„… nú erum við Íslendingar aftur komnir á tíma Íslandsklukkunnar, þegar snærisþjófum er refsað, en hinir stóru sleppa, og sjálfstæðið er komið í hendurnar á hrægömmum og orðin góðu heima er best verða brátt öfugmæli.”

Einar virðist innblásinn af kreppunni þessa daga eins og svo mörg okkar og hefur verið að lesa upp og birta ansi öflugar greinar undanfarið. Ég veit ekki hvar þær er hægt að nálgast eða hvort ég sé að birta þetta í hans óþökk. Að því sögðu þá fékk ég greinin „Land norðurljósanna: upprifjun til heiðurs Færeyingum.” (sem tilvitnanirnar hér að ofan koma úr) senda til mín ásamt fleiri greinum hans sem ömmu Eddu hafði áskotnast.

Ef einhver hefur áhuga á að lesa meira þá skal ég glaður áframsenda þessar greinar. Þær eru án nokkurs vafa æskilegri fyrir toppstykkið en þessir jólasveinatónleikar sem á að halda í Laugardagshöllinni. Þvílík sturlun.

Ég ætla að byrja á því að biðja fjölskyldu fyrirgefningar fyrir að hafa ekki póstað birt af vistarverum mínum. Það er eitthvað að blogginu mínu sem gerir það að verkum að ég get yfirleitt bara birt myndirnar í upphaflegu stærðinni sem er alltaf stór ö einu sinni gat ég valið um þrjár mismunandi birtingarstærðir en það er ekki hægt núna sem útskýrir skort á myndbirtingum undanfarna mánuði. Leiðindarmál.

Annars gengur ferlega vel í skólanum. Búinn að vera með háar einkunni í öllum prófum og skilaverkefnum. Fyrirlestrum líka. Gengur ekki nógu vel í einum áfanga sem er að þróast út að verða “slefáfanginn”. Einfaldlega vegna þess að kennslan er í molum og andgiftin engin. Kennarinn er týndur og allt frekar aumt eitthvað. Ég á erfitt með að einbeita mér og tileinka mig slíku. En, þrír af fjórum áfangum - ágætis nýting segi ég.

Það er mikið vinnutímabil í gangi þessa dagan og þetta tekur býsna hressilega á. Efitt að komast yfir þetta með svona harkalega internetfíkn á bakinu en það tekst alltaf einhvernveginn. Magnað.

Það voru flutt inn rúmmlega ein og hálf milljónhokkískautapör á þessu ári. Fær mig til að velta fyrir mér af hverju hér sé ekki skautaframleiðendur. Magni.

Það er ill tíska í gangi í nokkrum bæjum í Cape Breton sem kallast “rock bombing”. Í skjóli nætur vopnast börn og unglingar stórum steinum og eyðileggja hús og bíla fólks og hlaupa svo á brott. Við erum að tala um að þau láta grjótum rigna yfir hús fólks og bíla, allar rúður brotnat og nánast allt eyðilagt. Hundruði milljóna tjón undafarna mánuði. Meira að segja einn íbúinn fékk grjót í hausinn þar sem hann sat og horfði á sjónvarpið. Einhverji krakkar hafa verið handteknir en þetta er enn í gangi og löggan að sjálfsögðu ráðalaus eins og yfirleitt. Jájá. Magnari.

Annars er ég að hlusta á nýju TRAP THEM þessa dagana. Klárlega lang besta efnið þeirra til þessa.

Þið hafioð kannski tekið eftir því að ég hef ekki birt neina plötugagnrýni nýlega. Það er vegna þess að ég er byrjaður að skrifa þær á ensku, svona til að þjálfa mig hérna ytra. Þið getið lesið nýjustu pælingarnar hér Halifax Collect.

Fleira tónlistartengt. Ég var einnig að bæta við nýrri síðu á bloggið sem heitir Moldvarpan/Gagnaugað. Endilega skoðið hana ef þið viljið sjá mun eldri plötudóma frá mér. Einnig mun ég lauma inn dómum frá öðrum þegar ég man eftir því.

