Archive for February, 2004

Er haegt ad vinna strid?

Saturday, February 28th, 2004

Kanadakarl vid leidsogukonu i skodunarferd a stridsslodum i Vietnam: “Why is that there aren’t more monuments about the war. In USA it is all over. But you won, good for you. Is it because you want to forget it?”
Setningin “you won, good for you” hljomar enn i hofdi mer. Er i alvoru haegt ad vinna strid? Eg hef sed nogu mikil minnismerki um stridid. Staerdarinnar sprengjuholur, folk sem hefur misst utlimi, nedanjardargong thar sem heimamenn foldu sig. Mannslifin sem tyndust eru bara tala a bladi. Hversu lengi er thjod ad jafna sig eftir hormungar sem thessar? Er thad vist ad timinn laekni oll sar?

En jaeja. Naeturrutuferd lokid. Thad var ekki haegt ad halla saetunum aftur svo ad halsrigurinn er ansi slaemur. Eg lagdist tho a golfid um tima, ofan a fullt af bakpokum, uppskar verki um allan likamann. Merkilegt ad svona ferdir taka samt einhvern veginn alltaf enda, sama hversu endalausar thaer virdast. I dag hefi eg hugsad mer ad hanga bara a strondinni. Se ekki astaedu til annars.

Hrydjuverkamenn til i ad bomba Island?

Friday, February 27th, 2004

“Feith sagði á fundi hjá Samtökum um vestræna samvinnu og Varðbergi í gær að lega landsins gerði það að verkum að Ísland væri enn mikilvægt með hliðsjón af öryggis- og varnarmálum. Vísaði hann þar til mikilvægis landsins að því er varðar samgöngur í lofti og á hafi og einnig umferðar ferðamanna í gegnum landið, hvort tveggja kynni að gefa hryðjuverkamönnum ástæðu til að líta á það sem skotmark.”

Thad er nefnilega thad. Thetta er sum se i Mogganum i dag. Og mer er spurn: Er madurinn ad grinast?!
1. Hrydjuverk eru ekki eins og natturuhamfarir. Thad er nefnilega astaeda fyrir hrydjuverkum, hvort sem Bandarikjamonnum likar thad edur ei.
2. Thad eru miklu meiri likur a ad hrydjuverkamenn geri Island ad skotmarki sinu medan bandariskinn herinn er thar en an hans.
3. Ef svo oliklega vildi til ad hrydjuverkamenn beindu spjotum sinum ad Islandi, hvad aetlar bandariski herinn ad gera i thvi? Er thessi dasamlegi her med einhverja aaetlun um vidbrogd vid hrydjuverkum a Islandi?

Hrydjuverk voru helsta vopn Irlands i sjalfstaedisbarattu sinni a fyrri hluta 20. aldarinnar, og guess what? Thad virkadi.
Nu er eg alls ekki ad taka upp hanskann fyrir hrydjuverkamenn enda er eg a moti ofbeldi i ollum sinum myndum. Hins vegar er thad alveg augljost ad thad eru astaedur fyrir hrydjuverkum hvort sem thad eru hrydjuverk i Israel, Baskalandi eda Bandarikjunum. Eigi Island allt i einu ad verda skotmark hrydjuverka tha gaeti eg sed tvaer astaedur fyrir thvi:
1. Vera bandariska hersins a Islandi
2. Studningur rikisstjornar Islands vid stridid gegn Irak.
Hrydjuverkamenn radast ekki bara a land af thvi ad thad er audvelt skotmark!

Hraedsluarodurinn sem endalaust dynur a okkur er otholandi. A endanum situr hver thjod i sinu horni (og sidar hver einstaklingur ef vid forum ad fordaemi Bandarikjanna), med murada veggi i kringum sig og nedanjardarbyrgi og thorir ekki ut af otta vid thad sem gaeti hugsanlega gerst. Hraedsluarodur hefur verid notadur af ymsum oflum i gegnum tidina. T.d. til thess ad halda konum nidri (er enn gert, konur eiga ekki ad gera hitt og thetta thvi theim gaeti verid naudgad) og til thess ad halda fataekum fataekum. Leidtogar kirkjunnar notudu hraedsluarodur til ad vidhalda voldum sinum og spillingu og svo maetti lengi telja.
Eg vona svo sannarlega ad islensk thjod se nogu upplyst til ad leida hja ser allan slikan arodur og verda aftur fridsael thjod.

