Hér er draumurinn

Mikil ósköp. Leikfimitími hádegisins var svo sannarlega ekki til að bæta lund mína.
Fór svo sem ekkert illa af stað… en svo fór ég að verða pirruð og þá er voðinn vís.
Fyrst varð ég pirruð yfir að mínu liði gengi svona illa miðað við hvað við hefðum átt að geta. Svo var ég pirruð yfir að andstæðingarnir skyldu ekki samþykkja ítrekaða tillögu mína um að núlla svo við gætum spilað skemmtilegri leik (ef ég væri enn eins pirruð hefði ég hér komið með brjálæðislegar kenningar um karaktera sigurvegara í samhengi við pólitískar skoðanir en þar sem það væru allt orð sem ég þyrfti að éta ofan í mig þá sleppi ég því). Nú og svo varð ég pirruð út í mig fyrir að vera pirruð því þá er ég alltaf svo léleg. Og svo varð ég pirruð út í samherja mína fyrir að vera jafnlélegir og ég (sökum pirrings var það samt auðvitað allt þeim að kenna).

Það er nú víst kannski þannig að suma daga ætti ég bara að vera uppi í rúmi.