Og að síðustu, þá mistókst mér eitt af takmörkum mínum í þessu nýja lífi mínu. Fyrir þau sem þekkja mig þá hef ég verið head over heals í tónlistarrugli síðan ég var 13 ára. Þá er ég ekki bara að tala um að æfa annað slagið. Heldur bara, alltaf, allstaðar á bólakaf í einhverjum andskotanum… En já, ég ætlaði að taka mér frí frá þessu. Finna hvernig það er ekki að vera á kafi. En nei nei. Birkir sinn orðinn bassaleikari í hjómsveitinni Man Up. Fyrstu tónleikarnir bókaðir 6. des. Djöfullinn sjálfur.

Fyrir þau ykkar sem viljið hringja í mig þá er vissara að taka með í reikninginn að ég er ekki með gemsa. Heimasími minn er + 1 902-3442161

Fyrir þau sem eru svo hrikalega púka að senda áþreyfanlgan póst þá er þetta heimilisfangið mitt:

Fenwick Place, c/o Birkir Vidarsson, Room 3312, 5599 Fenwick Steet, Halifax, Nova Scotia, B3H 1R2, Canada

Að endingu megið þið endilega láta mig vita hvort að uppsetningin á blogginu mínu er í einhverju graut. Það virðist vera lasið þessa dagana og mér þykir það afskaplega leiðinlegt.

Reynið nú að valda einhverjum usla heima, gangið lengra og sparkið á móti eins og Dys sögðu. Það eru ekki bara jakkafataklæddir menn, forréttindarpésar og ríkir pabbastrákar sem mega eyðileggja allt. Construct - Demolis - Construct  (þetta á ekki við nátturuna. En það veit viti borið fólk).

Það var svo að ég var að horfa á Saturday Night Live, hinn rótgróna Bandaríska grínsjónvarpsþátt, sem gerir m.a. grín af stjórnmálum og samfélagsmálum líðandi stundar, þá sérstaklega í Landi Hinna Frjálsu.com. Ég ligg eins og skata og horfi á þar sem leikarar þáttarins bregða sér í gervi frambjóðenda sem er að kjálst um þessar mundir. Nagrannakona mín unga, gengur inn í stofuna og eftirfarandi á sér stað.

Hún: Hei, B.K. (ég er kallaður B.K. hér ytra) Er þetta Saturday Night Live sem þú horfir á?

Ég:  Jebb.

Hún: Já! Ég elska þessa þætti. Svo fyndir.

Ég: Þeir eru það.

Hún: Er þetta í alvörunni John Maccain?

Það runnu á mig tvær grímur. Jú vissulega er vandað til verka þegar kemur að förðun og fleiru, en Maccain gerfið er þrátt fyrir góðar stundir og góðan leik, býsna gerfilegt. Maður hefði haldið að stúdíóhláturinn kæmi upp um grínið. En nei. Hún hélt að Maccain væri þarna að gretta sig og uppskera spott í sinn garð, á staðnum frá „lifandi” áhorfendumí hljóðveri.

Á þessum tímapunkti var Eric vinur minn einnig á staðnum og upphófst kraftmikil og vandræðaleg þögn. En við héldum áfram að horfa á grínarana búa til ótrúleg atriði eins og gengur og gerist. Skömmu síðar hófst atriði þar sem Will Farrell (einn af vinsælusti grínleikari samtímans) brá sér í gerfi Bush yngri. Til að gera atriðið en öflugara mætti Tina Fey á svæði sem Sarah Palin, en þetta eftirhermuhlutverk er eitt það þekktasta í heiminum í dag enda mjög current eins og gefur að skilja. Grínið byrjaði vel. Við hlógum dátt og Sarah Palin eftirherman satt á skrifborði Gogga Bush yngri, í Hvítahúsinu, bæði grettu sig og mismæltu sig viljandi „lifandi” áhorfendur hlógu stöðugt.

Hún: Er þetta í alvörunni Sarah Palin!?

Eric: Nei. Þetta er leikonan Tina Fey…

Hann horfði á mig og ég á hann. Augu okkar mættust, böðuð í vandræðaleika.