“Ertu ekki hraedd?” spyr folk mig reglulega thegar eg segi thvi ad eg se ein ad ferdast. Eg svara alltaf a sama veg: Hraedd vid hvad? Nu skal eg jata ad oft verd eg oorugg og jafnvel feimin. Stundum finnst mer erfitt ad ganga inn i storan hop i thvi skyni ad kynnast folki og enn hef eg ekki vanist thvi ad fara ein a barinn. En hraedsla er lang fra thvi ad vera retta ordid! Enginn virdist vita hvad eg a ad ottast en allir eru sammala um ad konur, einar a ferd, eigi ad vera hraeddar.

Jaeja, nog um thad.
Af mer er thad ad fretta ad i morgun skodadi eg eitt af the worlds heritage og hafdi gaman af. Um var ad raeda undurfagran dal og rustir heilagra bygginga. Thad sem helst snerti hjartad var ad i dalnum voru djupar og miklar sprengjuholur fra Amerikustridinu :/

Thad rignir enn en eg vona ad 12 tima naeturruta skili mer a thurran stad :)

Rigning a ny

Thursday, February 26th, 2004

Eg fae stundum svona godar hugmyndir eins og ad skilja regnhlifina bara eftir i Hanoi. Audvitad for ad rigna!
Nu er sum se grenjandi rigning en eg er buin ad fjarfesta i thessari lika finu regnsla, bleik og allt. Eg akvad ad flytja mig um set og for i stort herbergi sem er med sjonvarpi. Thad kostar alveg 500 kall nottin samt…! Verd bara i eina nott en eg hef thrju rum fyrir mig eina. A svona dogum vildi eg oska ad eg vaeri ekki ad ferdast ein. Vaeru Fifa og Hansi t.d. med i for gaetum vid hangid i herberginu. Thau horft a sjonvarpid og eg roflad yfir thvi. Spilad og haft thad kosi. Tvaer vinkonur minar lystu yfir ahuga sinum i gaer a ad gefa skit i allt saman og koma til min. Mer finnst thad einstaklega god hugmynd og heiti verdlaunum fyrir thann fyrsta/tha fyrstu sem framkvaemir hana. Verdlaunin verda tvaer okeypis naetur a hoteli og dyrindis kvoldverdur. Ja og felagsskapur minn natturlega.
Eg verd ad jata ad eg er fjari heit fyrir Maynmar (vondu kallarnir segja Burma). Veit samt ekki alveg um politiskt astand thar… Tharf ad kynna mer thetta.
I gaer var eg einmana mjog. Eg brast vid thvi med thvi ad hanga a msn og rofla um thad og leid strax miklu betur. Gekk svo yfir a adalbarinn her i bae. Eg svitnadi tegar eg gekk upp stigann. Eg var eiginlega ekki i filing fyrir ad setjast ein nidur a bar. En viti menn, eftir stuttan hring a barnum rakst eg a thrja nordmenn sem eg taladi vid i Hanoi um daginn. Their budu mer ad hanga med ser og fyrr en vardi var eg umkringd nordmonnum en her i bae eru vist 33 nordmenn i einhverri 10 vikna namsferd.
Thad sem mer tho fannst merkilegast var ad eg helt afram ad vera einmana. Einmanakennd er ansi merkilegt fyrirbaeri.
Mission dagsins er ad koma mer nidur i bae og stadfesta rutumidann minn svo eg geti yfirgefid baeinn annad kvold, vei aftur naeturruta! Til thess ad komast heilu a holdnu i gegnum thetta mun eg nytast vid regnslana godu og reidhjolid sem eg leigdi mer.
Svo mun eg vaentanlega fa mer ad borda og koma mer svo aftur undir saeng og njota thess ad hafa akkurat ekkert ad gera :)
A morgun aetla eg i ferd ad skoda My Son sem er vist cultural heritage eda eitthvad alika gafulegt. Vonandi verdur ekki alltof mikil rigning.
Astaedan fyrir tessari longu itarlegu faerslu er ad sjalfsogdu rigningin :)
Og medan eg man, kikid a lokaverkefnid mitt her til hlidar. Thar eru nu komnir fleiri linkar a min ord, raedur, pistlar og annad. Thakka eg felaga Hilmari fyrir dyggilega adstod.
Svo er vist adalspurningin thessa dagana, eru fjarmalaradgjafar totsi eda sexi?

