Hér er draumurinn

http://www.halla-ksi.blog.is/

Kaninkan fær að hvíla sig aðeins meðan á formannsslagnum stendur. Hvet fólk sérstaklega til að skrá sig á stuðningsmannalistann. 

Eins og gefur að skilja þurfum við á öllum stuðningi að halda í kosningabaráttunni. Ef þú hefur tíma til aflögu og vilt leggja okkur lið sendu þá tölvupóst til Kára á karigy@hi.is.

Við höfum opnað kosningasjóðsreikning til að standa straum af kostnaði við símreikning og ferðir. Númerið er: 0323-13-700581, kt. 0801812999. Öll framlög eru þegin með þökkum og verði einhver afgangur að lokinni kosningu verður féð nýtt til eflingu fótboltans á einn eða annan hátt, þó ekki væri nema bara með því að gefa litlu félagi nokkra bolta.

Hápunktur undanfarinna daga var viðtal á Útvarpi Sögu sem Valtýr Björn tók sl. fimmtudag. Flæðið var gott og einhvern veginn náðum við vel saman.

Mér fannst líka þrusugaman í handboltaþætti á RÚV í gær enda langt síðan ég hef horft á heilan handboltaleik. Ég hékk heilmikið yfir handbolta sem barn og unglingur enda var Afturelding þá í svo góðum gír.

Annars hef ég heyrt að sumir haldi að ég sé að grínast með þessu framboði. Mér finnst gaman að gera gott grín en ég get lofað því að ég myndi aldrei nenna að standa í þessu öllu fyrir lélegan brandara.

Enn fyndnara finnst mér samt þegar fólk heldur því fram að framboð mitt til formanns KSÍ sé athyglissýki. Ég minnist þess ekki að hafa heyrt nokkurn segja það sama um aðra frambjóðendur. Og ef ég væri fyrst og fremst athyglissjúk, eru einhverjar líkur á að ég myndi velja þetta til að ná mér í athygli? Ég hefði kannski þá frekar bara haldið áfram að vinna í sjónvarpi.

Það gladdi mig mjög að lesa að KSÍ hefur ákveðið að jafna dagpeningagreiðslur til kvenna og karla í landsliðinu. Þetta lýsir góðum vilja og verður þá ekki fyrsta verkefnið sem ég þarf að takast á við nái ég kjöri. 

Ég hef ákveðið að gefa kost á mér til formanns KSÍ. Hér að neðan er ræðan sem ég flutti á blaðamannafundi.

Kæra fjölmiðlafólk

Ég vil auðvitað byrja á að þakka ykkur fyrir að koma enda málefnið mikilvægt, um er að ræða forsvarsmann stærstu íþróttahreyfingar landsins.

Ég þarf varla að fjölyrða um gildi íþrótta í forvarnarstarfi, eflingu félagsþroska, og hvers annars sem sérfræðingar fróðari mér hafa sýnt fram á. Íþróttasamand Íslands hefur lengi notað slagorðið Íþróttir fyrir alla. Eðlilegt er að Knattspyrnusamband Íslands tileinki sér þessa hugsun og tali fyrir knattspyrnu fyrir alla.

Því miður hefur það stundum ekki verið raunin.

Þótt mikið vatn hafi runnið til sjávar undanfarin ár þá hefur Knattspyrnusambandið stundum gleymt sér og einblínt um og of á afreksknattspyrnumenn. Það hefur komið niður á þeim sem síst mega við því.

Starfsemi yngri flokka er og verður hornsteinn knattspyrnu á Íslandi. Að henni þarf að hlúa.

Undanfarin ár hefur verið unnið mikið starf í þágu knattspyrnu barna. Ber þá hæst uppbygging sparkvalla um allt land sem gefa börnum tækifæri á að leika sér í fótbolta, án þess að það þurfi allaf að vera bundið við skipulagðar æfingar. En enn kemur það þó fyrir að börn hrökklist út úr íþróttinni með lítið sjálfstraust. Þarna skiptir menntun þjálfara höfuðmálAnnað er þó verra og það er hvernig staðið hefur verið að kvennaknattspyrnu á landinu undanfarin ár. Kvennalandsliðið, sem hefur staðið sig með sóma á alþjóðavettvangi, hefur fengið skammarlega lítinn stuðning. Sama má segja um úrvaldsdeild kvenna en skemmst er að minnast umræðu um skiptingu verðlaunafjár milli kvenna- og karladeildarinnar. Meðan ástandið er svona hjá bestu knattspyrnukonum landsins er augljóst að ekki er vel hlúð að þeim sem yngri eru.