Þessi ágæta nágrannakona mín er nota bene frá Ástralíu. Ekki að það skipti máli. Hún hefir mikinn áhuga á stjórnmálum og heldur með Obama. Hún nemur alþjóða lög og aðalgrein hennar er lögfræði…

Ég endurtek: …

Það er aldrei að vita nema forsetaefnið nái lengra en lítur út fyrir í dag þegar þetta bráðskarpa og vandaða fólk tekur sig saman og mætir í kjörklefana.

Ó vei. Allt á kaf í tónlist á netinu en hér eru tvö mix sem vert er að gefa gaum.

Eftirfarandi pælingu fékk ség senda frá Hauki félaga mínum:

„Fékk skemmtilega hugdettu í kreppunni.

Ég stofnaði gmail-reikning í þeim tilgangi að menn (og konur) sendi á hann skemmtileg lög til upplyftingar í kreppunni. Kolólöglegt að sjálfsögðu, en tilgangurinn helgar meðalið. Það er jú kreppa ekki satt? Sendið nú uppáhaldslögin ykkar, lög sem fá okkur til að gleyma ríkjandi efnahagsástandi. Gaman væri að fá smá fróðleiksmola með hverju lagi. Óþarfi að henda inn heilu plötunum, bara skemmtilegum lögum, sem mögulega fá mig (og ykkur) til að tékka á viðkomandi listamanni. Ég er alltaf að leita að einhverju sem ég hef ekki heyrt áður, hef ekki heyrt í langan tíma……kannski átt þú akkúrat það lag. Svo logga allir sig inn á reikninginn og jafna sig smám saman á kreppunni með eiturhressri popptónlist. Nú eða pönki, hardcore, metal, klassík, new-wave, ska……eða hvað sem þú heldur að þurfi til að lyfta brún okkar. Klassísk popplög, óþekktir listamenn, gleymdir snillingar…..allt er leyfilegt.

glymskrattinn@gmail.com
password: jakobfrimann”

Sem sagt, lesendur góðir, þið getið farið inn í inboxið á rafpóstin hérna fyrir ofan og sótt ykkur hressandi tónlist til að spila á krepputímum. Safnið stækkar óðum og ykkur er frjálst að sækja öll lögin. Mæli með að þið búið til sér möppu eða  playlist í spilaranum ykkar svo þið getið notið allra laganna í einu þegar þið farið í kreppufíling.

Deathwish útgáfan, sem heldur einnig utan um Malfunction, Icarus o.fl. útgáfur gaf netheimum á dögunum sérstakt Hrekkjavökumix. Reyndar er Hrekkjavökuþemað hvergi að finna í tónlistinni sem slíkri en í mixinu má finna ný, nýleg og óútgefin lög frá haug af Deathwishböndum sem er virk og túrandi þessa dagana. Vel þess virði að hala þessu niður. Skráin kemur niður í spilarana ykkar sem “plata” þannig að lögin grautast ekki út um allt í tónlistarsafninu í tölvunni ykkar.

Sækið mixið hingað: Deathwish/Malfunction label sampler 2008

Tékkið einnig á blaðsíðunum sem koma með lögunum (koverið), þar er að finna afsláttarmiða af Deathwish/Malfunction dóti ef þið eruð í því að panta plötur og diska beint frá útgáfunum.

Og í mjög svo viðeigandi framhjáhlaupi þá var Deathwish útgáfan að setja tóndæmi af Disfear /Doomriders splittinu á netið og ég verð eiginlega að segja að ég hef sjaldan verið svo spenntur að heyra nýtt Disfear dót. Þeir hafa aldrei náð að heilla mig algjörlega upp úr skónum en núna heyrist mér timinn vera kominn. Þessi lagstúfur er unaðslegur! Andi Proudflesh og fyrstu tveggja Iron Maiden svífa yfir vötnum. Einnig heyrist mér Doomriders lagið vera innstannt hitt. Addi úr Sólstöfum syngur. Grínlaust! Samt ekki. Tékkið bara á því:

