Tindastóll - KFF
Wednesday, May 30th, 2007Ein af ástæðunum fyrir því hvað ég hef lítið bloggað síðan ég kom hér austur er sú að ég hef ekkert annað að blogga um en fótbolta. Þótt ofurbloggarar á borð við Stefán Pálsson komist upp með að miklar bollaleggingar um stöðu liðs síns í enska boltanum þá veit ég ekki hversu mikla þolinmæði lesendur minnar síðu hafa fyrir nýjustu fréttum af stöðu mála í 1. deild, b-riðli?
Annars hef ég tekið upp á því að skeyta helst aldrei “kvenna” aftan við deildir og flokka í kvennaboltanum en vera þeim mun duglegri að minnast sérstaklega á að um karla sé að ræða þegar kemur að karlaboltanum. Aðspurð um hvaða liði ég haldi með í enska þá svara ég því alltaf til að ég horfi ekki á karla spila fótbolta. Karlabolti getur verið svo leiðinlegur sjáiði til, þar eru skoruð svo fá mörk!
En KFF sækir Tindastól á Sauðárkróki heim nú um helgina. Þetta er í þriðja sinn sem ég kem á krókinn í fótboltaleiðangri. Í fyrsta skipti kom ég þangað 14 ára gömul sem áhorfandi þegar íþróttafélagið mitt, Afturelding, splæsti í rútu til að styðja við bakið á okkar liði í baráttu við Tindastól um sæti í úrvalsdeild. Nú þarf ég vart að taka fram að ekki var um karlafótbolta að ræða…
Í þessari ferð var ég á gangi um bæinn með Guðrúnu Rúts og Huldu Möggu, ef ég man rétt, þegar við urðum vitni að aftanákeyrslu. Ég varð eiginlega meira vitni en þær því ég tók eftir því að pilturinn við stýrið keyrði á næsta bíl vegna þess að hann var svo upptekinn af því að virða okkur fyrir sér. Afturelding vann leikinn og komst upp í úrvalsdeild, sem þó var takmarkað gott partí enda skoraði liðið aðeins eitt mark allt sumarið, og ef ég man rétt var það þriðja flokks leikmaðurinn Anna Heidi, sem kom inn sem varamaður, sem gerði það.
Í annað skipti kom ég á Sauðárkrók með Leikni á Fáskrúðsfirði til að keppa árið 2002. Þetta var fyrsti leikurinn sem við náðum einhverjum árangri, s.s. að skora mörk, svo að ferðin var hin ánægjulegasta.
Svo má kannski bæta við þetta þegar ég kom við á Sauðárkróki á leið austur á Kárahnjúka og hitti þar fyrir hóp laganema, sem ég því miður hafði takmarkaða orku í að drekka öl með enda hafði mér gengið hálfilla að húkka norður og var farin að sjá fram á að þurfa að tjalda e-s staðar á leiðinni. Blessunarlega tók mig upp Sauðkræklingur sem sagði mér á leiðnni sögur af því hvað Skagafjörður er fallegur, og hvernig maður upplifir hann ólíkt á hestbaki, gangandi eða akandi. Í þessari ferð horfði ég líka á stórþjálfarann Mist stýra því ágæta liði sem Þróttur R. er, á yngri flokka móti. Nú er ég sjálf farin að þjálfa Þrótt, bara Þrótt N. og Mist er að sjálfsögðu fyrirmyndin!
En fyrst ég er komin í þetta Sauðárkróksþema á annað borð þá rifja ég bara í leiðinni upp þegar við kíktum á Landsmót UMFÍ, líklega árið 2004, og gistum í þessu fína húsi með heitum potti og öllum græjum. Hápunkturinn var dansiball með Geirmundi Valtýs og kó. þegar Sigga fagnaði þykjustu 25 ára afmæli sínu, og fékk nóg að drekka fyrir vikið.
Svo er best ég bæti líka við að í fyrsta skipti sem ég fór í flugvél flaug ég frá Reykjavík á Sauðárkrók, 6 ára gömul. Ég var ekki ein því Óli bangsi var með í för og fékk sérsæti mér við hlið í vélinni. Ég man að mér fannst ég svo fullorðin að ég afþakkaði pent boð um súkkulaðistykki, en þáði eina kókómjólk. Við sem fljúgum mikið vitum að það þýðir ekki að borða súkkulaðistykki í hverri ferð.
Og nú á föstudag held ég aftur á Sauðárkrók með Knattspyrnufélagi Fjarðabyggðar til að spila við Tindastól!
Svo kem ég mér suður á laugardag og það verður að sjálfsögðu skyldumæting á Ölstofuna, þó ekki nema bara í einn, og hvert er tilefnið? ÖLSTOFAN VERÐUR REYKLAUS!