut.

Það þarf sérstaka heppni til að takast að veðurteppast á Djúpavogi. Enn meiri lukku hlýtur að þurfa til að takast að teppast á Egilsstöðum nokkrum dögum síðar, ekki vegna þess að veðrið sé slæmt, onei, vegna þess að kona hefur bitið í sig að flugið sé klst. síðar en það raunverulega er, og mætir því of seint. Og hvað var ég að gera? Tjilla á kaffihúsi á Egilsstöðum, að bíða eftir fluginu! Ég var heppin að komast suður með síðustu vél á sunnudagskvöld eftir nokkurra klst. bið á flugvellinum. Mér var svo létt að ruglið varð næstum þess virði…

Hið góða í þessu öllu saman var að flugstöðin á Egilsstöðum er án efa sú besta á landinu, og þá að meðtalinni Leifsstöð.

Og talandi um Leifsstöð þá er ég einmitt á leiðinni þangað til að fá mér bjór með Fífu.

Síðan höldum við til London, þaðan til Bahrain, og þaðan til Íran. Síðast þegar ég var í Íran reyndi ég að komast út úr landinu í gegnum Bahrain, án árangurs. Nú nota ég þessa sömu gátt til að komast inn. Svona er lífið skrítið. Og ég mikill spekingur.

Einhvern tímann las ég á bloggi að ég væri í því að bera blak af hryðjuverkamönnum í Íran.  Ég hef víst líka reynt að sanna að Ahmadinejad ætli ekki að bomba Ísrael. Það verður gaman að sjá hvaða sannleik ég finn núna.

Yfir og út.

Vegna brjálaðra undirtekta verður staðið við barferðina. Sjáumst í kvöld um 21:30.

Vertu þar eða vertu ferningur.

Ég er að hugsa um að fresta barkvöldinu fram á fimmtudag. Sé það er rífandi stemmning fyrir því. Eða þannig. Ég verð amk. á barnum. Og kannski mamma. Það er fjör.

Ég hef ekki hugmynd um hvort það er fólkið í þessari borg sem ég saknaði eða borgin sjálf. Ég er a.m.k. ægilega ánægð með að vera komin heim. 5. flokkurinn minn mun keppa í undanúrslitum Íslandsmótsins um næstu helgi og það hefur verið ákveðið að keppnin fari fram í Neskaupstað! Jibbíjei.

Góðu fréttirnar eru þær að Dúkkulísurnar verða meðal hljómsveita á nostalgíuballi í Valaskjálf á Egilsstöðum á laugardagskvöld. En á Skjöldólfsstöðum treður Geirmundur Valtýsson upp. Valkvíði… Síðasta ball sem ég fór á með Geirmundi var fjári gott.

Tímabilinu var slúttað í gær með glæsilegu 9 marka tapi gegn völsungi. Ég hlakka til að sjá hvernig völsungi gengur í úrslitunum, þarna er hörkulið á ferð.

Annars er rétt að árétta eitt: Tekíla er ekki, hefur aldrei verið og mun aldrei verða góð hugmynd.

Mér finnst rétt að smala á barinn í vikunni, nú þegar ég er laus undan ægivaldi þjálfarans sem bannaði áfengi nánast allt sumar og svona rétt áður en ég fer sjálfviljug til landsins þar sem áfengi er með öllu ólöglegt. Stefni kannski á miðvikudagskvöld…

Ég hefði betur orðið aðeins spenntari fyrir suðurferðinni. Þegar ég nálgaðist Djúpavog með búslóðina í bílnum og beint á eftir rútu fullri af 5. flokks stelpum á leið í leik við Höfn sögðu fréttirnar mér að það væri varað við öllum ferðum milli Djúpavogs og Hafnar. Úr varð að 5. flokknum var snúið við og meistaraflokkurinn, sem var kominn út í rútu á Eskifirði, sendur heim. Leikjunum skyldi frestað um sólarhring. Eftir sat ég á Djúpavogi. Veðurteppt. Í ÁGÚST!!

Ég hafði rétt setið í um 10 mínútur í Langabæ þegar inn gengur Gísli góðvinur minn sem ég hef nú hitt á þremur stöðum á 10 dögum. Og á hvaða stöðum? Jú, Borgarfirði Eystri, Kópaskeri og Djúpavogi.

Þótt það væri rok á Djúpavogi var dvölin hin indælasta og ég get hiklaust mælt með Hótel Framtíð. Það er líka eitthvað svo magnað við að vera á hóteli með því nafni.

Og svo eru góðu fréttirnar þær að KFF vann Sindra á heimavelli þeirra síðarnefndu, 2-0.

Ég hitti þar karl sem ég hitti síðast á KSÍ þinginu. Ég sagðist myndu sjá hann á næsta þingi og hann ráðlagði mér, alls óumbeðinn, að ætla mér ekki of geyst á toppinn. Það virðist enginn skortur vera á körlum sem benda mér á svona skynsamlega hluti eins og að vera aaaðeins rólegri. Well, easy is boring.