http://deathwishinc.com/listennow/launch/47

Þetta þykir mér svo magnað og málaflokkurinn verið mér hugleikinn síðan í æsku.
Hugurinn fór aftur á flug í dag þegar það kviknaði í bókasafninu sem er hérna á háskólasvæðinu. Hver ég eyði ófáum klukkutímum í internetfíkn mín og klípu af lærdómi þegar akademísku byssunni er miðað á mig. Já.
Viðvörunarkerfið fór í gang. Fólk áttaði sig ekki á því hvaða hljóð þeta væri. Mögulega var það ekki nógu ágengt og tryllt til að kalla fram hræðslu við eldsvoða, þannig að skríllinn hélt áfram að læra og skoða facebook. Til að ítrka alvarleika málsins þá gall rödd í hljóðkerfinu: “You need the evacuate the building immidietely! This is not a drill! Look for doors on your blablabla”. Og fólkið skellti upp úr, hló, sagði skrítlur og göntuðust sín á milli. Hvað er að fólki!? Hvað er fyndið við eldviðvörun? Hvað er fyndið við eld!!? Eldur er heitr… og eyðileggur stash… drepur! Svo gekk það í rólegheitum út. En ekki Birkir ykkar. Nei.
Birkir sinn - hjarta hans fór að slá örar og af miklum mætti. Mig svimaði og ég sá allt í móðu en náði fljótlega að ná tökum á tilfinningaviðbrögðum mínum og það fyrsta sem ég gerði var að henda mér á gólfið og hugsa mitt mál. Ég tók þá ákvörðun að skilja eftir skóladót mitt, töskuna og jakkan. Ég meira að segja slökkti ekki á tölvunni, því slíkt tekur tíma. Föggur mínar myndu hægja á mér. Því skildi allt eftir og hóf að skríða á gólfinu í leit að góðri útgönguleið. Ég skreið af því að ég vildi ekki fá reykeitrun. Á þessu stigi málsins var andadrátturinn orðinn ör því að skriðið tók á. Ör andadráttur er vinur reykeitruninnar þannig að það besta sem ég gat gert var að skríða á gólfinu því þar er minnsti reykurinn. Reykurinn leitar upp, fólk.
Mér varð hugsað um allt fólkið sem ég elska. Ég hugsaði um æsku mína og framtíðaráform, en ég skreið og skreið þangað til að ég fann útgönguleið. Frelsinu fegin, fjarri vítislogunum tók ég af stað í átt að hjóli mínu. Hjólaði af miklum mætti og hundsaði allar umferðareglur -  staðráðinn og raunverulega skertur dómgreind með það eitt í huga að hafa samband við mína nánustu og segja þeim að ég væri hólpinn og umfram allt að ég elskaði þau. Ykkur.
Og hér er ég, segi ykkur mína sögu.

Takk Gunar!

Fyrir thau ykkar sem erud vel ad ykkur i Hjalmholtsfraedum…

Það má gera ráð fyrir því að einhver íhaldsöflin felli tár í ljósi þeirra frétta að Pepsi gaf PFLAG (Parents, Families & Friends of Lesbians and Gays) 500.000 dollara á dögunum til að leggja þeirra málaflokki lið.

Yfirlýsing frá Pepsí í kjölfar þessarar jákvæðu og „hugrökku” frétta hljómar m.a. svona: “We are delighted to continue our partnership with PFLAG. The Straight for Equality in the Workplace training program is unique in that it is promoting the necessary message of inclusion to untapped groups within the local community, and that is a crucial step towards building a healthy working environment.”

Þeir eru ekki alsæmir þessir glæpónar.

Lohan: „Já nýja myndin mín verður frábó og það unnu allir að henni sem ein heild og mórallinn var æði!”

Viðars: „Allt í lagi. Gott mál. En segðu mér, ef þú ert að lessast á kantinum þá hlýtur hitapokinn að vera vel glussaður og sáttur, ekki satt?”

Lohan: „Hitapokinn?”

Viðars: „Já. Sem sagt, sköp… kynfæri kvenna… píkan þín í þessu tilfelli…”

Lohan: „Oij! Af hverju hitapoki?”

Viðars: „Ég er að hugsa um þessa gömlu góðu með heitu vatni, notalegir viðkomu, voru rauðir eða bleikir, jafnvel appelsrauðbleikir að lit… Þannig hitapoki. Fattar þú líkinguna?”