Akvardanir

Wednesday, February 25th, 2004

Eg er komin til Hoi An. Eg skil ekki hvernig er haegt ad vera 5 klukkutima ad keyra 200 km. Kannski med thvi ad stoppa a ollum mogulegum stodum og reyna ad selja manni e-d!
Eg hef mikid verid ad velta fyrir mer hvort eg eigi ad halda mig vid Malasiu-Singapur planid i april eda hvort eg eigi ad skippa thvi og fara frekar til Maynmar (Burma). (Ugla, hvar i Malasiu ert thu?)
Margir ferdalangar hafa maelt med Burma og thessi akvordun mun reynast mer erfid. Latid i ykkur heyra ef thid hafid skodun…
Dilja birti einu sinni lista yfir hvers hun saknadi mest ad heiman.
Her er minn listi:
1. Vinir og vandamenn audvitad!
2. Ad vakna a helgarmorgni, fa mer morgunkorn (med godri mjolk!) og taka mer godan tima i ad lesa Moggann
3. Heilbrigdur lifsstill, t.m.t. fotbolti!
4. Sundferdir
5. Ad sofa med mjuka saeng og godan kodda.
Meira dettur mer ekki i hug i augnablikinu.
Nu er komid ad thvi ad akveda hvad skal snaeda i kvold. Thad getur reynst thrautin thyngri.

Dagur ad kveldi kominn

Monday, February 23rd, 2004

Eftir radfaeringar vid felaga formann a veraldarvefnum i morgun akvad eg ad leigja mer hjol og skella mer a strond sem er her i 13 km fjarlaegd. Eg stoladi helst til mikid a leidsogn heimamanna og einhverra hluta vegna endadi eg a vietnomsku heimili i litlu thorpi ad spila 21 vid gamla konu og 13 ara gamla stelpu. Onnur gomul kona (og reyndar allir nagrannarnir) leit vid og vildi endilega spila upp a peninga en eg tok thad ekki i mal. Mer var bodid upp a graent te ur vafasomu glasi og tyggjoplotu. Nu og svo kom matarkonan i thorpinu med supu til solu og til ad falla inn i hopinn thordi eg ekki annad en ad vera med i theirri stemmningu. I supunni var kjot, ekki veit eg hvada kjot, en eg er ekki enn ordin veik :)
Ad kvedjuskyni gaf eg stelpunni spilastokkinn minn en thessi vinkona min hafdi afrekad thad ad kenna mer ad telja a vietnomsku a sama tima og hun aefdi sig i ensku :) Gekk i gegnum mikla thanka um hvort eg aetti ad gefa theim peninga en akvad svo ad lata thad eiga sig. Mer finnst eitthvad svo plebbalegt taka upp veskid a svona godum stundum. Hvad finnst ykkur?
A morgun fer eg i skodunarferd ad skoda demilitarized zones. A morgun mun eg kannski komast ad thvi hvad thad er en mer segir svo hugur ad eg muni jafnframt fraedast um stridid og atokin milli nordurs og sudurs.
ps. tvaer faerslur a einum degi. Min ad standa sig?

