Hér er draumurinn

Á dauða mínum átti ég von en að leiðarahöfundur Mogganz myndi fjalla um arðrán Vesturlandabúa á kínversku alþýðufólki…!

Eða orðrétt:

“Hvað felst í því, að ódýrara sé að framleiða nánast hvað sem er í Kína? Í því felst arðrán okkar Vesturlandabúa á kínversku alþýðufólki. Nú fyrir jólin var frá því skýrt hvers vegna sum leikföng eru ódýr. Það er vegna þess, að þau eru framleidd í barnaverksmiðjum í Kína. Skýrt var frá því hvernig framleiðslunni er háttað. Börn vinna í leikfangaverksmiðjum sjö daga vikunnar. Vinnudagurinn er langur og þau fá aldrei frí. Þess vegna eru leikföng frá Kína ódýr.

Er alveg sjálfsagt að ríkar þjóðir Vesturlanda njóti góðs af hinum lágu launum í Kína? Viljum við kaupa vörur, sem byggjast á barnaþrælkun? Hefðum við keypt vörur, sem framleiddar hefðu verið í Auschwitz? Viljum við að velmegun okkar byggist á fátækt og þjáningum annars fólks?”

Hér á eftir skulu greindar einar tvær stærstu lygar samtímans:
1. Að konum þyki gaman að versla
2. Að konur vilji endilega binda sig hið fyrsta og lifa heppilí ever after

Liður eitt skal hrakin með vinsamlegum ábendingum um að þótt sumum konum þyki ef til vill gaman að versla þá þykir fjári mörgum það leiðinlegt. Aftur á móti þykir mörgum gaman að eiga ný föt eða nýtt dót.

Hvað lið tvö varðar þá gæti ég tekið þúsund dæmi en nenni því ekki. Hins vegar eru mun meiri líkur á að liður tvö væri sannur ef orðinu konur værir skipt út fyrir orðið karlar. Dæmin sanna það. Ójá.
Þar hafið þið það.

Ég er svei mér þá bara hress eins og hemmi eins og fress eins og emmi.

Fyrir ári síðan mætti ég ekki til vinnu því ég hafði fengið fréttir að heiman sem mér þóttu erfiðar og varð því ekki svefnsamt nóttina áður. Ástæðan var kannski líka sú að ég átti að mæta til vinnu klukkan sex að morgni og hafði ekki sofið nema 4-5 tíma á nóttu í heila viku. En þennan morgun svaf ég til tíu og vaknaði við að sólin gægðist inn í herbergið. Mér leið strax betur og ákvað að njóta dagsins. Ég lá úti á túni og las þar til fólkið kom heim frá vinnu um hádegi. Fór svo á fyrirlestur yfir daginn og gott ef ég skellti mér ekki á einhvern áhugaverðan menningarviðburð um kvöldið.

Á aðfangadag þurftum við ekki að mæta til vinnu ef ég man rétt. Ég byrjaði hins vegar daginn á því að fara til tannlæknis sem dró fram áhöld í servíettu og skellti einhverju hvítu dóti í brotna tönnina. Hún hafði engan bor en aðstoðarkonan hennar boraði hins vegar mikið í nefið allan tímann sem ég var þarna inni.

Hvíta dótið datt úr tönninni á meðan ég japlaði á pulsum og hrísgrjónum í hádeginu, á svipuðum tíma og fjölskyldan mín sat heima á Íslandi og borðaði jólamatinn. Ég var þó hæstánægð því ég hafði orðið mér úti um tómatsósu sem gerði máltíðina öllu ljúffengari en venjulega.

Um kvöldið stóð ég á sviði og spilaði stál og hníf fyrir 150 manns af a.m.k. átta þjóðernum. Þar á eftir frumfluttum við brígöðulag ársins 2003 og samlandar mínir dönsuðu hinn hefðbundna stóladans. (Ef þið hittið e-n tíma manneskju sem heldur því fram að chair dancing sé traditional icelandic dancing þá má ætla að viðkomandi hafi verið á kúbu!)

Ekkert er mér eins minnisstætt og falskur söngur Svíanna sem klæddu sig í hvíta kirtla og voru með kerti á hausnum.
Að þessum ósköpum loknum var lítið annað að gera en að fara á barinn og fá sér móhítu.