Þegar ég pakkaði niður síðustu sokkunum hljómaði í útvarpinu lag um síðasta dansinn. Eg sönglaði með og varð allt í einu svo ímósjónal. Ég hef aldrei verið sérstaklega góð í tímamótum. Man eftir að hafa grátið þegar ég eignaðist nýtt rúm af því að ég saknaði svo gamla, lélega svefnsófans. Það var bara eitthvað svo gaman að þykjast að hann væri bátur.

Ætli ég segi ekki bara paa gensyn eins og í laginu.

Íbúðin hrein og strokin. Og tóm. Ég ekki eins hrein og bara alls ekkert tóm held ég.

Á morgun flyt ég heim. En kem þó aftur austur á laugardag fram á mánudag til að klára tímabilið. Svo eru 5. flokks dömurnar komnar í úrslit sem vonandi verða fyrir sunnan aðra helgi. Þá verður fjölmennt á völlinn.

Ég veit ekki almennt hvað hreyfir við fólki en ég fæ alltaf gæsahúð þegar ég sé hundruð stelpna hita upp, hvetja, syngja og spila fótbolta. Annars væru textar í stuðningslögum á svona pæjumótum áhugavert rannsóknarefni. Einu sinni var sungið: “við spilum fótbolta illa vel”. Blessunarlega tókst að gera orðið “illa” útlægt úr textanum en það er vart hægt að segja að útkoman hafi orðið betri. Nú er fótboltinn spilaður “ýkt og vel”.

Í upphitun tekur fyrirliðinn stundum að sér að hrópa hægri, vinstri eða báðar og hópurinn hermir þá eftir og setur niður hægri höndina eða vinstri eftir því sem við á. Eitthvað hefur þó bæst í þessa æfingu því 5. flokkurinn minn hrópar líka “tjatjatja” og “setjast” með viðeigandi hreyfingum. Það tók mig lengstan tíma að átta mig á hvað þær sögðu þegar þær gripu um andlitið og hristu höfuðið eins og þær væru að snýta sér. Þegar ég lagði betur við hlustir heyrði ég: Fuglaflensa!

Kynjun tungumálsins er augljós á svona stelpumótum. Í hókípókí er ekki sungið “ó hókíhókípókí”, heldur “ó, þróttur eru bestir”. Ég heyrði aðeins eitt lið segja að þær væru bestar en öll hin sögðu “bestir”. Foreldri sem hringdi í mig spurði líka eftir leikinn við Þór A. hvort þeir hefðu ekki verið góðir. Ég leyfði mér samt að gera athugasemd þegar foreldrar brugðust við hvatningarvandanum sem verður til þegar Þróttur N. keppir við Þrótt R. og hrópuðu “Áfram gulir”. kommon, þær eru gular…

Föstudagur:

Hagyrðingakvöld er nú komið við hlið brennunnar á Fjósakletti sem góð leið til að hefja verslunarmannahelgi.

Jesú þrumaði fjallræðuna með borgfirsk fjöll í baksýn og ég söng hástöfum darara, dírírírí, vertu velkomin heim.
Er til fallegri sena en þegar loka loka loka lagið er tekið stígi yngsti hljómsveitarmaðurinn fram og syngi Creep armæðulega? Ég varð unglingur aftur.

Laugardagur:

Það var erfitt að kveðja borgarfjörð og tók lengri tíma en áætlað var. Fjöllin og fótbolti héldu mér á staðnum.

En ekki sá ég samt eftir akstrinum á Aðalból í Hrafnkelsdal þar sem boðið var upp á hrossakjöt í tilefni hranfkelssögudagsins mikla.

Sundlaugin á Skjöldófsstöðum er frábær.

Sunnudagur:

Hið ótrúlega gerðist að við ókum úr rigningu á egilsstöðum og út í þurran Mjóafjörð. Það var mikið að gera hjá þremur hundum í þorpinu við að gelta á alla bíla og fylgjast með ferðalöngunum. Nýr gúmmíbátseigandi ferjaði okkur yfir fjörðin þar sem allt var krökkt af berjum og það reyndist erfitt að slíta sig frá þeim til að hefja göngu upp fjall. Eftir nokkra tíma gægðumst við yfir Miðstrandaskarð og horfðum niður í Neskaupstað. Ómur af tónlist Neistaflugs tók við af lækjanið og stöku fuglstísti. “On the road again” söng ég og klöngraðist rólega niður bratta hlíðina.

Ég var of þreytt til að fara á annað ball, enda hefði Todmobile varla toppað borgfirsku hljómsveitina Nefndina.

Á fimmtudag er stefnan tekin á Siglufjörð og ég stefni á að keyra nyðri leiðina, þ.e. í gegnum Vopnafjörð, Þórshöfn o.s.frv. Sé samt til með sléttuna.

Í næstu viku fer ég akandi suður og svo aftur austur á fös-lau og er að velta fyrir mér að aka sprengisand og stoppa í mývantssveit. Ef einhver er með móral yfir að hafa ferðast lítið í sumar þá vitið þið af mér…