Hue

Monday, February 23rd, 2004

Her eru skilabod til allra taximanna i Vietnam (og vidar um verold) hvort sem their aka hjolum, bilum, motorhjolum eda hverju odru sem flytur farthega gegn gjaldi:
1. Thegar eg segi nei takk tha thydir thad ad eg vilji ekki taxa, og heldur ekki skodunarferdir um borgina, tho thaer seu cheap cheap for me.
2. Thegar eg er ad borda tha vantar mig ekki taxa.
3. Eg kann ad lesa kort.
4. Thegar eg labba i burtu fra ykkur tha thydir thad ad eg vilji vera i fridi.
5. I stuttu mali: Ef mig vantar taxa tha skal eg lata ykkur vita. Ok?
Tha hef eg komid thvi a framfaeri.

Siggi Ponk talar mikid um hugleidslu a heimasidunni sinni thessa dagana. Thad fnnst mer serlega skemmtilegt i ljosi thess ad gangi allt ad oskum mun eg fara i buddhaklaustur i lok mars ad laera hugleidslu. Medan eg var i Taelandi lagdi eg leid mina idulega i klaustur til baena. Eg gerdi tilraun til thess i Laos en thad var verid ad gera klaustrid upp og i stadinn lenti eg a spjalli vid munk sem sidar bad mig um ad gefa ser peninga. I Vietnam eru ekki klaustur a hverju horni og mer virdist sem thjod thessi se ekki eins andleg og Taelendingar. Eg hef sum se ekki komist i klaustur i nokkud langan tima. Thad er eins og vid manninn maelt ad eg missi samband vid aedruleysid sem m.a. kemur fram i thvi ad eg er farin ad pirrast a leigubilstjorum.
Kannski mer takist ad finna klaustur i dag :)

Annars er eg halfmyglud eftir naeturrutuna. Er ad reyna ad mana mig upp i ad gera eitthvad ad viti en veit ekki alveg hvar eg a ad byrja. Mig langar eiginlega ekki stoppa of lengi thvi eg sakna ferdafelaganna og er ad hugsa um ad na theim…

Loksins ad yfirgefa Hanoi!

Sunday, February 22nd, 2004

Ferdin til Halong Bay var skemmtileg mjog. For i fjallgongu og svona. Velti thvi fyrir mer hvers vegna folk skrair sig i ferd thar sem stendur mountain climbing og botnar svo ekkert i thvi ad thurfa ad ganga upp i moti!
I kvold fer eg med naeturrutu sudur til Hue en eg keypti mer opinn mida fra Hanoi (i nordri) til Ho Chi Minh city (i sudri) sem thydir ad eg ma stoppa a nokkrum stodum a leidinni.
Eg er ferlega fegin ad vera ad yfirgefa thessa borg og vona svo sannarlega ad Vietnam hafi upp a meira ad bjoda. Her eru endalaus laeti og agengir og erfidid solumenn. Eg er ad gefast upp a ad brosa thegar eg afthakka hitt og thetta :/

I morgun for eg og sa Ho Chi Minh sjalfan en Vietnamar stoppudu upp likid hans fyrir godum 30 arum ef eg skil rett. Thetta var otruleg sjon og eiginlega ekki haegt ad lysa, aetli tid verdid ekki bara ad koma sjalf og sja… Ho Chi Minh hefur greinilega verid mikil hetja og eg se fram a ad thurfa ad finna mer bok um karlinn til ad skilja thetta allt saman betur.

Eg hef mikid velt thvi fyrir mer hvad thad er sem motar thjodarsal hverrar thjodar fyrir sig. Verandi i Vietnam thar sem amerikustridid er varla einni kynslod i burtu. Thjod sem hefur thurft ad berjast vid sterk utanadkomandi ofl asamt thvi ad ha mikla innri barattu. Thetta hefur an efa motad folkid her.
Um daginn sat eg og spjalladi vid Israela sem byr a gaza svaedinu. Fjarlaegar frettir urdu allt i einu svo nalaegar thegar hann sagdi mer ad lifid tharna vaeri ekki eins slaemt og aetla skyldi… Hvernig aetli thjodarsalin thar se?