Í þessum efnum þarf eina allsherjar tiltekt.

Að þessu sögðu, vil ég tilkynna hér formlega framboð mitt til formanns Knattspyrnusambands Íslands.

Fótbolti hefur verið mitt líf og yndi frá því að ég 6 ára gömul gekk í fyrsta sinn út á völl og spurði hvor ég mætti vera með. Ég er hins vegar ekki afrekskona, heldur fyrst og fremst leikmaður með ástríðu fyrir leiknum. Ég hef þjálfað börn og unglinga í þremur löndum, komið að stofnum fótboltaliðs í Tælandi og uppbyggingu knattspyrnuvallar í sígaunahverfi í Rúmeníu þar sem kynþáttafordómar koma í veg fyrir að sígaunakrakkar geti leikið sér í fótbolta á öðrum velli bæjarins.

Ég ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni en gef kost á viðtölum að loknum fundinum.

Ég hlakka til góðrar og sanngjarnar baráttu um formannssætið í KSÍ.

Fótbolti fyrir alla!

… að einhverjir kallar hafi verið að velta því fyrir sér hvurn fjárann Mogginn væri að pæla að senda einhverja vinstrisinnaða stelpu í þingfréttaritarann. Niðurstaðan var sú að auðvitað hlyti málum að vera háttað þannig að enginn hafi sóst eftir starfinu og Mogginn neyðst til að senda stelpuskjátuna. Þetta er hárrétt og Mogginn má sannarlega hafa áhyggjur af mönnun í stöður blaðsins.

Hvað næst? Á að láta negra kovera borgarstjórn?

Spennan á Alþingi náði hámarki í gær þegar nýr þingfréttariddari Morgunblaðsins læsti sig inni á þingpöllunum. Ég hafði læðst á salernið þar til að spara mér sporin og komst svona líka skemmtilega að því að um sumar dyr er aðeins hægt að ganga aðra leið.

Veizlan verður á morgun, föstudag. Þið getið hlakkað mikið til. Komið frekar með bús en pakka. Jibbíjei.

Karl réðst á fyrrum eiginkonu sína og barnsmóður, reyndi að kyrkja hana með beltisól meðan hann sagðist ætla að hafa samfarir við hana með góðu eða illu. Karlinn ber fyrir sig að hafa misst minnið í reiðiskasti og játar að hafa líklega veist að konunni á einhvern hátt. Hann þverneitar hins vegar að hafa ætlað að nauðga henni enda myndi hann aldrei gera slíkt. Konan segir að hann hafi reiðst því hún hafi hafnað neitað atlotum hans. Hann segir að þeim hafi lent saman vegna þess að hún hafi verið að saka hann um hirðuleysi gagnvart dóttur þeirra. Þess má geta að ofbeldið átti sér stað í óvæntri heimsókn karlsins um nótt.

Hann er dæmdur í 9 mánaða fangelsi, sex þeirra eru skilorðsbundnir og til að greiða konunni 400 þúsund krónur. Hann er sýknaður af ákæru um nauðgunartilraun. Enda trúir hann ekki slíku upp á sjálfan sig. Skilorðsbindingin er rökstudd með því að hann er fluttur til útlanda, kominn í sambúð, og gengur bara fínt í byggingarvinnu.

Er það að koma inn á heimili manneskju um nótt og bregða beltisól um háls hennar ekki morðtilraun? Og er maðurinn ekki hættulegur samfélaginu? Kona spyr sig.

Fyrst ég er farin að blóta á þessari síðu á annað borð þá er best ég blóti í leiðinni bjánanum sem fann upp sítrónulýsið. Það væri nú kannski ekki svo slæmt nema að pakkningarnar eru mjög svo líkar þeim er prýða venjulega þorskalýsið. Fyrir þó nokkru síðan gerði ég þau mistök að kaupa sítrónulýsið óvart. Skemmst er frá því að segja að mér lá við uppköstum.

Á hlaupunum í Bónusi í gær endurtók leikurinn sig. Ég uppgötvaði svo ekki mistökin fyrr en ég sporðrenndri einni skeið með hafragrautnum í morgun. Lýsið sem átti að vinna gegn þunglyndi hefur nú fengið mig til að tapa trú minni á mannkynið.

Það verður að segjast eins og er að ég hafði það alveg fjári gott í Ástralíu.