Hér er draumurinn

Það er svo merkilegt hvað lífið er stundum kúnstugt. Stundum gerast hlutirnir á svo vitlausum tíma. Fólk kemur oft inn í líf mitt á röngum tíma og ég inn í líf fólks. En eftir á að hyggja var það kannski eins og það átti að vera.

Svo sit ég veik í Berlín og skrifa ljóð um strákinn í næsta herbergi sem hlustar stöðugt á rapptónlist. Um leið rennur uppi fyrir mér það merkilega ljós að kannski ætti ég að hætta að rífast við örlögin. Ef til vill er mér bara ætlað að prófa að vera lasin í hinum ýmsustu löndum heims; Danmörk, Skotland, Tæland, Rúmenía, Víetnam, Þýskaland… Gerir aðrir betur!
Og kannski er þessi meinti vitlausi tími bara hárréttur eftir allt saman. Það er alla vega víst að ef ekki væri fyrir þennan vitlausa tíma sæti ég ekki í Berlín og skrifaði ljóð um strákinn í næsta herbergi…

Og í öllum þankaganginum verður seint heil brú í þessari bloggfærslu.