En jaeja, nog um thad i bili.
Hlakka aldeilis til 10 tima rutuferdar… Eda ekki!

I dag…

Wednesday, February 18th, 2004

… sigradi Vietnam Moldiviu i undankeppni fyrir heimsmeistarmotid i fotbolta. Og hvernig veit eg thad? Ju, eg var a leiknum. Og hvar? Ju i heidursstukunni audvitad.
Hr. Luan baud mer sum se ut ad borda i gaer. Vid snaeddum m.a. froska og snigla, hinn besti matur. I kvedjuskyni gaf hann mer tvo mida i VIP stuku a leikinn i dag og ferdafelagar minir fengu ad rifast um hver faeri med. Hinir tveir satu hins vegar hja almuganum.
A morgun fer eg til Halong Bay en ferdafelagarnir halda sudur a boginn. Hitti tha an efa aftur.
Eg aetla ad fara a hinn froma bar The Golden Cock, syna mig og sja adra.

Hanoi

Tuesday, February 17th, 2004

Einu sinni helt eg ad Bangkok vaeri brjaldasta borg i heimi. Thar skjatladist mer svo sannarlega. Hanoi er buin ad skaka henni! Thad var svo sem buid ad vara mig vid latunum her en thad er erfitt ad sja thetta fyrir ser. Umferdin er brjalud og til thess ad fara yfir gotur thydir litid annad en ad loka augunum og vona af ollu hjarta ad man komist heil a holdnu yfir a hinn endann. Thad hefur heppnast agaetlega hingad til. Her virdist helsta umferdareglan vera su ad flauta til ad lata vita af ser svo ad havadinn fra gotunum er ogurlegur. Eg hef aldrei sed eins morg motorhjol samankomin eins og a daemigerdri gotu her! En mer likar alla vega betur lifid her en i Vientiane, her er alla vega nog ad gera.
Eg for adan i Kvennasafnid her i borg og var ad sjalfsogdu haestanaegd. Eg er reyndar frekar litid fyrir sofn en thetta fannst mer skemmtilegt. Eg vissi ekki vid hverju var ad buast en safnid samanstendur adallega af ljosmyndum og munum. I raun var safnid bara heimild um thann veigamikla thatt sem konur eiga i vietnomsku samfelagi, i kommunisku byltingunni og i stridinu vid Ameriku. (Merkilegt ad amerikanar kalla thad the Vietnam war en Vietnamar tala um The American war, augljost hvad eg mun segja her eftir). Tharna voru konur vid dagleg storf, herkonur (sem voru greinilega otrulega margar i stridinu), byltingarhetjur, ithrottahetjur, serfraedingar og svo maetti lengi telja. Mer fannst frabaert ad sja ad tharna var verid ad meta thatt kvenna til fulls hvort sem thaer gengdu hlutverki lidsforingja, faerdu hermonnum vatn eda olu upp born.
Eg er ad velta fyrir mer hvort eg eigi ad fara adeins nordur a boginn eda hvort eg eigi ad halda sudur. Thid sem hafid verid her megid endilega koma med abendingar. Eg tharf ad lesa Lonely adeins betur.
Jaeja, eg aetla ad fara ad finna Mr. Ha Kha Luan sem er vist forseti Ithrottasambands Hanoi. Dr. Pat, skolastjori Suphan Buri Sports School i Taelandi, hefur haft samband vid hann og sagt honum ad hugsa vel um mig medan eg er her i borg. Thad verdur spennandi ad vita hvad felst i thvi.

Eg…

Sunday, February 15th, 2004

…fekk eitt Valentinusarkort. Eg sem helt thvi alltaf fram ad eg aetti vonbidla um vida verold.
Eg er enn ad velta fyrir mer hvort thad hafi verid grin. Eg held samt ad thessi dagur se ollu alvarlegri i morgum londum en okkar litla. Eda tha ad mer finnist hann bara svona fyndinn… Er eg kannski eitthvad ad misskilja?
Hvad segid tid?
Eg er farin til hofudborgar Laos, a morgun heilsar Vietnam!