Í leiðara Moggans í gær, föstudag (við sem búum úti á landi lesum alltaf svolítið eftir á), segir að á Austurlandi hafi verið haldin” eins konar þjóðhátíð vegna formlegrar opnunar álversins í Reyðarfirði fyrir rúmri viku”. Það er nefnilega það. Hið rétta er að sjálfsögðu að álverið blés til stærðarinnar opnunarhátíðar til að kynna sig og sína starfsemi. Ef ég býð í alveg risapartí þegar ég á afmæli má þá kalla það “eins konar þjóðhátíð” af því að allir í hverfinu mættu til að gæða sér á ókeypis kandíflosi og leyfa börnunum að hoppa í hoppukastala?
Reyndar væri verkefni fyrir góðan blaðamann, sem ekki er upptekinn við að þjálfa fótbolta, að taka saman hversu miklu fé Alcoa Fjarðarál hefur dælt inn í samfélagið hér fyrir austan á liðnum mánuðum. Íþróttafélögum var boðið að taka að sér ýmis konar verkefni tengd áðurnefndri hátíð og tímakaupið sem þar var boðið fyrir hvern mann/barn, eftir því sem við átti, var hærra en meðalháskólakennarar fá. Að sjálfsögðu er þetta óformleg leið til að styrkja íþróttafélög og aðra starfsemi í bænum en ég held að engu að síður megi Austfirðingar, eins og hún Fífa benti á, þakka virkjana- og álversandstæðingum fyrir mótstöðuna því að annars færu þessir peningar sannarlega ekki út í samfélagið!
Á 17. júní var ræðumaður dagsins hér fyrir austan enginn annar en forstjóri Alcoa Fjarðaráls. Í dag er skógarhöggsdagurinn mikli í Hallormsstaðaskógi og meðal styrktaraðila eru KHB, Kaupþing, Sjóvá, Glitnir og að sjálfsögðu Alcoa sem ætlar að bjóða upp á tónlistaratriði frá Charles Ross og félögum. Að öðru leyti eru sérstakir dagskrárliðir ekki merktir fyrirtækjum nema að MS splæsir í safa og Áburðarverksmiðjan í lummur. Já, Alcoa er víða, eins og einhver tannlæknir gæti sagt.
***
Í Mogganum stendur líka að það komi fram á kaninku.net hverjir ætli að blogga á Eyjunni. Skemmtilegt að kaninka.net sé orðin að “eins konar fréttaveitu”.
Annars eru nú komin að ég held fjögur ár síðan ég byrjaði að blogga hér á kaninkunni. Það hefur að sjálfsögðu gengið á með skini og skúrum en ég er ekki frá því að núna sé liðinn lengsti samfelldi tíminn sem ég hef getað bloggað án þess að síðan leggist reglulega niður…