Lohan: „Já ég skil þig! Hahahahaha… vandró… hahahaha!”

Áhorfendur: „HAHAHAHAHA!”

Lohan: „En eru ekki svona hitapokar alltaf bláir?”

Viðars: „Þú átt þá við á dauðum konum… líkum?”

“FÖRUM YFIR Í STUTT AUGLÝSINGAHLÉ!”

*Hresstónlist-sessiontónlistarfólkífíling*

Ekki að ræða það.

It is highly likely that you are presently suffering from adult attention deficit disorder, according to your responses on this self-report questionnaire. You should not take this as a diagnosis of any sort, or a recommendation for treatment. However, it would be advisable and likely beneficial for you to seek further diagnosis from a trained mental health professional immediately.

http://psychcentral.com/addquiz.htm

Það er viðurkennt viðhorf hér á landi að Pólverjar eru óþjóðarlýður. Margir vilja meina að þeir séu upp til hópa ribbaldar - siðferðisskert vélmenni sem lyfta þungum hlutum og vinna langan vinnudag við óþægilegar aðstæður. Nágranni minn heldur því fram að þetta sé plága. Hann lenti nefnilega í orðaskaki við Pólverja sem var dóna- og dólgslegur. Síðan þá óskar hann sér að þeir hverfi héðan sem fyrst.

Þær eru margar birtingarmyndir andúðarinnar sem hér finnst í garð Pólverja. Andúð og fórdómar. Sú flóra fordóma er svo fjölbreytt og margþætt að það tekur sig ekki að vera að nefna dæmi hér. Öll þekkjum við þetta.

Blaðamenn eru duglegir við að halda þessum leiðindum og andstyggilegheitum við. Þeim þykir ljúft að tíunda ef Pólverjar lenda í vandræðum eða gera einhvern djöfulinn af sér, sérstaklega ef vesalings Íslendingarnir verða fyrir barðinu á þeim. Þá færist fjör í síður dagblaðanna og fyrirsagnirnar minna okkur harkalega á að Pólverjar eru flestir drullusokkar og svo er farið náið í saumana á því og alltaf gengið úr skugga um að ef eitthvað skuggalegt gerðist og Pólverji átti í hlut þá er það sérstaklega tekið fram. Stóri hluti bloggheima dregur sama taum í kjölfarið. Það er nefnilega bráðnauðsynlegt. Til að þjálfa viðbrögð okkar ef við skyldum verða svo óheppinn að standa andspænis Pólverjaskepnu.

Það var í júní síðastliðin að íslenskur jólasveinn gekk berserksgang í Grímsey og notaði slaghamar og flökunarhníf til að undirstrika vilja sinn til að drepa fólk sem var að þvælast í kring um hann. Samkvæmt fréttum RÚV og fleiri fjölmiðla þá mættu þrír sérsveitarmenn á svæðið, yfirbuguðu sveinka og fóru með hann í land.

Hins vegar hef ég það frá tiltölulega áræðanlegum heimildum (ég er samt ekki áræðanlegur því ég er búinn að gleyma hvaðan heimildin kom en er að leita hennar í þessum töluðu…) að áður en sérsveitamennirnir komu í eyjuna þá hafi pólskur náungi, snúið jólasveininn með hnífinn niður og haldið honum yfirbuguðum þangað til að sérsveitin kom í fíling og mokaði hræinu upp. Ef þetta reynist rétt og stóru marktæku fjölmiðlarnir sópuðu þessari mikilvægi staðreynd undir teppið þá… getum við ekki gert neitt nema bloggað um það og verið heavy pc og sprungið af réttlátri hneykslan eins og ég.

Mergur málsins er að ef þetta reynist rétt þá þykir mér, leðinlega gaurnum, halla viljandi á hlut „hetjunnar” og samlanda hennar.

Af Pólverjunum mínum er það að frétta að þeir vinna mikið, splæstu í bílskrjóð saman, steikja ísu á pönnu af mikilli ákefð, reykja gjarnan sígarettur og svolgra bjór um helgar. Óska ég þeim alls hins besta.