Fórum í háttinn eftir nokkra drykki og náðum hinum venjubundna fimm tíma svefni áður en hanagalinu var útvarpað um svæðið (kl. 5:45) og tími á að koma sér út á akurinn að tína appelsínur.

Jólin koma nú alveg hvort sem það er hreint á rúmunum eða ekki.

Í nótt dreymdi mig afa minn heitinn. Eins og vanalega þegar mig dreymir afa leið mér vel. Hann var samt eitthvað áhyggjufullur en ég sá það á andlitinu hans. Ég minnist þess ekki að hafa talað við hann enda skilst mér að það sé erfitt að tala við látið fólk í draumum.

Í morgun á leið í vinnuna fór ég að hugsa um þennan draum og hvernig ég ætti að túlka hann. Ég hætti um leið og ég mundi eftir því að mig dreymdi líka að Siggi Kári væri að reyna við mig.
Suma drauma á kannski ekkert að vera að túlka.

Draumurinn (sem er þessi síða) tekur þátt í átakinu Ármann til þjóðarinnar!
Að því tilefni verður birt hér brot úr eini af vinjettum Ármanns.
Njótið heil.

Ást og pípulagnir
Stúlkan á erfitt uppdráttar þar sem hún er eina konan innan um kröftuga orkubolta. Karlarnir gera gys að henni, áreita hana kynferðislega og reyna að koma henni til lags við sig þegar færi gefst. Hún herðist upp, hrindir pípurunum frá sér einum af öðrum og missir að lokum áhuga á karlmönnum.
Pípulagnirnar eiga hug hennar allan og fer málmurinn og tól ýmiss konar fimlega í höndum hennar, fangi eða klofi. Rörunum er sveiflað til og frá eða þau söguð og beygð eftir verkþætti hverju sinni. Karlmennska málmsins verður unaður konunnar og leikur hún sér að honum og stjórnar eftir þörfum sínum.
Hið mjúka nær fullu valdi yfir því harða.

Togstreita hefur einkennt líf mitt að undanförnu. Persónulegt líf mitt hefur verið á margra vörum og ýmsir ónefndir aðilar í framhaldinu látið misfögur orð falla um mig.
Eitt er það sem mér er þó sárast og það er hin illa forræðisdeila sem nú hefur risið eins og björn undan vetri.
Eins og oft er með forræðisdeilur bitnar hún mest á þeim er síst skyldi, í þessu tilviki Jósefínu.
Jósefína er mér mjög kær. Ég varð þeirrar ánægju aðnjótandi að fá að hýsa hana um tíma og er skemmst frá því að segja að það fór sérlega vel um hana í höfuðstöðvum Patreks, Al-Patzjeera. Patrekur er gekk Jósefínu í móður- og föðurstað og vorum við þrjú eins og lítil fjölskylda sem í sameiningu undirbjuggum jólin.
Það var mér því mikið áfall þegar ég kom heim í gær að uppgötva að Jósefína hafði verið numin á brott með valdi og í skjóli myrkurs, öllum að óvörum og þá sérstaklega henni sjálfri. Ég hugleiddi að hringja á lögregluna en svo fannst mér ekki rétt að blanda henni í þetta að svo stöddu. Enda komst ég líka að því að hún var ekki langt undan. Ég leit í heimsókn til hennar og sýndist hún hafa það sæmilegt þrátt fyrir öll lætin. Hún hafði þó verið látin standa í matargerð allt kvöldið og verið kölluð röngu nafni. Ég get eiginlega ekki ímyndað mér hve slæm áhrif þetta hefur haft. Ekki nóg um það heldur hafði einhver kvikmyndað hana og skellt afrakstrinum á Netið. Mér þykir eiginlega nóg um. Jósefína hafði ekkert um þessar myndatökur að segja og alls óvíst að henni hafi líkað það.

En ég vona svo sannarlega að allir aðilar forræðisdeilunnar hugsi fyrst og fremst um hag Jósefínu en ekki sinn eigin.
Eins og er held ég að henni liði best í höfuðstöðvum Patreks, þar sem alltaf er til nóg að borða.

Jólakort eða kortajól?

Gagnkvæmar rökræður hljóta að vera skemmtilegar. Hvernig eru annars rökræður sem ekki eru gagnkvæmar?