Mér fannst heldur mikill órói í vatninu í Sundhöllinni í gær og stundum eins og það hlyti að vera óvanalegur vatnsstraumur í laugina. Ég áttaði mig síðan á því að ástæðan fyrir ölduganginum voru líklega tilraunir mínar til að synda skriðsund. Ég er mest hissa á að sundlaugarverðirnir hafi ekki stungið sér út í og reynt að bjarga mér frá drukknun.
… labbitúr í gegnum miðbæinn til að skoða allar kynjaverurnar og heyra misfagran söng.
Grímubúningar eru gott tæki til að skoða hversu langt, eða stutt, jafnréttisbaráttan hefur náð. Óformleg rannsókn mín gefur til kynna að stelpur séu duglegri við að stíga út úr sínum hefðbundnu kynhlutverkum. Strákar virðast hika meira við það og verða fyrir aðkasti ef þeir reyna, sbr. ungi drengurinn sem klæddi sig upp sem Silvíu Nótt en fékk bágt fyrir frá félögunum.
Það að maður sé saklaus uns sekt hans er sönnuð er ekki eitt af boðorðunum. Þetta er dómstólatugga og á rétt á sér sem slík, enda er maður saklaus fyrir dómi þar til sekt hans er sönnuð. En það breytir því ekki að maður sem nauðgar er nauðgari, sakfelldur, sýknaður, kærður, ákærður, ókærður eða óákærður. Og maður sem nauðgar ekki, er ekki nauðgari.
Það er töff að gráta, stelpur gráta.
Til hamingju með árangurinn krónikufólk!
Ég var svo forvitin í gær að ég reif mig upp úr rúminu og leit við í fagnaðinum þar sem fyrsta eintakinu var dreift. Kom mér út um leið og ég hafði fengið blaðið í hendur og fór aftur í rúmið, en nú með lesefni.
Ég fór í sund í hádeginu.
Þegar ég var lítil fannst mér ofsalega gaman í sundi og fór helst á hverjum degi yfir sumartímann. Mamma tók sig hins vegar til og bannað allar sundlaugarferðir nánast heilt sumar. Ástæðan var sú að ég var alltaf svo kvefuð.
Seinna kom í ljós að ég var með frjókornaofnæmi. Umræðan um ofnæmi var víst eitthvað minni þá og það var ekki það fyrsta sem fólki datt í hug við einn hnerra. Eitt besta meðal við ofnæmi er sundferð. Eftir að það kom í ljós var ég aldrei stoppuð í mínum sundferðum.
En skólasund fór mér með árunum að þykja hræðilegt. Kannski tengdist það myrkrinu og kuldanum á veturna, kannski var of mikil áhersla á að við værum stöðugt að synda og við fengum aldrei að leika okkur eða fara aðeins í pottinn. Eftir stóð að þegar ég var 18 ára var ég búin að missa niður allt sundþol og kunni allt í einu ekki að synda neitt nema bringusund.
Ég fór samt alltaf af og til í sund til að hreyfa mig og taldi ferðirnar en hafði ekki beint gaman að því, leið bara vel á eftir. Um daginn ákvað ég hins vegar að hætta að telja ferðirnar og synda frekar í ákveðinn tíma. Skemmst er frá því að segja að sundið varð miklu skemmtilegra. Ég ákvað í leiðinni að æfa mig í skriðsundi og ég fann það í lauginni áðan að ég er öll að koma til, lít a.m.k. ekki lengur út fyrir að vera að drukkna þegar ég reyni fyrir mér í skriðinu.
Flugsundið kannski næst á dagskrá?
Það er gott að snúa heim eftir annasaman dag. Þetta var helst til langur dagur samt.
Nú er tvennt í boði:
1. Lýsa því yfir að KSÍ hafi yfirgefið mig en ekki öfugt.
2. Ganga til liðs við Frjálslynda flokkinn.