Ég er í agnar lúxuskrísu þessa dagana.
Það er ekki ýkja langt þangað til að ég legg land undir fót og læt öðrum íbúð mína í té. Sem þýðir að ég er hægt og rólega að pakka saman, setja í kassa og allt það.
Það er samt með trega að ég setji bækurnar í kassa því að í bókalausri stofunni líður mér eins og grunnhyggnum fábjána. Líkt og að bækurnar séu stöðutákn - að hér sé á ferð lágvaxinn ungur maður sem hefur öðlast meiri sjón og tilfinningu fyrir heimsins menningu en frændinn sem segist aldrei lesa bækur vegna þess að hann hafi ekkert við þær að gera. Bara það eitt að horfa á kylina úr fjarlægð, blæs mér í brjósti og lætur mér líða eins og ég sé svolítið klár.
Hafið það því hugfast að næst þegar þið sækið mig heim og bókaleysið öskrar á ykkur - að hér býr lágvaxinn ungur maður sem tímabundið pakkaði stöðutákni sínu í kassa en gerir tilveru sína að hluta til gjaldgenga með því að láta alla vita að hann á bækur… sem voru í hyllum. Öllum til sýnis.
Þú ert alltént meðvitaður um þessa hégómagirnd þína!
annars efa ég ekki að bækur innihaldi mikinn vísdóm & er ekki laust við að ég öfundi eilítið menn sem eru víðlesnir, nú eða dáist bara að þeim ef sá er gállinn á mér!
Ef maður myndi lesa þessar bækur. En nei…
Hvaða hvaða - ég loooofa að fylla stofuna þína af visku og gáfum meðan þú ert í burtu. Bækurnar hafa bara gott af smá hvíld frá augnaráði þínu og stanslausu niðurbroti á draumum um að í dag sé dagurinn sem þú byrjar að lesa!! En ég er ánægð að heyra að þú sért byrjaður að pakka, mamman var farin að hafa áhyggjur að stráksi fengi bakþanka og ég stæði húsnæðislaus í kuldanum í vetur
Heyri í þér í vikunni - þurfum að spjalla
Knús til kvennanna þinna